Lucas 10

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Atéyale ki̧lipaae. Talené mepaae 72 whi̧rape sóró beteróló, a̧ faai dere be hulua doko̧paae atimapi fó̧póló, tamo tamoyóló dotȩyalepó.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Atéró dotȩyaai atimapaae duraalu, “Kutómó o̧la mo dekéró u̧lumépatei, ai o̧la saaire whi̧ beta̧ doaló meipó. Térapa, ai o̧la sere ala tȩteróló kaae tare Talené mepaae whi̧rapekó ai kutópaae dotonó̧póló, Talepaae kemayae.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Dia̧ bete ha̧orape betere tua̧paae sipsip hupu malerape kaae, ya̧lo i dotonatere ape.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Dia̧ furaalu moni detere bekélé, mo yokélé, hó bekélé, sóró fao̧se. Tu̧mó furaalu, so whi̧paae ko̧leó fokélé ini, fó beta̧ yae.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Dia̧ beta̧ whi̧né bemó sókó furaalu, Kótóné hosaa muni deyóló dua betere ala dia̧ tua̧mó muló̧póló yae, fo beta̧ yae.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Ai be tua̧mó hosaa muni deyóló dua betere whi̧tamo betepa, ti Kótóné hosaa muni deyóló dua betere ala ai whi̧ tua̧mó muaalopó. Meipa, ti ai ala dia̧tamo momó fesaae waalo ai ape.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Ai fitere bemótóró bitu, atimané dia̧mó matere o̧laró wȩitamotóró nuku betae. Ti aita, diaao̧ diteremó kutómó dupu dono ai sere ape. Térapa, dia̧ be doko̧ ho̧ko fité kuni, fitere bemótóró fitua yae.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Téró, dia̧ beta̧ be huluamó sókó fenalemó, ai be hulua so whi̧né dia̧ wisiyóló dape sóró o̧la matepa, ti ai o̧latóró nae.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Atéró bitu, ai be huluamó kisi daae mole so whi̧ wisirótua yae. Diaao̧ atimapaae yó mótu, ‘Kótóné tȩteróló kaae tare alakélé dia̧ beterepaae mo felekemó wale ape,’ fo yae.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Téyaalotei, dia̧ beta̧ be huluamó sókó fenalemó, atimané dia̧ wisiyóló dape sinitepa, ti ai be bela tua̧mó daalu, atimapaae i fo yae.
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Diaao̧ yale alamó, dia̧né be hae da̧né hómó dakeretei diaao̧ keletómó i helekȩtere ape,’ fo yae. Dia̧né dowa̧ae fu betepa, Kótóné tȩteróló kaae tare ao̧mó mole ala mo felekemó waalopa, dia̧ diriyóló kisipa muae yae,” yalepó.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Atéró, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Kótóné i haemó betó mole so whi̧ taletere sukamó, Sodom be huluamó betó mole so whi̧paae doasi sekȩi ala eraalotei, dia̧ wisiyóló dape sinitere be hulua so whi̧paae eraaire sekȩi alata, mo doasi bosenóló eraalo ai ape.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Korasin beró Betsaida be huluatamomó betó mole so whi̧ dia̧ tua̧paae doasi sekȩi ala waalopa, dia̧ mo wió yae. Ti noatepae, i be hulua tamomó erale kelemei kaae, Tair-ró Saidon be huluatamomó erólua̧sóró, ti atima mo taketitei yei kuti bukóo, kili diyóo, yóló kisipa feteyóló bitua̧pó.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Téyaalotei, Kótóné fo tokó̧ló tale dere sukamó Taia-ró Saidon be hulua so whi̧tamopaae sekȩi ala eraalotei, dia̧paaeta, ai bosenóló mo doasi sekȩi ala eraalo ai ape.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Dia̧ Kapeneam be hulua so whi̧-ó, diaao̧ kisipané dia̧ Talené ó sa̧paae dapesó horaalopóló de? Meipa, doa ko̧leó. Whi̧ mo ti sukó̧ló aluyaaire dolopaaetei derepaalo ai ape,” yalepó.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Tétepa, Yesuné ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Mepaae diaao̧ dere fo wosetere so whi̧né ti ya̧lo dere fokélé wosetapó. Mepaae so whi̧ dené dia̧ hó̧ratepa, ti ȩkélé hó̧ratapó. Téretei, mepaae whi̧ dené ya̧lo dere fo woseni nisiyóló hó̧ratepa, ti ȩ dotȩyale whi̧kélé hó̧ratapó,” yalepó.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Téró, kale dotȩyale 72 whi̧rape hȩkesetamo momó fesaae wóló duraalu, “Tale-ó, da̧né naao doi yóló dowi keperape doló ho̧konatepa, da̧né dere fo mo beta̧ wosóló fua dapó,” yalepó.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Ti fo depa, ama atimapaae duraalu, “Hepen bemó dowi Satan epée dȩ kaae fita̧a deté i haepaae dorowapa kelalepó.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Dowi wuliró to̧rapetamo dia̧né tȩya depa, da̧né bóe whi̧ Satan-né bole fotoko̧né dia̧ doraalomeipó.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Ti ai alata motei, kale dowi keperape dia̧ ao̧mó sukó̧ló beteremó hȩkeseni, hepen bemó diaao̧ doi asȩyóló moleteimó beta̧ dia̧ hȩkesetu betae,” yalepó.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Atéyale sukamó, Yesu a̧ Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, doasi hai̧né sukutu duraalu, “Hepen beró haetamo aleóló muló betere Aya Tale-ó, skul yóló doasi kisipa sere whi̧raperó fea ala tuȩ́re whi̧rapetamoné kelao̧sóró kinóo, ketei ao̧re whi̧rapené koló̧póló, ha̧kearóo dere kilitu, ya̧lo ya̧paae mo kée yóló, naao doi sóró horatapó. Aya-ó, aita mo naao kisipa mole alatóró erapó,” yalepó.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Téró, Yesuné atimapaae duraalu, “Ai ala feata, ya̧lo tȩteróló kaae tanó̧póló, Ayané ȩpaae meló beterapó. Whi̧ beta̧nékélé Naalema tuȩ́ni, Alimané beta̧ tuȩ́rapó. Atére kaae, Alimakélé whi̧ beta̧né tuȩ́ni, Naalemané beta̧ tuȩ́rapó. Atérené Naalemané ama Aya i ape yóló yó melaai tuȩ́ mole so whi̧paae yó matepa, ai so whi̧né maaté Alima tuȩ́nérapó,” yalepó.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Téró, Yesu a̧ ama yó matere whi̧rape atimanale bitu, a̧ atima beterepaae fetée fóló duraalu, “Mió diaao̧ kelené i kilitu betere ala tuȩ́ sere so whi̧ Kótóné wisiró beterapóló, hai̧né sukutu beteró̧póló yae.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Ti noatepae, ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mió keletere ala take betale ko̧ló whi̧raperó topo whi̧rapetamoné kelenée deté waletei kilini yóo, diaao̧ wosetu betere fokélé wosenée deté waletei woseni yóo ipakalepó,” yalepó.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Téró, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧ beta̧ turukó holóló Yesu su̧sóró duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ȩ mo ti betó tawaairaalu, noa alakó yaaloé?” yalepó.
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Ti fo depa ama duraalu, “Ai asȩmó noa fo ere? Ai yóló muló betere fo dosa̧atu, naao noa kisipa mute?” yalepó.
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Ai fo depa, kale whi̧né a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Tale Kótópaae hȩkesené sinóló yaala sókó fole alata, naao hosaa turónékélé, kepe turónékélé, fotoko̧ turónékélé, kisipa tiki turónékélé, du betae. Tétu, naaotei ya̧ hȩkesené sukutu dere kaae, naao be whi̧ so whi̧paaekélé, atéró hȩkesené sukó̧ló yaala sókó fu betae,” yalepó.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Ti fo depa, Yesuné kale whi̧paae duraalu, “Aita, naao mo dono tokó̧ matapa, ya̧ mo ti betaasepóló, ai alatóró ha̧le yó tawae,” yalepó.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Téró kale whi̧né ama yale fonétei a̧ só deranépa, a̧ donore whi̧ ao̧yóló Yesupaae woseturaalu, “Naao ȩpaae be whi̧pó dere fo-a, demó de?” yalepó.
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Ai fo depa, Yesuné duraalu, “Whi̧ beta̧ i Jerusalem be taaróló, Jeriko bepaae durupu betalepó. Téyalemó, o̧lémi nokole whi̧rape tu̧ tua̧mó melaa muóló, ama kuti sorokóló taae faróló a̧ susupuróló felekemó suka̧ai du betepa atima felepó.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Atéró, Talepaae momaratere whi̧ beta̧ ai kale whi̧ derepele tu̧mó durupuraalu kelalemó, kale whi̧ tu̧mó mupa, dekeróló a̧ dȩmó derepelepó.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Atétepa, beta̧ Lipai fake whi̧ a̧kélé sókó walemó, kale whi̧ sinóló mupa kolóló, dekeróló a̧kélé dȩmó felepó.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Téyaletei, beta̧ Samaria whi̧ a̧kélé kale whi̧ mole tikimó sókó wouraalu kelalemó, ko̧lei ala epa kilitu, ama tao saai kisipa mualepó.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Atéturaalu, a̧ kale whi̧ mole felekepaae fóló, kale whi̧né doalére tikimó wel wȩiró wain wȩitamo dilóló dokalepó. Téró, kale whi̧ ama donki hupu tómó beteróló fóló, uké whi̧rape fitua dere bemó beteróló, kale whi̧ ama mo wisiyóló kaae tarepó.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Téró, be dȩtepa hi̧ka kale whi̧né ama silpa moni tamo sóró, kale uké whi̧rape fitere be kaae tare whi̧paae duraalu, ‘Ya̧lo i matere moniné a̧ kaae taté felalemó, ai moni tamo kemetepa, ti ȩ wóló naao moni ya̧lo tokó̧ melaalopa, a̧ mo wisiyóló kaae tawae,’” yalepó.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Téró, Yesuné kale Moses-né asȩre fo yó matere whi̧paae duraalu, “Naao kisipané i whi̧rape sorekó mé whi̧ kale dale whi̧né ama be whi̧ kaae ao̧yaleé?” yalepó.
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Ti fo depa, kale whi̧né momó tokó̧ mótu duraalu, “Ko̧lené sukutu tao sale whi̧pó,” yalepó. Ai fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Ama yale ala kaae, naaokélé yaai fae,” yalepó.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Téró, Yesu a̧ ama yó matere whi̧rapetamo tu̧mó fité woló, Mata betere be huluamó sókó wapa, Matané a̧tamo betaai dape salepó.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Matané kema Mariakélé Yesuné hó ao̧mó bituraalu, ama dere fo wosetu betalepó.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Atétu betepatei, Marta a̧ atima naaire o̧lamó bipi du bituraalu, ama yó matere fo wisiyóló wosenipó. Atétepa, kale so Yesu beterepaae wóló a̧paae duraalu, “Tale-ó, ȩ ya̧lo wotoró depe tukó wei ala du beterapa, ama ȩ tao sene wó̧póló, naao a̧paae dumié?” yalepó.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ti fo depa, Talené a̧paae duraalu, “Ti senaale Mata-ó, ya̧ta mepaae ala noa yaaloé yóló, doasi whaalia du betereteiné ya̧ ai só deró betere ape.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Téretei, mo doasi topo o̧la beta̧ ya̧ seni, ya̧ya̧ ai ere ape. Mariané ama beta̧ mo doasi topo o̧lapóló kisipa muóló sóró taretei da̧né fasó saalomeipó,” yalepó.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.