Lucas 24

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Fula kaae sere be dȩmó, mo hi̧kati kale sorapené felé kȩlaa wale o̧larape sisóló whi̧ mulale dou tópaae felepó.
1 No primeiro dia da semana, de manhã bem cedo, as mulheres tomaram as especiarias aromáticas que haviam preparado e foram ao sepulcro.
2 Atéró atima fóló kelalemó, whi̧ dou tu̧ kinale kane fake biliyó faló beterepó.
2 Encontraram removida a pedra do sepulcro,
3 Atépa, atima kane dolopaae buó deóló kelalemó, Tale Yesuné tiki munipó.
3 mas, quando entraram, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Atépa, neya̧lerópóló atima kisipa teketu beteremó, mo kasa kasai kuti deró betere whi̧ tamo atima daae mole uté dȩró sókó wóló daalepó.
4 Ficaram perplexas, sem saber o que fazer. De repente dois homens com roupas que brilhavam como a luz do sol colocaram-se ao lado delas.
5 Até deremó, kale sorape atima winé sinitu, kelepaa haepaae hemée deyóló betó molepó. Tépa, kale whi̧ tamoné atimapaae duraalu, “Suka̧le whi̧ douró betere tikimó, betere whi̧né noatepa keketé kutu bitu de?
5 Amedrontadas, as mulheres baixaram o rosto para o chão, e os homens lhes disseram: "Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Ti noatepae, a̧ aimó muni kepaayóló falapó. Take dia̧ Kaleli haemó bitu ama dia̧paae yale fo diaao̧ kisipa munié?
6 Ele não está aqui! Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse, quando ainda estava com vocês na Galiléia:
7 ‘Whi̧né Naalema mepaae dowi ala dere whi̧rapené naase tua̧paae mulaalopó. Atétepa, atimané a̧ filipaa ni tómó oleróló sukutepa, sore be dȩmó ti a̧ momó kepaayóló betaalopó,’” yalepó.
7 ‘É necessário que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’ ".
8 Téró, atimané ama yale fo mopóló kisipa yalepó.
8 Então se lembraram das suas palavras.
9 Atéró, atima whi̧ dou tópaae fi fesaae wóló atimané kelale alarape kale 11-whi̧raperó mepaae whi̧rapetamopaae yalepó.
9 Quando voltaram do sepulcro, elas contaram todas estas coisas aos Onze e a todos os outros.
10 Ai sorapeta, Maktala sokó Mariakélé, Joanakélé, Jems-né hama Mariakélé, mepaae sorapekélé, atima fea betó mulu, kelale alarape ama aposel whi̧rapepaae yalepó.
10 As que contaram estas coisas aos apóstolos foram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago, e as outras que estavam com elas.
11 Téyaletei, kale sorapené yale fo mo dapóló kisipa tirénipó. Ti noatepae, atimané kapala fo detere nisi yalepó.
11 Mas eles não acreditaram nas mulheres; as palavras delas lhes pareciam loucura.
12 Téyaletei, Pita a̧ mo hapale sururu yóló fóló, whi̧ dou tómó sókó felepó. Atéró a̧ dou dolopaae fóló kelalemó, ama tiki bopeyóló mulale dȩi linen kuti maaté dȩmó mupa kelalepó. Atépa a̧ momó bepaae fesaae furaalu, i noa ala yalerópóló kisipa tekété fu betalepó.
12 Pedro, todavia, levantou-se e correu ao sepulcro. Abaixando-se, viu as faixas de linho e mais nada; afastou-se, e voltou admirado com o que acontecera.
13 Atéyale sukamótóró atimakó whi̧ tamo Emeas bepaae faai tu̧ tua̧mó fu betalepó. Ai Emeas be taaróló Jerusalem be huluapaae fole da̧leta, 11 kilomitapó.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam indo para um povoado chamado Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Atimaamo tu̧mó fu bituraalu, kale yale alarape fea su̧raté fu beterepó.
14 No caminho, conversavam a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Atimaamo até deté fu betepa, Yesu tu̧ tua̧mó sókó wóló, atima fea beta̧mó fu betalepó.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a caminhar com eles;
16 Até yaletei, atimaamoné Yesupóló kisipa yao̧sóró, me o̧lané atimaamoné kele seraaralepó.
16 mas os olhos deles foram impedidos de reconhecê-lo.
17 Atéró fu bitu, Yesuné atimaamopaae woseturaalu, “Diaamo ai-a noa fo deté fu bitu de?” yalepó. Ti fo depa, atimaamo fu betaletei, kelepaa hu̧mula yóló kei̧yóló daalepó.
17 Ele lhes perguntou: "Sobre o que vocês estão discutindo enquanto caminham? " Eles pararam, com os rostos entristecidos.
18 Atimaamo fu betere me whi̧ Kliopas-né a̧paae duraalu, “I be dȩmó yale alarape so whi̧ feané kisiparapa, ya̧ta Jerusalem be huluapaae wale whi̧é?” yalepó.
18 Um deles, chamado Cleopas, perguntou-lhe: "Você é o único visitante em Jerusalém que não sabe das coisas que ali aconteceram nestes dias? "
19 Ai fo depa ama a̧paae woseturaalu, “Noa alamó de?” yalepó. Ti fo depa atimaamoné duraalu, “Nasaret be hulua whi̧kó Yesupaae erale alamó dapó. Ti noatepae, a̧ta Kótóné ko̧ló whi̧ bitu, ama dere foró dere alatamo Kótóné kele tómókélé, so whi̧ feané kele tómókélé, mo doasi fotoko̧tamo du betalepó.
19 "Que coisas? ", perguntou ele. "O que aconteceu com Jesus de Nazaré", responderam eles. "Ele era um profeta, poderoso em palavras e em obras diante de Deus e de todo o povo.
20 Atéró so whi̧mó momaratere topo whi̧raperó da̧ tȩteróló kaae tare whi̧rapetamoné a̧ sukó̧póló dae yóló, doasi Gavman whi̧rapené naase tua̧paae mulalepó. Atétepa, atimané a̧ filipaa ni tómó sinó̧póló oleralepó.
20 Os chefes dos sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram;
21 Téyaletei, Israel fake so whi̧ dupuróló tao saaire whi̧póló kisipa mualepó. Ai maaté mei, ai ala yóló betepa be dȩ tamo kemeyóló, soreratere be dȩ ti mió i ape.
21 e nós esperávamos que era ele que ia trazer a redenção a Israel. E hoje é o terceiro dia desde que tudo isso aconteceu.
22 Ai fotei me ipó. Da̧ beta̧mó kotere sorape sore mo hi̧kati kale whi̧ dou tópaae fóló, mepaae kelale alarape depa wosetu da̧ kilita yalepó.
22 Algumas das mulheres entre nós nos deram um susto hoje. Foram de manhã bem cedo ao sepulcro
23 Kale sorape fóló kelalemó ama tiki munipa, ensel-rapené Yesu kepaayóló beterapóló atimapaae yale fo fea da̧paae ene walepó.
23 e não acharam o corpo dele. Voltaram e nos contaram que tinham tido uma visão de anjos, que disseram que ele está vivo.
24 Téró, da̧né fulumu whi̧rape atimakélé fóló kelalemó, kale sorapené ene wale ala motóró epa kelalepó. Téyaletei, atimané a̧ beta̧ kilinipó,” yalepó.
24 Alguns dos nossos companheiros foram ao sepulcro e encontraram tudo exatamente como as mulheres tinham dito, mas não o viram".
25 Ama atimapaae duraalu, “Diaamota, take Kótóné ama ko̧ló whi̧rapené deté wale fo wosóló kisipani, ketei kaae kisipa tiki okokoru kutiri hapólu ai ererapó.
25 Ele lhes disse: "Como vocês custam a entender e como demoram a crer em tudo o que os profetas falaram!
26 Kótóné so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Keriso a̧ doasi doi muaaire ala tua̧paae sókó faairaalu, folosóró ai sekȩi alarape salepó. Ai alata ha̧sókó faalomei, mo yaalopó ere fo dokonóturaalu yalepó.
26 Não devia o Cristo sofrer estas coisas, para entrar na sua glória? "
27 Mo take Moses-né asȩre fomó kaae sóró wóló, Kótóné ko̧ló whi̧rape feanékélé asȩre fo beteta, ȩmótóró erapóló amatei ha̧kearóló yó malepó,” yalepó.
27 E começando por Moisés e todos os profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Atimaamo fole bepaae felekemó sókó faai, tu̧ aupalomó fu betalepó. Téyaletei Yesu a̧ta, ai be hulua boseneyóló saletópaae faai fole ao̧ yalepó.
28 Ao se aproximarem do povoado para o qual estavam indo, Jesus fez como quem ia mais adiante.
29 Atéró a̧ fupatei, kale whi̧ tamoné a̧ kei̧róló duraalu, “Felekemó be diki yaai dapa, da̧ imó fiyaalopa siépe,” Depa atima fea fiyaai felepó.
29 Mas eles insistiram muito com ele: "Fique conosco, pois a noite já vem; o dia já está quase findando". Então, ele entrou para ficar com eles.
30 Atéró, a̧ atimaamotamo o̧la naairaalu, o̧la nokole ni fake tómó beterepó. Atéró bitu, ama bred o bula beta̧ tao sóró Alima Kótópaae mo kée yóló terekeyóló nó̧póló sóró malepó.
30 Quando estava à mesa com eles, tomou o pão, deu graças, partiu-o e o deu a eles.
31 Téró, atimaamoné kele seraaretei fisa̧ae furaalu, kale sekȩ́ airapóló diriyóló kisipa yalepó. Téyaletamo atimaamoné kele a̧linameróló a̧ aluyó deyalepó.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram, e ele desapareceu da vista deles.
32 Tétepa, atimaamosisitei duraalu, “Da̧ tu̧mó wouraalu, asȩmó ere fo da̧mopaae yó matepa, wosóló hosaamó si kaae dukuraalu mo feléné suka̧lepó,” yalepó.
32 Perguntaram-se um ao outro: "Não estavam ardendo os nossos corações dentro de nós, enquanto ele nos falava no caminho e nos expunha as Escrituras? "
33 Atétepa, mo ai fapotóró atimaamo Jerusalem be huluapaae momó fesaae felepó. Téyalemó, mepaae 11- aposel whi̧raperó atimatamo betere so whi̧rapetamo fea beta̧paae touró betepa kelalepó.
33 Levantaram-se e voltaram imediatamente para Jesuralém. Ali encontraram os Onze e os que estavam com eles reunidos,
34 Atéru, atimané kale whi̧ tamopaae duraalu, “Ai mo dapó. Tale kepaayóló furaalu, Saimon beterepaae wapa ama mo kelalepó,” yalepó.
34 que diziam: "É verdade! O Senhor ressuscitou e apareceu a Simão! "
35 Téró, kale whi̧ tamo tu̧ tua̧mó wou bitu yale alaró bred o bula tekeyóló atimaamo matepa, a̧ kisipa yale alatamo atimapaae yalepó.
35 Então os dois contaram o que tinha acontecido no caminho, e como Jesus fora reconhecido por eles quando partia o pão.
36 Atéró, ai fo du betepa Yesu atima betó mole tua̧mó sókó wóló atimapaae duraalu, “Hosaa muni deyóló mo dua betere ala dia̧ tua̧mó muló̧póló yae,” yalepó.
36 Enquanto falavam sobre isso, o próprio Jesus apresentou-se entre eles e lhes disse: "Paz seja com vocês! "
37 Atei fo deremó, atima kisipané kepené dere nisi yóló kilita sókó furaalu, winé sinalepó.
37 Eles ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Atétepa, ama atimapaae duraalu, “Dia̧ wituraalu kisipa tamo muóló, hosaa noatepa wȩitu bitu de?
38 Ele lhes disse: "Por que vocês estão perturbados e por que se levantam dúvidas em seus corações?
39 Ȩtóró mo hi̧tipa, ya̧lo naaseró hótamo diaao̧ kelae. Ti noatepae, kepeta miró diritamo bunipa, ȩ ai ala erémóló olaa yae,” yalepó.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam; um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho".
40 Ama ai fo yóló kemetepa, atimapaae ama naaseró hótamo yó melalepó.
40 Tendo dito isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Téyaletei, atétere ala kilituraalu, hȩkesetere alaró, siratere alatamo atima tua̧mó mualetei, a̧ta Yesupóló kisipa tirénipó. Atétepa atimapaae woseturaalu, “Dia̧ imó bitu, naaitere o̧lakó mule?” yalepó.
41 E por não crerem ainda, tão cheios estavam de alegria e de espanto, ele lhes perguntou: "Vocês têm aqui algo para comer? "
42 — ausente —
42 Deram-lhe um pedaço de peixe assado,
43 — ausente —
43 e ele o comeu na presença deles.
44 Atéró ama atimapaae duraalu, “Moses-né asȩre fokélé, Kótóné ko̧ló whi̧rapené ere fokélé, Sam buk-mókélé, ȩmótóró kisipa mutu ere fo fea dokonóturaalu mo eraalopóló ȩ dia̧tamo beta̧mó bitu ai yale ape,” yalepó.
44 E disse-lhes: "Foi isso que eu lhes falei enquanto ainda estava com vocês: Era necessário que se cumprisse tudo o que a meu respeito estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos".
45 Kótóné asȩmó ere fo fea kisipa yó̧póló, ama atima kisipa wisi mulalepó.
45 Então lhes abriu o entendimento, para que pudessem compreender as Escrituras.
46 Atéró ama atimapaae duraalu, “Kale asȩmó ere fo i ape. Kótóné ama so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Kerisota, doakale sekȩi alaró susupui alatamo sóró mo ti sinaalotei, tamo be dȩ kemeyóló sore be dȩmó a̧ momó kepaayaalopó.
46 E lhes disse: "Está escrito que o Cristo haveria de sofrer e ressuscitar dos mortos no terceiro dia,
47 Jerusalem be huluamó kaae sóró hae kwia feamó betó mole so whi̧paae ya̧lo doimó i fo yó maté kwȩyaalopó. Diaao̧ dere dowi ala taaróló kisipa feteyóló wapa, ti diaao̧ dowi ala kwia ya̧lo ha̧le kemeraalopó.
47 e que em seu nome seria pregado o arrependimento para perdão de pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 I alarape depa kelalepóló so whi̧paae yó melaaire whi̧rapeta, ti dia̧tóró ai ape.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Take ya̧lo Ayané dia̧ melaalopóló mulale o̧la ya̧lo dia̧paae dotonaai kisipa mutapó. Téyaalopa, dia̧ ai be huluamó bitiré fóló, mo óté taoró mole doasi fotoko̧né dia̧ kuti kaae bukura̧le dorowó̧póló, kaae tawae,” yalepó.
49 Eu lhes envio a promessa de meu Pai; mas fiquem na cidade até serem revestidos do poder do alto".
50 Téró atima wó̧póló, a̧pi folosóró Betani be huluapaae felepó. Téró, ama naase horóló fonétei atima wisiralepó.
50 Tendo-os levado até as proximidades de Betânia, Jesus levantou as mãos e os abençoou.
51 Atéró, atima wisiratere fo du betepatei taaróló, Alimané a̧ hepen-paae dapesó holalepó.
51 Estando ainda a abençoá-los, ele os deixou e foi elevado ao céu.
52 Téró, atima bukutiri tea̧ró bitu, Doa Tale-ó, yóló ama doi sóró horaté hȩkesetamo Jerusalem be huluapaae momó fesaae felepó.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém com grande alegria.
53 Atéró, atima momatere bemó bitu, Kótóné doi hale sóró horatere ala suka fea deté fu betalepó.
53 E permaneciam constantemente no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.