Jó 4
Pyhä Raamattu (PR) vs VC
1 Temanilainen Elifas alkoi nyt puhua. Hän sanoi:
1 Elifaz de Temã tomou a palavra nestes termos:
2 -- Pahastutko, jos rohkenen puhua sinulle? Kuka voisi kauemmin pysyä vaiti!
2 Se arriscarmos uma palavra, talvez ficarás aflito, mas quem poderá impedir-me de falar?
3 Olet itse opettanut monia, ohjannut oikeaan, olet tarttunut voimatonta kädestä.
3 Eis: exortaste muita gente, deste força a mãos débeis,
4 Sinun sanasi ovat auttaneet kaatuneen pystyyn, sinä olet rohkaissut horjuvaa.
4 tuas palavras levantavam aqueles que caíam, fortificaste os joelhos vacilantes.
5 Kun vastoinkäyminen tulee omalle kohdallesi, et kestä hetkeäkään. Kun se koskettaa sinua, joudut kauhun valtaan.
5 Agora que é a tua vez, enfraqueces; quando és atingido, te perturbas.
6 Sinun luottamuksesi perustana on jumalanpelko, sinun toivosi perustana oman vaelluksesi puhtaus.
6 Não é tua piedade a tua esperança, e a integridade de tua vida, a tua segurança?
7 Mutta sano minulle: milloin on viaton joutunut tuhoon, milloin on oikeamielinen hukkunut?
7 Lembra-te: qual o inocente que pereceu? Ou quando foram destruídos os justos?
8 Ne, jotka kyntävät vääryyden peltoa ja kylvävät pahaa, ne myös korjaavat tuhon ja turmion, sen olen nähnyt.
8 Tanto quanto eu saiba, os que praticam a iniqüidades e os que semeiam sofrimento, também os colhem.
9 Kun Jumala henkäisee, he tuhoutuvat, hänen vihansa tuuli pyyhkäisee heidät pois.
9 Ao sopro de Deus eles perecem, e são aniquilados pelo vento de seu furor.
10 Leijona karjuu, nuori leijona ärisee, mutta petojen hampaat murskataan.
10 Urra o leão, e seu rugido é abafado; os dentes dos leõezinhos são quebrados.
11 Saalista vailla jalopeura nääntyy, pennut joutuvat hajalle, kauas toisistaan.
11 A fera morreu porque não tinha presa, e os filhotes da leoa são dispersados.
12 Kuin varkain tuli jostakin sana, minun korvani kuulivat kaukaisen huminan.
12 Uma palavra chegou a mim furtivamente, meu ouvido percebeu o murmúrio,
13 Se tuli niin kuin uninäyt tulevat häilyen yössä keskelle syvintä unta,
13 na confusão das visões da noite, na hora em que o sono se apodera dos humanos.
14 se kouraisi minua, ja minä vapisin, kaikki jäseneni tärisivät kauhusta,
14 Assaltaram-me o medo e o terror, e sacudiram todos os meus ossos;
15 minä tunsin henkäyksen kasvoillani, ihokarvani nousivat pystyyn,
15 um sopro perpassou pelo meu rosto, e fez arrepiar o pêlo de minha pele.
16 kun jokin pysähtyi eteeni, en tiedä mikä, silmieni edessä outo hahmo. Tuli hiljaista, ja minä kuulin äänen:
16 Lá estava um ser - não lhe vi o rosto - como um espectro sob meus olhos.
17 Voiko ihminen olla oikeassa ja Jumala väärässä? Voiko ihminen olla puhdas Luojansa silmissä?
17 Ouvi uma débil voz: Pode um homem ser justo na presença de Deus, pode um mortal ser puro diante de seu Criador?
18 Ei Jumala luota edes omiin palvelijoihinsa, enkeleitäänkin hän nuhtelee virheistä.
18 Ele não confia nem em seus próprios servos; até mesmo em seus anjos encontra defeitos,
19 Kuinka hän luottaisi savimajan asukkaisiin? Tomusta heidät on tehty, hän voi musertaa heidät kuin koiperhosen.
19 quanto mais em seus hóspedes das casas de argila que têm o pó por fundamento! São esmagados como uma traça;
20 Aamulla ihminen herää, illalla hän on poissa ja unohdettu, ikuisiksi ajoiksi,
20 entre a noite e a manhã são aniquilados; sem que neles se preste atenção, morrem para sempre.
21 hänen telttanuoransa kiskaistaan irti, ja hän kuolee tietämättä, miksi.
21 Não foi arrancada a estaca da tenda deles? Morrem por não terem conhecido a sabedoria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.