Marcos 14
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Atéró, kale boseneyóló fele be dȩró fopei bred o deyóló nokole be dȩtamo sókó waai, tamo be dȩ ha̧le mupa etéyalepó. Kale so whi̧mó momaratere whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné Yesu tawóló daaire tu̧ kikitu duraalu, “Da̧né a̧ neyóló tawóló daaloé?” yalepó.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Tétepa, mepaae whi̧né duraalu, “Itei kaae o̧la detere be dȩmó da̧né ai ala enalemó, ti so whi̧né ho̧le sóró doasi foya enérapó,” yalepó.
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Téró, Yesu a̧ Betani bemó dowi humu fuluné tiki dopa, take ama wisirale whi̧ Saimon-né bemó o̧la nuku beterepó. Atétepa, so beta̧né alabasta kanené aleale wutimó felé kȩlaa wale nadi wel wȩi maapa tawóló walepó. Ai wȩita, doasi moni-né duputeretei kale soné ai wuti topo dopó faróló, Yesuné topomó suniyalepó.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Atétere ala mepaae whi̧rapené kilitu, ai sotamo dei tuȩ́ muóló atimasisitei duraalu, “Ai wȩi wisinaale noatepa ha̧le besekéróló suniyalerópó?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 I wȩita, dotonóló 300 denarias moni sóró mepaae ha̧le yolealere so whi̧mó mólua̧sóró wisiua̧póló,” deteraayóló tamo foné su betalepó.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Atétu betepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ama ȩpaae mo koko̧i ala wisinaale eralepa, diaao̧ a̧ foné sere ala taalae.
6 mas Jesus disse:
7 Ai yolealere so whi̧ta, suka fea dia̧tamo bitu, diaao̧ tao saai kisipa mutere sukamó tao sua enérapó. Téyaalotei, ȩta suka fea dia̧tamo betó tawaalo meipó.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Téyaaireteiné ai soné ama enére ala ai yale ape. Ama ai yale alata, ya̧lo tiki douratere sukamó felé kȩlaa wisi wó̧póló yaaire ala su̧ralepó.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Hae kwia feapaae kale fo wisi yó maté kuturaalu, i soné ȩpaae erale alakélé tuȩ́tóró ha̧le yó taru, yó melaté kwȩyaalopó,” yalepó.
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Téró Yesuné ama yó matere 12 whi̧rapekó Iskariot be whi̧kó Judas a̧ Talepaae momaratere topo whi̧rape beterepaae Yesu daaire tu̧ aleyó̧póló eleké dene felepó.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Atéteremó, kale whi̧rape atima hȩkesené sukuturaalu, Judas-mó moni melaai taleyóló mulalepó. Tétepa Judas a̧ bituraalu, Yesu eleké deyaaire tu̧ kekitu betalepó.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Téró, kale fopei bred o deyóló nokole fula kaae sere be dȩmó i ala yalepó. Atimané mara mole ala sya furaalu, kale boseneyóló fele be dȩmó o̧la deyaai sipsip hupu male dóló simó biliyóló nukua dapó. Ai ala yaai, Yesuné ama yó matere whi̧rapené a̧paae woseturaalu, “ Kale boseneyóló fele be dȩmó deyóló naaire o̧la da̧né mé bemó taleyóló mularóé?” yalepó.
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Ai fo depa, ama yó matere whi̧rapekó tamo dotonaai duraalu, “Diaamo ai doasi be huluapaae fóló kelenalemó, tu̧ tua̧mó beta̧ whi̧ a̧ wȩi wuti beleyóló wou betepa hokolaayaalo ai ape. Téyaalopa, diaamokélé a̧tamo fae.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Atéró, a̧ fole be dolopaae diaamokélé fóló, ai be talepaae i fo yae. ‘Yó matere whi̧ a̧ ama yó matere whi̧rapetamo, kale boseneyóló fele be dȩmó detere o̧la naairaalu wale whi̧rape betaaire be ke mé eré?’ yóló wosae.
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Ténalemó, o̧la o̧la fea su̧mótóró sisóló muló betere siki be ke doasi ama diaamopaae yó melaalo ai ape. Ai be dolomó da̧né naaire o̧lakélé taleyóló mulale fae,” yóló dotȩyalepó.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Tétepa, ama yó matere whi̧ tamo fóló kelalemó, Yesuné atimaamopaae epa kelaalo ai ape yale alatóróti, mo epa kelalepó. Atépa, ai be ke dolomó kale boseneyóló fele be dȩmó deyóló naaire o̧la taleyóló mulalepó.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Téró, be dikiteretamo Yesu a̧ ama yó matere 12 whi̧rapetamo sókó walepó.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Atéró, atima be dolomó o̧la nuku bitu, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mió ȩtamo i o̧la nuku betere whi̧rapekó beta̧né ȩ dó̧póló me whi̧paae eleké deyaalo ai ape,” yalepó.
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Ai fo deremó, atima tuȩ́ sekȩtepa a̧paae duraalu, “Ya̧ ya̧lo eleké deyaalopóló de?” yóló, atima feané beta̧ kaae fotóró deté felepó.
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ai ala yaaire whi̧ta, dia̧ 12 whi̧rapekó mió i nuku dolomó bred o wȩimó tópuró su yóló nuku betere whi̧nétei ȩ dó̧póló eleké deyaalo ai ape.
20 Jesus respondeu:
21 Atéró, kale Whi̧né Naalemapaae eraaire alata, kale asȩmó ere fo mo dokonaalo ai ape. Téyaalotei, kale Whi̧né Naalema dó̧póló eleké deyaaire whi̧ a̧ beta̧ doasi dowi kwia saairemó wió yae! Ai whi̧ a̧ hamané dewua̧ meisóró, mo wisi wua̧pó,” yalepó.
21 Pois o
22 Atéró atima o̧la nuku bitu, Yesuné kale bred o bula beta̧ tao sóró taru, Talepaae mo kée yóló kolokó daalu yóló, ama yó matere whi̧rape doko̧róló mótu duraalu, “Ita ya̧lo tikipa, sóró nae,” yalepó.
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Téró kale dere kaae, wain wȩi wutikélé sóró taru Talepaae mo kée yóló, ama yó matere whi̧rapemó matepa, atima feané beta̧ wutimótei nukulé felepó.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Atéró melóló duraalu, “I wutimó maane wȩita, Kótóné ama so whi̧ fea aluyao̧sóró tao saalopóló, diriróturaalu sunée farale ya̧lo sameapó.
24 Então Jesus disse:
25 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Ȩ dia̧tamo etéró bitu, wain wȩi momó kae néli ha̧le bitiré fóló, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó bituraalu, kisi wain wȩi naalopó,” yalepó.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Atéró, atima wole fo beta̧ yóló kemetepa, Olip du sorokó mole ao̧paae holaai felepó.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Atéró fóló, Yesuné atimapaae duraalu, “Mió dia̧ ȩtamo beta̧mó titiyóló beteretei, ȩ taaróló botokó dapo dapo yaalo ai ape. Ti asȩmó i fo erapó.
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Téyaalotei, ȩ momó kepaayóló Kaleli haepaae ȩpi fimó, dia̧ nalo waalo ai ape,” yalepó.
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Ai fo depa Pitané Yesupaae duraalu, “Mepaae whi̧rapené ya̧ taaróló fupa, ȩ beta̧ mo até yaalomeipó,” yalepó.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Ai fo depa Yesuné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lo ya̧paae mo i dere ape. Mo mió dilikitamo wa̧ kakaruk bané hale tamo dakoróló yaaipatei, naao ȩ tuȩ́nipó fo sore félimó yaalo ai ape,” yalepó.
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ti fo depa, Pitané fo diriné momó duraalu, “Atimané ȩkélé ya̧tamo wusuró dó̧póló, ya̧lo ya̧ tuȩ́nipó fo mo yaalomeipó,” yalepó. Mepaae yó matere whi̧rape feanékélé, ama ai dere fo kaaetóró yalepó.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Atéró, atima kelaalo koko̧i tiki Ketsemanimó sókó felepó. Aimó ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Ȩta momane fulapa dia̧ imó betó muae,” yalepó.
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Atéró Pita, Jems, noma Jon, atima maaté Yesutamo felepó. Atéró, Yesuné ama hosaa tua̧mó mo doasi dele duraalu, sekȩné sukó̧ló dei fomaake kisipa kaae sóró muté fu betalepó.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Atétepa, ama atimapaae duraalu, “Ya̧lo hosaa tua̧mó dekȩné sukutu ȩ mo felekemó suka̧ai dapa, dia̧ imó kaae tawóló betó muae,” yalepó.
34 e disse a eles:
35 — ausente —
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 — ausente —
36 Ele orava assim:
37 Téró a̧ ama yó matere whi̧rape beterepaae momó fesaae walemó, atima noke fopesaapa kelalepó. Atépa, Pita turukuróló duraalu, “Saimon-ó, suka kele beta̧mó ȩ kaae tawóló bitini, ya̧ noke ai firerapó.
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Kae kae su̧ sere alané dia̧ me dowi ala yóló dée nalao̧sóró, mo hotowayóló kaae taruraalu momatu betae. Ti noatepae, kepe betenéta mo wisi alamaaté yaai ketekȩ bupatei, tó tikiné dowi ala yao̧sóró sesé yaaire fotoko̧ buni, bérapó,” yalepó.
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Atéró a̧ fesaae fóló, ama kale yale moma kaaetóró momó yalepó.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Atéró, a̧ kale dere kaae momó fesaae wou kelalemó, atima noke kȩle depa, fopesaapa yó molepó. Atima atéró noke mo fiyaleteiné, a̧paae noa fo yaalorópóló ko̧ló ko̧ló yalepó.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Atéró, a̧ sore dakeróló momane fi wouraalu kelalemó, noke fire alatóró yó tapa atimapaae duraalu, “Dia̧ sa̧a nóló noke fitere ala ha̧le ai yó tare? Su̧mó fiyalepa mióta, kale tukóló muló betere sukakele i sókó wale ape. Kelae! mió dowi ala dere whi̧rapené kale Whi̧né Naalema dó̧póló, mené eleké ai deyale ape.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Mió ȩ dó̧póló eleké deyaaire whi̧ ai walapa, turukó hóróló da̧ faalopa fiépe,” yalepó.
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Ai fo deretamotóró, ama yó matere 12 whi̧rapekó beta̧ Judas sókó walepó. Ama ki̧limó, whi̧rape mo fea sepakeró nópulutamo tao diliki yóló wó tarepó. Ai whi̧rapeta, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧rapekélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapekélé, whi̧ disirapekélé, atima fea beta̧mó fo deyóló dotonatepa walepó.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Téró, Yesu dó̧póló eleké deyaaire whi̧né a̧ tawaaire whi̧rape atima ko̧ló ko̧ló duraalu, “Ho̧ko whi̧tei tawao̧sóró ȩ fóló, ya̧lotamo ko̧ló tukó nukupa, ti a̧tóró hi̧ti ai ape. Térapa, tawóló dokóló só furaalu, a̧ botokó fao̧sóró mo wisiyóló kaae tawae,” yóló mulélipakalepó.
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Téró, kale Judas a̧ Yesu daalepaae mo hapale sókó fóló duraalu, “Yó matere whi̧-ó,” yóló ko̧ló tukó nalepó.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Atétepa, ai wóló daae mole whi̧rape sókó furaalu, Yesu naasemó etȩ́e sóró fotoko̧yóló tawalepó.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Atétere ala kolóló, Yesutamo daale whi̧ beta̧né ama sepake sókó sóró, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧né kutó diratere whi̧né wosȩ́li sa̧ae deralepó.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ȩta, Gavman-tamo bóe dóló so whi̧ ya̧lo a̧lisóró fulapóló ȩ daai nópuluró sepaketamo tao dilikiyóló woute?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Ti ȩ suka fea momatere be belamó daalu dia̧paae fo yó mótu betepa, fo tokó̧tamo yaairaalu, dia̧né ȩ aimó tanipó. Tépatei, kale asȩmó yóló muló betere fo dokonaairaalu dapa, mo eró̧póló yae,” yalepó.
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Yesu atéró tateremó, ama yó matere whi̧rape atima wimó a̧ taaróló, botokó dapo dapo yalepó.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Tétepa, beta̧ kokopei whi̧ kutikélé deréni, ama bukutere dȩi kuti maaté bukóló Yesu sya fu betalepó.
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 Atéró fu betalemó, atimané a̧kélé ama bukure kutitamo touróló tawalemó, ai kutitei atimapaae da̧ae melóló, a̧ tiki daapi ha̧le botokó felepó.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Téró, atimané Yesu a̧ Talepaae momaratere doasi topo whi̧ beterepaae dapesó walepó. Atéró betepa, ai doasi topo whi̧ ao̧mó betere momaratere whi̧rapekélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapekélé, whi̧ disirapekélé, fea wóló touralepó.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Téró Yesu tawóló só fupa, Pita a̧ nalo dua tokó̧ su deté fu betalepó. Atéró fóló, momaratere whi̧rapené topo whi̧né be bopéró daaló betere dopóku tu̧ serekemó sókó felepó. Atéró a̧ ai be kaae tare diki tare whi̧rape betó mole kua dolomó, sosólitepa simó beterepó.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Atépa, kale momaratere topo whi̧raperó fo tokó̧ló taletere whi̧rapetamoné Yesu sukó̧póló daaire bete kikitu betaletei, bete mekélé kilinipó.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Atimané a̧ dó̧póló kapala fo yóló só deraaitere fo whi̧ feané yaletei beta̧ fotóró ini, mené fo kae, mené fo kae, du betalepó.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Atéró, a̧ só deraai mepaae whi̧ turukó holóló daalu i fo yalepó.
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 “Mo whi̧né naasené tȩale be ama fisikóló, whi̧né tȩnénire momatere be ama sore sukamótóró momó tȩyaalopó depa, da̧né wosalepó,” yalepó.
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Téyaletei, atima feané beta̧ fotóró ini, mepaae whi̧né dere fo kae, mepaae whi̧né dere fo kae du betalepó.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Atétu betepa, momaratere topo whi̧ kale fo tokó̧ló taleratere whi̧rapené keletómó turukó horóló daalu, Yesupaae woseturaalu, “Ya̧ só deratere whi̧rapené doa i dere fo-a, naao atimapaae tokó̧ menitere noatepa de? ” yalepó.
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Ti fo depa, Yesuné atimapaae fo me tokó̧ menipó. Atétepa, kale momaratere topo whi̧né a̧paae momó woseturaalu, “Ya̧ta, wisi alamaaté erótu betere Talené naalema so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Kerisoé?” yalepó.
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Ai fo depa, Yesuné duraalu, “Ai whi̧ta, ȩtóróti i ape. Whi̧né Naalema mo doasi fotoko̧ bole Talené turu naase dȩmó betóo, ó sa̧ko dolomó wóo depa, diaao̧ kelaalo ai ape,” yalepó.
62 Jesus respondeu:
63 — ausente —
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 — ausente —
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Atéró, mepaae whi̧rapené a̧ fesa̧a apuróo, mepaae whi̧rapené ti kuti kwiané ama kele husiróló dokóló, naase duné dóo yóló, a̧paae duraalu, “Ya̧tamo Kótóné ama whi̧pata, ti ya̧ dale whi̧ da̧paae yó a̧lae,” yalepó. Atéró, diki tare whi̧rapenékélé, a̧ tao taru du betalepó.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Atétu betepa, Pita a̧ momaratere topo whi̧né be boperó betere dopóku ao̧mó kese horóló betepa, kale topo whi̧né kutó diratere so seimalerapekó beta̧ a̧ beterepaae walepó.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Atéró, Pita a̧ sosóli depa simó beteremó, kale so seimalené a̧ kelené kikéró kaae taru duraalu, “Ya̧kélé Nasaret be whi̧kó Yesutamo beta̧mó kutua yale whi̧pó,” yalepó.
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Ti fo depa, Pitané kale senaalepaae duraalu, “Naao ai dere fo beteta ȩ tuȩ́ni, ko̧ló ko̧lórapóló,” a̧ witepa dopóku tu̧ sereke felekemó biti̧ felepó.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Atétepa, kale so seimalené Pita kolóló, aimó daae mole so whi̧paae momó duraalu, “I whi̧kélé Yesutamo beta̧mó kwȩale whi̧kópó,” yalepó.
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Tétepa, Pitané ama kale dere fo kaae momó duraalu, “Ȩ mo meipó,” yalepó. Atéró sawa betóló, kale dere kaae mepaae felekemó daae mole whi̧rapekó beta̧né a̧paae duraalu, “Ti ya̧ta, a̧tamo beta̧mó kwȩyale whi̧ mo hi̧ti ai ape. Ti noatepae, naao dere fota, Kaleli be fo nakome wosetapó,” yalepó.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Ti fo depa, Pitané atimapaae duraalu, “Diaao̧ ai bopetere whi̧ta, ȩ tuȩ́nipó. Ya̧lotamo dia̧paae kapala fo depa, ti Talené ȩ dó̧póló yae,” yóló, mo dirii da̧le dere fo kaae yalepó.
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Ai fo deretamotóró, kale wa̧ kakaruk bané hale tamo dakoróló yalepó. Tétepa, take Yesuné Pita a̧paae du, wa̧ kakaruk bané hale tamo dakoróló yaaipatei, naao ȩ tuȩ́nipó fo sore félimó yaalopó yaletei, kisipa muni walepó. Atétepa, a̧ dekȩné sukuturaalu, doasi wole du betalepó.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.