Gênesis 31
Suha' Maseho: Kadadiam anna Pa'dandiam Bakahu (PTU) vs ARC
1 Pissananna naissam Yakub tula'na änä'na Laban naua: “Naala asammi Yakub kullena ambetaa'. Ingganna katomakakaanna buttu dio mai kullena ambetaa'.”
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Anna naita toi Yakub penabanna Laban tä'um tontä lako kalena.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Iya ma'battakadam DEBATA lako Yakub naua: “Pa'pasulengko lako botto litä'na ambemu sola kasahapuammu aka la kuolaam dako tia.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Puhai ia too, umpopetambaim Rahel sola Lea Yakub anna mala napellambi'i dio pa'kambisanna.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Tappana silambi', napa'tula'im Yakub naua: “Kuita penabanna ambemua' senga'um, tä'um si susi inde dio mai lako kaleku. Sapo' naundu'ä' anna naolaam Puang Allataala to napenombai ambeku.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Anna la dipa'tulasampokoka' umba susi hesoku lako ambemua' inde dio mai.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Sapo' si napalilingam liu hä' tangnga' lambi' pembudam umpadende sahoku. Sapo' tä' napäbäi Puang Allataala la nakadakeiä'.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Aka maka' too naua oom ambemua': ‘Beke buhitti' la sahomu,’ iya beke buhitti' asam oom too dadi. Anna maka' too naua: ‘Beke ma'balo-balo la sahomu,’ iya beke ma'balo-balo oom too dadi.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Dadi napateemmi too Puang Allataala muala olo'-olo'na ambemua' anna napadokkoannä' lisu pala'ku.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Wattunna anna la ma'lakii olo'-olo', kupangngimpim kuita ingganna beke laki sule ma'bihä sangngim beke masuha', buhitti' anna ma'balo-balo.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Anna napalosaiä' malaika'na Puang Allataala illaam indo pangngimpi naua: ‘O Yakub.’ Iya kutimba'im duka' kuua: ‘Indeä' Debata.’
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Iya ma'kada pole oom indo malaika' nauaannä': ‘Petua'i! Eta siam too lako beke laki mahassam ma'bihä sangngim masuha', buhitti', anna ma'balo-balo. Abana too kupateengangko aka kuita asammi pa'pogausanna Laban lako kalemu.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Kaom too Puang Allataala to puha umpa'paitaam kaleku matim dio Betel. Eta too umpake'de'ko mesa batu untolloi minnä' umpotanda pengkilalaam. Anna eta toi duka' muongei ma'samaja lako kaleku. Dadi temo pa'kalili'ungko ammu pa'pasule lako botto litä'mu.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Iya natimba'um Rahel sola Lea naua: “Aka tä'um too kami' duka' deem la kipomana' kullena ambeki.
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Aka nahekem to sulengkam to kami', aka tanda lakona napobalusammakam anna pada indo natahima puha asammi napake.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Anna indo katomakakaanna ambeki naäläi Puang Allataala, setonganna tabaki hi too kami' sola änä'ki. Dadi pogau'i aka napahesangko Puang Allataala.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 — ausente —
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Tappana la mengkalao kalei, iya le'ba'um Laban unggontinni bulu dombana. Etam anna le'ba'i Rahel umboko indo tau-tau si napa'debatai ambena si diuaam to si ungkambi' kasahapuam.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Iya naakkalanni Yakub indo Laban to Aram, tä' napaissanni pengkalaoanna.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Iya muala asammi kullena sola ingganna ebanganna anna napasihha'i le'ba' ullambam salu Efrat lu lako ongeam tipatanete isanga Gilead.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Tama ham allo katallunna lessu'na Yakub mane naissanni Laban naua: “Le'ba' membuni hia päläe' Yakub!”
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Iya uhhempum siaham solasubunna muane anna le'ba'i muula' Yakub. Pitu allona mellao mane ullambi'i Yakub dio ongeam tipatanete isanga Gilead.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Bengii sulem Puang Allataala umpellambi'i indo Laban to Aram napalosai illaam pangngimpi naua: “Pissa'-pissa' ai la deengko umpakahea'-hea' Yakub moi la tula' sabatta le.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Wattu eta too puham umpake'de' bahunna Yakub yabo indo ongeam tipatanete. Tappana ullambi' Yakub Laban, iya umpake'de'um duka' bahunna eta sola solasubunna.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Puhai, iya ma'tula'um Laban lako Yakub naua: “Akanna muakkalanniä' lambi' le'ba' bäbäko umbaba buni änä'ku anggasanna to umpamuhu?
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Akanna umbuniangannä' tä' umpaissanni pengkalaoammu? Aka kela umpaissanniä', akanna tala kupäbäiko lao masannam nalahu to menani, to ma'gändä, anna to ma'katapi?
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Sapo' palla' iko penabammu tä' umpäbäiä' muudum yolo ampoku sola änä'ku. Mengkalao to maho hako iko.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Setonganna moi aka la kupogausangko, sapo' sabengi napakilalaä' Puang Allataala to napenombai ambemu naua: ‘Deem aia' la umpakahea'-hea' Yakub.’
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Kuissam kuua: ‘Ia anna le'ba' bäbängko, aka mamalli' sugali'ungko lako ambemu. Sapo' akanna umbokoko tau-tau to si ungkambi' kasahapuangku?’”
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Natimba' Yakub naua: “Setonganna mengkalao bäbää' tä'ko deem kupasaha' aka mahea'ä' kuua: ‘Uhhuntu'iko manii sule baineku aka änä'mu ka iko.’
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Anna indo tau-tau muuaannä': ‘Umboko,’ maka' deem ullambi' lako inde mai tau, la dipatei ia. Dadi pahessa asanni aka-akangku, nasa'bii inde mai kasahapuam. Maka' too ke deenni ullambi', alam too.” Aka tä' naissam Yakub naua Rahel dia umbokoi indo tau-tau.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Iya le'ba'um Laban tama bahunna Yakub anna nakängkäi. Puhai, lu tama opi bahunna Lea mane tamai bahunna indo dua sabua' to napobaine Yakub. Sapo' tä' deem nalambi' indo tau-tau. Katampasanna lu tama ongeanna Rahel.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Sapo' puha nabuni Rahel indo tau-tau napalutama ibi'na lapi' unta dio sali mane naokko'i yabona. Nakängkä asam Laban indo aka-akanna Rahel sapo' tä' deem nalambi'.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Iya nauam Rahel lako ambena: “Sa'baha'ko ambe', daa ungkeaha' aka tä'ä' mala ke'de' ullaoanni manappako temo aka nalambi' oom bulangku.” Napaellä' Laban napeä indo tau-tau sapo' tä' deem nalambi'.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Iya keaha'um pole' Yakub lako Laban naua: “Kakadakeam aka hi kao kupogau'? Aka sugali' di kao kasalaangku anna muula'ä'?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Puha asammi ungkängkä pahuhungku, iya umbam indo anummu pa'de? Paokko'um tentomai dio olona inde mai kasahapuanta anna mala naita asam makalesona mennanta malolo!
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Dua pulom taunna kupa'kambisangko lambi' tä' mammi too deem la keänä' tassala dombamu sola bekemu. Anna tä' toi deem la kutunu moi la mesam beke lakimmu.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Ingganna naandena to peande tä' too kao deem la kutulasangko anna puha oom kubala'i. Susi siam indo nabokona tau naala bengi anna naala allo, kubala'i asam too aka si untuntu'.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Tä' deem si kupesi'dinni mapana'na allo ke masiäi anna dingim ke bengii, lambi' deemmä' si tä' siita kamammasam.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Kupetuttu'i dua pulo taunna kuolaam ma'pateem. Aka sapulo appa' taunna kuolaam kupengkähängangko ussaho dua änä'mu anna annam polepi taunna kuolaam ussaho indo beke sola domba umbeennä'. Ia toopi too pembuda umpadende sahoku.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Kela tä'i naundu'ä' Puang Allataala to napenombai Abraham anna to napenombai anna nakahea' ambeku Ishak, tä' mala tala ussua bäbää' lao ma'pala' lo'bä. Sapo' Puang Allataala puha muitai sussaku anna hesoku, nasuhum napalosaingko sabengi kattuanna.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Iya natimba'im Laban naua: “Setonganna itim dua bainemu, Yakub, bassim änä'ku anna ingganna änä'na sangngim ampoku. Anna ingganna itim domba sola beke, kao asam muampuanni. Dadi pada inde lako aka-aka taitaa', sangngim kao puäna. Sapo' tä' deem lalanna la kuanda'-anda'i inde mai änä'ku sola ingganna peänäsanna.
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Dadi mapiam ia ke tapadeenni kasitallisam anna tatombonni batu mendadi tanda kasitallisanta.”
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Iya naalam Yakub mesa batu naosä' la mendadi tanda pengkilalaam.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Mane ma'kadai Yakub lako kasahapuanna naua: “Tombongangkia' batu.” Iya naalaim duka' anna natombonni. Puhai natombom indo batu, pada-padam mangngande dio sa'dena.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Iya nasangai ia Laban indo tombongam batu Yegar-Sahaduta. Sapo' nasangai ia Yakub Galed.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Iya ma'kadam Laban lako Yakub naua: “Iam too inde tombongam batu la mendadi tanda pengkilalaanta napahandu' allo temo.” Iam too anna disangaim indo ongeam Galed.
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Mane naua polei Laban: “DEBATA hi too la unjagaiki' teem patomali moi anna sikambelaki'.” Iam too anna disangaim duka' indo ongeam Mizpa.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Anna naua polepi Laban: “Maka' deem kende' illaam penabammu la ungkahidi' inde mai änä'ku battu la muala poleko baine senga', moi la tä' deem muitako, kilalai Puang Allataala too la muita liuki'.
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Anna indem ia batu kutombom sola batu kuosä' mendadi tanda illaam alla'ta.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Dadi susi inde tombongam batu teem inde batu diosä' la mendadi tanda pengkilalaanta tala kao anna tala iko la untekkai umbaba pattuju kadake.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Aka Puang Allataala to napenombai Abraham sola Nahor anna ambena la ma'pemalolo.” Iya ma'pindam Yakub naua: “Sola sanganna Puang Allataala to nakahea' Ishak ambeku, inde kasitallisanta la kuanda'i.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Iya napamateim mesa tunuam anna napehumalasanni yabo indo tanete, anna untambai ingganna kasahapuanna mangngande pada-pada. Puhai, ma'bengiipi yabo indo tanete.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Tappana masiäi mebengngi'-bengngi'pi, iya muudummi änä'na sola ingganna ampona Laban anna napa'lambeanni mane ma'pasulei lako Haran.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.