Lucas 15

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Téró, mepaae takis moni sere whi̧raperó so whi̧né dowi ala dere whi̧rapepó du betere whi̧rapetamo Yesuné dere fo wosaai a̧ beterepaae toura̧le wóló betó molepó.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Atépa, mepaae Farisi whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné Yesu kikiti eratere fo yóló duraalu, “I whi̧néta dowi ala du betere whi̧rapetei, touróló o̧la beta̧mó nuku beterapó,” yalepó.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Ti fo depa, Yesuné atimapaae etei fo sale yalepó.
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Dia̧kó whi̧ beta̧né 100 sipsip hupurapekó beta̧ hupu alupa, 99 hupurape ha̧le tua̧ tikimó beteróló, alure hupu keketé kwȩyóló dape sumié?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Atéró, dape supa, a̧ hȩkesené sukó̧ló bepaae dapesó wua dapó.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Atéró, bepaae só fóló, ama fulumu so whi̧ró be whi̧ so whi̧tamopaae toura̧le ape yóló duraalu, ‘Ya̧lo kale aluyale hupu kekitu beteró dape salepa, dia̧kélé fea ȩ dere kaae hȩkese yae,’ yaalopó.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Ya̧lo dia̧paae i dere ape. Atétere kaae, beta̧ dowi ala du betere whi̧ kisipa tiki feteyóló Kótó beterepaae wapa, ti hepen bemó mo doasi hȩkese dere alané i haemó dere hȩkese tȩteróló bosene falapó. Téretei, mepaae 99 so whi̧né duraalu, da̧ me dowi alakélé dumipa, kisipa tiki ha̧le neyóló feteyaaloé dere so whi̧paae hȩkese doaló dumipó,” yalepó.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Ai ala kaae me i ape. “So beta̧né silpa kapané aleyale naasetamo moni kekó beta̧ alutepa, ama noa ala yaaloé? Keka̧airaalu sa̧ dȩyóló be tua̧mó muó mole mome wisiyóló fuóló kekó̧ló mupa sumié?
8 Jesus continuou:
9 Atéró su, ama fulumu so whi̧ró be whi̧ so whi̧tamopaae kale aluyale moni ke saleteiné da̧ hȩkese yaalopa, dia̧ fea beta̧paae toura̧le ape enérapó.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Ya̧lo dia̧paae i dere ape. Ai ala dere kaae, mepaae whi̧ de ama dowi ala taaróló, kisipa feteyóló Kótópaae wapa, ti ó hepen bemó betere ensel-rape mo doasi hȩkesené sinaalo ai ape,” yalepó.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Atéró, Yesuné ama deté wou betere fo tómó me i fo yalepó. “Whi̧ beta̧né naale tamo beterepó.
11 E Jesus disse ainda:
12 Téru, me dekȩ naalené alimapaae duraalu, ‘Apa-ó, naao ya̧lo no da̧momó melaai muló betere o̧la o̧la bukóló ȩmaletamo a̧lae,’ depa, alimané naalema tamo tua̧mó bukuralepó.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Atéró kale dekȩ naale alimané melale o̧la o̧la fea sóró, mo saletó tikipaae felepó. Atéró bitu, mepaae kae kae ala ho̧ko deté fu beteró, ama kale sóró fele o̧la o̧la fea kemeralepó.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 — ausente —
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 — ausente —
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Atéró fóló, kale hupurape kaae tapa mené a̧mó nokole o̧lakélé menipó. Tétepa, a̧ wotemó kale hupurape matere besa̧ae bolo naai kisipa mutu betalepó.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Atétu ama take muale kisipa feteyóló, momó wisi kisipa muóló duraalu, ‘Ya̧lo ayané ama kutó diratere whi̧rapeta, o̧la dekéró mupa nuku beteretei, ȩ imó wotené sukutapó.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Tétereteiné, mió ȩ momó ya̧lo aya beterepaae fesaae fóló i fo yaalopó. Apa-ó, ó hepen-mó betere Kótópaaekélé, ya̧paaekélé ya̧lo wisi ala eréni, mo doasi dowi ala eralepó.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Atéyaleteiné, mió ȩ naao naale ao̧réni, kutó diratere whi̧rape kaae beterae,’ yaairaalu faai kisipa mualepó.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Atéró tuȩ́ teketu beteró, kale naale a̧ betere tiki taaróló, alima beterepaae momó fesaae felepó. Atéró kale naale mo umó wou betepa alimané kolóló, ama hosaamó suraalu, a̧ mo hapale sururu yóló fóló, apuó taru ko̧ló tukó nalepó.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Atétepa kale naalené alimapaae duraalu, ‘Aya-ó, naao kele tómókélé, hepen bemó betere Aya Kótóné kele tómókélé, mo doasi dowi ala yalepó. Téyalepa, mió ȩ naao naale ao̧rao̧se,’ yalepó.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Téyaletei, kale naale alimané ama kutó diratere whi̧rapepaae duraalu, ‘Dia̧ mo hapale fóló, a̧mó deraaire kuti wisi sóo, naasemó bulaaire bi sóo, hómó horaaire ho̧leke be sóo, yóló derae,’ yalepó.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Atéró, ama kutó diratere whi̧rapepaae duraalu, ‘Da̧né a̧ hȩkeseróló o̧la deraalopa, beta̧ seraai bulmakau hupu male sene fae.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Ti noatepae, ya̧lo i naaleta suka̧letei momó kepaayóló biture kaae erapó. Mo ti aluyale whi̧tei momó dape sóró biture kaae epa, mió da̧né a̧mó o̧la deróló hȩkese yaairaalu i dere ape,’ yalepó.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Até du betepa, kale whi̧né topo naale kutómó daai be bela felekemó sókó walemó, kitatamo wole fo yóló, ki̧litu betere fo wosalepó.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Até du betepa, ama kutó diratere whi̧rapekó beta̧paae ape yóló duraalu, ‘Doa ai-a, noa alamaaté du bitu de?’ yalepó.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ti fo depa ama a̧paae duraalu, ‘Naao no me alakélé ini, mo wisiyóló sókó waleteiné, ayanaaoné seraai bulmakau hupu male dóló o̧la i derótu betere ape,’ yalepó.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ai du betere ala kilitu, kale topo naalené alimatamo doasi fopaae buóló, bepaae hotere hó̧yóló belamó dalepó. Atépa, alima doropóló naalema be dolopaae holó̧póló, bératere fo yalepó.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Téyaletei, ama alimapaae duraalu, ‘Kelere! Ba fo doko̧ fea ȩ naao wae sóró kutó diratere whi̧ kaae bitu, hó̧kélé ini naao erae dere ala ya̧lo eró tawalepó. Téyaletei, ya̧lo fulumu whi̧rapetamo dóló nó̧póló, naao meme hupu male beta̧kókélé menipó.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Até yaletei, naao ai naale ho̧ko nópumó kutu beteró naao melale wisi wisi o̧la fea aluróló wapatei, naao a̧mó seraai bulmakau hupu male dóló o̧la ai deratere ape,’ yalepó.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Ai fo depa alimané duraalu, ‘Ti naale-ó ya̧ta, suka fea ȩtamo betereteiné ya̧lo mole o̧la o̧la feata, ti naaotóró ai ape.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Téreteiné da̧ fea hȩkese duraalu, a̧mó o̧la deralepa, ya̧ depe sekȩni hȩkese yae. Ti noatepae, naao no a̧ mo ti suka̧le whi̧ momó kepaayóló wóló biture kaae epa o̧la deratere ala taaréni, mo enérapó. A̧ta, aluyale whi̧tei, momó sókó wapa dape sóró i betere ape,’” yalepó.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.