Gênesis 29
Suha' Maseho: Kadadiam anna Pa'dandiam Bakahu (PTU) vs ARIB
1 Iya umpatahhu'um pa'laoanna Yakub le'ba' lako mesa botto tandai mata allona Kanaan.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Pissananna muitam mesa bujum dio pa'kambisam anna dio ampe'na ma'päsä tallu laoam domba aka si biasa dipaihu' eta. Indo bujum ditutu'i batu kasalle.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Maka' tihempum asammi ingganna domba dio indo ongeam, iya nabengka'im lao indo batu ingganna to ma'kambi' anna umpaihu'i dombana. Puhai too napaihu', natutu'i oom sule.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Iya mekutanam Yakub lako indo to ma'kambi' naua: “Oa' solasubum buttu umbakoa' ngei?” Natimba'im naua: “Buttu diokam mai Haran.”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Mekutana pole oom Yakub naua: “Muissam daka'i indo Laban ampona Nahor?” Naua: “Io, kiissam.”
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Mane naua polei: “Masakke-sakke mammaka?” Natimba'i oom naua: “Io masakke-sakke mammi ia. O, dipe ham ia mai änä'na baineä, isanga Rahel sule duka' uhhamba dombana ambena.”
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Iya nauam Yakub: “Budapi allo, taiapi wattunna pa'hambaam. Paihu'ia' mane laokoa' ungkambi' polei.”
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Nauam: “Tä'pi la mala kipaihu' ke tä'i sule asam dombaki. Iapi mane kibengka'i tutu'na inde bujum anna kipaihu'i dombaki ke sule asammi.”
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Mahassampi sipa'tula', sule siaham Rahel uhhamba dombana ambena aka abana ia duka' si ma'kambi'.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Naitanna Yakub indo Rahel änä'na Laban muhena, uhhamba dombana Laban, iya le'ba' siaham lako indo bujum anna nabengka'i tutu'na anna napaihu'i indo dombana.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Puhai, muudummi Rahel napasindum kaoli-oli sumahho aka tilalla' sugali'.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Anna muuaanni Rahel: “Kao änä'naä' Ribka solasubunna ambemu.” Iya lumumpa' siaham Rahel lako banuanna lao natulasam ambena.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Naissanna Laban naua: “Sule Yakub,” tappa lumumpa' siaham le'ba' natammui. Silambi'na änä' uhena, tappa nakalapu'i napasindum naudum mane napasolai lako banuanna. Iya natula' asammi Yakub kasuhunganna anna sulei umpellambi'i Laban.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Nauaammi Laban: “Tappa' si'da hi tia sikahuku' punalapakia' too kita.”
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Pissananna ma'kadam Laban lako Yakub naua: “Taia lalanna la umpengkähängam bäbää', moi anna sipohapuki'. Tulasannä', sanaka la kusahoiangko?”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Indo Laban deem änä'na dua bassim baine. Indo kakanna isanga Lea anna adinna isanga Rahel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Indo Lea maleke matanna, sapo' Rahel ia mapi'dä' pa'kaleanna anna hupanna.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Indo Yakub tä' deem pada saumpohäe Rahel nasuhum naua lako Laban: “La kupengkähängangko pitu taunna ke umbeennä' Rahel kupobaine.”
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Natimba' Laban naua: “Dotam tia iko kubeem anna la tau senga'. Taindem sola.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Iya mengkähäm Yakub pitu taunna ussaho Rahel. Sapo' indo pitu taunna naangga' anggam sanaka amo benginna tandana umpohäe sugali' Rahel.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Puhai ia too ma'kadam Yakub lako Laban naua: “Sundummi pa'tempoku matim pitu taunna. Beemmä' indo tunangangku aka la kupobainem.”
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Iya untambai asammi tau Laban issinna indo kota aka la dipa'hame-hameim kasialaanna.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Sapo' bengii, taia Rahel dibeem sapo' Lea hi nababaam lao Laban. Iya iam napasola metindo Yakub.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 (Napasolaampi Laban mesa sabua'na baine isanga Zilpa la si napakasua-sua Lea.)
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Tappana mebengngi' mane naissam di Yakub naua: “Lea hia inde nabeennä' kupobaine!” Tappa le'ba' siaham umpellambi'i Laban anna nauaanni: “Akanna umpateennä' pua'? Kusanga inna kuua la mengkähää' ke Rahel-i kusaho. Akanna untipuä'?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Natimba'i Laban naua: “Situhu' kabiasaangki tä' tia mala adinna la muyoloi kakanna kemuane.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Dadi paganna'i yolo pitu benginna dihame-hamei kasialaammu Lea, mane kubeem poleko Rahel umpobaine, sapo' la ussaho polepi duka' pitu taunna.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Iya natuhu'im Yakub. Tappana ganna'i pitu benginna, nabeemmi pole' Rahel änä'na napobaine.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 (Napasolaam duka' mesa sabua'na baine isanga Bilha la si napakasua-sua Rahel.)
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Iya napasolam duka' Yakub indo Rahel metindo. Napohäe puha ia Rahel anna la Lea. Mane napahandu' oi umpengkähängam Laban pitu taunna.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Tappana naita DEBATA tangkaam ia dipohäe Lea, iya la dipakebättä ia, sapo' Rahel ia tämänä.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Iya kebättäm ia Lea lambi' undadiam mesa muane-ane nasangai Ruben aka naua: “Tandana naita DEBATA kamasussaangku anna temo tantu napohäemä' pole' muaneku.”
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Iya kebättä pole oom lambi' undadiam oom mesa muane-ane, iya nasangai ia Simeon aka naua: “Nabeem poleä' DEBATA inde änä' aka nahingngi naua tä' liupi dipohäe.”
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Kebättä pole oom kapentallunna anna undadiam oo mesa muane-ane, iya ma'kadam Lea naua: “La mendekke'um too pole' penabanna muaneku aka tallum änä'ki sangngim muane.” Iam too anna nasangaim Lewi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Iya kebättä pole oom kapengngappa'na lambi' undadiam oo mesa muane-ane. Iya nauam Lea: “Inde temo la umpujiä' sanganna DEBATA.” Iam too anna nasangaim Yehuda. Lessu'i ia too tä'um pole' keänä'.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.