Lucas 7
Yesu Xolac (PTP) vs ARA
1 Yesu nêl kɨyang vɨhati mɨ xomxo ngô, pyap dɨ i loc mɨ la vɨgwe Kapaneam.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mêd Lom tɨbii vevac levac ti dô vac vɨgwe tige, lêc i nu yuac ti vông yidac levac tɨyi wê ob yib ge. Tɨbii vevac tyo xêyaa vin lec nu yuac tige,
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 lêc ngô wê Yesu val vɨgwe tige, om vông Yuda levac ya la vô Yesu ên nêb he i loc nêl vô Yesu ên i lam vông nu yuac tyo i vô nivɨha lec.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Om he mɨla vô Yesu dêc mɨla kɨtaa i xêkɨzêc ên nêbê, “Vô nɨnyam lehe vô tɨbii vevac tiganê vya, ên i ge xomxo nivɨha,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 wê xêyaa vin lec il Yuda dɨ i lox il xumac lɨlo ge.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Mêd Yesu ngô he vya dɨ la hɨxôn he mɨ he la, mêd he mɨla kwabo vô tɨbii vevac tyo ben, lêc tɨbii tyo vông lie ya lam nêl i vya vô Yesu bêga ên nêbê, “Xomxo levac, a xomxo nigpaên, om ông o tɨyi wê ông ob vac lam vac a bog xumac lôma ge lêm,
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 om a xovô ên a nêb a ob loc le vô ông mamnôn lêm. Lêc a nêb ông le teva dɨ vyam pɨleva i nêl, ên a nug i vô nivɨha lec.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 A xovô bêge, ên a ga êno wê a la vac xomxo levac vɨlu kwa ngɨbi, dɨ a nuge vevac ge wê la vac a kwa ngɨbi. Om a obêc nêl vô he ti bê i loc ge od ob la, dɨ a obêc nêl vô ti bê i lam ge od ob lam, dɨ a obêc nêl vô a nug yuac ti bê i vông yuac tige ge od ob vông. Om a xovô ên a nêbê ông ge xomxo xêkɨzêc om ông obêc le teva dɨ nêl ge od a nug ge ob vô nivɨha lec.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Yesu ngô kɨyang wê xomxo tige nêl hɨxôn vông vinên ge om yetac ên dɨ pop manôn lax vô xomxo tɨbeac wê dɨtɨmu vô i vɨxa ge dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xame, a ob nêl vô xam bê a o xê Islel ti vông i vin xêkɨzêc tɨyi xocbê tɨbii tiga vông ge lêm.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Om xomxo wê tɨbii levac tige vông he la ge lax mɨ la tɨbii levac tyo ben, lêc mɨlax yê wê nu yuac tyo vô nivɨha lec ge.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Nang dêc buc ti lêc Yesu la vɨgwe Nen, dɨ nue ngɨvihi hɨxôn xomxo tɨbeac hɨwocên la hɨxôn.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Mêd Yesu mɨla kwabo vô vuayen wê ob la vac vɨyangtôv ge, lêc xomxo ken xomxo yibên ti mɨ val ên nêb ob kô mɨ la yev. Vêx vêxôv ti nu tibed tige, om xomxo vɨyang tige tɨbeac lam hɨxôn i.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Mêd Apumtau Yesu yê vêx tige dɨ xo vɨgwe pɨsiv ên i om nêl vô i ên nêbê, “Byagên i ma.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Mêd la vyax vɨgê lec pêt wê yibên yêp lec ge dɨ xomxo wê ken ge le, dêc Yesu nêl vô yibên tyo ên nêbê, “Nug, a nêl vô ông bê ông kɨdi lec.”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Om yibên tyo kɨdi lec mɨ dô dɨ keac vô he, dêc Yesu vông i lax vô ta.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Mêgem xomxo tigee yê dɨ xona mabu, dɨ pɨmil Anutu ên nêbê, “Il nêd plopete levac ti kɨdi vac il mahɨgun ga mê.” Dɨ he ya nêbê, “Gwêbaga Anutu val le seac vô il madnôn ên nêb ob hôm il wê il tu ixe ge lec.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Mêd xomxo nêl Yesu lê kɨtong mɨ i vô levac mɨ la vac vɨgwe Judia vɨhati dɨ la vac vɨgwe nɨnya nɨnya hɨxôn.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Mêd Jon Lipacên nue ngɨvihi lax mɨ la nêl Yesu do levac wê vông ge kɨtong vô Jon,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 om Jon keac nue ngɨvihi yuu lam vô i dɨ nêl vô yuu nêbê yuu i loc vô Apumtau Yesu ên loc kɨnêg vô i bê, “Xomxo ti wê plopete ilage nêl ên nêb obêc val ge, ông xomxo tyo tiga mê, me xe ob dô bin xomxo ngwe?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Mêgem yuu mɨla vô Yesu dɨ la nêl vô i ên nêbê, “Jon Lipacên vông xii lam ên nêb xii lam kɨnêg ông bê xomxo ti wê plopete ilage nêl ên nêb obêc val ge, ông xomxo tyo tiga mê, me xe ob dô bin xomxo ngwe lê?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Vô buc tya ge Yesu dô dɨ vông xomxo yidac kehe toto tɨbeac vô nivɨha lec dɨ tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo tɨbeac, dɨ vông xomxo wê manôn tocên ge, manôn seac.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Mêgem Yesu nêl vô yuu ên nêbê, “Muu lôc mɨ loc dɨ nêl môp wê muu ngô yuu wê ge kɨtong vô Jon bê xomxo manôn tocên, manôn seac, dɨ xomxo vɨxa nipaên, vɨxa vô nivɨha lec mɨ he la nivɨha, dɨ xomxo wê kɨtyax mahɨzihɨzi ge, kɨtyax yôv dɨ he vô nivɨha lec, dɨ xomxo wê nɨnya vô kɨtu ge, ngô kɨyang, dɨ xomxo yibên kɨdi lec mavɨha tii vac nang, dɨ xomxo wê nên susu maên gee ngô xolac nivɨha.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Xomxo wê nɨlô o vông yuu lec a lêm ge wê obêc dô hɨxôn xêyaa nivɨha.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Jon nue ngɨvihi yuu ge lax mɨ la vêl, dêc Yesu nêl Jon kehe kɨtong vô xomxo tigee ên nêbê, “Ilage wê xam la vô Jon vac vɨgwe mahɨgun pɨleva ge, xam nêb xam ob la wê va? Xam nêb xam ob la ên la wê duvac wê lea kɨlê i la dɨ i hɨvip lec nang ge, me?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Xam la ên xam nêb xam ob la wê vatya? Xam nêb xam ob la wê xomxo wê vɨnyum ngakwi nivɨhavɨha ge ti, me? Lêc xomxo wê vɨnyum ngakwi paha wê nivɨha ge wê mi dô vac king ben.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Xam la ên xam nêb xam ob la wê plopete ti? Vɨxôhɨlôg, a nêl vô xam bê i plopete ti, lêc luu plopete vɨhati vêl.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Ên Anutu nêl Jon kɨtong mɨ i yêp vac kɨpihac xolac bêga ên nêbê,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Anutu kɨyang bêge, dɨ a ob nêl vô xam bê Jon ge xomxo levac luu xomxo kɨbun ga vɨhati vêl. Vɨxôhɨlôg, lêcom xomxo vɨhati wê vô nipwo lec vac Anutu ben ge obêc luu Jon vêl.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Mêd xomxo wê mi kô takis gee hɨxôn xomxo vɨhati, he ngô Yesu kɨyang tige dɨ vô nɨnya lehe vô ên nêbê Anutu môp ge nivɨha, ên ilage he pɨlepac he dɨ Jon lipac he.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Lêc Palisi yuu xomxo wê xovô Moses xolac gee, he vô nɨmi vô Anutu môp nivɨha wê hɨlung vô he ge, om he nêb Jon i o lêc lipac he lêm.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Mêd Yesu nêl nang ên nêbê, “Xomxo buc gwêbaga, he va bêna? A ob tɨxuu he môp lec kɨyang ti.
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 He tɨyi xocbê nue nipwo wê dô lec wetôv dɨ tyucma ên nêbê, ‘Xame, xe hi vyang lêc xam o yoo lêm, nang dɨ xe vông tɨlôt lê, lêc xam o byag lêm.’ He môp tɨyi xocbê môp wê xam nêl vô xii Jon ge,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 ên Jon Lipacên val, lêc mi ngɨbua yaên dɨ numên wain ma, lêcom xam nêl ên xam nêbê vɨmwo nipaên dô vac i nɨlô.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Nang dêc a, Xomxo Nu, a val lêc a mi xa dɨ num vô, dɨ a o ngɨbua ti lêm, lêc xam nêl ên xam nêbê, ‘Wê lê. Xomxo tige va mi ya levac dɨ mi num wain levac mɨ vô mavmav, dɨ mi dô hɨxôn xomxo wê mi kô takis lêc mi vun mangwe ge yuu tɨbii nipaên.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Xam mi nêl bêge, lêcom a ob nêl vô xam bê xomxo wê tɨmu vô pɨyôp nivɨha dɨ kô xovôên vô Anutu ge, he nêl ên nêbê xovôên wê Anutu vông ge nôn vɨxôhɨlôg.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Palisi ti lê nêbê Saimon nêl vô Yesu ên nêb i loc vac i ben ên yuu ob ya. Om Yesu la vac i ben dɨ yuu dô dɨ ya.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Mêd vêx nipaên ti wê mi dô vac vɨgwe tige ngô wê Yesu la dô vac Palisi tyo ben dɨ la ya hɨxôn i ge, om kô butol nivɨha ti wê wel nivɨvea le vac ge dɨ la vac Palisi tyo ben,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 dɨ la le kwabo vô Yesu vɨxa dɨ byag mɨ dô, dɨ maluc yuc lec Yesu vɨxa pɨtehe. Om vêx tyo kɨtya maluc ya bazub lihi, dɨ hɨwaa Yesu vɨxa pɨtehe dɨ lipac wel nivɨvea tyo lec Yesu vɨxa.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Mêd Palisi ti wê nêl Yesu lam vac i ben tige yê môp wê vêx tyo vông ge, om xo bêga ên nêbê, “Xomxo tige obêc plopete ti vɨxôhɨlôg ge od obêc xovô vêx tige wê lam hôm vɨgê lec i ge dɨ obêc xovô i môp wê mi vông ge bê i vêx nipaên ti.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Mêd Yesu nêl vô Palisi tyo ên nêbê, “Saimon, a ob nêl kɨyang ti vô ông.” Mêd Saimon nêl lax vô ên nêbê, “Om ông nêl kɨyang ti wê ông ob nêl ge.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Om Yesu nêl ên nêbê, “Xomxo yuu la kô mone vô xomxo ti, ngwe kô mone yul ti (K100) dɨ ngwe kô mone kɨpihac ti (K10). Om yuu xôn myavɨwen yêp vô xomxo tige.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Lêcom yuu xôn o tɨyi wê yuu ob lax hi myavɨwen vêl ge lêm, om xomxo tyo vaci hi yuu myavɨwen vêl. Om a ob kɨnêg vô ông bê xomxo yuu ge, ngwe na xêyaa ob vin lec xomxo tyo luu vêlê?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Mêd Saimon nêl ên nêbê, “Mêd obêc ngwe wê i myavɨwen levac ge.” Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ông nêl lec bôbac.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Mêd Yesu pɨlepac i vô vêx tige dɨ nêl vô Saimon ên nêbê, “Om wê vêx tiga. A lam dô vac ông bom ga lê, lêc ông o tɨmu vô môp wê il Yuda mi vông ge lêm dɨ vông mia ên a lipac vɨxag vac lêm. Dom vêx tiga lipac a vɨxag ya maluc dɨ kɨtya vêl ya bazub lihi.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Dɨ buc wê a lam vac ông bom ga ge, od ông o pul a vɨgêg dɨ hôm a lec nivɨha lêm. Dom vêx tige val lê, lêc hôm a lec nivɨha dɨ le hɨwaa a vɨxag.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Dɨ ông o lipac wel lec a bagzub lêm. Dom vêx tiga val lipac wel nivɨvea lec a vɨxag.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Om a ob nêl vô ông bê vêx tiga xêyaa vin lec a luu vêl om nêl i kɨtong ên nêbê i nên nipaên tɨbeac lê, lêc Anutu kɨtya vɨhati vêl om i xêyaa vin lec a luu vêl. Lêc xomxo ngwe wê Anutu kɨtya i nên nipaên yuutyabed vêl ge od xêyaa obêc vin lec Anutu nipwo tya.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Mêd Yesu nêl vô vêx tyo ên nêbê, “A nêl vô ông bê a kɨtya ông nêm nipaên vêl pyap.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Mêd xomxo wê dô mɨ ya hɨxôn Yesu gee xo bêga ên nêbê, “Xomxo tige letya lêc kɨtya xomxo nên nipaên vêlê?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Mêd Yesu nêl vô vêx tyo ên nêbê, “Vông vinên wê ông vông ge, ge wê kɨtya ông nêm nipaên vêl dɨ vông ông vô nimvɨha lec. Om ông lôc hɨxôn xêmyaa nivɨha.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.