Lucas 10
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC
1 Atéyale ki̧lipaae. Talené mepaae 72 whi̧rape sóró beteróló, a̧ faai dere be hulua doko̧paae atimapi fó̧póló, tamo tamoyóló dotȩyalepó.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Atéró dotȩyaai atimapaae duraalu, “Kutómó o̧la mo dekéró u̧lumépatei, ai o̧la saaire whi̧ beta̧ doaló meipó. Térapa, ai o̧la sere ala tȩteróló kaae tare Talené mepaae whi̧rapekó ai kutópaae dotonó̧póló, Talepaae kemayae.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Dia̧ bete ha̧orape betere tua̧paae sipsip hupu malerape kaae, ya̧lo i dotonatere ape.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Dia̧ furaalu moni detere bekélé, mo yokélé, hó bekélé, sóró fao̧se. Tu̧mó furaalu, so whi̧paae ko̧leó fokélé ini, fó beta̧ yae.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Dia̧ beta̧ whi̧né bemó sókó furaalu, Kótóné hosaa muni deyóló dua betere ala dia̧ tua̧mó muló̧póló yae, fo beta̧ yae.
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Ai be tua̧mó hosaa muni deyóló dua betere whi̧tamo betepa, ti Kótóné hosaa muni deyóló dua betere ala ai whi̧ tua̧mó muaalopó. Meipa, ti ai ala dia̧tamo momó fesaae waalo ai ape.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Ai fitere bemótóró bitu, atimané dia̧mó matere o̧laró wȩitamotóró nuku betae. Ti aita, diaao̧ diteremó kutómó dupu dono ai sere ape. Térapa, dia̧ be doko̧ ho̧ko fité kuni, fitere bemótóró fitua yae.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Téró, dia̧ beta̧ be huluamó sókó fenalemó, ai be hulua so whi̧né dia̧ wisiyóló dape sóró o̧la matepa, ti ai o̧latóró nae.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Atéró bitu, ai be huluamó kisi daae mole so whi̧ wisirótua yae. Diaao̧ atimapaae yó mótu, ‘Kótóné tȩteróló kaae tare alakélé dia̧ beterepaae mo felekemó wale ape,’ fo yae.
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Téyaalotei, dia̧ beta̧ be huluamó sókó fenalemó, atimané dia̧ wisiyóló dape sinitepa, ti ai be bela tua̧mó daalu, atimapaae i fo yae.
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Diaao̧ yale alamó, dia̧né be hae da̧né hómó dakeretei diaao̧ keletómó i helekȩtere ape,’ fo yae. Dia̧né dowa̧ae fu betepa, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole ala mo felekemó waalopa, dia̧ diriyóló kisipa muae yae,” yalepó.
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Atéró, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Kótóné i haemó betó mole so whi̧ taletere sukamó, Sodom be huluamó betó mole so whi̧paae doasi sekȩi ala eraalotei, dia̧ wisiyóló dape sinitere be hulua so whi̧paae eraaire sekȩi alata, mo doasi bosenóló eraalo ai ape.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 Korasin beró Betsaida be huluatamomó betó mole so whi̧ dia̧ tua̧paae doasi sekȩi ala waalopa, dia̧ mo wió yae. Ti noatepae, i be hulua tamomó erale kelemei kaae, Tair-ró Saidon be huluatamomó erólua̧sóró, ti atima mo taketitei yei kuti bukóo, kili diyóo, yóló kisipa feteyóló bitua̧pó.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Téyaalotei, Kótóné fo tokó̧ló tale dere sukamó Taia-ró Saidon be hulua so whi̧tamopaae sekȩi ala eraalotei, dia̧paaeta, ai bosenóló mo doasi sekȩi ala eraalo ai ape.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Dia̧ Kapeneam be hulua so whi̧-ó, diaao̧ kisipané dia̧ Talené ó sa̧paae dapesó horaalopóló de? Meipa, doa ko̧leó. Whi̧ mo ti sukó̧ló aluyaaire dolopaaetei derepaalo ai ape,” yalepó.
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Tétepa, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Mepaae diaao̧ dere fo wosetere so whi̧né ti ya̧lo dere fokélé wosetapó. Mepaae so whi̧ dené dia̧ hó̧ratepa, ti ȩkélé hó̧ratapó. Téretei, mepaae whi̧ dené ya̧lo dere fo woseni nisiyóló hó̧ratepa, ti ȩ dotȩyale whi̧kélé hó̧ratapó,” yalepó.
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Téró, kale dotȩyale 72 whi̧rape hȩkesetamo momó fesaae wóló duraalu, “Tale-ó, da̧né naao doi yóló dowi keperape doló ho̧konatepa, da̧né dere fo mo beta̧ wosóló fua dapó,” yalepó.
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Ti fo depa, ama atimapaae duraalu, “Hepen bemó dowi Satan epée dȩ kaae fita̧a deté i haepaae dorowapa kelalepó.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Dowi wuliró to̧rapetamo dia̧né tȩya depa, da̧né bóe whi̧ Satan-né bole fotoko̧né dia̧ doraalomeipó.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Ti ai alata motei, kale dowi keperape dia̧ ao̧mó sukó̧ló beteremó hȩkeseni, hepen bemó diaao̧ doi asȩyóló moleteimó beta̧ dia̧ hȩkesetu betae,” yalepó.
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Atéyale sukamó, Yesu a̧ Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, doasi hai̧né sukutu duraalu, “Hepen beró haetamo aleóló muló betere Aya Tale-ó, skul yóló doasi kisipa sere whi̧raperó fea ala tuȩ́re whi̧rapetamoné kelao̧sóró kinóo, ketei ao̧re whi̧rapené koló̧póló, ha̧kearóo dere kilitu, ya̧lo ya̧paae mo kée yóló, naao doi sóró horatapó. Aya-ó, aita mo naao kisipa mole alatóró erapó,” yalepó.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Téró, Yesuné atimapaae duraalu, “Ai ala feata, ya̧lo tȩteróló kaae tanó̧póló, Ayané ȩpaae meló beterapó. Whi̧ beta̧nékélé Naalema tuȩ́ni, Alimané beta̧ tuȩ́rapó. Atére kaae, Alimakélé whi̧ beta̧né tuȩ́ni, Naalemané beta̧ tuȩ́rapó. Atérené Naalemané ama Aya i ape yóló yó melaai tuȩ́ mole so whi̧paae yó matepa, ai so whi̧né maaté Alima tuȩ́nérapó,” yalepó.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Téró, Yesu a̧ ama yó matere whi̧rape atimanale bitu, a̧ atima beterepaae fetée fóló duraalu, “Mió diaao̧ kelené i kilitu betere ala tuȩ́ sere so whi̧ Kótóné wisiró beterapóló, hai̧né sukutu beteró̧póló yae.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Ti noatepae, ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mió keletere ala take betale ko̧ló whi̧raperó topo whi̧rapetamoné kelenée deté waletei kilini yóo, diaao̧ wosetu betere fokélé wosenée deté waletei woseni yóo ipakalepó,” yalepó.
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Téró, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧ beta̧ turukó holóló Yesu su̧sóró duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ȩ mo ti betó tawaairaalu, noa alakó yaaloé?” yalepó.
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Ti fo depa ama duraalu, “Ai asȩmó noa fo ere? Ai yóló muló betere fo dosa̧atu, naao noa kisipa mute?” yalepó.
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Ai fo depa, kale whi̧né a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Tale Kótópaae hȩkesené sinóló yaala sókó fole alata, naao hosaa turónékélé, kepe turónékélé, fotoko̧ turónékélé, kisipa tiki turónékélé, du betae. Tétu, naaotei ya̧ hȩkesené sukutu dere kaae, naao be whi̧ so whi̧paaekélé, atéró hȩkesené sukó̧ló yaala sókó fu betae,” yalepó.
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Ti fo depa, Yesuné kale whi̧paae duraalu, “Aita, naao mo dono tokó̧ matapa, ya̧ mo ti betaasepóló, ai alatóró ha̧le yó tawae,” yalepó.
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Téró kale whi̧né ama yale fonétei a̧ só deranépa, a̧ donore whi̧ ao̧yóló Yesupaae woseturaalu, “Naao ȩpaae be whi̧pó dere fo-a, demó de?” yalepó.
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ai fo depa, Yesuné duraalu, “Whi̧ beta̧ i Jerusalem be taaróló, Jeriko bepaae durupu betalepó. Téyalemó, o̧lémi nokole whi̧rape tu̧ tua̧mó melaa muóló, ama kuti sorokóló taae faróló a̧ susupuróló felekemó suka̧ai du betepa atima felepó.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Atéró, Talepaae momaratere whi̧ beta̧ ai kale whi̧ derepele tu̧mó durupuraalu kelalemó, kale whi̧ tu̧mó mupa, dekeróló a̧ dȩmó derepelepó.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Atétepa, beta̧ Lipai fake whi̧ a̧kélé sókó walemó, kale whi̧ sinóló mupa kolóló, dekeróló a̧kélé dȩmó felepó.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Téyaletei, beta̧ Samaria whi̧ a̧kélé kale whi̧ mole tikimó sókó wouraalu kelalemó, ko̧lei ala epa kilitu, ama tao saai kisipa mualepó.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Atéturaalu, a̧ kale whi̧ mole felekepaae fóló, kale whi̧né doalére tikimó wel wȩiró wain wȩitamo dilóló dokalepó. Téró, kale whi̧ ama donki hupu tómó beteróló fóló, uké whi̧rape fitua dere bemó beteróló, kale whi̧ ama mo wisiyóló kaae tarepó.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Téró, be dȩtepa hi̧ka kale whi̧né ama silpa moni tamo sóró, kale uké whi̧rape fitere be kaae tare whi̧paae duraalu, ‘Ya̧lo i matere moniné a̧ kaae taté felalemó, ai moni tamo kemetepa, ti ȩ wóló naao moni ya̧lo tokó̧ melaalopa, a̧ mo wisiyóló kaae tawae,’” yalepó.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Téró, Yesuné kale Moses-né asȩre fo yó matere whi̧paae duraalu, “Naao kisipané i whi̧rape sorekó mé whi̧ kale dale whi̧né ama be whi̧ kaae ao̧yaleé?” yalepó.
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Ti fo depa, kale whi̧né momó tokó̧ mótu duraalu, “Ko̧lené sukutu tao sale whi̧pó,” yalepó. Ai fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Ama yale ala kaae, naaokélé yaai fae,” yalepó.
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Téró, Yesu a̧ ama yó matere whi̧rapetamo tu̧mó fité woló, Mata betere be huluamó sókó wapa, Matané a̧tamo betaai dape salepó.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Matané kema Mariakélé Yesuné hó ao̧mó bituraalu, ama dere fo wosetu betalepó.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Atétu betepatei, Marta a̧ atima naaire o̧lamó bipi du bituraalu, ama yó matere fo wisiyóló wosenipó. Atétepa, kale so Yesu beterepaae wóló a̧paae duraalu, “Tale-ó, ȩ ya̧lo wotoró depe tukó wei ala du beterapa, ama ȩ tao sene wó̧póló, naao a̧paae dumié?” yalepó.
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Ti fo depa, Talené a̧paae duraalu, “Ti senaale Mata-ó, ya̧ta mepaae ala noa yaaloé yóló, doasi whaalia du betereteiné ya̧ ai só deró betere ape.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Téretei, mo doasi topo o̧la beta̧ ya̧ seni, ya̧ya̧ ai ere ape. Mariané ama beta̧ mo doasi topo o̧lapóló kisipa muóló sóró taretei da̧né fasó saalomeipó,” yalepó.
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.