Atos 7
Chijnie ndo Jesucristo (PPS) vs NAA
1 Tjumeꞌe xitaana tetuanꞌan juanchangiꞌe xa ndo Esteban ko ndachro xa:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Tjumeꞌe jeꞌe ndo juateꞌe ndo ko ndachro ndo:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Ndo Dio ndache ndo ndo Abraham: “Tintuꞌé tjajnáa ko kain sen ndúia ko satjia naa nunte tsjakoꞌa.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Tjumeꞌe ndo Abraham kuachrjexin ndo nunte Caldea ko sakjui ndo ko bakeꞌe ndo nunte Harán. Ko ó juexin kuenꞌen ndotée ndo, tjumeꞌe ndo Dio bikao ndo ndo Abraham ti no stenta jai.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Ko ndo Abraham kuayéꞌa ndo nituꞌo nunte ti no tsakeꞌe tutée ndo. Tjumeꞌe chronga ndo Dio ixi nchakon tsenꞌen ndo Abraham, nduaxin sen tsachrjenixin ndo tsayéꞌe sen nunte jiꞌi. Maski xrachóndaꞌi ndo ichjan, jaña ndachro ndo Dio.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Kaxon tsindachro ndo Dio ixi sen tsachrjenixin ndo Abraham, sen meꞌe tsetaꞌa sen jée nunte, ko sincheꞌexin sen xrée na̱, ntiꞌa chjinga sinchekao na̱ sen ko xroxengeꞌa sen ꞌna̱ ko ntiꞌa tsintee sen noó ciento nano.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Kaxon ndachro ndo Dio: “Tjumeꞌe janꞌan sintaña ijie̱ ngajin ni juincheniꞌe chjanꞌan ti no juinchincheꞌe na̱ xjan xra. Ko tjumeꞌe sintakjan chjanꞌan ko xrochjiana xjan juasaya ntiꞌi.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Tjumeꞌe ndo Dio tsijao ndo ndo Abraham ixi kain xjan xi tsachrjenixin ndo tsaa xjan chjiꞌe xjan neꞌe sen israelita. Ko jaña nchakon jongíꞌe chjenꞌen ndo Abraham, xjan saꞌó, xjan Isaac, ndo Abraham chjée ndo xjan chjiꞌe xjan nchakon kuitja xjan ijní nchakon. Kaxon jaña juincheꞌe ndo Isaac nchakon kuichónda chjenꞌen ndo, xjan Jacob, ko tjumeꞌe ndo Jacob jaña juincheꞌe ndo ngajin ti teyuu chjenꞌen ndo. Sen meꞌe kóña ndotée ti teyuu tjajna Israel.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ’Ko chjenꞌen ndo Jacob, sen kuachrjenixinna ó saꞌó, sen meꞌe kochjio sen ngajin xjan kichuu sen xjan José, ko juinchekji sen xjan ngajin kaxin xi, ko sabikao na̱ xjan tjajna Egipto, ko ndo Dio bingijna ndo xjan
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 ko kuantsje ndo ti tangi bakeꞌe ndo. Ko ndo Dio kuajon juachaxin ixi tsango konoꞌe ndo kain ngeꞌe. Meꞌe bikon xi Faraón, rey tjajna Egipto, ixra̱ jian juincheꞌe ndo José, ko kuajon xa juachaxin ixi tsetuanꞌan ndo José tjajna Egipto ko ndoꞌa xa.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Tjumeꞌe kui̱i̱ jinta ngataꞌa tjajna Egipto ko nunte Canaán ko tangi kuintee na̱ ko sen tsikachrjenixinna chóndaꞌi sen ngeꞌe sine sen.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Ko tsikinꞌen ndo Jacob ixi tjajna Egipto jitochji̱ noa trigo ko kuetuenꞌen ndo chjenꞌen ndo ixi tsintekji xjan ntiꞌa tseꞌna xjan noa, ko jeꞌe xjan meꞌe sen tsikachrjenixinna. Jiꞌi saꞌó ikjui xjan ntiꞌa.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Tjumeꞌe yuxin ikjan sen ntiꞌa ko ndo José juinchenoꞌe ndo sen ixi jeꞌe ndo ndo kichuu sen. Ko juakoꞌe ndo José xi Faraón kain ndo saoé ndo.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Tjumeꞌe kuetuanꞌan ndo José ixi tsjiruéꞌe sen ndotée ndo, ndo Jacob, ko kain sen kichuu ndo, xranchi níi ikán ko tenaꞌó sen.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Jaña konꞌen ko ndo Jacob, sakjui ndo bakeꞌe ndo tjajna Egipto ko tjumeꞌe ntiꞌa kuenxin ndo. Ko kaxon sen tsikachrjenixinna ntiꞌa kuenxin sen.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ko tjumeꞌe kuantsjengí sen nteꞌe ndo Jacob ko sabikao sen nteꞌe ndo nunte Siquem, ko ntiꞌa juabaa sen nta̱a̱ ti naa nunte tsikeꞌna ndo Abraham, tsijinchekji chjenꞌen xi Hamor tjajna Siquem.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ’Tjumeꞌe kui̱i̱ nchakon tsonꞌen ngeꞌe tsindachro ndo Dio tsijao ndo ndo Abraham, ko sen Israel tsango konkueya sen tjajna Egipto.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Tjumeꞌe tuinxin inaa xi rey baketuanꞌan tjajna Egipto kuachúxinꞌa xa ndo José.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ko xi rey meꞌe juincheyeꞌe xa sen tjajnai̱na ko chinga juinchekao xa sen. Kuetuanꞌan xa ixi chjenꞌen sen xjan xi nandá tsjongíꞌe, tsintuꞌe sen xjan ixi tsintekenꞌen xjan.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Ko tjumeꞌe nchakon tsijongíꞌe ndo Moisés tsango bakeꞌe juaxruxin ndo Dio ixi xjan meꞌe. Ko ndotée xjan ko janée xjan kuachónda sen xjan ndoꞌa sen níi nchanitjao.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Tjumeꞌe juaꞌi tsemá sen xjan ícha, meꞌe bijánka sen xjan. Ko nchrichjeꞌen xi rey tjajna Egipto kuitja nchra xjan ko sabikao nchra xjan ko juinchekangi nchra xjan xranchi chjenꞌen nchra.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ko tjumeꞌe ndo Moisés kuangi ndo kain ngeꞌe noꞌe ni Egipto ko tsango chónda ndo juachaxin ti ngeꞌe ndachro ndo ko ngeꞌe kuancheꞌe ndo.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Ko nchakon kuichónda ndo Moisés yuu ikán nano xraxaon ndo tsitsjeꞌe ndo ni israelita, ni kichuu ndo.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ntiꞌa bikon ndo ixi naa xi tjajna Egipto jitoña xa naa ni kichuu ndo. Meꞌe bingijna ndo ni kichuu ndo ko naakóñaxón ndo xi Egipto.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Xraxaon ndo ixi ni kichuu ndo, ni israelita, xrokonoꞌe na̱ ixi ndo Dio tsixruaꞌan ndo jeꞌe ndo tsingijna ndo na̱. Ko jeꞌe na̱ juatsuanꞌi na̱ ndo.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Tjumeꞌe inaa nchakon ndo Moisés bikon ndo ixi yuu ni israelita steteto na̱. Ko tjaun ndo xrojuikeꞌe̱ ndo ixi íxrokue̱to̱ꞌa na̱. Ko ndachro ndo: “Jaꞌanta kichuunta, ¿sonda stetetonta?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Tjumeꞌe xi chónda ijie̱ koñao xa ko kuncheka xa ndo Moisés. Ko ndachro xa: “¿Ngisen kuajon juachaxin ixi jaꞌa tsituanna̱na ko sinchéña ijie̱ ngajin na̱?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Á tjauan tsonꞌiana xranchi naakóñáxuan xi Egipto najna?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ko kuinꞌen ndo Moisés jiꞌi ko sabinga ndo tjajna Madián ko ntiꞌa bakeꞌe ndo xranchi naa ni tsiki̱ꞌxi̱n jée nunte. Ko tjumeꞌe ntiꞌa kuteꞌe ndo ko kuachónda ndo yuu xjan xi.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Tjumeꞌe kuatsinga yuu kán nano ko tjenka jna̱ ndatinꞌin Sinaí bikon ndo naa ndo ángel tjenka naa nta̱a̱ yaa xroꞌi.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ko ndo Moisés xronka ndo ixi jaña bikon ndo ko konchjiñeꞌe ndo ixi xrotsjeꞌe ndo ti xroꞌi ko kuinꞌen ndo tée Ncháina Dio ndachro:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Janꞌan ndo Dio titikaon sen tsikachrjenixin ndo Abraham, ko ndo Isaac, ko ndo Jacob.” Ko ndo Moisés kuaxi xranga ndo ko xronka ndo ko tjaunꞌa ndo xrotsjeꞌe ndo.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Ko ndachro Ncháina: “Tantsje kateá ixi nunte ritingatjangia, nunte tjúá.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Janꞌan bikon ixi ni tjajnána tsango tangi ste na̱ tjajna Egipto ko ó kui̱nꞌa̱n ixi teya na̱. Ko jai juiꞌi ixi tsingijna na̱. Méxin, xroxruanꞌan jaꞌa itsjia tjajna Egipto.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Ko ni israelita juanoa na̱ ndo Moisés ko tsindachro na̱: “¿Ngisen tjáa juachaxin ixi jaꞌa tsituanna̱na ko sinchéñana̱na ijie̱?” Ko ndo Dio xruanꞌan ndo ndo Moisés ixi tsetuanꞌan ndo ko tsingijna ndo ni israelita ko ixi juachaxien ndo ángel bikon ndo ngakaꞌa nta̱a̱ yaa xroꞌi.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ndo Moisés kuantsjexin ndo ni tsikachrjenixinna tjajna Egipto. Tsango itsjé ixra̱ ijié juincheꞌe ndo ko itsjé ngeꞌe juakoxin ndo tjajna Egipto, ko ndachaon tinꞌin Ndachaon Játse, ko no ntajie kuaji na̱ yuu kán nano.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Jeꞌe ndo Moisés ndache ndo ni israelita: “Ndo Dio xroxruanꞌan naa ngisen xronichja chijnie ndo xranchi xruanꞌanna ndo janꞌan ko ndo meꞌe tsachrjenixin ndo ni kichuunta. Titikaonnta ndo.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Ndo Moisés bakeꞌe ndo ngajin ni israelita nchakon bakeꞌe na̱ ntajie. Ko juao ndo ndo ángel neꞌe ndo Dio ijna̱ Sinaí ko ni kuachrjenixinna kuayéꞌe na̱ chijni tajon juachaxin tsechón chujni, ko chijni meꞌe kuayeꞌena jai.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ’Tjumeꞌe ni kuachrjenixinna kuitikaonꞌa na̱ ko juanoa na̱ ndo Moisés ko tjaun na̱ íjngo xrokjan na̱ tjajna Egipto.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ko ndache na̱ ndo Aarón: “Tjaꞌonna xrochondana naa dio tsitaonana ntiꞌa ixi ínonaꞌina ngeꞌe konꞌen ndo Moisés, ndo bingijna kuachrjexinna tjajna Egipto.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Ko juinchéña na̱ naa kuxintachjan ko naakóñaxón na̱ iko kuajon na̱ kuayéꞌe kuxintachjan meꞌe, ko tsango bakeꞌe na̱ juaxruxin ixi bikon na̱ ngeꞌe tsikóñaxin itja chujni.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Tjumeꞌe ndo Dio kuintuꞌe ndo na̱ ixi tsitikaon na̱ nchanotsé jii ngajní. Jiꞌi tsikjin naa ngisen kuachronga chijnie ndo Dio ko ndachro jaꞌin:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Naꞌi, jaꞌanta bikuꞌunta iko meꞌe ti jii ningue xi dio Moloc
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ’Xrabakeꞌe ni kuachrjenixinna ntajie, ntiꞌa chónda na̱ naa niꞌngo tsikonchjianxin manta ti no jii ley tsiketuanꞌan ndo Dio. Jiꞌi juinchéña na̱ xranchi tsiketuenꞌen ndo Dio ndo Moisés sinchéña ndo xranchi tsikikon ndo.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Tjumeꞌe ni tsikachrjenixinna kuayéꞌe na̱ niꞌngo manta kuituꞌe na̱. Tjumeꞌe ni chrikao ndo Josué bikao na̱ niꞌngo meꞌe nchakon juacha na̱ kuayéꞌe na̱ nunteꞌe ikaxin tjajna, ni meꞌe kuantsjexin ndo Dio. Jaña konꞌen kuijija nchakon kuaxi kuetuanꞌan ndo David.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Tsango juinchenchaon ndo Dio ndo rey David ko ndo David tjaun ndo sinchekonchjian ndo naa ningue ndo Dio, ndo tsikitikaon ndo Jacob.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ko jeꞌe ndo juinchekonchjianꞌi ndo niꞌngo. Ndo Salomón, chjenꞌen ndo David, juinchekonchjian niꞌngo meꞌe.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ko ndo Dio jii ngajní jiꞌa ndo ngaxinꞌin naa niꞌngo tsikonchjianxin itja chujni. Ndachro naa xi nichja chijnie ndo Dio:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Janꞌan ndo Dio ngajní ntiꞌa tetuanxin
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Á jeꞌa tjáana juintañaxin kain ngeꞌe?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 ’Ko jaꞌanta icha asáanta ko titikaonꞌanta. Jaꞌanta tinꞌennta ko ncheꞌenta xranchi ni chúxinꞌa ndo Dio. Kain nchakon te̱to̱kuꞌunta Espíritue ndo Dio. Jaꞌanta ncheꞌenta xranchi ni tsikachrjenixinnta ó saꞌó.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Ni tsikachrjenixinnta chinga juinchekao na̱ sen chronga chijnie ndo Dio. Ko naakóñaxón na̱ sen kuachronga ixi tsi̱i̱ ngisen xrochóndaꞌi ijie̱. Ko ó kui̱i̱ ndo meꞌe ko jaꞌanta juinchekjinta ndo ko tjumeꞌe naakóñaxón na̱ ndo.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Jaꞌanta kuayeꞌenta ley kuetuanꞌan ndo Dio, ngeꞌe chronga ndo ángel, ko jaꞌanta kuitikaonꞌanta.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ko hora kuinꞌen na̱ ngeꞌe ndachro ndo Esteban, tsango koñao na̱, ncheketo neno na̱ ixi koñaoꞌe na̱ ndo.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ko ndo Esteban ícha jichónda ndo juachaxin Espíritue ndo Dio ko tsjeꞌe ndo ngajní ko bikon ndo juachaxien ndo Dio ko kaxon bikon ndo ndo Jesús siin ndo ndatsjonxin jian ti jii ndo Dio.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Ko ndachro ndo Esteban:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Ko jeꞌe na̱ bijeꞌe ndatsjon na̱ ko séen koyakuꞌe na̱ ndo,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 ko sabikao na̱ ndo ngandeꞌe tjajna ko ixro kóñaxin na̱ ndo, ko ni tjangiꞌe ndo Esteban kuantsje na̱ ti jitsáa na̱ ko bakeꞌe na̱ tutée naa chajan ndatinꞌin Saulo ixi xrotsjeꞌe chán manta.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ko jeꞌe na̱ yaxin na̱ ixro ndo Esteban ko jeꞌe ndo tinóatée ndo ngajin Ncháina Jesús ko jaꞌin ndachro ndo:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ko bakeꞌexin ntatuchiꞌin ndo ko séen nichja ndo:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.