Marcos 14
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARIB
1 Atéró, kale boseneyóló fele be dȩró fopei bred o deyóló nokole be dȩtamo sókó waai, tamo be dȩ ha̧le mupa etéyalepó. Kale so whi̧mó momaratere whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné Yesu tawóló daaire tu̧ kikitu duraalu, “Da̧né a̧ neyóló tawóló daaloé?” yalepó.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Tétepa, mepaae whi̧né duraalu, “Itei kaae o̧la detere be dȩmó da̧né ai ala enalemó, ti so whi̧né ho̧le sóró doasi foya enérapó,” yalepó.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Téró, Yesu a̧ Betani bemó dowi humu fuluné tiki dopa, take ama wisirale whi̧ Saimon-né bemó o̧la nuku beterepó. Atétepa, so beta̧né alabasta kanené aleale wutimó felé kȩlaa wale nadi wel wȩi maapa tawóló walepó. Ai wȩita, doasi moni-né duputeretei kale soné ai wuti topo dopó faróló, Yesuné topomó suniyalepó.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Atétere ala mepaae whi̧rapené kilitu, ai sotamo dei tuȩ́ muóló atimasisitei duraalu, “Ai wȩi wisinaale noatepa ha̧le besekéróló suniyalerópó?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 I wȩita, dotonóló 300 denarias moni sóró mepaae ha̧le yolealere so whi̧mó mólua̧sóró wisiua̧póló,” deteraayóló tamo foné su betalepó.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Atétu betepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ama ȩpaae mo koko̧i ala wisinaale eralepa, diaao̧ a̧ foné sere ala taalae.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ai yolealere so whi̧ta, suka fea dia̧tamo bitu, diaao̧ tao saai kisipa mutere sukamó tao sua enérapó. Téyaalotei, ȩta suka fea dia̧tamo betó tawaalo meipó.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Téyaaireteiné ai soné ama enére ala ai yale ape. Ama ai yale alata, ya̧lo tiki douratere sukamó felé kȩlaa wisi wó̧póló yaaire ala su̧ralepó.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Hae kwia feapaae kale fo wisi yó maté kuturaalu, i soné ȩpaae erale alakélé tuȩ́tóró ha̧le yó taru, yó melaté kwȩyaalopó,” yalepó.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Téró Yesuné ama yó matere 12 whi̧rapekó Iskariot be whi̧kó Judas a̧ Talepaae momaratere topo whi̧rape beterepaae Yesu daaire tu̧ aleyó̧póló eleké dene felepó.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Atéteremó, kale whi̧rape atima hȩkesené sukuturaalu, Judas-mó moni melaai taleyóló mulalepó. Tétepa Judas a̧ bituraalu, Yesu eleké deyaaire tu̧ kekitu betalepó.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Téró, kale fopei bred o deyóló nokole fula kaae sere be dȩmó i ala yalepó. Atimané mara mole ala sya furaalu, kale boseneyóló fele be dȩmó o̧la deyaai sipsip hupu male dóló simó biliyóló nukua dapó. Ai ala yaai, Yesuné ama yó matere whi̧rapené a̧paae woseturaalu, “ Kale boseneyóló fele be dȩmó deyóló naaire o̧la da̧né mé bemó taleyóló mularóé?” yalepó.
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Ai fo depa, ama yó matere whi̧rapekó tamo dotonaai duraalu, “Diaamo ai doasi be huluapaae fóló kelenalemó, tu̧ tua̧mó beta̧ whi̧ a̧ wȩi wuti beleyóló wou betepa hokolaayaalo ai ape. Téyaalopa, diaamokélé a̧tamo fae.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Atéró, a̧ fole be dolopaae diaamokélé fóló, ai be talepaae i fo yae. ‘Yó matere whi̧ a̧ ama yó matere whi̧rapetamo, kale boseneyóló fele be dȩmó detere o̧la naairaalu wale whi̧rape betaaire be ke mé eré?’ yóló wosae.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ténalemó, o̧la o̧la fea su̧mótóró sisóló muló betere siki be ke doasi ama diaamopaae yó melaalo ai ape. Ai be dolomó da̧né naaire o̧lakélé taleyóló mulale fae,” yóló dotȩyalepó.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Tétepa, ama yó matere whi̧ tamo fóló kelalemó, Yesuné atimaamopaae epa kelaalo ai ape yale alatóróti, mo epa kelalepó. Atépa, ai be ke dolomó kale boseneyóló fele be dȩmó deyóló naaire o̧la taleyóló mulalepó.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Téró, be dikiteretamo Yesu a̧ ama yó matere 12 whi̧rapetamo sókó walepó.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Atéró, atima be dolomó o̧la nuku bitu, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mió ȩtamo i o̧la nuku betere whi̧rapekó beta̧né ȩ dó̧póló me whi̧paae eleké deyaalo ai ape,” yalepó.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ai fo deremó, atima tuȩ́ sekȩtepa a̧paae duraalu, “Ya̧ ya̧lo eleké deyaalopóló de?” yóló, atima feané beta̧ kaae fotóró deté felepó.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ai ala yaaire whi̧ta, dia̧ 12 whi̧rapekó mió i nuku dolomó bred o wȩimó tópuró su yóló nuku betere whi̧nétei ȩ dó̧póló eleké deyaalo ai ape.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Atéró, kale Whi̧né Naalemapaae eraaire alata, kale asȩmó ere fo mo dokonaalo ai ape. Téyaalotei, kale Whi̧né Naalema dó̧póló eleké deyaaire whi̧ a̧ beta̧ doasi dowi kwia saairemó wió yae! Ai whi̧ a̧ hamané dewua̧ meisóró, mo wisi wua̧pó,” yalepó.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Atéró atima o̧la nuku bitu, Yesuné kale bred o bula beta̧ tao sóró taru, Talepaae mo kée yóló kolokó daalu yóló, ama yó matere whi̧rape doko̧róló mótu duraalu, “Ita ya̧lo tikipa, sóró nae,” yalepó.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Téró kale dere kaae, wain wȩi wutikélé sóró taru Talepaae mo kée yóló, ama yó matere whi̧rapemó matepa, atima feané beta̧ wutimótei nukulé felepó.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Atéró melóló duraalu, “I wutimó maane wȩita, Kótóné ama so whi̧ fea aluyao̧sóró tao saalopóló, diriróturaalu sunée farale ya̧lo sameapó.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Ȩ dia̧tamo etéró bitu, wain wȩi momó kae néli ha̧le bitiré fóló, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó bituraalu, kisi wain wȩi naalopó,” yalepó.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Atéró, atima wole fo beta̧ yóló kemetepa, Olip du sorokó mole ao̧paae holaai felepó.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Atéró fóló, Yesuné atimapaae duraalu, “Mió dia̧ ȩtamo beta̧mó titiyóló beteretei, ȩ taaróló botokó dapo dapo yaalo ai ape. Ti asȩmó i fo erapó.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Téyaalotei, ȩ momó kepaayóló Kaleli haepaae ȩpi fimó, dia̧ nalo waalo ai ape,” yalepó.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ai fo depa Pitané Yesupaae duraalu, “Mepaae whi̧rapené ya̧ taaróló fupa, ȩ beta̧ mo até yaalomeipó,” yalepó.
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ai fo depa Yesuné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lo ya̧paae mo i dere ape. Mo mió dilikitamo wa̧ kakaruk bané hale tamo dakoróló yaaipatei, naao ȩ tuȩ́nipó fo sore félimó yaalo ai ape,” yalepó.
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ti fo depa, Pitané fo diriné momó duraalu, “Atimané ȩkélé ya̧tamo wusuró dó̧póló, ya̧lo ya̧ tuȩ́nipó fo mo yaalomeipó,” yalepó. Mepaae yó matere whi̧rape feanékélé, ama ai dere fo kaaetóró yalepó.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Atéró, atima kelaalo koko̧i tiki Ketsemanimó sókó felepó. Aimó ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Ȩta momane fulapa dia̧ imó betó muae,” yalepó.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Atéró Pita, Jems, noma Jon, atima maaté Yesutamo felepó. Atéró, Yesuné ama hosaa tua̧mó mo doasi dele duraalu, sekȩné sukó̧ló dei fomaake kisipa kaae sóró muté fu betalepó.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Atétepa, ama atimapaae duraalu, “Ya̧lo hosaa tua̧mó dekȩné sukutu ȩ mo felekemó suka̧ai dapa, dia̧ imó kaae tawóló betó muae,” yalepó.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Téró a̧ ama yó matere whi̧rape beterepaae momó fesaae walemó, atima noke fopesaapa kelalepó. Atépa, Pita turukuróló duraalu, “Saimon-ó, suka kele beta̧mó ȩ kaae tawóló bitini, ya̧ noke ai firerapó.
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Kae kae su̧ sere alané dia̧ me dowi ala yóló dée nalao̧sóró, mo hotowayóló kaae taruraalu momatu betae. Ti noatepae, kepe betenéta mo wisi alamaaté yaai ketekȩ bupatei, tó tikiné dowi ala yao̧sóró sesé yaaire fotoko̧ buni, bérapó,” yalepó.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Atéró a̧ fesaae fóló, ama kale yale moma kaaetóró momó yalepó.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Atéró, a̧ kale dere kaae momó fesaae wou kelalemó, atima noke kȩle depa, fopesaapa yó molepó. Atima atéró noke mo fiyaleteiné, a̧paae noa fo yaalorópóló ko̧ló ko̧ló yalepó.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Atéró, a̧ sore dakeróló momane fi wouraalu kelalemó, noke fire alatóró yó tapa atimapaae duraalu, “Dia̧ sa̧a nóló noke fitere ala ha̧le ai yó tare? Su̧mó fiyalepa mióta, kale tukóló muló betere sukakele i sókó wale ape. Kelae! mió dowi ala dere whi̧rapené kale Whi̧né Naalema dó̧póló, mené eleké ai deyale ape.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Mió ȩ dó̧póló eleké deyaaire whi̧ ai walapa, turukó hóróló da̧ faalopa fiépe,” yalepó.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ai fo deretamotóró, ama yó matere 12 whi̧rapekó beta̧ Judas sókó walepó. Ama ki̧limó, whi̧rape mo fea sepakeró nópulutamo tao diliki yóló wó tarepó. Ai whi̧rapeta, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧rapekélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapekélé, whi̧ disirapekélé, atima fea beta̧mó fo deyóló dotonatepa walepó.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Téró, Yesu dó̧póló eleké deyaaire whi̧né a̧ tawaaire whi̧rape atima ko̧ló ko̧ló duraalu, “Ho̧ko whi̧tei tawao̧sóró ȩ fóló, ya̧lotamo ko̧ló tukó nukupa, ti a̧tóró hi̧ti ai ape. Térapa, tawóló dokóló só furaalu, a̧ botokó fao̧sóró mo wisiyóló kaae tawae,” yóló mulélipakalepó.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Téró, kale Judas a̧ Yesu daalepaae mo hapale sókó fóló duraalu, “Yó matere whi̧-ó,” yóló ko̧ló tukó nalepó.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Atétepa, ai wóló daae mole whi̧rape sókó furaalu, Yesu naasemó etȩ́e sóró fotoko̧yóló tawalepó.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Atétere ala kolóló, Yesutamo daale whi̧ beta̧né ama sepake sókó sóró, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧né kutó diratere whi̧né wosȩ́li sa̧ae deralepó.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ȩta, Gavman-tamo bóe dóló so whi̧ ya̧lo a̧lisóró fulapóló ȩ daai nópuluró sepaketamo tao dilikiyóló woute?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Ti ȩ suka fea momatere be belamó daalu dia̧paae fo yó mótu betepa, fo tokó̧tamo yaairaalu, dia̧né ȩ aimó tanipó. Tépatei, kale asȩmó yóló muló betere fo dokonaairaalu dapa, mo eró̧póló yae,” yalepó.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Yesu atéró tateremó, ama yó matere whi̧rape atima wimó a̧ taaróló, botokó dapo dapo yalepó.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Tétepa, beta̧ kokopei whi̧ kutikélé deréni, ama bukutere dȩi kuti maaté bukóló Yesu sya fu betalepó.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Atéró fu betalemó, atimané a̧kélé ama bukure kutitamo touróló tawalemó, ai kutitei atimapaae da̧ae melóló, a̧ tiki daapi ha̧le botokó felepó.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Téró, atimané Yesu a̧ Talepaae momaratere doasi topo whi̧ beterepaae dapesó walepó. Atéró betepa, ai doasi topo whi̧ ao̧mó betere momaratere whi̧rapekélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapekélé, whi̧ disirapekélé, fea wóló touralepó.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Téró Yesu tawóló só fupa, Pita a̧ nalo dua tokó̧ su deté fu betalepó. Atéró fóló, momaratere whi̧rapené topo whi̧né be bopéró daaló betere dopóku tu̧ serekemó sókó felepó. Atéró a̧ ai be kaae tare diki tare whi̧rape betó mole kua dolomó, sosólitepa simó beterepó.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Atépa, kale momaratere topo whi̧raperó fo tokó̧ló taletere whi̧rapetamoné Yesu sukó̧póló daaire bete kikitu betaletei, bete mekélé kilinipó.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Atimané a̧ dó̧póló kapala fo yóló só deraaitere fo whi̧ feané yaletei beta̧ fotóró ini, mené fo kae, mené fo kae, du betalepó.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Atéró, a̧ só deraai mepaae whi̧ turukó holóló daalu i fo yalepó.
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Mo whi̧né naasené tȩale be ama fisikóló, whi̧né tȩnénire momatere be ama sore sukamótóró momó tȩyaalopó depa, da̧né wosalepó,” yalepó.
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Téyaletei, atima feané beta̧ fotóró ini, mepaae whi̧né dere fo kae, mepaae whi̧né dere fo kae du betalepó.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Atétu betepa, momaratere topo whi̧ kale fo tokó̧ló taleratere whi̧rapené keletómó turukó horóló daalu, Yesupaae woseturaalu, “Ya̧ só deratere whi̧rapené doa i dere fo-a, naao atimapaae tokó̧ menitere noatepa de? ” yalepó.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Ti fo depa, Yesuné atimapaae fo me tokó̧ menipó. Atétepa, kale momaratere topo whi̧né a̧paae momó woseturaalu, “Ya̧ta, wisi alamaaté erótu betere Talené naalema so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Kerisoé?” yalepó.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Ai fo depa, Yesuné duraalu, “Ai whi̧ta, ȩtóróti i ape. Whi̧né Naalema mo doasi fotoko̧ bole Talené turu naase dȩmó betóo, ó sa̧ko dolomó wóo depa, diaao̧ kelaalo ai ape,” yalepó.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 — ausente —
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Atéró, mepaae whi̧rapené a̧ fesa̧a apuróo, mepaae whi̧rapené ti kuti kwiané ama kele husiróló dokóló, naase duné dóo yóló, a̧paae duraalu, “Ya̧tamo Kótóné ama whi̧pata, ti ya̧ dale whi̧ da̧paae yó a̧lae,” yalepó. Atéró, diki tare whi̧rapenékélé, a̧ tao taru du betalepó.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Atétu betepa, Pita a̧ momaratere topo whi̧né be boperó betere dopóku ao̧mó kese horóló betepa, kale topo whi̧né kutó diratere so seimalerapekó beta̧ a̧ beterepaae walepó.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Atéró, Pita a̧ sosóli depa simó beteremó, kale so seimalené a̧ kelené kikéró kaae taru duraalu, “Ya̧kélé Nasaret be whi̧kó Yesutamo beta̧mó kutua yale whi̧pó,” yalepó.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Ti fo depa, Pitané kale senaalepaae duraalu, “Naao ai dere fo beteta ȩ tuȩ́ni, ko̧ló ko̧lórapóló,” a̧ witepa dopóku tu̧ sereke felekemó biti̧ felepó.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Atétepa, kale so seimalené Pita kolóló, aimó daae mole so whi̧paae momó duraalu, “I whi̧kélé Yesutamo beta̧mó kwȩale whi̧kópó,” yalepó.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Tétepa, Pitané ama kale dere fo kaae momó duraalu, “Ȩ mo meipó,” yalepó. Atéró sawa betóló, kale dere kaae mepaae felekemó daae mole whi̧rapekó beta̧né a̧paae duraalu, “Ti ya̧ta, a̧tamo beta̧mó kwȩyale whi̧ mo hi̧ti ai ape. Ti noatepae, naao dere fota, Kaleli be fo nakome wosetapó,” yalepó.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ti fo depa, Pitané atimapaae duraalu, “Diaao̧ ai bopetere whi̧ta, ȩ tuȩ́nipó. Ya̧lotamo dia̧paae kapala fo depa, ti Talené ȩ dó̧póló yae,” yóló, mo dirii da̧le dere fo kaae yalepó.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ai fo deretamotóró, kale wa̧ kakaruk bané hale tamo dakoróló yalepó. Tétepa, take Yesuné Pita a̧paae du, wa̧ kakaruk bané hale tamo dakoróló yaaipatei, naao ȩ tuȩ́nipó fo sore félimó yaalopó yaletei, kisipa muni walepó. Atétepa, a̧ dekȩné sukuturaalu, doasi wole du betalepó.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.