Hebreus 12

Yesu Xolac (PTP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Xomxo wê a nêl kɨyang lec he gwêbaga ge, he vɨhati dô ila lêc yib. Lêc vông vinên wê he vông ge yêp seac vô il, om tɨyi xocbê he hɨlung môp vông vinên vô il. Om il ob sea môp nipaên yuu susu kɨbun ga wê ku il xôn ge dɨ tup xêkɨzêc ya vông vinên wê Anutu vông vô il ge êdêc la ngɨnoo.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Om il ob le madnôn i loc vô Yesu, ên Yesu ge tu vông vinên wê il vông ge kehe dɨ ici va ob vông môp vông vinên wê il vông ge vô nôn lec tɨmuên. Yesu xovô ên nêbê obêc tɨmuên ge od Anutu obêc vông i xêyaa vô nivɨha, om Yesu le xêkɨzêc dɨ kɨlê vɨyin dɨ yib lec xax tɨyi xocbê xomxo nipaên ti. Lêc ni o yoc ên wê xomxo yê i nipaên ge lêm. Om yib lec xax dɨ lax mɨ la dô vô Anutu vɨgê hɨyôv.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Xam lêc xovô Yesu. Ên tɨbii nipaên vông vɨyin levac vô i, lêc i le xêkɨzêc ta. Om xomxo obêc vông vɨyin vô xam ge od xam nim i o lêc ma lêm, dɨ xam o lêc xona ên vɨyin wê ob tulec xam ge lêm.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Xam mi vông vevac vô nipaên, lêc xam gên o vông vevac dɨ kɨpyax xam hi sea lêm.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Xam mêd lungên kɨyang wê Anutu nêl vô xam ên nêb i ob ngɨdu xam xôn ge, me? Anutu nêl vô xam tɨyi xocbê ma nêl vô nu ti ên nêbê,
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Ên xomxo wê Anutu xêyaa vin lec he ge, Anutu ob vông vɨyin vô he vɨhati ên i tɨtô he nên nipaên, dɨ xomxo vɨhati wê Anutu nêl ên nêbê i nue ge, Anutu ob hɨlung he nên nipaên vô he dɨ tɨtô he.”
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Kɨyang nêl bêge, om xam le xêkɨzêc dɨ lee yuu bê Anutu i tɨtô xam. Ên môp wê ob tɨtô xam ge nêl kɨtong vô xam ên nêbê xam tu i nue. Nu tina dô wê ma o tɨtô i lêm ge? Ti o dô lêm.
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Ên mae vɨhati mi tɨtô nue. Om Mag Anutu tɨtôên xam obêc ma ge od obêc tɨyi xocbê xam o tu i nue nôn lêm. Nge, xam ob tɨyi xocbê nipwo wê ma maên ge.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Il ob xovô kɨyang bêga hɨxôn bê il mage kɨbun ga, he hi il ên nêb ob tɨtô il, lêc il la dô vac he kɨyang kwa ngɨbi. Om Mag Anutu wê tu il kɨnud kehe ge, obêc tɨtô il ge od il ob la vac i kɨyang kwa ngɨbi i luu vêl dɨ la dô madvɨha.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Il mage kɨbun ga, he dô buc myabo tya, dɨ tɨtô il tɨyi xovôên wê he vông ge. Lêc Anutu tɨtô il ên nêb môp tɨtôên i vô nôn nivɨha vô il dɨ il tu xomxo ngɨbua xocbê Anutu vaci ge.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Vô buc wê Anutu ob tɨtô il ge, il ob tulec myavɨnê, dɨ il nɨlôd ob vô nivɨha lêm. Lêc Anutu obêc tɨtô il pyap ge od môp tɨtôên tige obêc vô nôn nivɨha vô il bêga bê il ob tu xomxo wê mi tɨmu vô môp nivɨha ge dɨ il ob dô vac kɨyang malehe kwa ngɨbi.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Anutu tɨtô il ên nêb i vô nôn nivɨha vô il, om xam vɨgêm wê yux kɨzêc ge xam tɨtô ên i vô xêkɨzêc ên xam vông yuac ya. Dɨ xam vɨxam wê vô xêlehe ge xam tɨtô ên i vô xêkɨzêc lec.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Dɨ xam vɨxam i kô xam mɨ loc vô môp nivɨha, êdêc lime wê o vông i vin xêkɨzêc lêm ge he i o sea vông vinên wê he vông ge lêm. Nge, he i yê môp bôbac wê xam vông ge dɨ lôm tɨmu vô.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Xam vông yuac levac lec môp wê xam ob nêl kɨyang malehe vôma ge, dɨ xam vông nɨlôm i loc dɨluhu vô Anutu dɨ tu xomxo wê ngɨbua ge, ên obêc ma ge od xam ob la dô hɨxôn Apumtau lêm.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Xam viac xam, gec lêc xam sea môp wê Anutu ob xo vɨgwe pɨsiv ên xam ge. Dɨ xam viac xam, gec lêc xomxo ti dɨdii xam mɨ la vac môp nipaên, ên xomxo tige tɨyi xocbê xax nôn kɨlin wê ob vông xam tibêac vô nipaên.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Xam viac xam ên môp yôdac vêx yuu vux, dɨ xam o lêc vô nɨmim vô Anutu tɨyi xocbê Iso vông ilage lêm. Ên Iso ge tuc, om tɨyi wê ob kô kɨtaaên nivɨha vô ma. Lêc Iso kɨtaa yaên vô li môn nêb ob ya. Lêc li môn nêl ên nêbê, “Ông obêc tyuc lec bê mag i vông kɨtaaên wê nêb ob vông vô ông ge vô a ge od a ob vông yaên vô ông.” Om Iso lee yuu,
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 mêd buc ya
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Gwêbaga xam la kwabo vô Anutu, lêc xam o la kwabo vô susu kɨbun ga ti tɨyi wê xam ob hôm ya vɨgêm ge lêm. Om xam o tɨyi xocbê he Islel ilage lêm. Ên he Islel la le kwabo vô kɨtôn Sainai, mêd he yê ngwax levac wê tum vac vɨgwe tige, dɨ mapɨtoc wê mapɨtoc ta ge hɨvun kɨtôn tige xôn, dɨ vɨgwe vɨyii levac mabu,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 dɨ vuac tyuc vac, dɨ he ngô vya ti, lêc he nêl ên he nêbê he ob ngô vya tige tii vac lêm,
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 ên he xona mabu yocên ên vya wê nêl ên nêbê,
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 He Islel yê dɨ ngô, om xona mabu, dɨ Moses nêl ên nêbê, “A êno xona mabu dɨ a yetac hɨxôn.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Lêc il o la vô kɨtôn Sainai tɨyi xocbê he Islel ilage lêm. Nge, il la kwabo vô Anutu om tɨyi xocbê il la lec kɨtôn bangwe lê nêbê Saion dɨ la dô vac Anutu mavɨha ben Jelusalem. Vɨgwe yuu ge tɨxuu lec Anutu ben lag puunê. Om il obêc mɨla tulec angela tɨbeac wê tɨbeac hɨwocên wê he kɨtucma dɨ pɨmil Anutu ge,
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 dɨ il ob la dô hɨxôn Anutu nue wê Anutu kɨvuu he lê pyap gê lag puunê ge, dɨ il ob la le vô Anutu wê obêc yaxên xomxo vɨhati nên môp yuu kɨyang ge, dɨ il ob la tulec xomxo vông vinên ilage kɨnu. He gee wê xomxo nivɨha om Anutu vông he vô nivɨha nôn.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Dɨ il ob la le vô Yesu wê vông kɨyang paha wê Anutu hɨlu vô il ge vô nôn lec ya ici va hi wê kɨpyax sea ge. Ilage Ebel yib dɨ hi kɨpyax sea, lêc Yesu hi luu Ebel hi vêl, ên Yesu hi nêl kɨyang nivɨha kɨtong bêga ên nêbê Anutu kɨtya il nêd nipaên vêl.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Xam viac xam dɨ le i lêc vô nɨnyam kɨtu vô Anutu kɨyang wê nêl vô xam ge lêm. Ilage Moses nêl Anutu kɨyang kɨtong vô he Islel, lêc he ngôên ma, om Anutu vông myavɨwen vô he dɨ he o tɨyi wê he ob pec ên myavɨwen tige lêm. Dɨ gwêbaga Anutu dô lag puunê dɨ vông kɨyang lam vô il. Om xam obêc vô nɨnyam kɨtu vô kɨyang wê Anutu vaci vông ge od xam ob pec ên myavɨwen nipaên wê Anutu ob vông vô xam ge lêm. Nge, xam obêc kô myavɨwen luu wê xomxo ilage kô ge vêl.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Ilage Anutu vya vông kɨbun yoc. Dɨ gwêbaga Anutu nêl vô il pyap ên nêbê, “Obêc buc tɨmuên ge a obêc vông kɨbun i yoc tii vac nang. Lêc o kɨbun pɨleva lêm. Nge, a obêc vông lag yuu xôn kɨbun i yoc.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Anutu nêl bêge, om kɨyang wê nêl ên nêbê, “A obêc vông kɨbun i yoc tii vac nang”, kɨyang tige kehe bêga nêbê lag yuu kɨbun wê Anutu tung ilage obêc yoc dɨ xôa obêc ma, lêc Anutu ben wê yocên obêc ma ge wê ob dô.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Mêgem gwêbaga il ob pɨmil Anutu lê ên wê il ob la dô vac i ben wê ob yoc lêm ge. Om il ob kɨtaa vô Anutu dɨ vông i yuac i tɨyi wê Anutu obêc yê nivɨha ge, dɨ il ob xona ên i, dɨ vông i lê i vô levac,
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 ên Anutu wê il vông i vin i ge tɨyi xocbê ngwax mahelac wê obêc ya susu vɨhati ma vêl ge.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.