João 6
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARA
1 Atéró mepaae be dȩrape kemetepa, nalo Yesu a̧ Kaleli wȩi uté fókuró tȩ felepó. Ai wȩi kȩlané doi meta, Taiberius-pó.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Yesu a̧ atéró fóló beteremó, mepaae kisi daae mole so whi̧ wisiratere kelemei alarape kelaleteiné so whi̧ mo feané a̧ sya wou betalepó.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Atéró, Yesu a̧ beta̧ du sokore ao̧paae hololó, ama yó matere whi̧rape atima fea beta̧mó beterepó.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Atéyale alata kale boseneyóló fele be dȩmó, Juda fake whi̧rapené o̧la detere ala felekemó sókó waai deremó yalepó.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Atéró, Yesuné ama kelalemó, so whi̧ mo ha̧le o̧la kaae, a̧ beterepaae wou betepa Filip-paae duraalu, “Doa i so whi̧ naaire bred okó momó dupu yaaloé?” yalepó.
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Yesuné Filip-paae atéró wosale fota, ama yaaire ala tuȩ́rutei, Filip-né noa fokó déró a̧ ka̧ae kolóló su̧ suraalu yalepó.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Ai fo depa, Filip-né Yesupaae duraalu, “200 silpa moni-né dupu dere bred o i betó mole so whi̧ fea su̧mó naalomei, sawa téti nenérapó,” yalepó.
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 — ausente —
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 — ausente —
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Atétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ai so whi̧ ne tómó beteró̧póló yae,” depa, atima betalepó. Ai tua̧mó betere naale senaaleró sorapetamo dosa̧ani, whi̧rape maaté dosa̧ayóló touróturaalu, 5000-rópó.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Atéró, Yesuné kale bali o bularape fea sóró taruraalu, Talepaae mo kée yóló terekée daalu yóló, so whi̧mó a̧liralepó. Ya tamokélé bred o yale kaaetóró yóló a̧liratepa, atima fea mo su̧mó nalepó.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Atéró su̧tepa, ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Muni fele buki o̧la ha̧le beseké yao̧sórópa, fea daseté kwȩyae,” yalepó.
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Atéró nale aporó bred o bulanétei, buki muni fupa daseté kwȩyóló, 12 yorape deyóló fa̧analepó.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Ai betó mole so whi̧né Yesuné atei kaae kelemei ala eratepa kolóló duraalu, “I whi̧ta, i haepaae waalopóló take bopetu betale Kótóné ko̧ló whi̧ a̧tóró hi̧ti irurapó,” du betalepó.
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Atéró, ai so whi̧né Yesupaae woseni, atima ko̧leaanétei a̧ doasi topo whi̧ sóró beteraai kisipa mualepó. Atima atéró mutere kisipa tiki bete Yesuné kilitu atima taaróló, a̧ ama wotoró beta̧ du sorokore tikipaae momó biti̧ holalepó.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Téró, atéyale sukamó kuluka be dikité dorowaletamo Yesuné yó matere whi̧rape atima maaté Kaleli wȩi fókupaae derepelepó.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Atéró, aimó atima Yesu a̧ kaae tawóló daapatei be diki yalepó. Atétepa, kale whi̧rape atima wȩi nukupaae biti̧ holóló, Kapeneam be huluapaae faairaalu, ai wȩi kȩla tua̧mó tukóló fu betalepó.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Atéró fu betalemó, doakale besȩ́ tiki wouraalu, doasi wȩi asya walepó.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Até depatei, atima 5 ó 6 kilomita da̧lemó nuku i̧té fu bitu kelalemó, atima nukutamo wou betepa, Yesu a̧ hokolaa yaairaalu, wȩi tómó daaté wou betalepó. Atétepa kilitu, atima doasi winé suka̧lepó.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ita ȩpa, dia̧ wiyao̧se,” yalepó.
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Tétepa, kale whi̧rape atima witere ala taaróló, halaainé Yesu dape sóró, nuku tua̧paae beteraai kisipa mualepó. Atéró dape sóró, atima faaire wȩi fóku feleke inipatei, utéró hapale tétitóró sókó felepó.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Atéró, Yesuné ama yó matere whi̧rape atima fi tikimó, ai wȩi fókumó betó mupa fele so whi̧ atima fiyóló, hi̧ka turukó huturaalu etei kisipa mualepó. Imó mole beta̧ nukumóta Yesu bitini, ama yó matere whi̧rape maaté betóló felepó du betalepó.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Atéró, Taiberius beró wale whi̧rape mepaae atimané nukutamo, take Talené mo kée yóló, o̧la a̧liyóló nuku betale tikimó sókó walepó.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Atéró, ai sukamótóróti mepaae whi̧rapekélé, kale nukutamo wale whi̧rapetamoné Yesuró ama yó matere whi̧rapetamo keka̧lemó kilinitepa, Kapeneam be huluapaae keka̧ai dapóló, atima nukupaae biti̧ holóló felepó.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Atéró, kale so whi̧né Yesu kekitu beteró, wȩi fóku uté tȩró betepa kolóló a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ya̧ ipaae metéli waleé?” yalepó.
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ai fo depa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Diaao̧ ȩ kekitu betere beteta, sira yaaire kelemei alarape eraleteimó kisipa mutu, ȩ kekitu betere? Mo meipó. Kale bred o su̧mó naleteiné diaao̧ ȩ ai keketé kutu betere ape.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 I haemó nokole mo o̧lata, ti doyóló aluyaalopó. Atéyaaire o̧lamótei, dia̧ depe tukówei ala du betao̧se. Mo ti betaaire o̧lata, kale whi̧né Naalemané dia̧mó melaalopa, ai o̧la mo ketekȩ buóló hai̧tamo sae. Atei o̧la melaaire whi̧ta, Alima Kótóné fopeyóló a̧tóró wisirapóló siriróló, beteró beterapó,” yalepó.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ai fo depa, atimané a̧paae woseturaalu, “Kótóné ama da̧paae dirae dere kutó-a, noaé?” yalepó.
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Tétepa, Yesuné duraalu, “Kótóné ama dirae dere kutóta i ape. Kótóné ama dotonó betere whi̧ beta̧paae kisipa tiki tiróló betae,” yalepó.
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Ai fo depa, atimané a̧paae duraalu, “Talené eratapóló da̧né kisipa tiró̧póló, naao noa kelemei alakó eraaloé?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Mo take da̧né noutererape atima ha̧le kópu ka̧ae fi haemó kuturaalu, mana o beta̧ nó̧póló ó hepen bemó derótua ipakalepóló, asȩmó yóló muló beterapó,” yalepó.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Dia̧paae ya̧lo mo i dere ape. Hepen bemó derótua yale bred ota Moses-né menitei, ya̧lo Ayané beta̧ ó hepen bemó deratere mo bete mole bred o dia̧mó mótu beterapó.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Ti Kótóné ai mótu betere mo bete mole ota ó hepen be taaróló dorowóló, i haemó betó mole so whi̧mó mo ti betere bete matere whi̧ta, ȩtórótipó,” yalepó.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ai fo depa, atimané a̧paae duraalu, “Doa whi̧-ó, naao ai bope dere ota, mo miótóró kaae sóró da̧mó melaasepé,” yalepó.
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ai fo depa, Yesuné atimapaae ha̧kearóló duraalu, “Mo ti betere bete mole ota ȩtórótipó. Mepaae so whi̧ de ȩ beterepaae wapa, ai so whi̧ wotekélé mo yaalomeipó. Mepaae so whi̧ de ȩpaae kisipa tiki tiratepa, ti ai so whi̧ wȩi nokole dere ala mo sawakélé yaalomeipó.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Take ya̧lo dia̧paae yale fo kaae, momó i dere ape. Ȩ wale ala diaao̧ kelaletei, ȩpaae kisipa tiki tiratere ala dumipó.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Ya̧lo Ayané ȩpaae matere so whi̧ feata, ti ȩ beterepaae wou betaalopó. Mepaae so whi̧ detamo ȩ beterepaae wapa, ti ya̧lo atima fae yóló ho̧konatere alakélé mo yaalomeipó.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Ti noatepae, ȩ ó hepen be taaróló i haepaae dorowaleteita, ya̧lo kisipa mole ala yaai dapóló anipó. Téni, ȩ dotȩyale whi̧né ama kisipa mole alatóró eraairaalu woló i betere ape.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ya̧lo Aya ȩ dotȩyale sekȩ́né ama kisipa mole alata ipó. Ama ȩpaae melale so whi̧ mo beta̧kélé ya̧lo aluréni, take kemetere sukamó atima fea kepaayóló mo ti beteró̧póló kisipa mutu ȩ dotonalepó.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Ti ya̧lo Ayané ama kisipa mole alata ipó. So whi̧ de ama Naalemané dere ala kolóló a̧paae kisipa tiki tiratepa, ti atétere so whi̧ mo ti betótóró tawaalopó. Ai so whi̧ta, take kemetere sukamó ya̧lo kepaaróló beteraalo ai ape,” yalepó.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ai fo deremó kale Juda fake so whi̧né duraalu, “A̧ta, ó hepen be taaróló dorowale bred opó du betere fo-a, noa betené dérópóló,” atima dei tuȩ́ mutu, a̧ faletu betalepó.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Kale dere kaae atimasisitei duraalu, “I sekȩ́ta, kale Josep-né naalema Yesu hi̧ti meié? Ama hamaró alimatamota, da̧né tuȩ́rapó. Tépatei, a̧ ó hepen beró dorowalepó du betere fota, noa betené dérópó,” yalepó.
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Atétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Dia̧sisitei dei tuȩ́ muóló kȩlaarótu betere fo taalae.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Whi̧ me de ȩ beterepaae ama ko̧leaané wonénipó. Ya̧lo Aya ȩ dotȩyale sekȩ́né amatei ȩ beterepaae a̧lisóró wapa, ti wonérapó. Ai so whi̧ta, take kemetere sukamó ya̧lo kepaaróló mo ti beteraalo ai ape.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Mo take betale Kótóné ko̧ló whi̧rapené asȩmó i fo erapó.
45 Está escrito nos profetas:
46 Mo whi̧ beta̧nékélé Kótó kilinitei, kale Alimatamo betóló wale Naalené beta̧ ti Alima kolóló kisiparapó.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Whi̧ me detamo ȩpaae kisipa tiki tiró betepa, ti ai whi̧né mo ti betó tare bete sóró tarapó.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 — ausente —
48 Eu sou o pão da vida.
49 — ausente —
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Atéyaletei, ó hepen bemó dorowale betere bete bole bred ota i mole ape. Ai o nokole so whi̧ sukó̧kélé mo yaalomeipó.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ó hepen bemó dorowale mo ti betere bred ota, ti ȩtórótipó. Whi̧ me de i o sóró nukupa, ai so whi̧ mo ti betó tawaalopó. I ota, haemó betó mole so whi̧ mo ti beteró̧póló, matere ya̧lo tiki mipó,” yalepó.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ai fo depa, kale Juda fake so whi̧ atimasisitei fo kȩlaaróló duraalu, “Haió, i whi̧né ama tikitei da̧paae naasepé dere fo-a, netéró nó̧póló melaai dérópó,” yalepó.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Kale Whi̧né Naalemané ama tiki miró fa̧ketamo nénitepa, ti atétere so whi̧ tua̧mó mo ti betere bete muni ai ape.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Mepaae so whi̧ dené ya̧lo tiki miró fa̧ketamo nukupa, ti ai so whi̧né mo ti betó tare bete sóró tarapó. Ai so whi̧ta, take kemetere sukamó ya̧lo kepaaróló beteraalopó.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ti noatepae, ya̧lo tikita ti nokole mo bete mole o̧la yóo, ya̧lo fa̧kekélé nokole mo bete mole wȩi yóo erapó.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Mepaae so whi̧ dené ya̧lo tiki miró fa̧ketamo nukupa, ti atétere so whi̧ ȩ tua̧mó betóo, ȩ ai so whi̧ tua̧mó betóo, erapó.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Mo ti betere sekȩ́ ya̧lo Ayané ȩ dotonatepa walepó. Ȩ betere betekélé ti ya̧lo Aya a̧tórótipó. Atére kaae, mepaae so whi̧ dené ȩ nokole o̧lapóló nuku betepa, ti betere bete ȩ ereteiné ai so whi̧ atimakélé ha̧le betó tawaalopó.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Ó hepen bemó dorowale bred ota, ti ȩ i ape. Mo take betale diaao̧ noutererape atimata, ó hepen bemó derótua yale mana o nukua yaletei, atima fea suka̧lepó. Tépatei, mepaae i o nokole so whi̧ta, mo ti betó tawaalopó,” yalepó.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 I fota, Yesuné u Kapeneam-mó tȩne fo wosetere be tua̧mó yó mótu betalepó.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ama yó matere whi̧rape mepaaené ai yale fo wosóló, atimasisi kȩlaaróló duraalu, “Ama ai yó matere whi̧ fota felékélé inipa, né wosaaloé?,” yalepó.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesuné ai yó matere fo ama yó matere whi̧rapené wosaalo meipóló kȩlaarótu betepa, Yesuné ama kisipa yóló atimapaae duraalu, “Ya̧lo i yó matere fo diaao̧ wosóló felénipa, ȩtamo dei tuȩ́ mute?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Kale Whi̧né Naalema a̧ take betale tikipaae momó fesaae hotepa kilitu, diaao̧ noa kisipa muaaloé?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Whi̧né mo tó tikita, doasi bete munitei, Dȩi Kepe Wisiné beta̧ mo ti betaaire bete mótu beterapó. Ya̧lo dia̧paae yó matere fota, Dȩi Kepe fa̧anuraalu, mo ti betere bete mótu beterapó.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Tépatei, dia̧ mepaae kisipa tiki tirénire whi̧rapekélé ai betere ape,” yalepó. Yesuné atéró yale fota, a̧paae tuȩ́ tiki tirénire whi̧raperó a̧ dó̧póló eleké deyaaire whi̧tamo take kaae sale sukamótei, ama kisipa yalepó.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Téró, Yesuné ama yale fo kemeni, ha̧le yótóró taru duraalu, “Ya̧lo take dia̧paae yale fo i ape. Mepaae so whi̧ de atima ko̧leaanétei, ȩ beterepaae waai dapóló wonénipó. Ya̧lo Ayané ȩ beterepaae a̧lisóró wapa, ti wonérapó,” yalepó.
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Ai sukamó kaae sóró, Yesuné yó matere whi̧rape mepaae a̧ sya fole ala taaralepó.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 — ausente —
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 — ausente —
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ya̧ta, Kótóné ama fopeyóló kae beteró betere whi̧ wisinaalepóló, da̧né ya̧paae tuȩ́ tiki tiró beterapó,” yalepó.
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Ai fo depa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Dia̧ 12 whi̧rapeta, ya̧lotei sorokó sóró kae beteró beterapó. Tépatei, beta̧ whi̧ tua̧paae dowi kepe doropóló ai betere ape!” yalepó.
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Ama ai yale fota, Iskariot be whi̧kó Saimon naalema Judas-mó kisipa muturaalu yalepó. Ti Judas a̧kélé 12 whi̧rapekó ama yó matere whi̧tei, a̧ dó̧póló eléké deyaaire sekȩ́pó.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.