Marcos 9

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Téró, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Dia̧ mió i betó mole so whi̧ mepaae sukuni ha̧le betepatei, Kótóné ama tȩteróló betere ao̧mó mole ala mo doasi fotoko̧tamo wapa kelaalopó,” yalepó.
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Atéró apomiró be dȩ kemetepa, Yesuné Pita, Jems, Jon-sépi atima dape sóró doasi sokore hasi fosópaae holalepó. Atéró horóló beteremó, atimané kele tómótei, Yesuné ama daale tiki taaróló, kae tiki daane walepó.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Atéturaalu, ama deró betere kutikélé, mo yako kaae dȩ tekée fi deró betepa kelalepó. I haemó betó mole so whi̧né deró betere kuti dȩ kaae aleraai fokotepakélé, ai kutiné dȩ kaae alée fenénipó.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Téró aimó, atimané keletómó kale Moses-ró Elaijatamokélé mo betere whi̧né tiki kaae daayóló sókó wóló, Yesutamo fo du betalepó.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Atétere ala kolóló, Pitané Yesupaae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, da̧ fea etéró beta̧mó beteretei mo wisirapó. Térapa, me ya̧ betóo, me Moses betóo, me Ilaija betóo, yaaire furu be sore da̧né tȩnaalopa, wisire?” yalepó.
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Ai fota ha̧le ini, atima wituraalu, yaaire fo ketetepa, ho̧ko fotei erapó.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Atéró daae molemó, kitikiné atima husura̧le dorowóló, ai kitiki dolomótei fo fakeyóló duraalu, “Ita, ya̧lo mo hosaa mole naalepa, ama dere fo mo wisiyóló wosae,” yalepó.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ai fo deretamotóró atimané kele kele yalemó, kale whi̧ tamo daani, Yesu ama wotoró daapa kelalepó.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Atétu beteró, atima ai hasi fosó taaróló durupu bitu, Yesuné atimapaae duraalu, “I yale alarape mepaae so whi̧paae dia̧né mió folo hapale momókó yao̧se. Kale Whi̧né Naalema a̧ dóló mo ti sukunaletei, momó kepaayóló fi tikimó ti yaasepóló, mió hapale bope yao̧se,” yalepó.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ama ai yale fo wosóló, atimané mepaae whi̧paae ini, atimasisitei kȩlaaróló duraalu, “Mo ti doló sukunóló momó kepaayóló betaalopó dere fo-a, noa fo betené yalerópó,” du betalepó.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Atéró, atimané a̧paae woseturaalu, “Kale Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapené Tale waai teópatei, Elaijapi waalopó du betere-a, noa fo betené du bitute?” yalepó.
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ai fo depa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Ti mo dapó. Elaijapi wóló, o̧la o̧la fea ama momó donoróló mulaalopó. Téretei, Kótóné fo asȩre tua̧mó i fo erapó. Whi̧né Naalema, a̧ mo doasi dele su betepa, atimané a̧ faleyóló só deraalopó ere fo-a, metéli yaaireteimó ere?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Téretei, ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Ilaija a̧ta, mo walepó. Tétepa mepaae so whi̧né kale yóló muló betere fo mo dokonóturaalu, atimané a̧paae mo eranée yale alarape fea motóróti ai erale ape,” yalepó.
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Téró Yesu a̧tamo fele whi̧rape fesaae walemó, mepaae beteróló fele yó matere whi̧rape mo so whi̧né bopéróló daae mupa kelalepó. Aita ha̧le mei, ai whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamo foné u só derótu, i só derótu du betepa, kaae tawóló daae molepó.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Atétu beteremó, Yesu sókó wapa kilitu, so whi̧ feané doasi sirayóló, a̧tamo hokolaa yóló ko̧leó yaairaalu felepó.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Téró, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae woseturaalu, “Noa fo betemó dia̧ fo tokó̧tamo du bitu de?” yalepó.
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Ai fo du betepa, ai wóló daae mole so whi̧ kuamó beta̧ whi̧né duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ya̧lo naale dowi kepe bituraalu, ama ko̧ló nomunu fo initeretei naao wisiraasepóló, ya̧paae dapesó walepó.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Ti noatepae, dowi kepené haepaae taae deróló haeratepa, ama sereke hatua yósóró ko̧lómó dako sókó wua dapó. Téturaalu, ama hó naase, tikikélé fea sosoro falótua depa, naao yó matere whi̧rapepaae ho̧konaasepé yalemó, atimané ho̧konaaitere su̧nipó,” yalepó.
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “Mió i alimó tuȩ́ tiki tiréni ho̧ko betó mole so whi̧rape-ó, dia̧ tuȩ́ tiki tiró̧póló meteró sukamó ȩ dia̧tamo betaaloé? Diaao̧ hapólure kisipa taaróló, wisi kisipa só̧póló ȩ dia̧tamo meteró sukamó betaaloé? Térapa, ai naale ȩpaae dapesó ape,” yalepó.
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Ai fo depa kale naale a̧ beterepaae dapesó walemó, dowi kepené Yesu kilituraalu, téti kale naale mo fotoko̧iné tao sóró feseróló haemó haeratepa biliraté feletikimó, ko̧lómó dako sókó walepó.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Atétere ala kolóló, Yesuné kale naalené alimapaae woseturaalu, “Naao naale ai ala du betepa, ba fo meteró kemeyaleé?” depa alimané duraalu, “Mo ketemó kaae sóró deté waletei, miókélé ha̧le ai yó tare ape.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Ya̧lo naale doló sukunaairaalu, ai dowi kepené sipaaekélé ó wȩipaaekélé, tao sóró taae falatua yalepó. Térapa, naao da̧mo ko̧leturaalu su̧mó tao senépa ti tao saasepólópó,” yalepó.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ai fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Naao ȩpaae su̧mó tao saaloé? dere-a, mepaae whi̧ dené Talepaae tuȩ́ tiki tiratepa, ti ai whi̧paae fea ala fea Talené ama su̧mó eranérapó,” yalepó.
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Ai fo depa kale naale alimané ama ere ala ha̧kearóló duraalu, “Ya̧lo tuȩ́ tiki tiró betepatei doa meipa, me kwiapaae ha̧lekeretei naao ȩ tao saasepé,” yalepó.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Yesu a̧ ai ala du beterepaae so whi̧ fea sururu yóló wapa kolóló, dowi kepe foné sóró duraalu, “Whi̧né ko̧lóró wosȩ́litamo kinó betere dowi kepe-ó, ya̧ ai whi̧ tua̧mó beteretei, ya̧lo i ho̧konatapa, momó kae biti̧ weni, mo ti fae,” yalepó.
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Yesuné ai fo deremó, kale naalené tiki tao sóró feseróló kale dowi kepe keterȩ́tamo sókó felepó. Atépa, kale naalené tiki mo suki̧ whi̧ ao̧pa, kolóló so whi̧ feané duraalu, “A̧ mo ti ai suka̧le ape,” du betalepó.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Atépa, Yesuné kale naale naasemó tao salemó turukó horóló daane holalepó.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Atétu beteró, nalo Yesu a̧ be dolopaae doropóló betepa, ama yó matere whi̧rape atimanalemaaté bitu a̧paae duraalu, “I dowi keperape da̧né doló ho̧konatepa, sókó fenitere-a, noatepa dérópó,” yalepó.
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ai fo depa, ama atimapaae duraalu, “Moma dere alané beta̧ atei kaae dowi keperape su̧mó ho̧konanérapó,” yalepó.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Téró atima ai be taaróló, Kaleli hae tua̧mó tȩyóló felepó. Ti atéró feleteita, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae maaté kale fo wisi yó melaai kisipa mutu, mo so whi̧né atima betere tiki tuȩ́ yao̧sóró yalepó.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Atima atéró fóló bitu, ama atimapaae duraalu, “Ha̧le mo whi̧né kale Whi̧né Naalema dó̧póló, whi̧ mené eleké deyaalopó. Atéró, mo ti dóló sukunaalotei, sore be dȩ kemetepa, ti a̧ momó kepaayóló betaalo ai ape,” du betalepó.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Ama atéró yale fo bete atima tuȩ́nitepa, noa betené yalerópóló, wosaai yaletei, atima wituraalu, taaralepó.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Téró, atima Kapeneam bepaae fóló, atima fiyaaire bemó bitu, ama yó matere whi̧rapepaae woseturaalu, “Dia̧ tu̧ tua̧mó alale siré wou betale-a, noa fokó deté wou betaleé?” yalepó.
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Yesuné ai fo depa tu̧mó wou bituraalu, topo whi̧-a de betere yóló atimasisi alale siré waleteiné haletu, Yesupaae tokó̧ matere fokélé inipó.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Téró Yesu a̧ biti̧ deyóló ama yó matere 12 whi̧rape a̧ beterepaae ape yóló duraalu, “Whi̧ me detamo topo whi̧ betaai kisipa mutupa, ti belei ao̧yóló so whi̧ feané kutó diratere whi̧ betae,” yalepó.
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Atéró, ama beta̧ naale beleka̧amale dape sóró atima tua̧mó daalóló, ama apuó taru duraalu,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Mepaae whi̧ denétamo ya̧lo doimó etei kaae naale mo wisiyóló dape supata, ti ȩtei mo wisiyóló dape sirapó. Atétere whi̧né ȩmaaté dape sumitei, ȩ dotȩyale sekȩ́kélé dape sirapó,” yalepó.
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Téró, Jon-né Yesupaae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, whi̧ beta̧né naao doimó dowi kepe ho̧kutu betepa, a̧ta da̧tamo beta̧mó kotere whi̧ meipóló, da̧né seséyalepó,” yalepó.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “Atei kaae whi̧né ama yaaire ala yó̧póló sesékese. Ti noatepae, mepaae whi̧né ya̧lo doimó mepaae kelemei ala erale ki̧lipaaemo, ya̧lo doi doróló faleyaalo meipó.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Mepaae da̧tamo bóe dini dere whi̧rapeta, ti da̧tamo mole whi̧ ai ape.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Dia̧ Keriso whi̧ bitu, ya̧lo ala erótu beteremó, mepaae whi̧né wȩi melatepa, atétere whi̧ dupu ha̧sókó feni, mo saalo ai ape,” yalepó.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Mepaae whi̧ denétamo ȩpaae tuȩ́ tiki tiró betere doi muni, sókótei sókó dei so whi̧ dowi ala yó̧póló dée nalatepa, atétere whi̧ mo doasi dowi dupu saalo ai ape. Atei ala dere whi̧ ama depamó mené doasi kane fake dulóló wȩi kȩlapaae taae falua̧sóró wisi ua̧pó.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Naao naasenétamo ya̧ dowi ala yó̧póló dée nalatepa, atétere naase tukóló taae falae. Ya̧ beta̧ naasetamo bituraalu, mo ti betaaire tikipaae sókó faasepólópó. Naase tamo daayóló betera̧letikimó, me naasené naao tiki turó doasi surukó̧kélé feni, ha̧le dó tare sipaae a̧lisóró fao̧sóró dapó.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Naao hóné ya̧ dowi ala yó̧póló dée nalatepa, atétere hó tukóló taae falae. Ya̧ beta̧ hótamo bituraalu, mo ti betaaire tikipaae sókó faasepóló dapó. Ti noatepae, ya̧ hó tamo daayóló betera̧letikimó, me hóné naao tiki turó si duku beterepaae a̧lisóró fao̧sóró dapó.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Naao kelené ya̧ dowi ala yó̧póló dée nalatepa, ti atétere kele sokóló taae falae. Beta̧ keletamo bituraalu, ya̧ mo ti betaaire tikipaae sókó faasepólópó. Ti noatepae, naao kele tamo wusuró buóló betepa, naao tiki turó ha̧le dó tare sipaae fao̧sóró dapó. Ti Kótóné tȩteróló kaae tare tikimó mole alata, beta̧ keletóró daayóló bituraalu, sene fupa mo wisirapó.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Ti dowi dele su betaaire tikimó kisipa mutu, asȩmó i fo erapó. Aimó betere whi̧rapeta, mokené turukóló nokoletei mo kemekélé ini yóo, sikélé surukó̧ feni ha̧le dótóró tawóo yaalopó.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Na ó hupu mi kȩlaayao̧sóró kó terepetu dere kaae, so whi̧ fea tua̧mó mole dore alaró wisire alatamo sinétei biliyóló taleyaalo ai ape.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ti kóta, o̧la feléróló nokole o̧la wisipó. Téretei, kale kóné felé kemetepa, momó kae noayóló felé bulaaloé? Mo meipó. Térapa, ai kó wisinaale diaao̧ hosaa tua̧mó mulóló, so whi̧tamo hosaa muni deyóló wisi kisipatamo mo dua betó muae,” yalepó.
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.