Marcos 4
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ
1 Téró me sukamó a̧ wȩi fókupaae momó fóló bitu, kale fo wisi kaae sóró yó melótu betalepó. Atéró, yó melótu betepa so whi̧ mo dekéró waletikimó, a̧ betekȩtepa ai so whi̧ wȩi fókumó betó mupatei, a̧ wȩi nukupaae daane holalepó.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ama atéró yó matere kae kae forape fea, fo salenétóró du betalepó.
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 Ama atéró yó mótu duraalu, “Ya̧lo i dere fo wosae. Whi̧ beta̧né ama kutópaae o̧la wae ke terepeyaairaalu sóró felepó.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Atéró só furaalu, mepaae ke tu̧ tua̧mó sókó deóló muó mupa barapené dósu yóló nukua yalepó.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Téró, kale whi̧né kutómó terepeté kuturaalu, mepaae ke kapo tómó bole haemó terepée durupua yalepó. Até yaletei, ai hae mo apaae derepéni, kane tómó bole hae ereteiné kale o̧la wae mo hapale holalepó. Téyaletei, feleke hae tua̧paae doaló derepénipó.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Atéró, kale o̧la wae holóta yaletei, mo doasi diri suka wouraalu, kale o̧la kapo supuné tukó sóró séli yaairaalu yalepó. Ti aita, kale o̧lané feleke haepaae diriyóló derepénireteinépó.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Mepaae keta, dowi mu daai ne dolomó terepée durupua yalepó. Atéyale o̧la wae holaletei, dowi nené bopée sóró muluraalu, du wisiyóló wolenipó.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Mepaae ke ti hae wisimó terepée durupua yalepó. Atéyale o̧lata mo wisiyóló holóló, du woleyalepó. Atéró, beta̧ yo sóró fóló biliyaletei u̧lumétepa suraalumo, 30-yorape ó mepaae 60-yorape ó 100-yorape fa̧anótua dapó,” yalepó.
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Ai fo sale kemetepa, ama atimapaae duraalu, “Dia̧ so whi̧ detamo wosȩ́li daapa, ti i dere fo sale bete mo wisiyóló wosóló tuȩ́ munérapó,” yalepó.
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ai fo du beteró, nalo so whi̧ mo fea fi tikimó, a̧ ama wotoró be dolopaae fóló betepa, ama yó matere 12 whi̧raperó mepaae a̧tamo fuluyóló betó mole whi̧rapetamoné a̧paae woseturaalu, “Naao ti yale fo sale da̧ ko̧ló ko̧lórapa noa betené yaleé?” yóló wosalepó.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Ai fo depa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Tale Kótóné so whi̧ mo fea ama tȩteró kaae tare ala hiróló moletei, dia̧paae beta̧ ha̧kearóló i yó melatere ape. Téteretei, mepaae ha̧le mo so whi̧paaeta, ti fo sale foné maaté du beterapó.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Ti aita, i fo betené erapó.
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Téró Yesuné atimapaae duraalu, “I fo sale bete dia̧ tuȩ́ni ko̧ló ko̧ló depa, ti mepaae fo sale forapekélé netérómo tuȩ́ yaaloé?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Kale o̧la ke terepeté kutu dere kaae, Kótóné ama fo wisi yó mótu beterapó.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Kale o̧la wae ke tu̧mó sorokó doropole kaaeta, mepaae whi̧né Talené fo yó matepa so whi̧né wosóló, tuȩ́ tua̧mó mulateretei, Satan-né mo hapale tokó̧su beterapó.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Téró, kale kapo tómó bole haemó terepée derepele o̧la wae kaaeta, kale fo wisi wosóló hȩkesetamo sua dapó.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Téretei, o̧la wae feleke haepaae mo ti derepéniru ere kaae, kale fo wisi ha̧leke sukamó maaté wosóló taalatapó. Ai kale fo wisi woseteremó, mepaae sekȩi ala ó doasi delei ala eratepa, atima téti hapaletóró dée nukua dapó.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Kale dowi mu daai ne dolomó terepée derale o̧la wae kaaeta, kale fo wisi mo wisiyóló wosóló hȩkesené sukutere whi̧pó.
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 Téteretei, mió i haemó bitu doasi whaalia du betere alakélé, doasi néli whi̧ betenée yóló, mutere kisipané kó̧paae faróló dilikitu betere alakélé, mepaae wisi wisi o̧la senée yóló mutere tuȩ́kélé a̧ tua̧mó kaayóló sókó wouraalu, kale fo wisi botokó̧ sóró alurótu betereteiné du wisi oletimipó.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Hae wisimó terepée derepele o̧la wae kaaeta, ti kale fo wisi mo wisiyóló wosóló, ama tuȩ́ tiki tua̧mó sóró mulótua dapó. Atétere whi̧ta, o̧la wae yo beta̧ sóró fóló biliyaleteinétei, u̧lumétere alimó suraalu mepaae 30 yorape ó 60 yorape mepaae 100 yorape fa̧anótua dere kaae, mepaae so whi̧ tua̧mó Kótóné fo atéró du oletua dapó,” yalepó.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Téró ama atimapaae duraalu, “Sa̧ dȩróló nuku ao̧mó ó me ni fake ao̧mó kinóló mulótimipó. Téni, ai sa̧ dȩ so whi̧ feané koló̧póló, sa̧ daalatere ni fake tómó fopa ha̧keamó mulótua dapó.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Ti mió kikiti hiró betere o̧la feata, take nalo ha̧keamó mulatepa so whi̧né tuȩ́ yó̧póló erapó. Mió kinóló muló betere o̧la fea take nalo ha̧keamó mupa, so whi̧ feané koló̧póló erapó.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Dia̧ mepaae so whi̧ wosȩ́li daapa, ti i dere fo sale bete mo wisiyóló wosóló tuȩ́ yó̧póló yae,” yalepó.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Atéró, ama yale fo kaae atimapaae momómo duraalu, “Ya̧lo dia̧paae i dere fota mo wisiyóló wosóló tuȩ́ muae. Naao meteró o̧la atimamó matepa, ti Kótóné ya̧mókélé naao ai matere su̧tóróti móturaalu, mepaae tómó belerólókélé melaalo ai ape.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Whi̧ me dené ama tare o̧latamo tawóló betepa, ti atétere whi̧paae ama ai tare tómó, Kótóné me kae beleróló melaalopó. Whi̧ me denétamo me o̧lakó tanipa, ti ai sekȩ́né ama mo sawa tareteikélé, Kótóné momó tokó̧ saalo ai ape,” yalepó.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Téró ama kale yale fo kaae momó duraalu, “Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó betere alata, ti beta̧ whi̧né kutómó o̧la wae ke bilitu dere kaaepó.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Atéró biliyale ki̧lipaae dȩtamo ó dilikitamo fipa, ó turukó horóló betepakélé, kale biliyale o̧la wae tu̧mu haemó noaró sokotérópóló, kale whi̧né ama tuȩ́ mutumipó.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Ere o̧la feata, haenétei fotoko̧róló sókó hotapó. Tu̧mupi sókó horóló, sóku woleyóló, nalo ti fua dua dapó. Atéró fua yóló, tua̧ dolomó ti whi̧né naaire ke butapó.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Ai kale o̧la u̧lumétere alimó, ti kale kutó tale a̧ sepaketamo fóló, u̧lumére o̧la siré kotapó,” yalepó.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Téró, atimapaae kale fo kaae momó duraalu, “Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole ala diaao̧ kisipa yó̧póló, ya̧lo noa ala su̧róló yó melaaloé? Me noa fo salepaae dó faróló yaaloé?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 — ausente —
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 — ausente —
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yesuné so whi̧paae fo yó móturaalu, atei kaae fo salenétóró dekéró yó mótu betalepó. Téturaalu, atima so whi̧né wosóló kisipa yaaitere su̧tóró yó melaté fu betalepó.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Ama fo yó matere doko̧ ha̧le mo so whi̧paaeta, ti fo sale fonémaaté yó mótua yalepó. Téyaletei, ama yó matere whi̧rape atimasisi bituraalu, ti ama yó matere forape fea bete tokó̧ló yó mótua yalepó.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Atétu beteró, be dikiteretamo ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Da̧ nukutamo uté tȩ faalopa fiépe,” yalepó.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ai so whi̧ atima wȩi fókumó betó mupatei taaróló, Yesu a̧ nukumó ha̧le betepa, ama yó matere whi̧rape atima maaté felepó. Atéró fupa, mepaae nukurapekélé, atima fea beta̧mó felepó.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Téró ai wȩi tua̧mó fu betalemó, doakale besȩ́ tikiró wȩi asyatamo hapale sókó wouraalu, wȩi nuku dolopaae bosene dorowóló, kale nuku mo felekemó buó deyaai yalepó.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Até depatei, Yesu a̧ nuku sisóratere salemó toró mulóló noke fipa, ama yó matere whi̧rapené a̧ turukuróló duraalu, “Yó matere whi̧-ó, da̧ wȩiné mió mo felekemó sóró i aluratapa, naao da̧ ko̧lenié?” yalepó.
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Atétepa, Yesu a̧ turukó holóló, kale wȩi asyaró besȩ́ tikitamo foné sóró duraalu, “Ai whaau yóló hoteretei taaróló, béyóló dono fae,” yalepó. Téyalemó, kale wȩi asyaró besȩ́ tikitamo tukóló béyóló dono felepó.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Ai fo yóló, ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Dia̧ noatepa wiyóló diri furu furu dute? Dia̧ tuȩ́ tiki tiróló bitini airapó,” yalepó.
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Ai fo deremó, winé sukó̧ló atimasisitei duraalu, “Haió! a̧ noa whi̧né dérópó. Kale wȩi asyaró besȩ́ tikitamonékélé, ama dere fo wosóló, a̧ ao̧mó sukó̧ló bitupó,” yalepó
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.