Marcos 4
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVI
1 Téró me sukamó a̧ wȩi fókupaae momó fóló bitu, kale fo wisi kaae sóró yó melótu betalepó. Atéró, yó melótu betepa so whi̧ mo dekéró waletikimó, a̧ betekȩtepa ai so whi̧ wȩi fókumó betó mupatei, a̧ wȩi nukupaae daane holalepó.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Ama atéró yó matere kae kae forape fea, fo salenétóró du betalepó.
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 Ama atéró yó mótu duraalu, “Ya̧lo i dere fo wosae. Whi̧ beta̧né ama kutópaae o̧la wae ke terepeyaairaalu sóró felepó.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Atéró só furaalu, mepaae ke tu̧ tua̧mó sókó deóló muó mupa barapené dósu yóló nukua yalepó.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Téró, kale whi̧né kutómó terepeté kuturaalu, mepaae ke kapo tómó bole haemó terepée durupua yalepó. Até yaletei, ai hae mo apaae derepéni, kane tómó bole hae ereteiné kale o̧la wae mo hapale holalepó. Téyaletei, feleke hae tua̧paae doaló derepénipó.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Atéró, kale o̧la wae holóta yaletei, mo doasi diri suka wouraalu, kale o̧la kapo supuné tukó sóró séli yaairaalu yalepó. Ti aita, kale o̧lané feleke haepaae diriyóló derepénireteinépó.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Mepaae keta, dowi mu daai ne dolomó terepée durupua yalepó. Atéyale o̧la wae holaletei, dowi nené bopée sóró muluraalu, du wisiyóló wolenipó.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Mepaae ke ti hae wisimó terepée durupua yalepó. Atéyale o̧lata mo wisiyóló holóló, du woleyalepó. Atéró, beta̧ yo sóró fóló biliyaletei u̧lumétepa suraalumo, 30-yorape ó mepaae 60-yorape ó 100-yorape fa̧anótua dapó,” yalepó.
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Ai fo sale kemetepa, ama atimapaae duraalu, “Dia̧ so whi̧ detamo wosȩ́li daapa, ti i dere fo sale bete mo wisiyóló wosóló tuȩ́ munérapó,” yalepó.
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Ai fo du beteró, nalo so whi̧ mo fea fi tikimó, a̧ ama wotoró be dolopaae fóló betepa, ama yó matere 12 whi̧raperó mepaae a̧tamo fuluyóló betó mole whi̧rapetamoné a̧paae woseturaalu, “Naao ti yale fo sale da̧ ko̧ló ko̧lórapa noa betené yaleé?” yóló wosalepó.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Ai fo depa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Tale Kótóné so whi̧ mo fea ama tȩteró kaae tare ala hiróló moletei, dia̧paae beta̧ ha̧kearóló i yó melatere ape. Téteretei, mepaae ha̧le mo so whi̧paaeta, ti fo sale foné maaté du beterapó.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Ti aita, i fo betené erapó.
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Téró Yesuné atimapaae duraalu, “I fo sale bete dia̧ tuȩ́ni ko̧ló ko̧ló depa, ti mepaae fo sale forapekélé netérómo tuȩ́ yaaloé?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Kale o̧la ke terepeté kutu dere kaae, Kótóné ama fo wisi yó mótu beterapó.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Kale o̧la wae ke tu̧mó sorokó doropole kaaeta, mepaae whi̧né Talené fo yó matepa so whi̧né wosóló, tuȩ́ tua̧mó mulateretei, Satan-né mo hapale tokó̧su beterapó.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Téró, kale kapo tómó bole haemó terepée derepele o̧la wae kaaeta, kale fo wisi wosóló hȩkesetamo sua dapó.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Téretei, o̧la wae feleke haepaae mo ti derepéniru ere kaae, kale fo wisi ha̧leke sukamó maaté wosóló taalatapó. Ai kale fo wisi woseteremó, mepaae sekȩi ala ó doasi delei ala eratepa, atima téti hapaletóró dée nukua dapó.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Kale dowi mu daai ne dolomó terepée derale o̧la wae kaaeta, kale fo wisi mo wisiyóló wosóló hȩkesené sukutere whi̧pó.
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 Téteretei, mió i haemó bitu doasi whaalia du betere alakélé, doasi néli whi̧ betenée yóló, mutere kisipané kó̧paae faróló dilikitu betere alakélé, mepaae wisi wisi o̧la senée yóló mutere tuȩ́kélé a̧ tua̧mó kaayóló sókó wouraalu, kale fo wisi botokó̧ sóró alurótu betereteiné du wisi oletimipó.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Hae wisimó terepée derepele o̧la wae kaaeta, ti kale fo wisi mo wisiyóló wosóló, ama tuȩ́ tiki tua̧mó sóró mulótua dapó. Atétere whi̧ta, o̧la wae yo beta̧ sóró fóló biliyaleteinétei, u̧lumétere alimó suraalu mepaae 30 yorape ó 60 yorape mepaae 100 yorape fa̧anótua dere kaae, mepaae so whi̧ tua̧mó Kótóné fo atéró du oletua dapó,” yalepó.
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Téró ama atimapaae duraalu, “Sa̧ dȩróló nuku ao̧mó ó me ni fake ao̧mó kinóló mulótimipó. Téni, ai sa̧ dȩ so whi̧ feané koló̧póló, sa̧ daalatere ni fake tómó fopa ha̧keamó mulótua dapó.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Ti mió kikiti hiró betere o̧la feata, take nalo ha̧keamó mulatepa so whi̧né tuȩ́ yó̧póló erapó. Mió kinóló muló betere o̧la fea take nalo ha̧keamó mupa, so whi̧ feané koló̧póló erapó.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Dia̧ mepaae so whi̧ wosȩ́li daapa, ti i dere fo sale bete mo wisiyóló wosóló tuȩ́ yó̧póló yae,” yalepó.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Atéró, ama yale fo kaae atimapaae momómo duraalu, “Ya̧lo dia̧paae i dere fota mo wisiyóló wosóló tuȩ́ muae. Naao meteró o̧la atimamó matepa, ti Kótóné ya̧mókélé naao ai matere su̧tóróti móturaalu, mepaae tómó belerólókélé melaalo ai ape.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Whi̧ me dené ama tare o̧latamo tawóló betepa, ti atétere whi̧paae ama ai tare tómó, Kótóné me kae beleróló melaalopó. Whi̧ me denétamo me o̧lakó tanipa, ti ai sekȩ́né ama mo sawa tareteikélé, Kótóné momó tokó̧ saalo ai ape,” yalepó.
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Téró ama kale yale fo kaae momó duraalu, “Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó betere alata, ti beta̧ whi̧né kutómó o̧la wae ke bilitu dere kaaepó.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Atéró biliyale ki̧lipaae dȩtamo ó dilikitamo fipa, ó turukó horóló betepakélé, kale biliyale o̧la wae tu̧mu haemó noaró sokotérópóló, kale whi̧né ama tuȩ́ mutumipó.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Ere o̧la feata, haenétei fotoko̧róló sókó hotapó. Tu̧mupi sókó horóló, sóku woleyóló, nalo ti fua dua dapó. Atéró fua yóló, tua̧ dolomó ti whi̧né naaire ke butapó.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Ai kale o̧la u̧lumétere alimó, ti kale kutó tale a̧ sepaketamo fóló, u̧lumére o̧la siré kotapó,” yalepó.
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Téró, atimapaae kale fo kaae momó duraalu, “Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole ala diaao̧ kisipa yó̧póló, ya̧lo noa ala su̧róló yó melaaloé? Me noa fo salepaae dó faróló yaaloé?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 — ausente —
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 — ausente —
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Yesuné so whi̧paae fo yó móturaalu, atei kaae fo salenétóró dekéró yó mótu betalepó. Téturaalu, atima so whi̧né wosóló kisipa yaaitere su̧tóró yó melaté fu betalepó.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Ama fo yó matere doko̧ ha̧le mo so whi̧paaeta, ti fo sale fonémaaté yó mótua yalepó. Téyaletei, ama yó matere whi̧rape atimasisi bituraalu, ti ama yó matere forape fea bete tokó̧ló yó mótua yalepó.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Atétu beteró, be dikiteretamo ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Da̧ nukutamo uté tȩ faalopa fiépe,” yalepó.
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Ai so whi̧ atima wȩi fókumó betó mupatei taaróló, Yesu a̧ nukumó ha̧le betepa, ama yó matere whi̧rape atima maaté felepó. Atéró fupa, mepaae nukurapekélé, atima fea beta̧mó felepó.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Téró ai wȩi tua̧mó fu betalemó, doakale besȩ́ tikiró wȩi asyatamo hapale sókó wouraalu, wȩi nuku dolopaae bosene dorowóló, kale nuku mo felekemó buó deyaai yalepó.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Até depatei, Yesu a̧ nuku sisóratere salemó toró mulóló noke fipa, ama yó matere whi̧rapené a̧ turukuróló duraalu, “Yó matere whi̧-ó, da̧ wȩiné mió mo felekemó sóró i aluratapa, naao da̧ ko̧lenié?” yalepó.
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Atétepa, Yesu a̧ turukó holóló, kale wȩi asyaró besȩ́ tikitamo foné sóró duraalu, “Ai whaau yóló hoteretei taaróló, béyóló dono fae,” yalepó. Téyalemó, kale wȩi asyaró besȩ́ tikitamo tukóló béyóló dono felepó.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Ai fo yóló, ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Dia̧ noatepa wiyóló diri furu furu dute? Dia̧ tuȩ́ tiki tiróló bitini airapó,” yalepó.
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Ai fo deremó, winé sukó̧ló atimasisitei duraalu, “Haió! a̧ noa whi̧né dérópó. Kale wȩi asyaró besȩ́ tikitamonékélé, ama dere fo wosóló, a̧ ao̧mó sukó̧ló bitupó,” yalepó
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.