Marcos 2
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARA
1 Téró nalo me sukamó, Yesu a̧ momó Kapeneam bepaae wóló beteremó, so whi̧ mo feané Yesu ama bemó wóló beterapó dere fo wosalepó.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Ai fo woseturaalu so whi̧ dekéró wale tikimó, be dolokélé, tu̧ sókó walekélé, so whi̧ daayaaire tȩ munipó. Atépa, atimapaae ama kale fo wisi ha̧keamó yó mótu betalepó.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Yesu a̧ atéró yó mótu betepa, mepaae dou̧ró whi̧rapené beta̧ tiki da̧amui whi̧ Yesu beterepaae beleyóló walepó.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Téyaletei, so whi̧ mo fa̧anuraalu kale whi̧rape atima whi̧ sóró faaire tȩ munipa, siki bepaae holóló, Yesu daale mo donotóróti kale siki be keya dolo sokóló tiki da̧amui whi̧ besekȩtamo turó deralepó.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Atétepa, Yesuné ai kale dou̧ró whi̧rapené kisipa tiki tiratere ala kolóló, kale tiki da̧amui whi̧paae duraalu, “Ti naale-ó, naao yale dowi ala kwia fea mió ya̧lo tokó̧ló aluratapó,” yalepó.
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Yesuné ai fo depa, kale Moses-né asȩre fo yó melatere whi̧rape atima tuȩ́ tekitu betalepó.
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “I whi̧ a̧ta, Kótó kaaepó du betere foné Kótó faletu beterapó. Ti dowi ala kwiata, Kótóné beta̧ su̧mó aluranérapó,” du betalepó.
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Atima atéró mutu betere tuȩ́ tiki Yesuné kisipanétei mo hapale kolóló, atimapaae duraalu, “I kale yale fomó dia̧ noatepa atei kaae tuȩ́ mutu bitu de?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Ti dia̧sisitei taleyae. Mepaae whi̧né duraalu, naao dowi ala kwia ya̧lo aluratapó fo so whi̧ feané enérepé, ya̧ turukó holóló naao besekȩ sóró fae, fo enére?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 — ausente —
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 — ausente —
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Mo ai fapotóróti, kale whi̧ atima feané keletómó turukó holóló, ama besekȩ sóró felepó. Atétere ala kolóló, so whi̧ feané sirayóló, atima Kótóné doi hale sóró horótu duraalu, “Mo take bitiré wale alimókélé, da̧né etei kaae ala mo kolókélé inipó,” yalepó.
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Téró etéyalepó. Yesu a̧ momó wȩi fókumó fóló beteremó, so whi̧ mo dekéró a̧ beterepaae wóló betó molepó. Atépa, fo kaae sóró yó melalepó.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Atétu beteró, tu̧mó furaalu kelalemó, Alpias-né naalema Lipai a̧ takis moni saairaalu kapala tȩne furu bemó betepa, a̧paae duraalu, “Ya̧ ȩ sya ape,” depa, kale whi̧ a̧ turukó holóló Yesu sya felepó.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Atéró Yesu a̧ Lipainé bemó o̧la naai fóló beteremó, mepaae takis moni sere whi̧rapekélé, dowi ala dere whi̧rapekélé, Yesuné ama yó matere whi̧rapekélé, ama dere fo wosóló a̧ sya fu betere so whi̧kélé, fea o̧la nuku betalepó.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Atépa, Farisi whi̧raperó mepaae Moses-né asȩre fo yó melatere whi̧rapetamoné Yesu a̧ dowi ala dere whi̧raperó takis moni sere whi̧rapetamo beta̧mó o̧la nuku betepa kelalepó. Atépa, Yesuné yó matere whi̧rapepaae woseturaalu, “A̧ takis moni siré kotere whi̧raperó dowi ala dere whi̧rapetamotei noatepa o̧la beta̧mó nuku bitu dérópó,” yalepó.
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Atéró dere fo Yesuné wosóló atimapaae duraalu, “Hepo daani ha̧le sesȩre so whi̧ dokta beterepaae fumitei, hepo daale so whi̧ró tiki dore so whi̧tamo maaté fua dapó. Atétere kaae, ȩ wale alata wisi ala dere so whi̧paae ape yaai anitei, dowi ala dere so whi̧paae ape yaai walepó,” yalepó.
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Téró, Jon-né yó matere whi̧raperó Farisi whi̧rapetamo atima ai sukamó o̧la weyóló ha̧le beterepó. Tépa, mepaae so whi̧ Yesu beterepaae wóló a̧paae woseturaalu, “Jon-né yó matere whi̧raperó Farisi whi̧né yó matere whi̧rapetamo o̧la weyóló bitu dere kaae, Naao yó matere whi̧rapekélé o̧la weóló bitini dere noatepa de?” yalepó.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Tétepa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Kale nomarape atima so dokore whi̧tamo beta̧mó bituraalu, o̧la weyóló ha̧le betaaloé? So dokore whi̧kélé atima fea beta̧mó betereteiné o̧la weyóló ha̧le betenénipó.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Téretei, me sukamó kale so dokore whi̧ atima beta̧mó betepatei, mené a̧ tawóló só fole sukamó, atima o̧la weyóló ha̧le betó muaalopó.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 Mepaae whi̧né kisi kuti kwia sóró dera̧akele kuti dakoróló nomotumipó. Atétepa, ti kale kisi kuti fȩ sókó fóló kóputuraalu, dera̧akele kuti dotouyó sóró, mo ti bisa̧ae faalopó.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Atétere kaae, mepaae whi̧rapené kale kȩlaa wale kisi wain wȩi hupu sekaȩné aleyale arói wutimó tepetumipó. Até enalemó, kale wȩi mómu sókó faai tóputuraalu, ai kale hupu sekaȩné aleyale arói wutikélé fulukó fóló, wȩikélé ha̧le besekéraalopó. Até yao̧sóró, atimané kisi wain wȩi tepeturaalu, ti hupu sekaȩné aleyale kisi wutimótóró tepetua dapó,” yalepó.
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Téró etéyalepó. Sa̧a nó̧póló tukóló muló betere sukamó, a̧ ama yó matere whi̧rapetamo whit kutó tua̧mó kutu betalepó. Atéró kutu bituraalu, ama yó matere whi̧rapené ai kutómó ere whit bokóló nukulé fu betalepó.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Atétere ala Farisi whi̧rapené kolóló, a̧paae duraalu, “Sa̧a nokole sukamótei, naao yó matere whi̧rapené atei kaae ala noatepa yó̧póló kaae tare? Sa̧a nokole sukamó kutó ditepa, mo doasi fo mulapó,” yalepó.
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Ai fo depa, ama atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Depit-ró ama fulumu whi̧rapetamo wotetepa yale ala asȩmó yóló muló beteretei, diaao̧ dosa̧ayóló tuȩ́ muni airapó.
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Kótópaae momaratere be Abiatané tȩteróló kaae tawale sukamó, Depit a̧ Kótóné be dolopaae sókó fóló, Kótóné keletómó melaairaalu muló betere bred otei, a̧ wotetepa sóró nalepó. Téturaalu, ama fulumu whi̧rape atimakélé matepa nalepó. Ti ai o̧lata, mo ha̧le whi̧né nukupa, fo moleteiné kale momaratere be kaae tare whi̧rapené maaté nukua dapó,” yalepó.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Téró, Yesuné atimapaae duraalu, “Kótóné whi̧ aleyaleteita, sa̧a naai tukóló muló betere be dȩ doi sóró horó̧póló ini, whi̧ tao saai kisipa mutu, ai sa̧a nokole be dȩ tukóló muló beterapó.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Atéreteiné Whi̧né Naalema a̧ta, ai sa̧a nó̧póló tukóló muló betere be dȩ tȩteróló kaae tare Talepó,” yalepó.
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.