Marcos 9
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ
1 Téró, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Dia̧ mió i betó mole so whi̧ mepaae sukuni ha̧le betepatei, Kótóné ama tȩteróló betere ao̧mó mole ala mo doasi fotoko̧tamo wapa kelaalopó,” yalepó.
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Atéró apomiró be dȩ kemetepa, Yesuné Pita, Jems, Jon-sépi atima dape sóró doasi sokore hasi fosópaae holalepó. Atéró horóló beteremó, atimané kele tómótei, Yesuné ama daale tiki taaróló, kae tiki daane walepó.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 Atéturaalu, ama deró betere kutikélé, mo yako kaae dȩ tekée fi deró betepa kelalepó. I haemó betó mole so whi̧né deró betere kuti dȩ kaae aleraai fokotepakélé, ai kutiné dȩ kaae alée fenénipó.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Téró aimó, atimané keletómó kale Moses-ró Elaijatamokélé mo betere whi̧né tiki kaae daayóló sókó wóló, Yesutamo fo du betalepó.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Atétere ala kolóló, Pitané Yesupaae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, da̧ fea etéró beta̧mó beteretei mo wisirapó. Térapa, me ya̧ betóo, me Moses betóo, me Ilaija betóo, yaaire furu be sore da̧né tȩnaalopa, wisire?” yalepó.
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 Ai fota ha̧le ini, atima wituraalu, yaaire fo ketetepa, ho̧ko fotei erapó.
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Atéró daae molemó, kitikiné atima husura̧le dorowóló, ai kitiki dolomótei fo fakeyóló duraalu, “Ita, ya̧lo mo hosaa mole naalepa, ama dere fo mo wisiyóló wosae,” yalepó.
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ai fo deretamotóró atimané kele kele yalemó, kale whi̧ tamo daani, Yesu ama wotoró daapa kelalepó.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Atétu beteró, atima ai hasi fosó taaróló durupu bitu, Yesuné atimapaae duraalu, “I yale alarape mepaae so whi̧paae dia̧né mió folo hapale momókó yao̧se. Kale Whi̧né Naalema a̧ dóló mo ti sukunaletei, momó kepaayóló fi tikimó ti yaasepóló, mió hapale bope yao̧se,” yalepó.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ama ai yale fo wosóló, atimané mepaae whi̧paae ini, atimasisitei kȩlaaróló duraalu, “Mo ti doló sukunóló momó kepaayóló betaalopó dere fo-a, noa fo betené yalerópó,” du betalepó.
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Atéró, atimané a̧paae woseturaalu, “Kale Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapené Tale waai teópatei, Elaijapi waalopó du betere-a, noa fo betené du bitute?” yalepó.
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Ai fo depa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Ti mo dapó. Elaijapi wóló, o̧la o̧la fea ama momó donoróló mulaalopó. Téretei, Kótóné fo asȩre tua̧mó i fo erapó. Whi̧né Naalema, a̧ mo doasi dele su betepa, atimané a̧ faleyóló só deraalopó ere fo-a, metéli yaaireteimó ere?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Téretei, ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Ilaija a̧ta, mo walepó. Tétepa mepaae so whi̧né kale yóló muló betere fo mo dokonóturaalu, atimané a̧paae mo eranée yale alarape fea motóróti ai erale ape,” yalepó.
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Téró Yesu a̧tamo fele whi̧rape fesaae walemó, mepaae beteróló fele yó matere whi̧rape mo so whi̧né bopéróló daae mupa kelalepó. Aita ha̧le mei, ai whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamo foné u só derótu, i só derótu du betepa, kaae tawóló daae molepó.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Atétu beteremó, Yesu sókó wapa kilitu, so whi̧ feané doasi sirayóló, a̧tamo hokolaa yóló ko̧leó yaairaalu felepó.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Téró, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae woseturaalu, “Noa fo betemó dia̧ fo tokó̧tamo du bitu de?” yalepó.
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Ai fo du betepa, ai wóló daae mole so whi̧ kuamó beta̧ whi̧né duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ya̧lo naale dowi kepe bituraalu, ama ko̧ló nomunu fo initeretei naao wisiraasepóló, ya̧paae dapesó walepó.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ti noatepae, dowi kepené haepaae taae deróló haeratepa, ama sereke hatua yósóró ko̧lómó dako sókó wua dapó. Téturaalu, ama hó naase, tikikélé fea sosoro falótua depa, naao yó matere whi̧rapepaae ho̧konaasepé yalemó, atimané ho̧konaaitere su̧nipó,” yalepó.
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “Mió i alimó tuȩ́ tiki tiréni ho̧ko betó mole so whi̧rape-ó, dia̧ tuȩ́ tiki tiró̧póló meteró sukamó ȩ dia̧tamo betaaloé? Diaao̧ hapólure kisipa taaróló, wisi kisipa só̧póló ȩ dia̧tamo meteró sukamó betaaloé? Térapa, ai naale ȩpaae dapesó ape,” yalepó.
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Ai fo depa kale naale a̧ beterepaae dapesó walemó, dowi kepené Yesu kilituraalu, téti kale naale mo fotoko̧iné tao sóró feseróló haemó haeratepa biliraté feletikimó, ko̧lómó dako sókó walepó.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Atétere ala kolóló, Yesuné kale naalené alimapaae woseturaalu, “Naao naale ai ala du betepa, ba fo meteró kemeyaleé?” depa alimané duraalu, “Mo ketemó kaae sóró deté waletei, miókélé ha̧le ai yó tare ape.
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Ya̧lo naale doló sukunaairaalu, ai dowi kepené sipaaekélé ó wȩipaaekélé, tao sóró taae falatua yalepó. Térapa, naao da̧mo ko̧leturaalu su̧mó tao senépa ti tao saasepólópó,” yalepó.
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Ai fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Naao ȩpaae su̧mó tao saaloé? dere-a, mepaae whi̧ dené Talepaae tuȩ́ tiki tiratepa, ti ai whi̧paae fea ala fea Talené ama su̧mó eranérapó,” yalepó.
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Ai fo depa kale naale alimané ama ere ala ha̧kearóló duraalu, “Ya̧lo tuȩ́ tiki tiró betepatei doa meipa, me kwiapaae ha̧lekeretei naao ȩ tao saasepé,” yalepó.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Yesu a̧ ai ala du beterepaae so whi̧ fea sururu yóló wapa kolóló, dowi kepe foné sóró duraalu, “Whi̧né ko̧lóró wosȩ́litamo kinó betere dowi kepe-ó, ya̧ ai whi̧ tua̧mó beteretei, ya̧lo i ho̧konatapa, momó kae biti̧ weni, mo ti fae,” yalepó.
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Yesuné ai fo deremó, kale naalené tiki tao sóró feseróló kale dowi kepe keterȩ́tamo sókó felepó. Atépa, kale naalené tiki mo suki̧ whi̧ ao̧pa, kolóló so whi̧ feané duraalu, “A̧ mo ti ai suka̧le ape,” du betalepó.
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Atépa, Yesuné kale naale naasemó tao salemó turukó horóló daane holalepó.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Atétu beteró, nalo Yesu a̧ be dolopaae doropóló betepa, ama yó matere whi̧rape atimanalemaaté bitu a̧paae duraalu, “I dowi keperape da̧né doló ho̧konatepa, sókó fenitere-a, noatepa dérópó,” yalepó.
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Ai fo depa, ama atimapaae duraalu, “Moma dere alané beta̧ atei kaae dowi keperape su̧mó ho̧konanérapó,” yalepó.
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Téró atima ai be taaróló, Kaleli hae tua̧mó tȩyóló felepó. Ti atéró feleteita, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae maaté kale fo wisi yó melaai kisipa mutu, mo so whi̧né atima betere tiki tuȩ́ yao̧sóró yalepó.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 Atima atéró fóló bitu, ama atimapaae duraalu, “Ha̧le mo whi̧né kale Whi̧né Naalema dó̧póló, whi̧ mené eleké deyaalopó. Atéró, mo ti dóló sukunaalotei, sore be dȩ kemetepa, ti a̧ momó kepaayóló betaalo ai ape,” du betalepó.
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Ama atéró yale fo bete atima tuȩ́nitepa, noa betené yalerópóló, wosaai yaletei, atima wituraalu, taaralepó.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Téró, atima Kapeneam bepaae fóló, atima fiyaaire bemó bitu, ama yó matere whi̧rapepaae woseturaalu, “Dia̧ tu̧ tua̧mó alale siré wou betale-a, noa fokó deté wou betaleé?” yalepó.
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Yesuné ai fo depa tu̧mó wou bituraalu, topo whi̧-a de betere yóló atimasisi alale siré waleteiné haletu, Yesupaae tokó̧ matere fokélé inipó.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Téró Yesu a̧ biti̧ deyóló ama yó matere 12 whi̧rape a̧ beterepaae ape yóló duraalu, “Whi̧ me detamo topo whi̧ betaai kisipa mutupa, ti belei ao̧yóló so whi̧ feané kutó diratere whi̧ betae,” yalepó.
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Atéró, ama beta̧ naale beleka̧amale dape sóró atima tua̧mó daalóló, ama apuó taru duraalu,
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Mepaae whi̧ denétamo ya̧lo doimó etei kaae naale mo wisiyóló dape supata, ti ȩtei mo wisiyóló dape sirapó. Atétere whi̧né ȩmaaté dape sumitei, ȩ dotȩyale sekȩ́kélé dape sirapó,” yalepó.
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Téró, Jon-né Yesupaae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, whi̧ beta̧né naao doimó dowi kepe ho̧kutu betepa, a̧ta da̧tamo beta̧mó kotere whi̧ meipóló, da̧né seséyalepó,” yalepó.
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “Atei kaae whi̧né ama yaaire ala yó̧póló sesékese. Ti noatepae, mepaae whi̧né ya̧lo doimó mepaae kelemei ala erale ki̧lipaaemo, ya̧lo doi doróló faleyaalo meipó.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Mepaae da̧tamo bóe dini dere whi̧rapeta, ti da̧tamo mole whi̧ ai ape.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Dia̧ Keriso whi̧ bitu, ya̧lo ala erótu beteremó, mepaae whi̧né wȩi melatepa, atétere whi̧ dupu ha̧sókó feni, mo saalo ai ape,” yalepó.
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 “Mepaae whi̧ denétamo ȩpaae tuȩ́ tiki tiró betere doi muni, sókótei sókó dei so whi̧ dowi ala yó̧póló dée nalatepa, atétere whi̧ mo doasi dowi dupu saalo ai ape. Atei ala dere whi̧ ama depamó mené doasi kane fake dulóló wȩi kȩlapaae taae falua̧sóró wisi ua̧pó.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 Naao naasenétamo ya̧ dowi ala yó̧póló dée nalatepa, atétere naase tukóló taae falae. Ya̧ beta̧ naasetamo bituraalu, mo ti betaaire tikipaae sókó faasepólópó. Naase tamo daayóló betera̧letikimó, me naasené naao tiki turó doasi surukó̧kélé feni, ha̧le dó tare sipaae a̧lisóró fao̧sóró dapó.
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Naao hóné ya̧ dowi ala yó̧póló dée nalatepa, atétere hó tukóló taae falae. Ya̧ beta̧ hótamo bituraalu, mo ti betaaire tikipaae sókó faasepóló dapó. Ti noatepae, ya̧ hó tamo daayóló betera̧letikimó, me hóné naao tiki turó si duku beterepaae a̧lisóró fao̧sóró dapó.
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Naao kelené ya̧ dowi ala yó̧póló dée nalatepa, ti atétere kele sokóló taae falae. Beta̧ keletamo bituraalu, ya̧ mo ti betaaire tikipaae sókó faasepólópó. Ti noatepae, naao kele tamo wusuró buóló betepa, naao tiki turó ha̧le dó tare sipaae fao̧sóró dapó. Ti Kótóné tȩteróló kaae tare tikimó mole alata, beta̧ keletóró daayóló bituraalu, sene fupa mo wisirapó.
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 Ti dowi dele su betaaire tikimó kisipa mutu, asȩmó i fo erapó. Aimó betere whi̧rapeta, mokené turukóló nokoletei mo kemekélé ini yóo, sikélé surukó̧ feni ha̧le dótóró tawóo yaalopó.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Na ó hupu mi kȩlaayao̧sóró kó terepetu dere kaae, so whi̧ fea tua̧mó mole dore alaró wisire alatamo sinétei biliyóló taleyaalo ai ape.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Ti kóta, o̧la feléróló nokole o̧la wisipó. Téretei, kale kóné felé kemetepa, momó kae noayóló felé bulaaloé? Mo meipó. Térapa, ai kó wisinaale diaao̧ hosaa tua̧mó mulóló, so whi̧tamo hosaa muni deyóló wisi kisipatamo mo dua betó muae,” yalepó.
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.