Lucas 23
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARA
1 Téró, atima aimó betó mole whi̧ mo fea turukó horóló, Yesu Pailat beterepaae dapesó felepó.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Atéró, atimané a̧ faleyóló só derótu duraalu, “Ai whi̧néta, so whi̧ feané Sisapaae takis moni melao̧sóró sesé yóló, so whi̧ kó̧paae a̧lisóró fu beterapó. Tétu, amatei a̧ta so whi̧ tȩteróló kae tare topo whi̧ Kerisopó du betere alané da̧né tȩteróló kaae tare alarape fea dorótu beterapó,” yalepó.
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Atétepa, Pailat-né Yesupaae woseturaalu, “Ya̧ta, Juda fake so whi̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧é?” depa, Yesuné duraalu, “Ȩ́pó. Naaotóró dono ai dere ape,” yalepó.
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Téró, Pailat-né Talepaae momaratere topo whi̧raperó so whi̧ featamopaae duraalu, “I whi̧ ya̧lo ka̧ae kelalemó, fo tokó̧ló a̧ só deraaire bete mekélé mupa kilinipó,” yalepó.
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Tétepa, atimané fo fakeyóló deteraainé duraalu, “Ai whi̧né Judia hae kwiamó betó mole so whi̧paae yó matere fo wosetu, fo tiki whaa deté fu betalepó. Ama Kaleli hae kwiamó kaae sóró yó maté wóló, mió ipaae ai sókó wale ape,” yalepó.
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Ai dere fo wosóló, Pailat-né atimapaae woseturaalu, “A̧ta, Kaleli whi̧é?” yalepó.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ai fo depa, atimané duraalu, “Ai whi̧ta, Herot-né tȩteróló kaae tare hae kwiamó beterapó,” yalepó. Atéyale sukamó Herot a̧kélé ai Jerusalem be huluamó betepa, Pailat-né Yesu Herot beterepaae dotȩyalepó.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Téró, Yesu atéró sókó wapa kilituraalu, a̧ mo hai̧né sinalepó. Ti noatepae, ama mepaae kelemei alarape erótu beterapó deté fole fo woseturaalu, Yesuné kelemei alakó eratepa kelenée yóló, kisipa mutu betaleteinépó.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Atéró, kale Herot-né a̧paae kae kae forape woseté feletei, Yesuné fo beta̧kélé tokó̧ menipó.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Atétepa, so whi̧mó momaratere doasi topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné a̧ faleyóló só deratere fo du betalepó.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Téró, kale Herot-ró ama diki tare whi̧rapetamoné a̧ faleyóló duraalu, wisi wisi kuti deróló Pailat beterepaae momó fesaae fó̧póló dotonalepó.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Upuléta, kale Herot-ró Pailat-tamo bóe dóló betaletei, mió i ala yale sukamó fulumu whi̧ aleyóló beterepó.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Atéró, kale Pailat-né so whi̧mó momaratere topo whi̧rapepaaekélé, so whi̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧rapepaaekélé, so whi̧ feapaaekélé ape yalepó.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Atéró touró betepa, ama atimapaae duraalu, “Diaao̧ i whi̧ta, take tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧rapetamo bóe daai a̧lisóró fole whi̧póló, ȩ beterepaae dapesó wapa diaao̧ keletómó ya̧lo a̧ tua̧mó daaló bitu, me ha̧sókó fele alakó muléró keka̧lemó meipó.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Herot-nékélé taleyalemó, dowi ala mekélé munipa, ama da̧paae ai dotonale ape. I whi̧ mo ti sukó̧póló dele alata, me noa ala itikimó daai de?
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Térapa, ya̧lo a̧ fokosó sóró ha̧le fó̧póló dotȩyaai dapó,” yalepó.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Atimané mo beta̧ ko̧ló daae fóló fo fakeyóló duraalu, “Ai dipula betere whi̧ Barabas da̧ beterepaae wó̧póló dotonóturaalu, i sekȩ́ dóló alurae,” yalepó.
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Ti noatepae, ai whi̧ Barabas-ta Gavman whi̧ betaai dapóló bóe dóló whi̧ dupa, a̧ dipula beteralepó.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pailat-né ama kisipanéta, Yesu ha̧le fó̧póló dotonaairaalu, so whi̧paae momó yalepó.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Téyaletei, atimané mo doa fo fakeyóló duraalu, “A̧ filipaa ni tómó dóló olerae, a̧ filipaa ni tómó olerae,” du betalepó.
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Téró, ama sore dakoróló atimapaae duraalu, “I whi̧né noa dowi ala yalemó daaloé? I whi̧ daaire bete me munipó. Téreteiné, ya̧lo a̧ dóló susupuróló, ha̧le fó̧póló dotonaai dapó,” yalepó.
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Téyaletei, atimané fo fake dekéró yó taru, doasi sȩyóló duraalu, “A̧ sukó̧póló filipaare ni tómó dóló olorae,” yóló, dere foné Pailat-né fokélé só deralepó.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Atétepa, Pailat-né kisipanétei taleyóló wisirapa téyae yóló, dotopoi fo du betere so whi̧paae melalepó.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Atéró, ama whi̧ beta̧ dóo, tȩteróló kaae tare alamó topo whi̧rapetamo bóe dóo deremó, dipula beterale whi̧ ha̧le fó̧póló dotonae yalepó. Téró, Yesupaae atimané kisipa mole ala eró̧póló, doasi diki tare whi̧rapené naase tua̧paae melalepó.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Atéró atimané Yesu duóló sóró fu betalemó, Sairin be hulua whi̧kó Saimon ipu bemó biti doasi be huluapaae derepaai wou betepa tu̧ tua̧mó hokolaa yalepó. Atéró a̧ tawóló Yesu oleraaire filipaa ni beleróló, Yesuné sisómó fó̧póló yalepó.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Atétepa, so whi̧ mo feané a̧ sya felepó. Atéró, sorape feané sya fu bitu ko̧lené sinituraalu, mo dekȩné suki̧ wole fo deté wou betalepó.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Até deté wou betepa, Yesu fetée anóló duraalu, “Jerusalem senaalerape-ó, diaao̧ ȩ wolekesé, dia̧sisitei wole yóló, diaao̧ naale senaalekélé wole yae.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Ti noatepae, take waaire sukamó diaao̧ etei fo yaalo ai ape. Mepaae sorape naale senaale deni, ha̧le ni daale sorapekélé, naale senaale meiyóló ha̧le betere sorapekélé, naale senaale awa̧ menitere sorapekélé, hai̧né sinóló ai betere ape.
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 ‘Ai sekȩi ala wale sukamó atimané i fo yaalopó. “I daae mole ulupaae dukó dorowóló da̧ tȩirae,” yaalopó.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Ti kisi daale nipaae atei ala depa, ti sélitere nipaae noa kaae sekȩi ala eraaloé?” yalepó.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Kale Rom Gavman-né yóló muló betere fo tukóló dowi ala yale whi̧ tamokélé a̧tamo beta̧mó dóló oleraai dapesó walepó.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Atéró, atima sókó wale tikiné doita, whi̧né topo diripó doi mulapó. A̧ sukó̧póló aimó atimané filipaa ni deyóló oleralepó. Atéró, me whi̧ ama turu naase dȩró oleróo, me whi̧ ama fȩ́ naase dȩró oleróo, yalepó.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Atéró Yesuné duraalu, “Aya-ó, ȩ dele whi̧rapené saaire dowi ala kwia naao ha̧le kemerae. Ti noatepae, atimané du betere alarape atima wisiyóló kisipanipó,” yalepó. Atéró, atimané ama kuti taleyóló saairaalu i ala yalepó. Ni fakerape tao sóró fesekée horótua yalemó, me whi̧né doi ó siri moletei sókó dorowapa, ai whi̧nétóró sua yalepó.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Atéró kale so whi̧ fea mo tumó kese a̧lu yóló daae molepó. Kale tȩteróló kaae tare topo whi̧rapené Yesu faletere fo yóló duraalu, “Mepaae whi̧ aluyao̧sóró ama mo wisiyóló tao sua yaletei, a̧tamo Kótóné sókó sóró, beteró betere whi̧ Kerisopata, ti amatei a̧ tao só̧póló yae,” yalepó.
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Atéró, kale doasi diki tare whi̧rapekélé, a̧ oleró betere tikipaae wóló daae muluraalu, faletu betalepó. Atéró, atimané a̧mó beta̧ kȩlaa wale finika wain wȩi a̧ nae yóló melalepó.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Atéró a̧paae duraalu, “Ya̧tamo Juda so whi̧né doasi topo whi̧pata, ti ya̧ sinao̧sóró naaotei tao sae,” eneta du betalepó.
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Yesuné ama toporó beteremó oleró betere asȩmó i fo erapó.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Téró, kale dowi ala du betepa dóló olerale whi̧ tamokó beta̧né a̧ faleyóló duraalu, “Ya̧ Kerisopata, ti naaotei ya̧ taosu da̧mokélé tao sae,” yalepó.
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Téyaletei, me fakeró oleró betere whi̧né me whi̧ foné sóró duraalu, “Da̧mó sukutereteita, mo da̧moné yale dowi alamó kwia tokó̧ mótu dereteiné mo donorapó. Téretei i whi̧ta, me dowi alakélé meipatei, da̧ fea beta̧ ala yóló sinitapa, ya̧ Kótópaae winié?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Ti noatepae, da̧mota da̧moné yale alamó i sinitere ape. Téretei i whi̧ta, dowi ala mo beta̧kélé inipatei, ha̧le dóló oleró beterapó,” yalepó.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Téró ama duraalu, “Yesu-ó, ya̧ naao tȩteróló kaae tare be tua̧paae furaalu, ȩ kisipa keterao̧se,” yalepó.
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ti fo depa, Yesuné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lo ya̧paae mo i dere ape. Miótitei, ya̧ ȩtamo mo koko̧né suki̧ be wisinaalemó fóló betaalo ai ape,” yalepó.
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Atéró suka tua̧mó daapatei, hae kwia fea diki yalepó. Atéró dikipatei bitiré fóló, 3 kilok suka tó daane folepaae kemeyalepó.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Ti noatepae, sukané dȩ suka̧leteiné, diki yó tawalepó. Talepaae momaratere be sata̧leróló oleró betere kuti ama ha̧letei tua̧mótóró teketé doropóló, haepaae sókó deralepó.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Atétepa, Yesuné fo fakeyóló duraalu, “Aya-ó, ya̧lo kepe bete naao kaae tawasepóló, ya̧ tua̧paae i mulatere ape,” yalepó. Atéró ama ai fo yóló kemetepa, ama fomo sókó fóló a̧ suka̧lepó.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Atétepa, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧né ai yale ala kolóló, Kótóné doi hale sóró horótu duraalu, “Mo dapó, ita mo whi̧ wisinaale ai suki̧rapó,” yalepó.
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Atéró, beta̧paae touró betere so whi̧né kelale alarape atima bepaae momó fesaae furaalu, naao téyae yóló dekȩné sinité fu betalepó.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Téyaletei, mepaae a̧ kisipare whi̧raperó a̧tamo Kaleli haemó beta̧mó betóló wale sorapetamo atima mo tumó daae mulu, ai dere alarape kaae dilikiyóló yó molepó.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Atéró ai Judia hae tua̧mó tȩne Arimatea be whi̧kó Josep beterepó. A̧ta, mo whi̧ wisinaale naameyóló dua betepa, Judia hae kwiamó betó mole so whi̧ ha̧sókó fupa fo tokó̧ló taleyó̧póló sóró beteró betere whi̧pó.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Ai sekȩ́néta, mo whi̧né dere alaró mo tikiné dere alatamomó ama mo wisirapó kisipa mutumipó. A̧ta, Judia hae kwiamó tȩne Arimatea be huluamó walepó. Téru, a̧ Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole ala wó̧póló kaae tawóló beterepó.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Atéró, kale whi̧ a̧ Yesuné tiki saaitapóló Pailat-paae wosene felepó.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Téró, kale whi̧né Yesuné tiki tokóló muló bituraalu, mo dȩi kutiné bopeyóló whi̧ beta̧kélé munénire kapo dolomó mulalepó.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Atima sa̧a naai tukóló muló betere be dȩ dótóró sókó waai depa, o̧la o̧la donoróló mulatere be dȩmó ai alarape yalepó.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Atéró, mepaae Kaleli hae kwiamó Yesutamo wale sorape Josep-né Yesuné tiki mulaai fupa, neyóló mulatéró kelaairaalu, atima Josep sya felepó.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Téró, atimané bepaae fóló kale felé kȩlaa wale fetera kaae o̧laró felé kȩlaa wale wel wȩitamo taleyóló munalepó. Téyaletei, kale yóló muló betere fo tikinépa, Talepaae moma yaai dapóló tukóló munale sukamó sa̧a nóló betalepó.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.