Atos 4

Yesu Xolac (PTP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yuu gên nêl xolac vô xomxo tigee, lêc xomxo wê mi si daa vô Anutu gee hɨxôn xêhɨpu levac ti wê mi viac Anutu xumac ngɨbua ge dɨ xomxo Sadyusi mangwe val vô yuu,
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 dɨ he xêyaa vô myavɨnê vô yuu ên wê yuu tɨxuu xomxo ya kɨyang bêga nêbê Yesu kɨdi lec vac yibên om xomxo yibên vɨhati obêc kɨdi lec mavɨha nang ge.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Om he kô yuu mɨ la tung vac xumac kalabuhu, nêb yuu i dô dɨ i vɨdii lê, ên ge vɨgwe huc.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Lêc xomxo wê ngô Pita kɨyang gee he tɨbeac vông i vin, om he vux wê vông i vin ge tɨyi xocbê 5,000.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Dɨ vɨgwe vɨdiiên he Yuda levac hɨxôn gyovɨxa dɨ he wê xovô Moses xolac kehe gee, he xôn kɨtucma gê Jelusalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 He kɨtucma hɨxôn xomxo levac wê mi si daa vô Anutu ge, Anas yuu Kaiapas dɨ Jon yuu Aleksanda hɨxôn lie ya. Anas ge wê tu he vɨhati bazub.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Om he kô Pita yuu Jon mɨ lam lax yuu le vô he manôn dɨ kɨnêg vô yuu ên nêbê, “Muu kô xêkɨzêc vô letya dɨ muu nêl letya lê, lêc muu vông xomxo tige vô nivɨha lecê?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Mêd Myakɨlôhô Ngɨbua hɨvun Pita xôn om Pita nêl vô he ên nêbê, “Xam xomxo levac hɨxôn xam gyovɨxa,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 gwêbaga xam kɨnêg xii ên wê xii ngɨdu xomxo ti wê vɨxa vô nipaên ge xôn, ên xam nêb xam ob xovô bê xii vông i vô nivɨha lec tibêna?
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Om xam vɨhati hɨxôn lime Islel vɨhati, xam xovô bêga bê xêkɨzêc wê Yesu Kɨlisi Nasalet vông ge wê vông xomxo tiga vô nivɨha lec mɨ i le vô xam mamnôn. Yesu ge, xam hi i yib lec xax pola, lêc Anutu tɨpi vô i kɨdi lec vac yibên.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Yesu ge ngɨdax ti wê xam xumac loxên wê ên xam nêbê nipaên ge, lêc i tu ngɨdax xêkɨzêc ti wê xumac ob le xêkɨzêc ya ge.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Ên xomxo ngwe o tɨyi wê ob hôm il lec ge lêm, ên Anutu o nêl xomxo kɨbun ga ti vô il ên nêb i kɨtya il nêd nipaên vêl lêm. Nge, Yesu tibed.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Xomxo levac tigee, he yetac ên kɨyang wê Pita yuu Jon nêl ge, ên yuu ge xomxo vɨyangtôv yuu dɨ yuu o xulac xumac ti lêm, lêc yuu nêl kɨyang hɨxôn xêkɨzêc dɨ yuu o xona lêm. Om he xovô nêbê yuu ge wê mi dô hɨxôn Yesu ilage.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Dɨ he yê xomxo ti wê yuu vông i vô nivɨha lec ge le hɨxôn yuu, om he nên kɨyang ti o yêp wê ob nêl lax vô yuu ge lêm.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Om he nêl vô yuu nêb yuu i sea xumac kaunsil dɨ loc vɨxun. Yuu la vɨxun dɨ he nêl vôma ên nêbê,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 “Il ob vô vatya vô xomxo yuu ganê? Ên xomxo Jelusalem vɨhati xovô do levac wê yuu vông ge om o tɨyi wê il ob yax vun ge lêm.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Lêc il ob le vac kɨyang tige xôn, ên i o lêc vô levac mɨ loc vac xomxo vɨhati nɨnya lêm. Om il ob vông vɨbuên xêkɨzêc vô yuu bê yuu i o nêl kɨyang vô xomxo lec Yesu lê i tii vac lêm.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Om he keac yuu lax vô he dɨ nêl kɨyang xêkɨzêc vô yuu ên nêbê, “Muu o lêc nêl kɨyang lec Yesu lê lêm, dɨ muu o lêc tɨxuu xomxo lec lê tige lêm.”
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Lêc Pita yuu Jon nêl vô he ên nêbê, “Xam ngô lê. Xii obêc sea Anutu xolac dɨ vông i vin kɨyang wê xam nêl ge od mêd Anutu ob yê xii nivɨha? Xam xovô lê.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Xii o tɨyi wê xii ob dô kɨyang maên ge lêm. Nge, xii ob nêl kɨyang vɨhati wê xii ngô dɨ xê mamnôn lec ge kɨtong.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Kaunsil tigee he nêl kɨyang xêkɨzêc vô yuu tii vac dɨ vông yuu la. He nêb he ob vông vɨyin vô yuu, lêc tɨyiên ma, ên xomxo vɨhati pɨmil Anutu ên nivɨha wê yuu vông ge.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Xomxo ti wê yuu vông i vô nivɨha lec ge, klismas wê i vông ge kehe yuu (40).
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 He kaunsil vông Pita yuu Jon la, om yuu lax mɨ la vô lie vông vinên dɨ lax nêl kɨyang wê xomxo levac wê mi si daa vô Anutu gee hɨxôn he gyovɨxa nêl vô yuu ge kɨtong vô he.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 He ngô pyap dɨ he xôn nɨlô tibed dɨ he kɨtaa vô Anutu bêga nêbê, “O Apumtau, ông levac wê ôcông va tung lag yuu kɨbun dɨ gwec hɨxôn susu vɨhati yang.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Ilage Myakɨlôhô Ngɨbua wê ông vông ge vông xe bug Devit wê ông num yuac ge nêl ông kɨyang bêga nêbê,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 King kɨbun ga vɨhati viac he ên vevac, dɨ xomxo levac kɨtucma ên nêb ob vông vevac vô Apumtau Anutu hɨxôn Kɨlisi wê i vông i lam ge.’
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Kɨyang tige vɨxôhɨlôg nôn, ên Helot yuu Pontias Pailat dɨ tɨbii wê o Yuda lêm gee hɨxôn xomxo Islel ya, he xôn kɨtucma vac vɨgwe ga ên nêb ob vông vɨyin vô Yesu, ông num yuac ngɨbua wê ông vɨnoo i ge.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 He kɨtucma ên nêb ob hi Yesu, tɨyi kɨyang wê ông nêl pyap ilage ya xêkɨzêc wê ông vông ge, ên ông nêb obêc vô nôn lec tɨmuên.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 O Apumtau, gwêbaga xe kɨtaa vô ông bê ông xovô kɨyang vɨyin wê he Yuda levac nêl ge dɨ ngɨdu xe xôn, ên ông nume yuac xe le xêkɨzêc dɨ nêl ông xolac i yêp seac dɨ xonaên i ma.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Dɨ ông vyax vɨgêm lec xomxo yidac ên he i vô nivɨha lec, dɨ ông vông do levac ya lec num yuac ngɨbua Yesu lê.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 He kɨtaa pyap mêd xumac ti wê he dô vac ge yoc dɨ Myakɨlôhô Ngɨbua lam hɨvun he xôn dɨ he nêl Anutu xolac hɨxôn xêkɨzêc dɨ he o xona lêm.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Xomxo vông vinên vɨhati nɨlô tibed dɨ he xêyaa vin lecma, dɨ he ti o nêl ên nêbê susu wê i vông ge, ge ici xe lêm. Nge, susu wê he toto vông ge he yê tɨyi xocbê he vɨhati xe.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Mêd Yesu nue ngɨvihi nêl kɨyang hɨxôn xêkɨzêc nêbê Apumtau Yesu kɨdi lec vac yibên, dɨ xomxo vông vinên vɨhati, he dô vac xêyaa vin lecên nɨlô.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Dɨ he ti, susu o ma ên he lêm, ên xomxo vɨhati vông kɨbun hɨxôn xumac wê he vông ge mɨ tɨbii kɨsuu, dɨ he kô mone
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 mɨ la vông vô Yesu nue ngɨvihi ên nêb he i tɨtang vô xomxo wê nên susu maên gee.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Xomxo ti dô lê nêbê Josep, lêc Yesu nue ngɨvihi nêl i lê ngwe nêbê Banabas. (Lê tige kehe bêga nêbê xomxo wê mi ngɨdu xomxo xôn ya kɨyang nivɨha ge.) Josep ge Livai ti dɨ i ben Saiplas,
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 lêc Josep vông i kɨbun mya ti mɨ tɨbii kɨsuu dɨ i kô mone mɨ la vông vô Yesu nue ngɨvihi.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.