Marcos 5

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Téró, atima ai wȩi kȩla tȩyóló Kadarin whi̧rapené hae kwiamó sókó felepó.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Atéró fóló, a̧ nuku taaróló hae taopaae taae felemó, beta̧ dowi keperape tepeyóló betere whi̧, whi̧ douratere tikimó biti Yesutamo hokolaayaai walepó.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ai whi̧ a̧ mo bemó bitini, whi̧ dou tómó bitua yalepó. Atére whi̧ mené mo képiné ó dirii sein képinékélé a̧ dokonénipó.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Take suka fea sein képiné ama hóró naasetamo dokotua yalemó, ama fotoko̧nétei ha̧le turukó falatua yalepó. Atéreteiné whi̧nékélé a̧ tawóló dokóló béranénipó.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ai whi̧ a̧ta, sukatamokélé, dikitamokélé, be dȩtere doko̧ fea whi̧ dou tómó bituraalukélé, du sorokó mole tikimó bituraalukélé, doasi keterȩ́ yóló, amatei ama tiki kapo fosóné tikitua yalepó.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Atétu betere sekȩ́né Yesu mo umó daapa a̧ sururu yóló wóló kelalemó, Yesu doa whi̧pa kilituraalu, ama hó ao̧mó bukutiri teya̧ró biti̧ derepelepó.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Atéró bitu, fo fake yóló Yesupaae duraalu, “Ya̧ta, ó sa̧ taoró tȩteró betere Tale Kótóné Naalemapa, naao ȩpaae noa alakó eraai waleé? Naao ȩ dele seróló susupu eraalomeipóló, Kótóné doi yóló dirii malo dumié?” yalepó.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Ai fo depa, Yesuné kale whi̧paae duraalu, “Dowi kepe-ó, ya̧ ai whi̧ tua̧mó beteretei taaróló sókó fae,” yalepó.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ti fo fóló, Yesuné a̧paae woseturaalu, “Naao doi deé?” depa, ama tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lo doita Lisanipó. Da̧ mo ha̧le o̧la kaae i betó mole ape,” yalepó.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Atéró Yesupaae atima betere tiki taaróló fó̧póló ho̧konao̧se fo momó du, momó du, du betalepó.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Ai du sokore ao̧mó, hupurape mo ha̧le o̧la kaae kimimó daae molepó.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Atépa, kale dowi keperapené Yesupaae duraalu, “Da̧ ai hupurape tua̧paae biti̧ derepaai dapa, naao da̧ dotonaasepe,” yalepó.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ti fo deremó, Yesuné atimapaae téyae, depa atima kale whi̧ tua̧mó betaletei taaróló sorokó furaalu, hupurape tua̧paae biti̧ta yalepó. Atétepa, kale hupurape atima botokó feletikimó, kulamó doropóló wȩiné soroko̧ fóló, mo fea sisiraae felepó. Ai hupurape doko̧ sóró touróturaalu, 2000-rópó.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Atétere ala kolóló, kale ai hupurape kaae tare whi̧rape atima botokó fóló, ipu bemó betó mole whi̧raperó doasi be huluamó betó mole whi̧rapetamopaae i ala yalepóló ene felepó. Tétepa, kale so whi̧ atima doasi be hulua tua̧mó noa alakó du bitu dérópóló, kelaai felepó.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Atéró, atima Yesu betere tikimó sókó wóló kelalemó, dowi keperape mo ha̧le o̧la kaae tepeyóló betale whi̧tei kuti wisi deróló mo kisipa wisi mole whi̧ kaae betepa kilitu, atima wiyalepó.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Téró, ai ala depa kelale so whi̧né mepaae wale so whi̧paae i kale whi̧ tua̧mó betale dowi keperape ho̧konale alaró hupurapepaae erale alatamo fea yalepó.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Atei fo woseturaalu, so whi̧né Yesupaae, “Ya̧ atima betere hae kwia taaróló fae,” yóló, sȩtu betalepó.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ai fo deremó, Yesu a̧ nukupaae biti̧ derepaai depa, kale dowi kepe tepeyóló betale whi̧né Yesupaae, “A̧kélé ya̧tamo fenére?” yóló wosalepó.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Tétepa, ai whi̧ a̧tamo faai wao̧sóró seséyóló duraalu, “Talené ko̧lené sukutu ya̧paae erale ala naao hae aya, no nerapepaae yó melaai fae,” yalepó.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ai fo depa, kale whi̧ a̧ atéyale tiki taaróló, Dekapolis be huluarapepaae fóló, Yesuné a̧paae erale ala so whi̧ feapaae yó melalepó. Téyalemó, kale so whi̧ mo feané ai dere fo woseturaalu, hai-ó! yóló siratu betalepó.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Téró, Yesu a̧ nukumó kale wȩi momó ipaae tȩ wóló daapa, so whi̧ mo dekéró a̧ beterepaae bopera̧le wóló betó molepó.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Yesu a̧ atéró beteremó, Kótóné fo wosetere be kaae tare topo whi̧ Jairus wóló Yesu kelalemó doasi whi̧pa kilitu, a̧ daale ao̧mó deraapisa fóló muluraalu, i fo yalepó.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 “Doa whi̧-ó, ya̧lo senaale felekemó suka̧ai depa ȩ ya̧ kȩle walepa, kisi bete wisi yó̧póló, ama tikimó naao naase mulaasepóló mo miótóró da̧mo wusuró faalopó,” du betalepó.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ai fo depa, Yesu a̧ kale whi̧tamo wusuró fupa, so whi̧ mo feané atimaamo busuró felepó.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Atima atéró fu betepa, 12 ba fo tua̧mó hepo daalu samea fu betere so beta̧ walepó.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Dokta whi̧rape feané kale so wisiraai dapóló, fea ala fea yalemó wisini, atimané ai yale alané kale soné kisi betetei mo ti fake yalepó. Téturaalu, ama monikélé ha̧le kemeralepó.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Yesuné mepaae so whi̧ wisiraté kutu beterapó dere fo kale soné wosóló, a̧ so whi̧ kuamó buté buté wóló, Yesuné kuti salemó wolaayó salepó.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Ti noatepae, kale soné ama tuȩ́né Yesuné kutimó maaté wolaa depa, ama tiki tua̧mó daale kisi bete wisiyaalopó kisipa mutu wolaayalepó.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Atéró, wolaa deretamotóró kale so a̧ samea fu betaletei tikituraalu tiki felétepa ama kisi bete mo ti kemeyalepó kisipa mualepó.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Até yale tikimó, Yesuné ama fotoko̧ sókó foletei kisiparu, a̧ so whi̧ kua dolomótei fetée fóló duraalu, “Ya̧lo kutimó né wolaa yaleé?” yalepó.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Tétepa, ama yó matere whi̧rapené a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Mo turó so whi̧né ya̧ ai betekini betekini du beterapa, ȩ né wolaa yaleé? fo-a, noatepa de?” yalepó.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Tétepa, Yesuné a̧ wolaayale whi̧ kelaai kelené doko̧ du betalepó.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Atétepa, kale soné a̧paae erale alamó tuȩ́ muturaalu, a̧ witamo diri furu furu du bitu Yesu daale ao̧mó deraapisa fóló mulu, ama mo yale alatóró fea Yesupaae ha̧kearóló yó melalepó.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Tétepa Yesuné kale sopaae duraalu, “Ti senaale-ó, naao tuȩ́ tiki tiró betale alané ya̧ dele su betale kisi bete ai wisiyalepa, naao hosaa muni deóló dua fae,” yalepó.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Kale sotamo ai fo du betepatei, Kótóné fo wosetere be kaae tare whi̧ Jairus-né ama be whi̧rape wóló a̧paae duraalu, “Naao senaaleta mo ti suka̧lepa, ai yó matere whi̧paae naao me fo kae ini, ama teó̧póló taalae,” yalepó.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ti fo depa Yesuné atimané ai dere fo sisópaae eróló, kale fo wosetere be kaae tare whi̧paae duraalu, “Ya̧ whaalia yóló dei tuȩ́ muni, tuȩ́ tiki beta̧ tirae,” yalepó.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Mepaae whi̧rape a̧tamo faaitapóló wao̧sóró seséyóló, Pita, Jems, ama noma Jon atima beta̧ a̧tamo faai dape salepó.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Atima atéró fóló, kale fo wosetere be kaae tare whi̧né bemó sókó felemó, so whi̧ mo ha̧le o̧la kaae kale senaale bopé tómó betó muluraalu, mo dekȩné suki̧ moló yóo, mepaae so whi̧ ti atima hosaa tua̧mó dekȩné sukuturaalu, wole kaape maaté dorowóo, mepaae so whi̧ ti ha̧le fo tiki whaa yóo, du betepa kelalepó.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Atéró, Yesu a̧ be tua̧paae fóló, aimó betó mole so whi̧paae duraalu, “Dia̧ fo tiki whaaró wole-utamo noatepa du bitute? Ai senaaleta mo ti sukuni, kapala noke ai fire ape,” yalepó.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ama ai fo deremó, kale so whi̧né a̧ do̧ nalalepó. Tétepa, Yesuné mo so whi̧ fea belapaae ho̧kó faróló, a̧tamo wale whi̧raperó kale senaalené hamaró alimatamo beta̧ kale senaale mole be dolopaae felepó.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Téró, Yesuné kale senaale naasemó tao sóró duraalu, “Talita kum” i fo feteyóló “Ti senaale-ó, ya̧lo ya̧paae dapa turukó holae,” yalepó.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ai fo deretamotóró kale senaale turukó horóló kwȩyalepó. Ai senaale a̧ betale ba fota, 12-rópó. Ai be dolomó a̧tamo daae mole so whi̧né atétere ala kilituraalu, hai-ó! yóló siratu betalepó.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Atéró, Yesuné atimapaae i ala yalepóló mepaae so whi̧paae momókó deté kwȩyao̧se yóló fo mulóló, kale senaalemó o̧lakó melae yalepó.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.