Lucas 24

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Fula kaae sere be dȩmó, mo hi̧kati kale sorapené felé kȩlaa wale o̧larape sisóló whi̧ mulale dou tópaae felepó.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Atéró atima fóló kelalemó, whi̧ dou tu̧ kinale kane fake biliyó faló beterepó.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Atépa, atima kane dolopaae buó deóló kelalemó, Tale Yesuné tiki munipó.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Atépa, neya̧lerópóló atima kisipa teketu beteremó, mo kasa kasai kuti deró betere whi̧ tamo atima daae mole uté dȩró sókó wóló daalepó.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Até deremó, kale sorape atima winé sinitu, kelepaa haepaae hemée deyóló betó molepó. Tépa, kale whi̧ tamoné atimapaae duraalu, “Suka̧le whi̧ douró betere tikimó, betere whi̧né noatepa keketé kutu bitu de?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Ti noatepae, a̧ aimó muni kepaayóló falapó. Take dia̧ Kaleli haemó bitu ama dia̧paae yale fo diaao̧ kisipa munié?
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 ‘Whi̧né Naalema mepaae dowi ala dere whi̧rapené naase tua̧paae mulaalopó. Atétepa, atimané a̧ filipaa ni tómó oleróló sukutepa, sore be dȩmó ti a̧ momó kepaayóló betaalopó,’” yalepó.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Téró, atimané ama yale fo mopóló kisipa yalepó.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Atéró, atima whi̧ dou tópaae fi fesaae wóló atimané kelale alarape kale 11-whi̧raperó mepaae whi̧rapetamopaae yalepó.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Ai sorapeta, Maktala sokó Mariakélé, Joanakélé, Jems-né hama Mariakélé, mepaae sorapekélé, atima fea betó mulu, kelale alarape ama aposel whi̧rapepaae yalepó.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Téyaletei, kale sorapené yale fo mo dapóló kisipa tirénipó. Ti noatepae, atimané kapala fo detere nisi yalepó.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Téyaletei, Pita a̧ mo hapale sururu yóló fóló, whi̧ dou tómó sókó felepó. Atéró a̧ dou dolopaae fóló kelalemó, ama tiki bopeyóló mulale dȩi linen kuti maaté dȩmó mupa kelalepó. Atépa a̧ momó bepaae fesaae furaalu, i noa ala yalerópóló kisipa tekété fu betalepó.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Atéyale sukamótóró atimakó whi̧ tamo Emeas bepaae faai tu̧ tua̧mó fu betalepó. Ai Emeas be taaróló Jerusalem be huluapaae fole da̧leta, 11 kilomitapó.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Atimaamo tu̧mó fu bituraalu, kale yale alarape fea su̧raté fu beterepó.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Atimaamo até deté fu betepa, Yesu tu̧ tua̧mó sókó wóló, atima fea beta̧mó fu betalepó.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Até yaletei, atimaamoné Yesupóló kisipa yao̧sóró, me o̧lané atimaamoné kele seraaralepó.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Atéró fu bitu, Yesuné atimaamopaae woseturaalu, “Diaamo ai-a noa fo deté fu bitu de?” yalepó. Ti fo depa, atimaamo fu betaletei, kelepaa hu̧mula yóló kei̧yóló daalepó.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Atimaamo fu betere me whi̧ Kliopas-né a̧paae duraalu, “I be dȩmó yale alarape so whi̧ feané kisiparapa, ya̧ta Jerusalem be huluapaae wale whi̧é?” yalepó.
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Ai fo depa ama a̧paae woseturaalu, “Noa alamó de?” yalepó. Ti fo depa atimaamoné duraalu, “Nasaret be hulua whi̧kó Yesupaae erale alamó dapó. Ti noatepae, a̧ta Kótóné ko̧ló whi̧ bitu, ama dere foró dere alatamo Kótóné kele tómókélé, so whi̧ feané kele tómókélé, mo doasi fotoko̧tamo du betalepó.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Atéró so whi̧mó momaratere topo whi̧raperó da̧ tȩteróló kaae tare whi̧rapetamoné a̧ sukó̧póló dae yóló, doasi Gavman whi̧rapené naase tua̧paae mulalepó. Atétepa, atimané a̧ filipaa ni tómó sinó̧póló oleralepó.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Téyaletei, Israel fake so whi̧ dupuróló tao saaire whi̧póló kisipa mualepó. Ai maaté mei, ai ala yóló betepa be dȩ tamo kemeyóló, soreratere be dȩ ti mió i ape.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Ai fotei me ipó. Da̧ beta̧mó kotere sorape sore mo hi̧kati kale whi̧ dou tópaae fóló, mepaae kelale alarape depa wosetu da̧ kilita yalepó.
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 Kale sorape fóló kelalemó ama tiki munipa, ensel-rapené Yesu kepaayóló beterapóló atimapaae yale fo fea da̧paae ene walepó.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Téró, da̧né fulumu whi̧rape atimakélé fóló kelalemó, kale sorapené ene wale ala motóró epa kelalepó. Téyaletei, atimané a̧ beta̧ kilinipó,” yalepó.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Ama atimapaae duraalu, “Diaamota, take Kótóné ama ko̧ló whi̧rapené deté wale fo wosóló kisipani, ketei kaae kisipa tiki okokoru kutiri hapólu ai ererapó.
25 Então Jesus lhes disse:
26 Kótóné so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Keriso a̧ doasi doi muaaire ala tua̧paae sókó faairaalu, folosóró ai sekȩi alarape salepó. Ai alata ha̧sókó faalomei, mo yaalopó ere fo dokonóturaalu yalepó.
26 Pois era preciso que o
27 Mo take Moses-né asȩre fomó kaae sóró wóló, Kótóné ko̧ló whi̧rape feanékélé asȩre fo beteta, ȩmótóró erapóló amatei ha̧kearóló yó malepó,” yalepó.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Atimaamo fole bepaae felekemó sókó faai, tu̧ aupalomó fu betalepó. Téyaletei Yesu a̧ta, ai be hulua boseneyóló saletópaae faai fole ao̧ yalepó.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Atéró a̧ fupatei, kale whi̧ tamoné a̧ kei̧róló duraalu, “Felekemó be diki yaai dapa, da̧ imó fiyaalopa siépe,” Depa atima fea fiyaai felepó.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Atéró, a̧ atimaamotamo o̧la naairaalu, o̧la nokole ni fake tómó beterepó. Atéró bitu, ama bred o bula beta̧ tao sóró Alima Kótópaae mo kée yóló terekeyóló nó̧póló sóró malepó.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Téró, atimaamoné kele seraaretei fisa̧ae furaalu, kale sekȩ́ airapóló diriyóló kisipa yalepó. Téyaletamo atimaamoné kele a̧linameróló a̧ aluyó deyalepó.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Tétepa, atimaamosisitei duraalu, “Da̧ tu̧mó wouraalu, asȩmó ere fo da̧mopaae yó matepa, wosóló hosaamó si kaae dukuraalu mo feléné suka̧lepó,” yalepó.
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Atétepa, mo ai fapotóró atimaamo Jerusalem be huluapaae momó fesaae felepó. Téyalemó, mepaae 11- aposel whi̧raperó atimatamo betere so whi̧rapetamo fea beta̧paae touró betepa kelalepó.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Atéru, atimané kale whi̧ tamopaae duraalu, “Ai mo dapó. Tale kepaayóló furaalu, Saimon beterepaae wapa ama mo kelalepó,” yalepó.
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Téró, kale whi̧ tamo tu̧ tua̧mó wou bitu yale alaró bred o bula tekeyóló atimaamo matepa, a̧ kisipa yale alatamo atimapaae yalepó.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Atéró, ai fo du betepa Yesu atima betó mole tua̧mó sókó wóló atimapaae duraalu, “Hosaa muni deyóló mo dua betere ala dia̧ tua̧mó muló̧póló yae,” yalepó.
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Atei fo deremó, atima kisipané kepené dere nisi yóló kilita sókó furaalu, winé sinalepó.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Atétepa, ama atimapaae duraalu, “Dia̧ wituraalu kisipa tamo muóló, hosaa noatepa wȩitu bitu de?
38 Mas ele disse:
39 Ȩtóró mo hi̧tipa, ya̧lo naaseró hótamo diaao̧ kelae. Ti noatepae, kepeta miró diritamo bunipa, ȩ ai ala erémóló olaa yae,” yalepó.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Ama ai fo yóló kemetepa, atimapaae ama naaseró hótamo yó melalepó.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Téyaletei, atétere ala kilituraalu, hȩkesetere alaró, siratere alatamo atima tua̧mó mualetei, a̧ta Yesupóló kisipa tirénipó. Atétepa atimapaae woseturaalu, “Dia̧ imó bitu, naaitere o̧lakó mule?” yalepó.
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 — ausente —
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 — ausente —
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Atéró ama atimapaae duraalu, “Moses-né asȩre fokélé, Kótóné ko̧ló whi̧rapené ere fokélé, Sam buk-mókélé, ȩmótóró kisipa mutu ere fo fea dokonóturaalu mo eraalopóló ȩ dia̧tamo beta̧mó bitu ai yale ape,” yalepó.
44 Depois disse:
45 Kótóné asȩmó ere fo fea kisipa yó̧póló, ama atima kisipa wisi mulalepó.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Atéró ama atimapaae duraalu, “Kale asȩmó ere fo i ape. Kótóné ama so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Kerisota, doakale sekȩi alaró susupui alatamo sóró mo ti sinaalotei, tamo be dȩ kemeyóló sore be dȩmó a̧ momó kepaayaalopó.
46 e disse:
47 Jerusalem be huluamó kaae sóró hae kwia feamó betó mole so whi̧paae ya̧lo doimó i fo yó maté kwȩyaalopó. Diaao̧ dere dowi ala taaróló kisipa feteyóló wapa, ti diaao̧ dowi ala kwia ya̧lo ha̧le kemeraalopó.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 I alarape depa kelalepóló so whi̧paae yó melaaire whi̧rapeta, ti dia̧tóró ai ape.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Take ya̧lo Ayané dia̧ melaalopóló mulale o̧la ya̧lo dia̧paae dotonaai kisipa mutapó. Téyaalopa, dia̧ ai be huluamó bitiré fóló, mo óté taoró mole doasi fotoko̧né dia̧ kuti kaae bukura̧le dorowó̧póló, kaae tawae,” yalepó.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Téró atima wó̧póló, a̧pi folosóró Betani be huluapaae felepó. Téró, ama naase horóló fonétei atima wisiralepó.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Atéró, atima wisiratere fo du betepatei taaróló, Alimané a̧ hepen-paae dapesó holalepó.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Téró, atima bukutiri tea̧ró bitu, Doa Tale-ó, yóló ama doi sóró horaté hȩkesetamo Jerusalem be huluapaae momó fesaae felepó.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Atéró, atima momatere bemó bitu, Kótóné doi hale sóró horatere ala suka fea deté fu betalepó.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.