Marcos 5

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Téró, atima ai wȩi kȩla tȩyóló Kadarin whi̧rapené hae kwiamó sókó felepó.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Atéró fóló, a̧ nuku taaróló hae taopaae taae felemó, beta̧ dowi keperape tepeyóló betere whi̧, whi̧ douratere tikimó biti Yesutamo hokolaayaai walepó.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Ai whi̧ a̧ mo bemó bitini, whi̧ dou tómó bitua yalepó. Atére whi̧ mené mo képiné ó dirii sein képinékélé a̧ dokonénipó.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Take suka fea sein képiné ama hóró naasetamo dokotua yalemó, ama fotoko̧nétei ha̧le turukó falatua yalepó. Atéreteiné whi̧nékélé a̧ tawóló dokóló béranénipó.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ai whi̧ a̧ta, sukatamokélé, dikitamokélé, be dȩtere doko̧ fea whi̧ dou tómó bituraalukélé, du sorokó mole tikimó bituraalukélé, doasi keterȩ́ yóló, amatei ama tiki kapo fosóné tikitua yalepó.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Atétu betere sekȩ́né Yesu mo umó daapa a̧ sururu yóló wóló kelalemó, Yesu doa whi̧pa kilituraalu, ama hó ao̧mó bukutiri teya̧ró biti̧ derepelepó.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Atéró bitu, fo fake yóló Yesupaae duraalu, “Ya̧ta, ó sa̧ taoró tȩteró betere Tale Kótóné Naalemapa, naao ȩpaae noa alakó eraai waleé? Naao ȩ dele seróló susupu eraalomeipóló, Kótóné doi yóló dirii malo dumié?” yalepó.
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Ai fo depa, Yesuné kale whi̧paae duraalu, “Dowi kepe-ó, ya̧ ai whi̧ tua̧mó beteretei taaróló sókó fae,” yalepó.
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Ti fo fóló, Yesuné a̧paae woseturaalu, “Naao doi deé?” depa, ama tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lo doita Lisanipó. Da̧ mo ha̧le o̧la kaae i betó mole ape,” yalepó.
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Atéró Yesupaae atima betere tiki taaróló fó̧póló ho̧konao̧se fo momó du, momó du, du betalepó.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Ai du sokore ao̧mó, hupurape mo ha̧le o̧la kaae kimimó daae molepó.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Atépa, kale dowi keperapené Yesupaae duraalu, “Da̧ ai hupurape tua̧paae biti̧ derepaai dapa, naao da̧ dotonaasepe,” yalepó.
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Ti fo deremó, Yesuné atimapaae téyae, depa atima kale whi̧ tua̧mó betaletei taaróló sorokó furaalu, hupurape tua̧paae biti̧ta yalepó. Atétepa, kale hupurape atima botokó feletikimó, kulamó doropóló wȩiné soroko̧ fóló, mo fea sisiraae felepó. Ai hupurape doko̧ sóró touróturaalu, 2000-rópó.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Atétere ala kolóló, kale ai hupurape kaae tare whi̧rape atima botokó fóló, ipu bemó betó mole whi̧raperó doasi be huluamó betó mole whi̧rapetamopaae i ala yalepóló ene felepó. Tétepa, kale so whi̧ atima doasi be hulua tua̧mó noa alakó du bitu dérópóló, kelaai felepó.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Atéró, atima Yesu betere tikimó sókó wóló kelalemó, dowi keperape mo ha̧le o̧la kaae tepeyóló betale whi̧tei kuti wisi deróló mo kisipa wisi mole whi̧ kaae betepa kilitu, atima wiyalepó.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Téró, ai ala depa kelale so whi̧né mepaae wale so whi̧paae i kale whi̧ tua̧mó betale dowi keperape ho̧konale alaró hupurapepaae erale alatamo fea yalepó.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Atei fo woseturaalu, so whi̧né Yesupaae, “Ya̧ atima betere hae kwia taaróló fae,” yóló, sȩtu betalepó.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Ai fo deremó, Yesu a̧ nukupaae biti̧ derepaai depa, kale dowi kepe tepeyóló betale whi̧né Yesupaae, “A̧kélé ya̧tamo fenére?” yóló wosalepó.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Tétepa, ai whi̧ a̧tamo faai wao̧sóró seséyóló duraalu, “Talené ko̧lené sukutu ya̧paae erale ala naao hae aya, no nerapepaae yó melaai fae,” yalepó.
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Ai fo depa, kale whi̧ a̧ atéyale tiki taaróló, Dekapolis be huluarapepaae fóló, Yesuné a̧paae erale ala so whi̧ feapaae yó melalepó. Téyalemó, kale so whi̧ mo feané ai dere fo woseturaalu, hai-ó! yóló siratu betalepó.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Téró, Yesu a̧ nukumó kale wȩi momó ipaae tȩ wóló daapa, so whi̧ mo dekéró a̧ beterepaae bopera̧le wóló betó molepó.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Yesu a̧ atéró beteremó, Kótóné fo wosetere be kaae tare topo whi̧ Jairus wóló Yesu kelalemó doasi whi̧pa kilitu, a̧ daale ao̧mó deraapisa fóló muluraalu, i fo yalepó.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 “Doa whi̧-ó, ya̧lo senaale felekemó suka̧ai depa ȩ ya̧ kȩle walepa, kisi bete wisi yó̧póló, ama tikimó naao naase mulaasepóló mo miótóró da̧mo wusuró faalopó,” du betalepó.
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Ai fo depa, Yesu a̧ kale whi̧tamo wusuró fupa, so whi̧ mo feané atimaamo busuró felepó.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Atima atéró fu betepa, 12 ba fo tua̧mó hepo daalu samea fu betere so beta̧ walepó.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Dokta whi̧rape feané kale so wisiraai dapóló, fea ala fea yalemó wisini, atimané ai yale alané kale soné kisi betetei mo ti fake yalepó. Téturaalu, ama monikélé ha̧le kemeralepó.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Yesuné mepaae so whi̧ wisiraté kutu beterapó dere fo kale soné wosóló, a̧ so whi̧ kuamó buté buté wóló, Yesuné kuti salemó wolaayó salepó.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Ti noatepae, kale soné ama tuȩ́né Yesuné kutimó maaté wolaa depa, ama tiki tua̧mó daale kisi bete wisiyaalopó kisipa mutu wolaayalepó.
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Atéró, wolaa deretamotóró kale so a̧ samea fu betaletei tikituraalu tiki felétepa ama kisi bete mo ti kemeyalepó kisipa mualepó.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Até yale tikimó, Yesuné ama fotoko̧ sókó foletei kisiparu, a̧ so whi̧ kua dolomótei fetée fóló duraalu, “Ya̧lo kutimó né wolaa yaleé?” yalepó.
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Tétepa, ama yó matere whi̧rapené a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Mo turó so whi̧né ya̧ ai betekini betekini du beterapa, ȩ né wolaa yaleé? fo-a, noatepa de?” yalepó.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Tétepa, Yesuné a̧ wolaayale whi̧ kelaai kelené doko̧ du betalepó.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Atétepa, kale soné a̧paae erale alamó tuȩ́ muturaalu, a̧ witamo diri furu furu du bitu Yesu daale ao̧mó deraapisa fóló mulu, ama mo yale alatóró fea Yesupaae ha̧kearóló yó melalepó.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Tétepa Yesuné kale sopaae duraalu, “Ti senaale-ó, naao tuȩ́ tiki tiró betale alané ya̧ dele su betale kisi bete ai wisiyalepa, naao hosaa muni deóló dua fae,” yalepó.
34 E Jesus disse:
35 Kale sotamo ai fo du betepatei, Kótóné fo wosetere be kaae tare whi̧ Jairus-né ama be whi̧rape wóló a̧paae duraalu, “Naao senaaleta mo ti suka̧lepa, ai yó matere whi̧paae naao me fo kae ini, ama teó̧póló taalae,” yalepó.
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Ti fo depa Yesuné atimané ai dere fo sisópaae eróló, kale fo wosetere be kaae tare whi̧paae duraalu, “Ya̧ whaalia yóló dei tuȩ́ muni, tuȩ́ tiki beta̧ tirae,” yalepó.
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Mepaae whi̧rape a̧tamo faaitapóló wao̧sóró seséyóló, Pita, Jems, ama noma Jon atima beta̧ a̧tamo faai dape salepó.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Atima atéró fóló, kale fo wosetere be kaae tare whi̧né bemó sókó felemó, so whi̧ mo ha̧le o̧la kaae kale senaale bopé tómó betó muluraalu, mo dekȩné suki̧ moló yóo, mepaae so whi̧ ti atima hosaa tua̧mó dekȩné sukuturaalu, wole kaape maaté dorowóo, mepaae so whi̧ ti ha̧le fo tiki whaa yóo, du betepa kelalepó.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Atéró, Yesu a̧ be tua̧paae fóló, aimó betó mole so whi̧paae duraalu, “Dia̧ fo tiki whaaró wole-utamo noatepa du bitute? Ai senaaleta mo ti sukuni, kapala noke ai fire ape,” yalepó.
39 Então ele disse:
40 Ama ai fo deremó, kale so whi̧né a̧ do̧ nalalepó. Tétepa, Yesuné mo so whi̧ fea belapaae ho̧kó faróló, a̧tamo wale whi̧raperó kale senaalené hamaró alimatamo beta̧ kale senaale mole be dolopaae felepó.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Téró, Yesuné kale senaale naasemó tao sóró duraalu, “Talita kum” i fo feteyóló “Ti senaale-ó, ya̧lo ya̧paae dapa turukó holae,” yalepó.
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Ai fo deretamotóró kale senaale turukó horóló kwȩyalepó. Ai senaale a̧ betale ba fota, 12-rópó. Ai be dolomó a̧tamo daae mole so whi̧né atétere ala kilituraalu, hai-ó! yóló siratu betalepó.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Atéró, Yesuné atimapaae i ala yalepóló mepaae so whi̧paae momókó deté kwȩyao̧se yóló fo mulóló, kale senaalemó o̧lakó melae yalepó.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.