Lucas 7
Yesu Xolac (PTP) vs NTLH
1 Yesu nêl kɨyang vɨhati mɨ xomxo ngô, pyap dɨ i loc mɨ la vɨgwe Kapaneam.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Mêd Lom tɨbii vevac levac ti dô vac vɨgwe tige, lêc i nu yuac ti vông yidac levac tɨyi wê ob yib ge. Tɨbii vevac tyo xêyaa vin lec nu yuac tige,
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 lêc ngô wê Yesu val vɨgwe tige, om vông Yuda levac ya la vô Yesu ên nêb he i loc nêl vô Yesu ên i lam vông nu yuac tyo i vô nivɨha lec.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Om he mɨla vô Yesu dêc mɨla kɨtaa i xêkɨzêc ên nêbê, “Vô nɨnyam lehe vô tɨbii vevac tiganê vya, ên i ge xomxo nivɨha,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 wê xêyaa vin lec il Yuda dɨ i lox il xumac lɨlo ge.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Mêd Yesu ngô he vya dɨ la hɨxôn he mɨ he la, mêd he mɨla kwabo vô tɨbii vevac tyo ben, lêc tɨbii tyo vông lie ya lam nêl i vya vô Yesu bêga ên nêbê, “Xomxo levac, a xomxo nigpaên, om ông o tɨyi wê ông ob vac lam vac a bog xumac lôma ge lêm,
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 om a xovô ên a nêb a ob loc le vô ông mamnôn lêm. Lêc a nêb ông le teva dɨ vyam pɨleva i nêl, ên a nug i vô nivɨha lec.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 A xovô bêge, ên a ga êno wê a la vac xomxo levac vɨlu kwa ngɨbi, dɨ a nuge vevac ge wê la vac a kwa ngɨbi. Om a obêc nêl vô he ti bê i loc ge od ob la, dɨ a obêc nêl vô ti bê i lam ge od ob lam, dɨ a obêc nêl vô a nug yuac ti bê i vông yuac tige ge od ob vông. Om a xovô ên a nêbê ông ge xomxo xêkɨzêc om ông obêc le teva dɨ nêl ge od a nug ge ob vô nivɨha lec.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Yesu ngô kɨyang wê xomxo tige nêl hɨxôn vông vinên ge om yetac ên dɨ pop manôn lax vô xomxo tɨbeac wê dɨtɨmu vô i vɨxa ge dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xame, a ob nêl vô xam bê a o xê Islel ti vông i vin xêkɨzêc tɨyi xocbê tɨbii tiga vông ge lêm.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Om xomxo wê tɨbii levac tige vông he la ge lax mɨ la tɨbii levac tyo ben, lêc mɨlax yê wê nu yuac tyo vô nivɨha lec ge.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Nang dêc buc ti lêc Yesu la vɨgwe Nen, dɨ nue ngɨvihi hɨxôn xomxo tɨbeac hɨwocên la hɨxôn.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Mêd Yesu mɨla kwabo vô vuayen wê ob la vac vɨyangtôv ge, lêc xomxo ken xomxo yibên ti mɨ val ên nêb ob kô mɨ la yev. Vêx vêxôv ti nu tibed tige, om xomxo vɨyang tige tɨbeac lam hɨxôn i.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Mêd Apumtau Yesu yê vêx tige dɨ xo vɨgwe pɨsiv ên i om nêl vô i ên nêbê, “Byagên i ma.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Mêd la vyax vɨgê lec pêt wê yibên yêp lec ge dɨ xomxo wê ken ge le, dêc Yesu nêl vô yibên tyo ên nêbê, “Nug, a nêl vô ông bê ông kɨdi lec.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Om yibên tyo kɨdi lec mɨ dô dɨ keac vô he, dêc Yesu vông i lax vô ta.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Mêgem xomxo tigee yê dɨ xona mabu, dɨ pɨmil Anutu ên nêbê, “Il nêd plopete levac ti kɨdi vac il mahɨgun ga mê.” Dɨ he ya nêbê, “Gwêbaga Anutu val le seac vô il madnôn ên nêb ob hôm il wê il tu ixe ge lec.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Mêd xomxo nêl Yesu lê kɨtong mɨ i vô levac mɨ la vac vɨgwe Judia vɨhati dɨ la vac vɨgwe nɨnya nɨnya hɨxôn.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Mêd Jon Lipacên nue ngɨvihi lax mɨ la nêl Yesu do levac wê vông ge kɨtong vô Jon,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 om Jon keac nue ngɨvihi yuu lam vô i dɨ nêl vô yuu nêbê yuu i loc vô Apumtau Yesu ên loc kɨnêg vô i bê, “Xomxo ti wê plopete ilage nêl ên nêb obêc val ge, ông xomxo tyo tiga mê, me xe ob dô bin xomxo ngwe?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Mêgem yuu mɨla vô Yesu dɨ la nêl vô i ên nêbê, “Jon Lipacên vông xii lam ên nêb xii lam kɨnêg ông bê xomxo ti wê plopete ilage nêl ên nêb obêc val ge, ông xomxo tyo tiga mê, me xe ob dô bin xomxo ngwe lê?”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Vô buc tya ge Yesu dô dɨ vông xomxo yidac kehe toto tɨbeac vô nivɨha lec dɨ tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo tɨbeac, dɨ vông xomxo wê manôn tocên ge, manôn seac.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Mêgem Yesu nêl vô yuu ên nêbê, “Muu lôc mɨ loc dɨ nêl môp wê muu ngô yuu wê ge kɨtong vô Jon bê xomxo manôn tocên, manôn seac, dɨ xomxo vɨxa nipaên, vɨxa vô nivɨha lec mɨ he la nivɨha, dɨ xomxo wê kɨtyax mahɨzihɨzi ge, kɨtyax yôv dɨ he vô nivɨha lec, dɨ xomxo wê nɨnya vô kɨtu ge, ngô kɨyang, dɨ xomxo yibên kɨdi lec mavɨha tii vac nang, dɨ xomxo wê nên susu maên gee ngô xolac nivɨha.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Xomxo wê nɨlô o vông yuu lec a lêm ge wê obêc dô hɨxôn xêyaa nivɨha.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Jon nue ngɨvihi yuu ge lax mɨ la vêl, dêc Yesu nêl Jon kehe kɨtong vô xomxo tigee ên nêbê, “Ilage wê xam la vô Jon vac vɨgwe mahɨgun pɨleva ge, xam nêb xam ob la wê va? Xam nêb xam ob la ên la wê duvac wê lea kɨlê i la dɨ i hɨvip lec nang ge, me?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Xam la ên xam nêb xam ob la wê vatya? Xam nêb xam ob la wê xomxo wê vɨnyum ngakwi nivɨhavɨha ge ti, me? Lêc xomxo wê vɨnyum ngakwi paha wê nivɨha ge wê mi dô vac king ben.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Xam la ên xam nêb xam ob la wê plopete ti? Vɨxôhɨlôg, a nêl vô xam bê i plopete ti, lêc luu plopete vɨhati vêl.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ên Anutu nêl Jon kɨtong mɨ i yêp vac kɨpihac xolac bêga ên nêbê,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Anutu kɨyang bêge, dɨ a ob nêl vô xam bê Jon ge xomxo levac luu xomxo kɨbun ga vɨhati vêl. Vɨxôhɨlôg, lêcom xomxo vɨhati wê vô nipwo lec vac Anutu ben ge obêc luu Jon vêl.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Mêd xomxo wê mi kô takis gee hɨxôn xomxo vɨhati, he ngô Yesu kɨyang tige dɨ vô nɨnya lehe vô ên nêbê Anutu môp ge nivɨha, ên ilage he pɨlepac he dɨ Jon lipac he.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Lêc Palisi yuu xomxo wê xovô Moses xolac gee, he vô nɨmi vô Anutu môp nivɨha wê hɨlung vô he ge, om he nêb Jon i o lêc lipac he lêm.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Mêd Yesu nêl nang ên nêbê, “Xomxo buc gwêbaga, he va bêna? A ob tɨxuu he môp lec kɨyang ti.
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 He tɨyi xocbê nue nipwo wê dô lec wetôv dɨ tyucma ên nêbê, ‘Xame, xe hi vyang lêc xam o yoo lêm, nang dɨ xe vông tɨlôt lê, lêc xam o byag lêm.’ He môp tɨyi xocbê môp wê xam nêl vô xii Jon ge,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 ên Jon Lipacên val, lêc mi ngɨbua yaên dɨ numên wain ma, lêcom xam nêl ên xam nêbê vɨmwo nipaên dô vac i nɨlô.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Nang dêc a, Xomxo Nu, a val lêc a mi xa dɨ num vô, dɨ a o ngɨbua ti lêm, lêc xam nêl ên xam nêbê, ‘Wê lê. Xomxo tige va mi ya levac dɨ mi num wain levac mɨ vô mavmav, dɨ mi dô hɨxôn xomxo wê mi kô takis lêc mi vun mangwe ge yuu tɨbii nipaên.’
34 O
35 Xam mi nêl bêge, lêcom a ob nêl vô xam bê xomxo wê tɨmu vô pɨyôp nivɨha dɨ kô xovôên vô Anutu ge, he nêl ên nêbê xovôên wê Anutu vông ge nôn vɨxôhɨlôg.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Palisi ti lê nêbê Saimon nêl vô Yesu ên nêb i loc vac i ben ên yuu ob ya. Om Yesu la vac i ben dɨ yuu dô dɨ ya.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Mêd vêx nipaên ti wê mi dô vac vɨgwe tige ngô wê Yesu la dô vac Palisi tyo ben dɨ la ya hɨxôn i ge, om kô butol nivɨha ti wê wel nivɨvea le vac ge dɨ la vac Palisi tyo ben,
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 dɨ la le kwabo vô Yesu vɨxa dɨ byag mɨ dô, dɨ maluc yuc lec Yesu vɨxa pɨtehe. Om vêx tyo kɨtya maluc ya bazub lihi, dɨ hɨwaa Yesu vɨxa pɨtehe dɨ lipac wel nivɨvea tyo lec Yesu vɨxa.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Mêd Palisi ti wê nêl Yesu lam vac i ben tige yê môp wê vêx tyo vông ge, om xo bêga ên nêbê, “Xomxo tige obêc plopete ti vɨxôhɨlôg ge od obêc xovô vêx tige wê lam hôm vɨgê lec i ge dɨ obêc xovô i môp wê mi vông ge bê i vêx nipaên ti.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Mêd Yesu nêl vô Palisi tyo ên nêbê, “Saimon, a ob nêl kɨyang ti vô ông.” Mêd Saimon nêl lax vô ên nêbê, “Om ông nêl kɨyang ti wê ông ob nêl ge.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Om Yesu nêl ên nêbê, “Xomxo yuu la kô mone vô xomxo ti, ngwe kô mone yul ti (K100) dɨ ngwe kô mone kɨpihac ti (K10). Om yuu xôn myavɨwen yêp vô xomxo tige.
41 Jesus disse:
42 Lêcom yuu xôn o tɨyi wê yuu ob lax hi myavɨwen vêl ge lêm, om xomxo tyo vaci hi yuu myavɨwen vêl. Om a ob kɨnêg vô ông bê xomxo yuu ge, ngwe na xêyaa ob vin lec xomxo tyo luu vêlê?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Mêd Saimon nêl ên nêbê, “Mêd obêc ngwe wê i myavɨwen levac ge.” Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ông nêl lec bôbac.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Mêd Yesu pɨlepac i vô vêx tige dɨ nêl vô Saimon ên nêbê, “Om wê vêx tiga. A lam dô vac ông bom ga lê, lêc ông o tɨmu vô môp wê il Yuda mi vông ge lêm dɨ vông mia ên a lipac vɨxag vac lêm. Dom vêx tiga lipac a vɨxag ya maluc dɨ kɨtya vêl ya bazub lihi.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Dɨ buc wê a lam vac ông bom ga ge, od ông o pul a vɨgêg dɨ hôm a lec nivɨha lêm. Dom vêx tige val lê, lêc hôm a lec nivɨha dɨ le hɨwaa a vɨxag.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Dɨ ông o lipac wel lec a bagzub lêm. Dom vêx tiga val lipac wel nivɨvea lec a vɨxag.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Om a ob nêl vô ông bê vêx tiga xêyaa vin lec a luu vêl om nêl i kɨtong ên nêbê i nên nipaên tɨbeac lê, lêc Anutu kɨtya vɨhati vêl om i xêyaa vin lec a luu vêl. Lêc xomxo ngwe wê Anutu kɨtya i nên nipaên yuutyabed vêl ge od xêyaa obêc vin lec Anutu nipwo tya.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Mêd Yesu nêl vô vêx tyo ên nêbê, “A nêl vô ông bê a kɨtya ông nêm nipaên vêl pyap.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Mêd xomxo wê dô mɨ ya hɨxôn Yesu gee xo bêga ên nêbê, “Xomxo tige letya lêc kɨtya xomxo nên nipaên vêlê?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Mêd Yesu nêl vô vêx tyo ên nêbê, “Vông vinên wê ông vông ge, ge wê kɨtya ông nêm nipaên vêl dɨ vông ông vô nimvɨha lec. Om ông lôc hɨxôn xêmyaa nivɨha.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.