Mateus 25
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT
1 Téró Yesuné duraalu, “Atéyaaire sukamó, ó hepen bemó Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole alata, i ala kaae yaalopó. Kale naasetamo so seimalerape atimané lamp sa̧ dirirape sóró so dokotere be dȩmó detere o̧la naai kale so dokaaire whi̧tamo hokolaa yaai felepó.
1 “Então o reino dos céus será como as dez virgens que pegaram suas lamparinas e saíram para encontrar-se com o noivo.
2 Atéró mepaae aporó fele seimale senaalerapeta, ti kisipa fosó fosó yóo, mepaae aporó so seimale ti kisipa tiki fosó fosó ini yóo erepó.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco, prudentes.
3 Kale kisipa tiki fosó fosó inire seimale sorape atimané lamp sa̧ dirimó wȩi belepa sóró feletei, kemetepa saaitapóló mepaae wel wȩi wutimó tepeóló sóró fenipó.
3 As cinco insensatas não levaram óleo suficiente para as lamparinas,
4 Téyaleteiné, kale kisipa tiki fosó fosó yóló kekemere seimale sorape atimané lamp sa̧kélé wȩi belepa sóró fóo, kemetepa saaire wel wȩikélé wutimó tepeyóló sóró fóo yalepó.
4 mas as outras cinco tiveram o bom senso de levar óleo de reserva.
5 Atéró, kale so dokaaire whi̧ hapale wéni, diki deté fu betepa, atima fea noke kȩletepa noke foposaa yó molepó.
5 Como o noivo demorou a chegar, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Atima atéró noke fopesaapa, diliki su̧ tua̧tamo whi̧ beta̧né fo fakeyóló duraalu, ‘Kale so dokaaire whi̧ i walapa, a̧tamo hokolaayaai faalopa ape,’ yalepó.
6 “À meia-noite, foram acordadas pelo grito: ‘Vejam, o noivo está chegando! Saiam para recebê-lo!’.
7 Atétepa, kale so seimalerape turukó holóló, atimané lamp sa̧ dirirape wisiyóló dó̧póló donoralepó.
7 “Todas as virgens se levantaram e prepararam suas lamparinas.
8 Atéró, kale kisipa tiki fosó fosó inire so seimalerapené kale kisipa tiki fosó fosó yóló, kekemere so seimalerapepaae duraalu, ‘Da̧né lamp sa̧ dirirape wel wȩi kemeturaalu, felekemó sukó̧ faai dapa, dia̧né tare wel wȩikó da̧maletamo a̧lae,’ yalepó.
8 Então as cinco insensatas pediram às outras: ‘Por favor, deem-nos um pouco de óleo, pois nossas lamparinas estão se apagando’.
9 Ti fo depa, atimané duraalu, ‘Meipó. Da̧né tare wel wȩi dia̧ melatepa, ti da̧né sa̧ dirimó tepeyaaire mei yao̧sórópa, mepaae wel wȩi dotonatere whi̧rapetamo dupune fae,’ yalepó.
9 “As outras, porém, responderam: ‘Não temos o suficiente para todas. Vão e comprem óleo para vocês’.
10 Ai fo depa, atima wel wȩi dupune fi tikimó, kale so dokaaire whi̧ sókó walepó. Atétepa, kale donoróló betere so seimalerape kale so dokaaire whi̧tamo so dokoteremó detere o̧la naairaalu, be dolopaae horóló tu̧ kinalepó.
10 “Quando estavam fora comprando óleo, o noivo chegou. Então as cinco que estavam preparadas entraram com ele no banquete de casamento, e a porta foi trancada.
11 — ausente —
11 Mais tarde, quando as outras cinco voltaram, ficaram do lado de fora, chamando: ‘Senhor! Senhor! Abra-nos a porta!’.
12 — ausente —
12 “Mas ele respondeu: ‘A verdade é que não as conheço’.
13 Atérapa, diaao̧ doasi waaire be dȩró suka keletamo dia̧ kisipanipa, mo hotowaró kaae tawae,” yalepó.
13 “Portanto, vigiem, pois não sabem o dia nem a hora da volta.”
14 “Fo me i ape. Talené tȩteróló kaae tare alata, whi̧ beta̧ a̧ me bepaae faairaalu, ama kutó diratere whi̧rape a̧ beterepaae ape yóló, ama o̧la o̧larape kaae tawó̧póló, sóró beteratere kaaepó.
14 “O reino dos céus também pode ser ilustrado com a história de um homem que estava para fazer uma longa viagem. Ele reuniu seus servos e lhes confiou seu dinheiro,
15 Téró, ama kutó diratere whi̧rapepaae moni melaairaalu, folosóró me whi̧né dere ala ka̧ae kolóló, 5000 melóo, whi̧ mené ama dere alakélé ka̧ae kolóló, 2000 melóo, me whi̧né ama dere alakélé ka̧ae kolóló 1000 melóo, yóló duraalu, ‘Ya̧lo i moniné mepaae kutó dirótu betae,’ yóló, a̧ felepó.
15 dividindo-o de forma proporcional à capacidade deles: ao primeiro entregou cinco talentos; ao segundo, dois talentos; e ao último, um talento. Então foi viajar.
16 Atétepa, kale 5000 moni sale whi̧né ai moniné mepaae kutó diyóló, ama kale sale 5000 tómó 5000 me beleróló salepó.
16 “O servo que recebeu cinco talentos começou a investir o dinheiro e ganhou outros cinco.
17 Atéró, me kale 2000 moni sale whi̧nékélé mepaae kutó dité fóló, 2000 me beleróló salepó.
17 O servo que recebeu dois talentos também se pôs a trabalhar e ganhou outros dois.
18 Téyaletei, kale 1000 moni sale whi̧ a̧paae melale moniné me kutó dini sóró fóló, hae duki̧yóló kikiti hyó̧ mulalepó.
18 Mas o servo que recebeu um talento cavou um buraco no chão e ali escondeu o dinheiro de seu senhor.
19 Atéró, kale doasi a̧ hapale wéni, bitiré fóló me sukamó momó fesaae wóló, ama kutó diratere whi̧rapepaae kale melale moni taleyaalopa, ape yalepó.
19 “Depois de muito tempo, o senhor voltou de viagem e os chamou para prestarem contas de como haviam usado o dinheiro.
20 Atétepa, kale 5000 moni melale whi̧ wóló duraalu, ‘Doa whi̧-ó, naao ȩpaae 5000 melaletei, kutó dité fóló, tómó beleróló saletei me 5000 i ape,’ yalepó.
20 O servo ao qual ele havia confiado cinco talentos se apresentou com mais cinco: ‘O senhor me deu cinco talentos para investir, e eu ganhei mais cinco’.
21 Ti fo depa, ama doasiné a̧paae duraalu, ‘Ya̧lo kutó diratere whi̧ wisinaale-ó, naao fosó fosóre alané ya̧lo ya̧paae yae yale ala naao wisiyóló ereteiné, mepaae o̧la o̧lakélé fea naaotóró tȩteróló kaae tawaasepólópa, ya̧kélé naao doasitamo hȩkese dere ala tua̧mó betaalopa ape,’ yalepó.
21 “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.
22 Atétepa, kale 2000 moni melale whi̧ wóló duraalu, ‘Doa whi̧-ó, naao ȩpaae 2000 melaletei, kutó dité fóló, tómó beleróló 2000 me saletei i ape,’ yalepó.
22 “O servo que havia recebido dois talentos se apresentou e disse: ‘O senhor me deu dois talentos para investir, e eu ganhei mais dois’.
23 Ti fo depa, ama doasiné a̧paae duraalu, ‘Ya̧lo kutó diratere whi̧ wisinaale-ó, naao fosó fosóre alané ya̧lo ya̧paae yae yale ala naao mo wisiyóló ereteiné mepaae o̧la o̧lakélé fea naaotóró tȩteróló kaae tawaasepólópa, ya̧kélé naao doasitamo hȩkese dere ala tua̧mó betaalopa ape,’ yalepó.
23 “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.
24 Téró, kale 1000 moni melale whi̧kélé wóló duraalu, ‘Doa whi̧-ó, naao dere alata, ya̧lo tuȩ́rapó. Ya̧ta mo deteraai whi̧ bituraalu, o̧la wae bilitere alakélé, o̧la wae ke terepetere alakélé dumitei, ha̧le ho̧ko tikimókélé naao o̧la wisi sua dapó.
24 “Por último, o servo que havia recebido um talento veio e disse: ‘Eu sabia que o senhor é homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não semeou.
25 Atérené ȩ wituraalu, naao ȩpaae melale moni ya̧lo hae duki̧yóló hyó̧ mulaletei, i tarapa sae,’ yalepó.
25 Tive medo de perder seu dinheiro, por isso o escondi na terra. Aqui está ele’.
26 Ti fo depa, ama doasiné a̧paae duraalu, ‘Ya̧ta, kutókélé diyaalo mo dekané sini, kutó diratere whi̧ dowi ai ape. Ti ya̧lo naasené o̧la wae bilini yóo, o̧la kekélé terepeni yóo, dere tikimótei o̧la sua dapó fota, naaotei ai yale ape.
26 “O senhor, porém, respondeu: ‘Servo mau e preguiçoso! Se você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não semeei,
27 Atétere ala naao tuȩ́rutei, ya̧lo ya̧paae melale moni tómó beleróló só̧póló, moni kaae tare whi̧rapetamo muléliyólópó. Até ua̧sóró ti ȩ fesaae wouraalu, ya̧lo melale moni tómó mepaae beleróló sua̧pó,’ yalepó.
27 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.
28 Térapa, ama ai tare 1000 moni tokó̧ sóró kale 10,000 moni tare whi̧paae melae.
28 “Em seguida, ordenou: ‘Tirem o dinheiro deste servo e deem ao que tem os dez talentos.
29 Ti noatepae, mepaae whi̧ dené me o̧la tapa, ti Talené tómó beleróló móturaalu, ai whi̧né mo dekéró tawaalopó. Mepaae whi̧né mo sawa tapa, ti ai sawa tareteikélé ama fasó saalo ai ape.
29 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, mesmo o que não tem lhe será tomado.
30 Téró, ai kale deka kutó diratere whi̧ mo dilikire tikipaae taae deratepa aimó kaketu bituraalu, amatei yale alamópóló doasi wole du betaalopó,” yalepó.
30 Agora lancem este servo inútil para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.”
31 “Kale Whi̧né Naalema a̧ waaire sukamó, ama mo kae ere dȩ wisinaaletamo wouraalu, ama ensel-rapekélé, mo fea beta̧mó waalopó. Atéró wóló, ama tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧ betere tikimó bituraalu, ó hepen bemó mo ama kae ere au wisitamo bitu, taleyaalo ai ape.
31 “Quando o Filho do Homem vier em sua glória, acompanhado de todos os anjos, ele se sentará em seu trono glorioso.
32 Atéró bituraalu, i hae kwiamó betó mole so whi̧ mo fea a̧ betere tikipaae toura̧le wóló betepa, kale sipsip hupuró meme huputamo kaae tare whi̧né taleyóló, sipsip hupurape kaepaae daalóo, meme hupu kaepaae daalóo, du dere kaae, so whi̧kélé atéró taleyaalo ai ape.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará as pessoas como um pastor separa as ovelhas dos bodes.
33 Atéró taleyóló, kale sipsip hupu ti ama turu naaseró beteróo, meme hupurape ti ama fȩ́ naaseró beteróo, yaalopó.
33 Colocará as ovelhas à sua direita e os bodes à sua esquerda.
34 Téró, kale doasi topo whi̧né kale turu naaseró betere so whi̧paae etei fo yaalopó. ‘Ya̧lo Ayané wisiró betepa hai̧né sukutu betere so whi̧-ó, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole ala take sa̧ró haetamo aleyaaipatei, dia̧mó melaai dapóló, taleróló muló betere o̧la saai ape.
34 “Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: ‘Venham, vocês que são abençoados por meu Pai. Recebam como herança o reino que ele lhes preparou desde a criação do mundo.
35 — ausente —
35 Pois tive fome e vocês me deram de comer. Tive sede e me deram de beber. Era estrangeiro e me convidaram para a sua casa.
36 — ausente —
36 Estava nu e me vestiram. Estava doente e cuidaram de mim. Estava na prisão e me visitaram’.
37 Tétepa, kale mo donoi ala du betere so whi̧né a̧paae i fo yaalopó. ‘Tale-ó, ya̧ wotené sinóló mupa, ó wȩi nokole du betepa, da̧né ya̧mó metéli melaleé?
37 “Então os justos responderão: ‘Senhor, quando foi que o vimos faminto e lhe demos de comer? Ou sedento e lhe demos de beber?
38 Tale-ó, ya̧ uké whi̧ kaae betepa, da̧né dape sóo, ya̧ bukaaire kuti meipa kuti melóo, yalepó dere-a, da̧né ya̧mó metéli melaleé?
38 Ou como estrangeiro e o convidamos para a nossa casa? Ou nu e o vestimos?
39 — ausente —
39 Quando foi que o vimos doente ou na prisão e o visitamos?’.
40 — ausente —
40 “E o Rei dirá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando fizeram isso ao menor destes meus irmãos, foi a mim que o fizeram’.
41 Téró kale fȩ́ naaseró betere so whi̧paae i fo yaalopó. ‘Talené só deró betere so whi̧rape-ó, dia̧ ȩ betere tiki taaróló mo sukó̧kélé feni, ha̧le dó tare sipaae biti̧ fae. Ai sita, mo dowi Satan-ró ama kutó diró̧póló dotȩyale keperapetamo dó̧póló, tukóló muló betere sipó.
41 “Em seguida, o Rei se voltará para os que estiverem à sua esquerda e dirá: ‘Fora daqui, malditos, para o fogo eterno preparado para o diabo e seus anjos.
42 — ausente —
42 Pois tive fome, e vocês não me deram de comer. Tive sede, e não me deram de beber.
43 — ausente —
43 Era estrangeiro, e não me convidaram para a sua casa. Estava nu, e não me vestiram. Estava doente e na prisão, e não me visitaram’.
44 Ti fo depa, atimané a̧paae etei fo yaalopó. ‘Ya̧ wotené sinóló betepa, ó ya̧ wȩi nokole depa, ó uké whi̧ kaae betepa, ó bukaaire kuti meitepa, ó ya̧ kisiné sukó̧ló mupa, ó ya̧ dipula betepa, da̧né ya̧ wisiyóló tao sinipó dere-a, metéli tao sinipóló de?’ yaalopó.
44 “Então eles dirão: ‘Senhor, quando o vimos faminto, sedento, como estrangeiro, nu, doente ou na prisão, e não o ajudamos?’.
45 Ti fo depa, ama atimapaae i fo yaalopó. ‘Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Diaao̧ mepaae wisi alakó i doi mole whi̧rapepaae erénituraalu, i betó mole belei sókóteipaaekélé erénipa, ti ȩpaaetei erénipó,’ yaalopó.
45 “Ele responderá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando se recusaram a ajudar o menor destes meus irmãos e irmãs, foi a mim que se recusaram a ajudar’.
46 Ai ala du betale so whi̧ta kemekélé ini, mo ti sótóró tawaaire dupu saalopó. Téyaalotei, mo donoi ala du betale so whi̧ta, ti mo titóró betó tawaaire bete saalo ai ape,” yalepó.
46 “E estes irão para o castigo eterno, mas os justos irão para a vida eterna”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.