Lucas 22
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA
1 Kale bosene fele be dȩ kisipa mutu, fopei bred o deyóló nokole be dȩ felekemó sókó waai depa etéyalepó.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 So whi̧mó momaratere topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamo so whi̧né kapo duné siróló dao̧sóró wituraalu, Yesu kikiti daaire tu̧ kekitu betalepó.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Téró, atima 12 yó matere whi̧rapekó beta̧ whi̧né doi Judas Iskariot tua̧paae dowi Satan biti̧ walepó.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Tétepa kale Judas a̧ fóló, mo so whi̧mó momaratere topo whi̧raperó momatere be kaae tare diki tare whi̧rapené topo whi̧rapetamo betó molepaae felepó. Téró Yesu dó̧póló netéró eleké deyaaloé? yóló, fo dokaai felepó.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Atéró, fo dokóló kemetepa, hȩkese duraalu moni-né a̧ dupuyaalopó, yóló mulalepó.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Atéró, Judas-né wisirapó depa, so whi̧ touróló bitinitere sukamó Yesu dó̧póló naase tua̧paae mulaaire tu̧ kekitu betalepó.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Kale bosene fele be dȩ kisipa mutu, fopei bred o deyóló nokole be dȩmó beta̧ sipsip hupu male dóló, Talepaae simó suku̧laa daróló melaaire be dȩ sókó walepó.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Téró, Yesuné Pitaro Jon-tamo dotonaai duraalu, “Diaamo fóló, kale bosene fele be dȩmó deyóló naaire o̧lakó taleyóló mulaai fae,” yalepó.
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ti fo depa atimaamoné a̧paae woseturaalu, “Naao kisipané ai o̧la-a, da̧moné momó taleyóló muló̧póló de?” yalepó.
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Ai fo depa ama duraalu, “Diaamo ai be hulua tua̧mó sókó fȩlalemó, whi̧ beta̧ wȩi wuti beleyóló tu̧mó diaamotamo hokolaa yaalo ai ape. Téyaalopa a̧ sya fóló, fole be dolopaae diaamokélé buó deyae.
10 Jesus lhes explicou:
11 Téró, ai be talepaae etei fo yae. Yó matere whi̧né ya̧paae duraalu, ‘Ya̧lo yó matere whi̧rapetamo bosene fele be dȩmó, o̧la deyóló naaire be kekó momó donoróló muló betere?’ yóló, wosae yalepó,” yalepó.
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Aténalemó, ama diaamopaae óté taoró doasi be ke yó melaalo ai ape. Ai be ke dolomó betaaire ni fake ó mepaae o̧la o̧lakélé fea su̧mó donoróló muló betepa kelaalo ai ape.
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Atétepa atimaamo fóló kelalemó, Yesuné yale fo motóró epa kelalepó. Atéró bituraalu, kale bosene fele be dȩmó atimané deyóló naaire o̧la aimó donoróló mulalepó.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Atéró, kale o̧la naaire suka kele sókó wapa, Yesuné yale fotóró mo epa kelalepó. Atéró aposel whi̧rapetamo o̧la nokole ni fake tómó boperó bitu o̧la nuku beterepó.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Atéru, ama atimapaae duraalu, “Ȩ doasi sekȩ saaire ala feleke depa, kale bosene fele be dȩmó detere o̧la da̧ beta̧mó nokoleteiné ȩ mo doasi hȩkese dapó.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Ti ya̧lo dia̧paae i dere ape. I bosene fele be dȩmó detere o̧la ȩ néli ha̧le bitiré fóló, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mió i o̧la detere ala bete dokonatepa, ti momó naalo ai ape,” yalepó.
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Atéró, Yesuné kap wuti sóró taru, Tale Kótópaae mo kée yalepó. Atéró mótu, Yesuné atimapaae duraalu, “I matere wȩi tao sóró, dia̧ fea nósu deté fóló, kemerae.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Ti ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mió i nokole wain képi wȩi momó kaae néli ha̧le bitiré fóló, Tale Kótóné tȩteróló kaae tare ala sókó wale sukamó momó naalopó,” yalepó.
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Téró, ama bred o bula tao sóró Kótópaae mo kée yóló, terekée daalu yóló a̧nirótu duraalu, “Ita, ya̧lo tiki dia̧mó i matere ape. Térapa, dia̧né ȩ kisipa muóló nukulé fu betae,” yalepó.
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Atéró, atima o̧la nóló kemetepa, kale yale kaae wȩi wuti tao sóró taru duraalu, “I wain wȩita, Kótóné ama so whi̧ tao saalopóló, kisi yóló mulale fo diriróturaalu, dia̧ tao saai sunée farale ya̧lo sameapó.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Téretei, i ni fake tómó ȩtamo beta̧mó o̧la nuku betere whi̧nétei, ȩ dó̧póló eleké deyaalopó.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Téyaalotei, Whi̧né Naalema i ala yó̧pólópó yóló, Kótóné tukóló muló betere fo mo dokonóturaalu eraalo ai ape. Téyaalotei, Whi̧né Naalema dó̧póló eleké deyaaire whi̧ beta̧ mo doasi sekȩi ala saaireteiné ko̧lerapó,” yalepó.
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Ti fo depa, ai ala-a né yaai dée yóló, atimasisitei u wosene i wosene du betalepó.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Atéró kale dere kaae, ama yó matere whi̧rape atimasisi doasi topo whi̧-a, de betaai dée yóló fonétei alale su betalepó.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Tétepa Yesuné atimapaae duraalu, “Kale Juda meire fake tȩteróló kaae tare topo whi̧rapenémo so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧rapeta doasi néli whi̧ bitu, so whi̧ fea tao sóró wisi ala erótu betere whi̧rapepó dua dapó.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Tépatei, dia̧ atei kaae ala ini, dia̧ tua̧mótamo doasi topo whi̧ betepa, ti mo ketei kaae betóo, dia̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧ ti kutó diratere whi̧ kaae betóo yae.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Ti noatepae, o̧la deyóló nokole sukamó doasi doi mole whi̧rapené noa ala dua de? Ti atima doasi whi̧rape ni fake tómó bitu, o̧la maaté nuku beterepé, kutó diratere whi̧ kaae bitu, o̧la biliyóló maleta dua de? Meipó. Ai doasi doi mole whi̧rape atima ai ala dumi, ni fake tómó bituraalu, o̧la maaté nukua dapó. Tépatei, ȩta dia̧ feané kutó diratere whi̧ kaae beterapó.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Dia̧ta, ȩpaae sekȩi ala wou betepatei ȩ taaróló botokó feni, ȩtamo beta̧mó bitiré walepó.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 So whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló ya̧lo Ayané ȩ sóró beterótu yale kaae, ya̧lokélé dia̧ so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteratapó.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Até dapa, ya̧lo tȩteróló kaae tare ala tua̧mó ni fake tómó bitu, o̧la nóló, wȩi nóló du betaalopó. Atéturaalu, doasi topo whi̧ betere tikimó bitu, 12 Israel fakerapetamo diaao̧ fo tokó̧ló tale yaasepóló, sóró beteratapó.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Saimon, Saimon-ó, ya̧lo ya̧paae i dere fo wosae. Mepaae so whi̧né whit ke buléró kelaai fumi sukutu dere kaae, ya̧ tua̧mó noa alakó muléró ka̧ae kelaairaalu, Satan-né ya̧paae wosene walepó.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Téyaletei Saimon-ó, naao kisipa tiki tiró betere ala taaróló haepaae derepao̧sóró, ya̧lo ya̧mó momaralepó. Naao kisipa tiki feteyóló, ya̧ ȩ beterepaae momó wapata, ti naao norape tao sóró fotoko̧ bulaasepé,” yalepó.
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Tétepa Pitané a̧paae duraalu, “Tale-ó, ya̧ dipula beteratepa ti ȩkélé wusuró beteróo, sukutepakélé ti wusurótóró sukó̧o enérapó,” yalepó.
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ai fo depa Yesuné duraalu, “Pita-ó, ya̧lo ya̧paae i dere ape. Mió i be dȩmó wa̧ kakaruk bané hale yaaipatei, naao ȩ kisipanipó fo sore félimó yaalo ai ape,” yalepó.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Téró, Yesuné atimapaae woseturaalu, “Ya̧lo dia̧ dotonale sukamó moni butere be ó ho̧leke be ó me o̧lakélé sóró fae ini, ha̧le fó̧póló dotȩyalepó. Téyaletei, dia̧ me o̧lakó mei yaleé?” depa atimané duraalu, “Meipó,” yalepó.
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Ai fo depa, ama atimapaae duraalu, “Mió diaao̧ moni detere be mupa sóo, yokélé sóo yae. Bóe dele sepakekótamo munipa, ti diaao̧ tómó deró betere kuti sokóló, me whi̧tamo dotonóló sepake beta̧kó dupuyae.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Ti noatepae, i fo asȩyóló muló beterapó. Dowi ala dere whi̧rape dosa̧aturaalu, a̧kélé touróló dosa̧ayalepó. Ya̧lo dia̧paae i dere ape. Ai ere fo dokonóturaalu ȩpaae mo eraalopó. Mo dapó. Ȩmó kisipa muturaalu, Kótóné ko̧ló whi̧rapené asȩmó ere forape fea dokonóló ȩpaae motóró eraalo ai ape,” yalepó.
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Téró, ama yó matere whi̧rapené a̧paae duraalu, “Tale-ó, da̧né bóe dele sepake tamo i tarapa kelere?” depa, ama duraalu, “Ai su̧pó,” yalepó.
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Atéró, Yesu a̧ belapaae sókó doropóló ama dua dere kaae, Olip du sokorepaae fupa, ama yó matere whi̧rapekélé, a̧ sya felepó.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Atéró, aimó sókó fóló, ama atimapaae duraalu, “Su̧ sere alané dia̧ dowi alamó dée nalao̧sórópa, Talepaae momatu betae,” yalepó.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Atéró, a̧ atima daale tiki sawa taaróló fóló, bukutiri teya̧ró bituraalu momayalepó.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 Ama i moma yalepó. “Aya-ó, naao kisipané ȩpaae i waaire sekȩi ala wao̧sóró sesé yaai depa ti té yae. Ya̧lo kisipané enére ala yaalomeipa, naao yaai kisipa mole ala beta̧ erae,” yalepó.
42 dizendo:
43 Atétepa, ó hepen bemó betere ensel beta̧ dorowóló a̧ tao sóró fotoko̧ bulalepó.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Atéró, Yesuné ama hosaa tua̧mó mo doa sekȩné sinitepa, Alimapaae mo fotoko̧i moma yalepó. Atéturaalu, ama tikimó fosono doasi fa̧ke kaae dorowóló, haepaae fu betalepó.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Atéró momayóló kemetepa, a̧ turukó holóló ama yó matere whi̧rape beterepaae momó fesaae fóló kelalemó, atima dekȩné sukuturaalu fotoko̧kélé meiyóló, noke foposaa yó molepó.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Atépa ama atimapaae duraalu, “Dia̧ noatepa, noke foposaa yó mule? Su̧ sere alané dia̧ a̧lisóró fóló, dowi alapaae só derao̧sóró, turukó holóló Talepaae momatu betae,” yalepó.
46 E disse:
47 Ama fo kemeni ha̧le du betepatei, so whi̧ mo ha̧le o̧la kaae walepó. Kale yó matepa wosetere 12 whi̧rapekó beta̧ whi̧ Judas-né Yesu ko̧ló tukó naai, a̧ daale felekepaae walepó.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Téyaletei, Yesuné a̧paae duraalu, “Judas-ó, kale Whi̧né Naalema dó̧póló, eleké deyóló ko̧ló tukó naai wou de?” yalepó.
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Até yaaire ala, Yesuné ama yó matere whi̧rapené kolóló a̧paae duraalu, “Tale-ó, da̧né i tare sepakerapené deyaróe?” yalepó.
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Téró, atimakó beta̧ whi̧né mo so whi̧mó momaratere doasi topo whi̧né kutó diratere whi̧né tururó wosȩ́li sa̧ae deralepó.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Tétepa Yesuné duraalu, “Ai ala me momókó yao̧se!” yalepó. Atéró, Yesuné kale whi̧né wosȩ́li ama ere kaae eralepó.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Téró, Yesuné mo so whi̧mó momaratere doasi topo whi̧rapekélé, momatere be kaae tare whi̧rapené topo whi̧rapekélé, whi̧ disirapekélé fea woló, a̧ tawaai boperóló daae molepó. Atépa ama duraalu, “Diaao̧ ȩta, i hae kwia tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧rapené kaae tare alarape fasó saai, bóe daai a̧lisóró fole whi̧póló, sepakeró nópulutamo tao diliki yóló, ȩ tawaai wou de?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Take ȩ dia̧tamo momatere be tua̧mó bitua yaletei, diaao̧ ȩ daai tanipó. Ténitei, mióta, dilikire alané tȩteróló kaae tapa, diaao̧ yaaitere ala yó̧póló, tukóló muló betere sukakelemó dapó,” yalepó.
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Téró, atimané a̧ tawóló so whi̧mó momaratere topo whi̧né bepaae dapesó felepó. Atétepa, Pitakélé Yesu sya nalo taaeta deté fu betalepó.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Téyaletei, ai momatere be bolaare dopóku tua̧ dolomó si noke yóló, atima fea simó boperóló betó mupa, Pitakélé atimatamo beterepó.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Atéró a̧ simó beteremó, kutó diratere so seimale beta̧né kolóló, mo ti kikéyóló kaae taru duraalu, “I sekȩ́ta, Yesutamo beta̧mó kwȩale whi̧kópó,” yalepó.
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Ai fo depa Pitané duraalu, “Ti senaale-ó, naao ai bope dere whi̧ta ȩ mo tuȩ́kélé inipó,” yalepó.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Atéró sawa beteró, whi̧ me kaené a̧ kolóló duraalu, “Ya̧kélé atimatamo kwȩale whi̧kóe?” depa, Pitané duraalu, “Ai whi̧ta ȩ meipó,” yalepó.
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Atéró, suka kele beta̧ kemetepa kale dere kaae, whi̧ menémo duraalu, “I sekȩta, Yesutamo beta̧mó kwȩale whi̧kó irurapó. Ti a̧kélé Kaleli whi̧tóró mo hi̧tipó,” yalepó.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ti fo depa, Pitané duraalu, “Diaao̧ ai bope dere whi̧ta, demó déró ȩ tuȩ́nipó,” yalepó. Ai fo deretamotóró wa̧ kakaruk bané hale deremó, ama du betale fo tukó felepó.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Tétepa, Tale a̧ Pita daalepaae fetée wóló, kelené kikéyóló kaae tawalepó. Até deremó, take Talené Pita a̧paae kakaruk bané hale sore félimó yaaipatei, naao ȩ kisipanipó yaalopó yale fo kisipa muni walepó.
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Atétepa, Pita a̧ belapaae sókó doropóló, mo doa dekȩné sini wole du betalepó.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Atéró, Yesu botokó fao̧sóró, kaae tare whi̧rapené a̧ doka doka duraalu faletere forape yóló dȩleta du betalepó.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Atéró, ama kelepaa atimané kutiné kinóló dokóló a̧paae woseturaalu, “Ya̧ né daleé? Ya̧ dale whi̧ da̧paae yó a̧lae,” yalepó.
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Atéró, atimané a̧ faleyóló kae kae dowi forape du betalepó.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Atéró, be teó dȩteretamo fo tokó̧ló tale yó̧póló beteró betere whi̧ disirapekélé, mo so whi̧mó momaratere doasi topo whi̧rapekélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapekélé, fea beta̧paae toura̧le walepó. Atéró touró bitu, Yesu fo tokó̧ló taleyó̧póló tale dere whi̧rape beterepaae dapesó felepó.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Atéró atimané duraalu, “Ya̧ta, Kótóné so whi̧ tȩteróló kaae tare whi̧ Kerisopata, ti da̧paae yó a̧lae,” yalepó. Ai fo depa, Yesuné duraalu, “Ya̧lo dia̧paae depa diaao̧ ȩpaae kisipa tiki tiraalomeipó.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Ya̧lo dia̧paae mepaae fo wosenalemókélé, diaao̧ tokó̧ melaalomeipó.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Téretei, mo miótóró kaae sóró kale Whi̧né Naalema mo doasi fotoko̧ bole Kótóné turu naase tua̧mó betaalo ai ape,” yalepó.
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ai fo depa, atima mo feané a̧paae woseturaalu, “Ti ya̧ta, Kótóné Naalemaé?” depa ama duraalu, “Me kae mei, diaao̧ mo dono ai dere ape,” yalepó.
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ti fo depa, atimané duraalu, “Me kae noa fokómo depa, wosaai de? Fo feata, ama ko̧lómótóró sókó wapa da̧né ai wosale ape,” yalepó.
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.