Lucas 22

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kale bosene fele be dȩ kisipa mutu, fopei bred o deyóló nokole be dȩ felekemó sókó waai depa etéyalepó.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 So whi̧mó momaratere topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamo so whi̧né kapo duné siróló dao̧sóró wituraalu, Yesu kikiti daaire tu̧ kekitu betalepó.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Téró, atima 12 yó matere whi̧rapekó beta̧ whi̧né doi Judas Iskariot tua̧paae dowi Satan biti̧ walepó.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Tétepa kale Judas a̧ fóló, mo so whi̧mó momaratere topo whi̧raperó momatere be kaae tare diki tare whi̧rapené topo whi̧rapetamo betó molepaae felepó. Téró Yesu dó̧póló netéró eleké deyaaloé? yóló, fo dokaai felepó.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Atéró, fo dokóló kemetepa, hȩkese duraalu moni-né a̧ dupuyaalopó, yóló mulalepó.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Atéró, Judas-né wisirapó depa, so whi̧ touróló bitinitere sukamó Yesu dó̧póló naase tua̧paae mulaaire tu̧ kekitu betalepó.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Kale bosene fele be dȩ kisipa mutu, fopei bred o deyóló nokole be dȩmó beta̧ sipsip hupu male dóló, Talepaae simó suku̧laa daróló melaaire be dȩ sókó walepó.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Téró, Yesuné Pitaro Jon-tamo dotonaai duraalu, “Diaamo fóló, kale bosene fele be dȩmó deyóló naaire o̧lakó taleyóló mulaai fae,” yalepó.
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Ti fo depa atimaamoné a̧paae woseturaalu, “Naao kisipané ai o̧la-a, da̧moné momó taleyóló muló̧póló de?” yalepó.
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Ai fo depa ama duraalu, “Diaamo ai be hulua tua̧mó sókó fȩlalemó, whi̧ beta̧ wȩi wuti beleyóló tu̧mó diaamotamo hokolaa yaalo ai ape. Téyaalopa a̧ sya fóló, fole be dolopaae diaamokélé buó deyae.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Téró, ai be talepaae etei fo yae. Yó matere whi̧né ya̧paae duraalu, ‘Ya̧lo yó matere whi̧rapetamo bosene fele be dȩmó, o̧la deyóló naaire be kekó momó donoróló muló betere?’ yóló, wosae yalepó,” yalepó.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Aténalemó, ama diaamopaae óté taoró doasi be ke yó melaalo ai ape. Ai be ke dolomó betaaire ni fake ó mepaae o̧la o̧lakélé fea su̧mó donoróló muló betepa kelaalo ai ape.
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Atétepa atimaamo fóló kelalemó, Yesuné yale fo motóró epa kelalepó. Atéró bituraalu, kale bosene fele be dȩmó atimané deyóló naaire o̧la aimó donoróló mulalepó.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Atéró, kale o̧la naaire suka kele sókó wapa, Yesuné yale fotóró mo epa kelalepó. Atéró aposel whi̧rapetamo o̧la nokole ni fake tómó boperó bitu o̧la nuku beterepó.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Atéru, ama atimapaae duraalu, “Ȩ doasi sekȩ saaire ala feleke depa, kale bosene fele be dȩmó detere o̧la da̧ beta̧mó nokoleteiné ȩ mo doasi hȩkese dapó.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Ti ya̧lo dia̧paae i dere ape. I bosene fele be dȩmó detere o̧la ȩ néli ha̧le bitiré fóló, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mió i o̧la detere ala bete dokonatepa, ti momó naalo ai ape,” yalepó.
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Atéró, Yesuné kap wuti sóró taru, Tale Kótópaae mo kée yalepó. Atéró mótu, Yesuné atimapaae duraalu, “I matere wȩi tao sóró, dia̧ fea nósu deté fóló, kemerae.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Ti ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mió i nokole wain képi wȩi momó kaae néli ha̧le bitiré fóló, Tale Kótóné tȩteróló kaae tare ala sókó wale sukamó momó naalopó,” yalepó.
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Téró, ama bred o bula tao sóró Kótópaae mo kée yóló, terekée daalu yóló a̧nirótu duraalu, “Ita, ya̧lo tiki dia̧mó i matere ape. Térapa, dia̧né ȩ kisipa muóló nukulé fu betae,” yalepó.
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Atéró, atima o̧la nóló kemetepa, kale yale kaae wȩi wuti tao sóró taru duraalu, “I wain wȩita, Kótóné ama so whi̧ tao saalopóló, kisi yóló mulale fo diriróturaalu, dia̧ tao saai sunée farale ya̧lo sameapó.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Téretei, i ni fake tómó ȩtamo beta̧mó o̧la nuku betere whi̧nétei, ȩ dó̧póló eleké deyaalopó.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Téyaalotei, Whi̧né Naalema i ala yó̧pólópó yóló, Kótóné tukóló muló betere fo mo dokonóturaalu eraalo ai ape. Téyaalotei, Whi̧né Naalema dó̧póló eleké deyaaire whi̧ beta̧ mo doasi sekȩi ala saaireteiné ko̧lerapó,” yalepó.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Ti fo depa, ai ala-a né yaai dée yóló, atimasisitei u wosene i wosene du betalepó.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Atéró kale dere kaae, ama yó matere whi̧rape atimasisi doasi topo whi̧-a, de betaai dée yóló fonétei alale su betalepó.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Tétepa Yesuné atimapaae duraalu, “Kale Juda meire fake tȩteróló kaae tare topo whi̧rapenémo so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧rapeta doasi néli whi̧ bitu, so whi̧ fea tao sóró wisi ala erótu betere whi̧rapepó dua dapó.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Tépatei, dia̧ atei kaae ala ini, dia̧ tua̧mótamo doasi topo whi̧ betepa, ti mo ketei kaae betóo, dia̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧ ti kutó diratere whi̧ kaae betóo yae.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ti noatepae, o̧la deyóló nokole sukamó doasi doi mole whi̧rapené noa ala dua de? Ti atima doasi whi̧rape ni fake tómó bitu, o̧la maaté nuku beterepé, kutó diratere whi̧ kaae bitu, o̧la biliyóló maleta dua de? Meipó. Ai doasi doi mole whi̧rape atima ai ala dumi, ni fake tómó bituraalu, o̧la maaté nukua dapó. Tépatei, ȩta dia̧ feané kutó diratere whi̧ kaae beterapó.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 Dia̧ta, ȩpaae sekȩi ala wou betepatei ȩ taaróló botokó feni, ȩtamo beta̧mó bitiré walepó.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 So whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló ya̧lo Ayané ȩ sóró beterótu yale kaae, ya̧lokélé dia̧ so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteratapó.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Até dapa, ya̧lo tȩteróló kaae tare ala tua̧mó ni fake tómó bitu, o̧la nóló, wȩi nóló du betaalopó. Atéturaalu, doasi topo whi̧ betere tikimó bitu, 12 Israel fakerapetamo diaao̧ fo tokó̧ló tale yaasepóló, sóró beteratapó.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Saimon, Saimon-ó, ya̧lo ya̧paae i dere fo wosae. Mepaae so whi̧né whit ke buléró kelaai fumi sukutu dere kaae, ya̧ tua̧mó noa alakó muléró ka̧ae kelaairaalu, Satan-né ya̧paae wosene walepó.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Téyaletei Saimon-ó, naao kisipa tiki tiró betere ala taaróló haepaae derepao̧sóró, ya̧lo ya̧mó momaralepó. Naao kisipa tiki feteyóló, ya̧ ȩ beterepaae momó wapata, ti naao norape tao sóró fotoko̧ bulaasepé,” yalepó.
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Tétepa Pitané a̧paae duraalu, “Tale-ó, ya̧ dipula beteratepa ti ȩkélé wusuró beteróo, sukutepakélé ti wusurótóró sukó̧o enérapó,” yalepó.
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Ai fo depa Yesuné duraalu, “Pita-ó, ya̧lo ya̧paae i dere ape. Mió i be dȩmó wa̧ kakaruk bané hale yaaipatei, naao ȩ kisipanipó fo sore félimó yaalo ai ape,” yalepó.
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Téró, Yesuné atimapaae woseturaalu, “Ya̧lo dia̧ dotonale sukamó moni butere be ó ho̧leke be ó me o̧lakélé sóró fae ini, ha̧le fó̧póló dotȩyalepó. Téyaletei, dia̧ me o̧lakó mei yaleé?” depa atimané duraalu, “Meipó,” yalepó.
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Ai fo depa, ama atimapaae duraalu, “Mió diaao̧ moni detere be mupa sóo, yokélé sóo yae. Bóe dele sepakekótamo munipa, ti diaao̧ tómó deró betere kuti sokóló, me whi̧tamo dotonóló sepake beta̧kó dupuyae.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Ti noatepae, i fo asȩyóló muló beterapó. Dowi ala dere whi̧rape dosa̧aturaalu, a̧kélé touróló dosa̧ayalepó. Ya̧lo dia̧paae i dere ape. Ai ere fo dokonóturaalu ȩpaae mo eraalopó. Mo dapó. Ȩmó kisipa muturaalu, Kótóné ko̧ló whi̧rapené asȩmó ere forape fea dokonóló ȩpaae motóró eraalo ai ape,” yalepó.
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Téró, ama yó matere whi̧rapené a̧paae duraalu, “Tale-ó, da̧né bóe dele sepake tamo i tarapa kelere?” depa, ama duraalu, “Ai su̧pó,” yalepó.
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Atéró, Yesu a̧ belapaae sókó doropóló ama dua dere kaae, Olip du sokorepaae fupa, ama yó matere whi̧rapekélé, a̧ sya felepó.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Atéró, aimó sókó fóló, ama atimapaae duraalu, “Su̧ sere alané dia̧ dowi alamó dée nalao̧sórópa, Talepaae momatu betae,” yalepó.
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Atéró, a̧ atima daale tiki sawa taaróló fóló, bukutiri teya̧ró bituraalu momayalepó.
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 Ama i moma yalepó. “Aya-ó, naao kisipané ȩpaae i waaire sekȩi ala wao̧sóró sesé yaai depa ti té yae. Ya̧lo kisipané enére ala yaalomeipa, naao yaai kisipa mole ala beta̧ erae,” yalepó.
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Atétepa, ó hepen bemó betere ensel beta̧ dorowóló a̧ tao sóró fotoko̧ bulalepó.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Atéró, Yesuné ama hosaa tua̧mó mo doa sekȩné sinitepa, Alimapaae mo fotoko̧i moma yalepó. Atéturaalu, ama tikimó fosono doasi fa̧ke kaae dorowóló, haepaae fu betalepó.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Atéró momayóló kemetepa, a̧ turukó holóló ama yó matere whi̧rape beterepaae momó fesaae fóló kelalemó, atima dekȩné sukuturaalu fotoko̧kélé meiyóló, noke foposaa yó molepó.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Atépa ama atimapaae duraalu, “Dia̧ noatepa, noke foposaa yó mule? Su̧ sere alané dia̧ a̧lisóró fóló, dowi alapaae só derao̧sóró, turukó holóló Talepaae momatu betae,” yalepó.
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ama fo kemeni ha̧le du betepatei, so whi̧ mo ha̧le o̧la kaae walepó. Kale yó matepa wosetere 12 whi̧rapekó beta̧ whi̧ Judas-né Yesu ko̧ló tukó naai, a̧ daale felekepaae walepó.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Téyaletei, Yesuné a̧paae duraalu, “Judas-ó, kale Whi̧né Naalema dó̧póló, eleké deyóló ko̧ló tukó naai wou de?” yalepó.
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Até yaaire ala, Yesuné ama yó matere whi̧rapené kolóló a̧paae duraalu, “Tale-ó, da̧né i tare sepakerapené deyaróe?” yalepó.
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Téró, atimakó beta̧ whi̧né mo so whi̧mó momaratere doasi topo whi̧né kutó diratere whi̧né tururó wosȩ́li sa̧ae deralepó.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Tétepa Yesuné duraalu, “Ai ala me momókó yao̧se!” yalepó. Atéró, Yesuné kale whi̧né wosȩ́li ama ere kaae eralepó.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Téró, Yesuné mo so whi̧mó momaratere doasi topo whi̧rapekélé, momatere be kaae tare whi̧rapené topo whi̧rapekélé, whi̧ disirapekélé fea woló, a̧ tawaai boperóló daae molepó. Atépa ama duraalu, “Diaao̧ ȩta, i hae kwia tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧rapené kaae tare alarape fasó saai, bóe daai a̧lisóró fole whi̧póló, sepakeró nópulutamo tao diliki yóló, ȩ tawaai wou de?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Take ȩ dia̧tamo momatere be tua̧mó bitua yaletei, diaao̧ ȩ daai tanipó. Ténitei, mióta, dilikire alané tȩteróló kaae tapa, diaao̧ yaaitere ala yó̧póló, tukóló muló betere sukakelemó dapó,” yalepó.
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Téró, atimané a̧ tawóló so whi̧mó momaratere topo whi̧né bepaae dapesó felepó. Atétepa, Pitakélé Yesu sya nalo taaeta deté fu betalepó.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Téyaletei, ai momatere be bolaare dopóku tua̧ dolomó si noke yóló, atima fea simó boperóló betó mupa, Pitakélé atimatamo beterepó.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Atéró a̧ simó beteremó, kutó diratere so seimale beta̧né kolóló, mo ti kikéyóló kaae taru duraalu, “I sekȩ́ta, Yesutamo beta̧mó kwȩale whi̧kópó,” yalepó.
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Ai fo depa Pitané duraalu, “Ti senaale-ó, naao ai bope dere whi̧ta ȩ mo tuȩ́kélé inipó,” yalepó.
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Atéró sawa beteró, whi̧ me kaené a̧ kolóló duraalu, “Ya̧kélé atimatamo kwȩale whi̧kóe?” depa, Pitané duraalu, “Ai whi̧ta ȩ meipó,” yalepó.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Atéró, suka kele beta̧ kemetepa kale dere kaae, whi̧ menémo duraalu, “I sekȩta, Yesutamo beta̧mó kwȩale whi̧kó irurapó. Ti a̧kélé Kaleli whi̧tóró mo hi̧tipó,” yalepó.
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ti fo depa, Pitané duraalu, “Diaao̧ ai bope dere whi̧ta, demó déró ȩ tuȩ́nipó,” yalepó. Ai fo deretamotóró wa̧ kakaruk bané hale deremó, ama du betale fo tukó felepó.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Tétepa, Tale a̧ Pita daalepaae fetée wóló, kelené kikéyóló kaae tawalepó. Até deremó, take Talené Pita a̧paae kakaruk bané hale sore félimó yaaipatei, naao ȩ kisipanipó yaalopó yale fo kisipa muni walepó.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Atétepa, Pita a̧ belapaae sókó doropóló, mo doa dekȩné sini wole du betalepó.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Atéró, Yesu botokó fao̧sóró, kaae tare whi̧rapené a̧ doka doka duraalu faletere forape yóló dȩleta du betalepó.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Atéró, ama kelepaa atimané kutiné kinóló dokóló a̧paae woseturaalu, “Ya̧ né daleé? Ya̧ dale whi̧ da̧paae yó a̧lae,” yalepó.
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Atéró, atimané a̧ faleyóló kae kae dowi forape du betalepó.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Atéró, be teó dȩteretamo fo tokó̧ló tale yó̧póló beteró betere whi̧ disirapekélé, mo so whi̧mó momaratere doasi topo whi̧rapekélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapekélé, fea beta̧paae toura̧le walepó. Atéró touró bitu, Yesu fo tokó̧ló taleyó̧póló tale dere whi̧rape beterepaae dapesó felepó.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Atéró atimané duraalu, “Ya̧ta, Kótóné so whi̧ tȩteróló kaae tare whi̧ Kerisopata, ti da̧paae yó a̧lae,” yalepó. Ai fo depa, Yesuné duraalu, “Ya̧lo dia̧paae depa diaao̧ ȩpaae kisipa tiki tiraalomeipó.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ya̧lo dia̧paae mepaae fo wosenalemókélé, diaao̧ tokó̧ melaalomeipó.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Téretei, mo miótóró kaae sóró kale Whi̧né Naalema mo doasi fotoko̧ bole Kótóné turu naase tua̧mó betaalo ai ape,” yalepó.
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ai fo depa, atima mo feané a̧paae woseturaalu, “Ti ya̧ta, Kótóné Naalemaé?” depa ama duraalu, “Me kae mei, diaao̧ mo dono ai dere ape,” yalepó.
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ti fo depa, atimané duraalu, “Me kae noa fokómo depa, wosaai de? Fo feata, ama ko̧lómótóró sókó wapa da̧né ai wosale ape,” yalepó.
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.