Lucas 23

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Téró, atima aimó betó mole whi̧ mo fea turukó horóló, Yesu Pailat beterepaae dapesó felepó.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Atéró, atimané a̧ faleyóló só derótu duraalu, “Ai whi̧néta, so whi̧ feané Sisapaae takis moni melao̧sóró sesé yóló, so whi̧ kó̧paae a̧lisóró fu beterapó. Tétu, amatei a̧ta so whi̧ tȩteróló kae tare topo whi̧ Kerisopó du betere alané da̧né tȩteróló kaae tare alarape fea dorótu beterapó,” yalepó.
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Atétepa, Pailat-né Yesupaae woseturaalu, “Ya̧ta, Juda fake so whi̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧é?” depa, Yesuné duraalu, “Ȩ́pó. Naaotóró dono ai dere ape,” yalepó.
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Téró, Pailat-né Talepaae momaratere topo whi̧raperó so whi̧ featamopaae duraalu, “I whi̧ ya̧lo ka̧ae kelalemó, fo tokó̧ló a̧ só deraaire bete mekélé mupa kilinipó,” yalepó.
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Tétepa, atimané fo fakeyóló deteraainé duraalu, “Ai whi̧né Judia hae kwiamó betó mole so whi̧paae yó matere fo wosetu, fo tiki whaa deté fu betalepó. Ama Kaleli hae kwiamó kaae sóró yó maté wóló, mió ipaae ai sókó wale ape,” yalepó.
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Ai dere fo wosóló, Pailat-né atimapaae woseturaalu, “A̧ta, Kaleli whi̧é?” yalepó.
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ai fo depa, atimané duraalu, “Ai whi̧ta, Herot-né tȩteróló kaae tare hae kwiamó beterapó,” yalepó. Atéyale sukamó Herot a̧kélé ai Jerusalem be huluamó betepa, Pailat-né Yesu Herot beterepaae dotȩyalepó.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Téró, Yesu atéró sókó wapa kilituraalu, a̧ mo hai̧né sinalepó. Ti noatepae, ama mepaae kelemei alarape erótu beterapó deté fole fo woseturaalu, Yesuné kelemei alakó eratepa kelenée yóló, kisipa mutu betaleteinépó.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Atéró, kale Herot-né a̧paae kae kae forape woseté feletei, Yesuné fo beta̧kélé tokó̧ menipó.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Atétepa, so whi̧mó momaratere doasi topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné a̧ faleyóló só deratere fo du betalepó.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Téró, kale Herot-ró ama diki tare whi̧rapetamoné a̧ faleyóló duraalu, wisi wisi kuti deróló Pailat beterepaae momó fesaae fó̧póló dotonalepó.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Upuléta, kale Herot-ró Pailat-tamo bóe dóló betaletei, mió i ala yale sukamó fulumu whi̧ aleyóló beterepó.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Atéró, kale Pailat-né so whi̧mó momaratere topo whi̧rapepaaekélé, so whi̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧rapepaaekélé, so whi̧ feapaaekélé ape yalepó.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 Atéró touró betepa, ama atimapaae duraalu, “Diaao̧ i whi̧ta, take tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧rapetamo bóe daai a̧lisóró fole whi̧póló, ȩ beterepaae dapesó wapa diaao̧ keletómó ya̧lo a̧ tua̧mó daaló bitu, me ha̧sókó fele alakó muléró keka̧lemó meipó.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Herot-nékélé taleyalemó, dowi ala mekélé munipa, ama da̧paae ai dotonale ape. I whi̧ mo ti sukó̧póló dele alata, me noa ala itikimó daai de?
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Térapa, ya̧lo a̧ fokosó sóró ha̧le fó̧póló dotȩyaai dapó,” yalepó.
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 Atimané mo beta̧ ko̧ló daae fóló fo fakeyóló duraalu, “Ai dipula betere whi̧ Barabas da̧ beterepaae wó̧póló dotonóturaalu, i sekȩ́ dóló alurae,” yalepó.
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 Ti noatepae, ai whi̧ Barabas-ta Gavman whi̧ betaai dapóló bóe dóló whi̧ dupa, a̧ dipula beteralepó.
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Pailat-né ama kisipanéta, Yesu ha̧le fó̧póló dotonaairaalu, so whi̧paae momó yalepó.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Téyaletei, atimané mo doa fo fakeyóló duraalu, “A̧ filipaa ni tómó dóló olerae, a̧ filipaa ni tómó olerae,” du betalepó.
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Téró, ama sore dakoróló atimapaae duraalu, “I whi̧né noa dowi ala yalemó daaloé? I whi̧ daaire bete me munipó. Téreteiné, ya̧lo a̧ dóló susupuróló, ha̧le fó̧póló dotonaai dapó,” yalepó.
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Téyaletei, atimané fo fake dekéró yó taru, doasi sȩyóló duraalu, “A̧ sukó̧póló filipaare ni tómó dóló olorae,” yóló, dere foné Pailat-né fokélé só deralepó.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 Atétepa, Pailat-né kisipanétei taleyóló wisirapa téyae yóló, dotopoi fo du betere so whi̧paae melalepó.
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Atéró, ama whi̧ beta̧ dóo, tȩteróló kaae tare alamó topo whi̧rapetamo bóe dóo deremó, dipula beterale whi̧ ha̧le fó̧póló dotonae yalepó. Téró, Yesupaae atimané kisipa mole ala eró̧póló, doasi diki tare whi̧rapené naase tua̧paae melalepó.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Atéró atimané Yesu duóló sóró fu betalemó, Sairin be hulua whi̧kó Saimon ipu bemó biti doasi be huluapaae derepaai wou betepa tu̧ tua̧mó hokolaa yalepó. Atéró a̧ tawóló Yesu oleraaire filipaa ni beleróló, Yesuné sisómó fó̧póló yalepó.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Atétepa, so whi̧ mo feané a̧ sya felepó. Atéró, sorape feané sya fu bitu ko̧lené sinituraalu, mo dekȩné suki̧ wole fo deté wou betalepó.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Até deté wou betepa, Yesu fetée anóló duraalu, “Jerusalem senaalerape-ó, diaao̧ ȩ wolekesé, dia̧sisitei wole yóló, diaao̧ naale senaalekélé wole yae.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Ti noatepae, take waaire sukamó diaao̧ etei fo yaalo ai ape. Mepaae sorape naale senaale deni, ha̧le ni daale sorapekélé, naale senaale meiyóló ha̧le betere sorapekélé, naale senaale awa̧ menitere sorapekélé, hai̧né sinóló ai betere ape.
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 ‘Ai sekȩi ala wale sukamó atimané i fo yaalopó. “I daae mole ulupaae dukó dorowóló da̧ tȩirae,” yaalopó.
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Ti kisi daale nipaae atei ala depa, ti sélitere nipaae noa kaae sekȩi ala eraaloé?” yalepó.
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 Kale Rom Gavman-né yóló muló betere fo tukóló dowi ala yale whi̧ tamokélé a̧tamo beta̧mó dóló oleraai dapesó walepó.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Atéró, atima sókó wale tikiné doita, whi̧né topo diripó doi mulapó. A̧ sukó̧póló aimó atimané filipaa ni deyóló oleralepó. Atéró, me whi̧ ama turu naase dȩró oleróo, me whi̧ ama fȩ́ naase dȩró oleróo, yalepó.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Atéró Yesuné duraalu, “Aya-ó, ȩ dele whi̧rapené saaire dowi ala kwia naao ha̧le kemerae. Ti noatepae, atimané du betere alarape atima wisiyóló kisipanipó,” yalepó. Atéró, atimané ama kuti taleyóló saairaalu i ala yalepó. Ni fakerape tao sóró fesekée horótua yalemó, me whi̧né doi ó siri moletei sókó dorowapa, ai whi̧nétóró sua yalepó.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Atéró kale so whi̧ fea mo tumó kese a̧lu yóló daae molepó. Kale tȩteróló kaae tare topo whi̧rapené Yesu faletere fo yóló duraalu, “Mepaae whi̧ aluyao̧sóró ama mo wisiyóló tao sua yaletei, a̧tamo Kótóné sókó sóró, beteró betere whi̧ Kerisopata, ti amatei a̧ tao só̧póló yae,” yalepó.
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Atéró, kale doasi diki tare whi̧rapekélé, a̧ oleró betere tikipaae wóló daae muluraalu, faletu betalepó. Atéró, atimané a̧mó beta̧ kȩlaa wale finika wain wȩi a̧ nae yóló melalepó.
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 Atéró a̧paae duraalu, “Ya̧tamo Juda so whi̧né doasi topo whi̧pata, ti ya̧ sinao̧sóró naaotei tao sae,” eneta du betalepó.
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Yesuné ama toporó beteremó oleró betere asȩmó i fo erapó.
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Téró, kale dowi ala du betepa dóló olerale whi̧ tamokó beta̧né a̧ faleyóló duraalu, “Ya̧ Kerisopata, ti naaotei ya̧ taosu da̧mokélé tao sae,” yalepó.
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Téyaletei, me fakeró oleró betere whi̧né me whi̧ foné sóró duraalu, “Da̧mó sukutereteita, mo da̧moné yale dowi alamó kwia tokó̧ mótu dereteiné mo donorapó. Téretei i whi̧ta, me dowi alakélé meipatei, da̧ fea beta̧ ala yóló sinitapa, ya̧ Kótópaae winié?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ti noatepae, da̧mota da̧moné yale alamó i sinitere ape. Téretei i whi̧ta, dowi ala mo beta̧kélé inipatei, ha̧le dóló oleró beterapó,” yalepó.
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Téró ama duraalu, “Yesu-ó, ya̧ naao tȩteróló kaae tare be tua̧paae furaalu, ȩ kisipa keterao̧se,” yalepó.
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Ti fo depa, Yesuné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lo ya̧paae mo i dere ape. Miótitei, ya̧ ȩtamo mo koko̧né suki̧ be wisinaalemó fóló betaalo ai ape,” yalepó.
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Atéró suka tua̧mó daapatei, hae kwia fea diki yalepó. Atéró dikipatei bitiré fóló, 3 kilok suka tó daane folepaae kemeyalepó.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 Ti noatepae, sukané dȩ suka̧leteiné, diki yó tawalepó. Talepaae momaratere be sata̧leróló oleró betere kuti ama ha̧letei tua̧mótóró teketé doropóló, haepaae sókó deralepó.
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Atétepa, Yesuné fo fakeyóló duraalu, “Aya-ó, ya̧lo kepe bete naao kaae tawasepóló, ya̧ tua̧paae i mulatere ape,” yalepó. Atéró ama ai fo yóló kemetepa, ama fomo sókó fóló a̧ suka̧lepó.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Atétepa, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧né ai yale ala kolóló, Kótóné doi hale sóró horótu duraalu, “Mo dapó, ita mo whi̧ wisinaale ai suki̧rapó,” yalepó.
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Atéró, beta̧paae touró betere so whi̧né kelale alarape atima bepaae momó fesaae furaalu, naao téyae yóló dekȩné sinité fu betalepó.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Téyaletei, mepaae a̧ kisipare whi̧raperó a̧tamo Kaleli haemó beta̧mó betóló wale sorapetamo atima mo tumó daae mulu, ai dere alarape kaae dilikiyóló yó molepó.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Atéró ai Judia hae tua̧mó tȩne Arimatea be whi̧kó Josep beterepó. A̧ta, mo whi̧ wisinaale naameyóló dua betepa, Judia hae kwiamó betó mole so whi̧ ha̧sókó fupa fo tokó̧ló taleyó̧póló sóró beteró betere whi̧pó.
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 Ai sekȩ́néta, mo whi̧né dere alaró mo tikiné dere alatamomó ama mo wisirapó kisipa mutumipó. A̧ta, Judia hae kwiamó tȩne Arimatea be huluamó walepó. Téru, a̧ Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole ala wó̧póló kaae tawóló beterepó.
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Atéró, kale whi̧ a̧ Yesuné tiki saaitapóló Pailat-paae wosene felepó.
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Téró, kale whi̧né Yesuné tiki tokóló muló bituraalu, mo dȩi kutiné bopeyóló whi̧ beta̧kélé munénire kapo dolomó mulalepó.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Atima sa̧a naai tukóló muló betere be dȩ dótóró sókó waai depa, o̧la o̧la donoróló mulatere be dȩmó ai alarape yalepó.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Atéró, mepaae Kaleli hae kwiamó Yesutamo wale sorape Josep-né Yesuné tiki mulaai fupa, neyóló mulatéró kelaairaalu, atima Josep sya felepó.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Téró, atimané bepaae fóló kale felé kȩlaa wale fetera kaae o̧laró felé kȩlaa wale wel wȩitamo taleyóló munalepó. Téyaletei, kale yóló muló betere fo tikinépa, Talepaae moma yaai dapóló tukóló munale sukamó sa̧a nóló betalepó.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.