2 Coríntios 7
Yesu Xolac (PTP) vs NVT
1 Xam lige wê a xêgyaa vin lec xam ge, Anutu hɨlu kɨyang tige vô il, om môp ningeac wê ob vông il nidnɨvi yuu nɨlôd vô nipaên ge, il ob sea vɨhati i yêp xel, dɨ vông nɨlôd i vô paha lec. Om il ob xona ên Anutu dɨ tup vô môp bôbac tibed êdêc tu xomxo nivɨha nôn.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 A nêl vô xam bê xam xêmyaa i vin lec xe, ên xe o vông soên ti vô xomxo ti lêm, dɨ xe o vông xomxo ti vô nipaên lêm, dɨ xe o kɨtyoo xomxo ti dɨ vô i susu vêl lêm.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 A o nêl kɨyang tiga ên a nêb a ob tɨtô xam lêm. Ên a nêl pyap gwêba ên a nêbê xe xêmyaa vin lec xam, om xe obêc dô mamvɨha hɨxôn xam, me xe obêc xib hɨxôn xam ge od pyap.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 A nêl kɨyang vɨhati yêp seac vô xam, dɨ a hi vɨxag pec ên xam. A dô vac vɨyin levac, lêc xam vông a nɨlôg vô vɨyin maên om a dô hɨxôn xêgyaa nivɨha yang.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Buc wê xe val dô vɨgwe levac Masedonia ge od xe kɨlê vɨyin tɨbeac dɨ xe nimnɨvi o dô seac vêl lêm. Nge, vɨyin vɨyang vɨyang hɨvun xe xôn, ên xomxo tɨbeac vông vevac vô xe, dɨ xe nɨlôm xona.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Lêc Anutu ge wê ob vông xomxo wê nɨlô vô vɨyin ge, he nɨlô vô vɨyin maên, om vông xe nɨlôm vô vɨyin maên ên wê vông Taitas val vô xe ge.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Taitas val vô xe, om vông xe nɨlôm vô vɨyin maên, lêc o môp tige tibed lêm. Nge, xam vông Taitas nɨlô vô vɨyin maên mɨ i val tɨxuu kɨyang wê ngô vô xam ge vô xe, om kɨyang tige vông xe nɨlôm vô vɨyin maên hɨxôn. Ên Taitas nêl ên nêbê xam nɨlôm kɨdu xam ên xam nêb xam ob wê a, dɨ xam nɨlôm byag ên wê xam vông vɨyin vô a ge, dɨ xam nɨlôm kɨdu xam ên xam nêb xam ob ngɨdu a xôn, om kɨyang tige vông a xêgyaa vô nivɨha yang.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 A xovô ên a nêbê kɨpihac wê a kɨvuu vô xam ilage vông xam nɨlôm vô vɨyin, lêc a nɨlôg o vô vɨyin ên kɨpihac tige lêm. Vɨxôhɨlôg, ilage a nɨlôg vô vɨyin ên wê kɨpihac tige vông xam nɨlôm vô vɨyin ge, lêc vɨyin tige o yêp vô xam xuhu dia lêm. Nge, yêp myabo tya dɨ tɨyôô.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Om gwêbaga a xêgyaa vô nivɨha, lêc o vô nivɨha ên wê a vông xam nɨlôm vô vɨyin ge lêm. Nge, vô nivɨha ên wê vɨyin tige vông xam pɨlepac xam ge. Ên Anutu vaci vông xam nɨlôm vô vɨyin, om kɨyang wê xe nêl ge ti o vông xam vô nipaên lêm.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Ên nɨlô vɨyin wê Anutu vông vô xomxo ge vông he pɨlepac he dɨ Anutu vô he vêl ên nipaên dɨ vông he dô vac vɨzid, om il nɨlôd ob vô vɨyin lec môp tibêge lêm. Lêc nɨlô vɨyin wê xomxo kɨbun ga vông ge ob vô nôn nivɨha lêm. Nge, ob hi he yib.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Om xam wê lê. Anutu vông xam nɨlôm vô vɨyin, lêc vɨyin tige vô nôn nivɨha tɨbeac vô xam bêga bê xam nɨlôm kɨdu xam ên xam nêb xam ob tɨtô nêm kɨyang, dɨ xam xêmyaa vô myavɨnê vô môp nipaên dɨ xam xona ên Anutu. Dɨ xam nɨlôm kɨdu xam ên nêb xam ob wê a, dɨ xam vông yuac xêkɨzêc ên xam nêb xam ob tɨtô xomxo ti wê vông nipaên ge dɨ vông myavɨwen vô i. Môp tigee vɨhati nêl xam kɨtong bêga ên nêbê xam tɨtô kɨyang tige pyap, om nipaên ti o yêp vô xam lêm.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Om kɨpihac wê a kɨvuu vô xam ilage, a o kɨvuu vô xomxo ti wê vông môp nipaên ge lêm. Dɨ a o kɨvuu vô xomxo ti wê xomxo tige vông i vô nipaên ge lêm. Nge, a kɨvuu vô xam vɨhati ên a nêb i vông xovôên vô xam vô Anutu manôn bêga bê xam xêmyaa vin lec xe nôn.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Om môp wê xam vông ge vông xe nɨlôm vô vɨyin maên. Xe nɨlôm vô vɨyin maên dɨ xe nɨlôm vô nivɨha hɨxôn. Ên xe xovô wê xam vɨhati vông Taitas nɨlô vô vɨyin maên ge om vông xe nɨlôm vô nivɨha hɨxôn.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Ên ilage a kô xam lêm lec vô Taitas manôn dɨ xam o vông a nig yoc ên kɨyang tige lêm, ên xam vông kɨyang tigee vɨhati vô nôn lec. Kɨyang vɨhati wê a nêl vô xam ilage vɨxôhɨlôg nôn, dɨ kɨyang vɨhati wê a kô xam lêm lec vô Taitas manôn ge kɨyang nôn vɨxôhɨlôg.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Buc wê Taitas loc vô xam ge od xam vɨhati kô i lec hɨxôn xonaên dɨ nim yetacên dɨ xam vô nɨnyam lehe vô kɨyang wê i nêl ge, om gwêbaga Taitas xovô môp nivɨha wê xam vông vô i ge dɨ i xêyaa vin lec xam luu vêl.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Dɨ a ga, a xovô ên a nêbê xam obêc dô vac môp nivɨha tɨyi buc vɨhati, om a xêgyaa vô nivɨha ên xam.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.