João 18
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Atéró, Yesuné moma yóló kemetepa, ama yó matere whi̧rape atima betere tiki taaróló, Kidron ho tȩyóló felepó. Ai ho uté fakeró Olip nirape daae mulapó. Yesuró ama yó matere whi̧rapetamo ai ni daae mole tikimó sókó felepó.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Ai hae tikita, Yesu dó̧póló eleké deyaaire whi̧ Judas-né ama mo tuȩ́rapó. Ti aita, Yesuné ama yó matere whi̧rapetamo suka fea toura̧leta du betale tikipó.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Atéró, kale Judas a̧ ai ni daae mole tikimó sókó walepó. A̧ atéró wale alata, ama wotoró mei, mepaae diki tare whi̧rapekélé, Farisi whi̧raperó so whi̧mó momaratere topo whi̧rapené sóró beteró betere whi̧rapetamokélé, dapesó walepó. Ai whi̧rape atima feané mo sa̧kélé, lamp sa̧kélé, bóe dele o̧la o̧larapekélé, fea tawóló walepó.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Yesuné a̧paae eraaire ala fea ama kisipa irutei, a̧ sókó fóló atimapaae duraalu, “Diaao̧ ai-a, de kekitu bitu de?” yalepó.
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Ai fo depa atimané duraalu, “Da̧ta Nasaret be whi̧kó Yesu keketapó,” depa, ama duraalu, “Ai whi̧ta ȩtóróti i ape,” yalepó. Ai wale whi̧rapetamo Yesu dó̧póló, eleké deyaaire whi̧ Judas-kélé daalepó.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Yesuné ai whi̧ta, ȩtóróti i ape dere fo woseturaalu, atima sisóné fele tikimó, dée nalepó.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Atétepa, Yesuné atimapaae momó woseturaalu, “Diaao̧ ai kekitu betere whi̧-a, de?” depa, atimané duraalu, “Nasaret be whi̧kó Yesupó,” yalepó.
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Yesuné kale whi̧rapepaae duraalu, “Ai whi̧ta, ȩtóró i ape yóló ya̧lo taketi dia̧paae inié? Diaao̧tamo ȩ kikitu betepa, ti i whi̧rape atima ha̧le fó̧póló yae,” yalepó.
8 Jesus disse:
9 Ti ai yale alata, take Yesuné “Naao ȩpaae melale whi̧rape mo beta̧kélé alunipó,” yale fo mo dokonóturaalu yalepó.
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Téró, Saimon Pitané fo̧loi sepake be dolomó deró beteretei sókó sóró, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧né kutó diratere whi̧né tururó wosȩ́li sa̧ae deralepó. Ai whi̧né ama doita Malkus-pó.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Yesuné Pitapaae duraalu, “Naao ai sepake sóró momó be dolopaae bulae. Naao kisipané ya̧lo Ayané ȩ melale wȩi wutimó beleretei ya̧lo naalomeipóló de?” yalepó.
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Téró, diki tare whi̧raperó atimané topo whi̧tamo yóo, mepaae Juda topo whi̧rapekélé yóo yóló, Yesu tawóló halika tikiné dokalepó.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Atéró, atimané a̧ folosóró Kaiapas-né nouma Anas beterepaae dapesó felepó. Kaiapas a̧ta, ai ba fo tua̧mó so whi̧mó Talepaae momaratere whi̧rapené topo whi̧ beterepó.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 I sekȩ́ Kaiapas-ta, take Juda so whi̧paae duraalu, “Da̧ Juda so whi̧ me ala yao̧sóró, beta̧ whi̧ sukutepa mo wisirapó,” yale whi̧pó.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Atéró, Yesu dapesó fupa, Saimon Pitaró ama yó matere whi̧ metamo Yesu sya fu betalepó. Kale mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧né Yesuné yó matere me whi̧ ama wisiyóló tuȩ́reteiné ai bolaare tipi tua̧paae doropó̧póló yalepó.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Téyaletei, Pita a̧ ai tipi tu̧ serekemó daapa, kale me yó matere whi̧ momó fesaae wóló, tu̧ kaae tare senaalepaae Pitakélé ipaae wó̧póló yae, yalepó.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Atéró, kale tu̧ kaae tare senaalené Pitapaae woseturaalu, “Ya̧kélé ai whi̧né yó matere whi̧kóe?” depa, Pitané kale senaalepaae tokó̧ mótu duraalu, “Ȩta, ai whi̧né yó matere whi̧ meipó,” yalepó.
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Atéró, kale mepaae kutó diratere whi̧raperó mepaae doasi diki tare whi̧rapetamo atima sosóli depa, si nokeyóló simó boperóló daae molepó. Atéró daae mupa, Pita a̧kélé sosóli depa, atimatamo simó daalepó.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Atima atéró simó betó mupa, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧né Yesupaae woseturaalu, “Naao yó matere whi̧rape-a, deé? atimapaae naao noa fo yó maleé?” yalepó.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Ai fo depa Yesuné duraalu, “Ya̧lo fo mekó kinóló yó meni, so whi̧ feané wosó̧póló, ha̧keamótóró yó mótu betalepó. Ya̧lo yó male fota, Kale Juda fake so whi̧ fea toura̧leta dere fo wosetere beraperó, moma dere betamo tua̧mótóró yó mótu betalepó.
20 E Jesus respondeu:
21 Téyalepa, naao ȩpaae noatepa wosete? Ya̧lo yó matere fo wosale so whi̧né tuȩ́rapa, atimapaae wosae,” yalepó.
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Yesuné ai fo depa, Juda topo whi̧né sóró beteró betere whi̧ beta̧ a̧ daale felekemó daai sókó wóló, ama kelepaamó deké sóró duraalu, “So whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧paae atei kaae fo dua de?” yalepó.
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Atétepa Yesuné duraalu, “Ya̧lo me dowi alakótamo itikimó, ti i so whi̧ feané keletómó ya̧lo yale ala ha̧kearóló yae. Téni, ya̧lotamo a̧paae mo fo itikimó, ti naao ȩ ha̧le noatepa dile?” yalepó.
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Atéró, Yesuné ama naase ha̧le dokopatei, kale whi̧ Anas-né a̧ Talepaae momaratere topo whi̧ Kaiapas beterepaae fó̧póló dotȩyalepó.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Atima ai ala du betepa, kale whi̧ Saimon Pita a̧ simótóró ha̧le daapa, mené a̧paae duraalu, “Ya̧kélé ai whi̧né ama yó male whi̧ meié?” depa, Pitané duraalu, “Ai whi̧ta ȩ meipó,” yalepó.
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Tétepa, momaratere topo whi̧né kutó diratere whi̧ beta̧ beterepó. A̧ta, take Pitané wosȩ́li tikale sekȩ́né ama fake whi̧pó. Ai sekȩ́né Pitapaae woseturaalu, “Ya̧ta, u Olip ni daae mole tikimó daapa kelale whi̧-a, kaeé?” yalepó.
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Ai fo depa Pitané momó meipó, deretamotóró wa̧ kakaruk bané hale yalepó.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Dilikitamo ai ala deté wóló, hi̧ka be dȩtamo Yesu a̧ kale topo whi̧ Kaiapas-tamo betepa, Juda topo whi̧rapené Rom Gavman topo whi̧né bepaae dapesó felepó. Téyaletei, atima kale boseneyóló fele be dȩmó detere o̧la naaireteiné ai be dolopaae feni, belamó daae molepó. Ti noatepae, atima Juda meire whi̧né bepaae fupa, ai detere o̧la naalomeipó, yao̧sóró yalepó.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Atéró, kale Pailat a̧ belapaae tóȩ doropóló, atimapaae duraalu, “I whi̧ta, noa dowi alakó itikimó fo tokó̧tamo yóló diaao̧ a̧ só deraai de?” yalepó.
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Ai fo depa, atimané a̧paae duraalu, “Amatamo Gavman whi̧né yóló muló betere fo tikiua̧meisóró, ti da̧né ya̧paae dapesó ua̧meipó,” yalepó.
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Tétepa Pailat-né atimapaae duraalu, “I whi̧tamo fo teka̧ai depa, ti diaao̧ yóló muló betere fo sya fóló, diaao̧tei taleyaasepóló dapesó fae,” yalepó. Ai fo depa, atimané a̧paae duraalu, “Me whi̧ dowi ala depa, taleyóló sukó̧póló dae fo Gavman whi̧né da̧paae inipó,” yalepó.
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Yesu ha̧le bitutei, a̧ itéró suka̧alopóló taketi yóló mulale fo dokonó̧póló yalepó.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Atéró, kale Pailat a̧ ama bepaae momó fesaae fóló, Yesu a̧ beterepaae dapesó ape, yóló woseturaalu, “Ya̧ta, Juda fake so whi̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧é?” yalepó.
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Tétepa, Yesuné a̧paae duraalu, “Ȩpaae ai wosetere fota, naao kisipanétei dépé, mené ȩ etei kaae whi̧póló ya̧paae depa de?” yalepó.
34 Jesus respondeu:
35 Ti fo depa, Pailat-né a̧paae duraalu, “Naao kisipané ȩta, Juda whi̧kó betepa de? Naao so whi̧ró so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧rapetamoné ya̧ só deraai, ȩ beterepaae dapesó walepó. Téyalepa, naao atimapaae noa dowi alakó eraleé?” yalepó.
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Ai fo depa, Yesuné duraalu, “Ya̧lo tȩteróló kaae tare alata, i haemó diaao̧ tȩteróló kaae tare ala kaae mei, ya̧lo tȩteróló kaae tare alata, mo kaepó. Ȩtamo diaao̧ tȩteróló kaae tare ala tua̧mó bitua̧sóró, ti Juda whi̧rapené ȩ daai depa, ya̧lo kutó diratere whi̧rapené bóe dua̧pó. Tépatei, ya̧lo tȩteróló kaae tare alata, kae tikimó kaaróló walepó,” yalepó.
36 Jesus respondeu:
37 Ai fo depa Pailat-né duraalu, “Tépata, ya̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧ mo airapó!” depa, Yesuné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Naao ȩpaae topo whi̧pó dere fota, mo dono dapó. Ȩ Talené so whi̧ tȩteróló kaae tare whi̧ topo whi̧ betaai, i haepaae woó, ȩ i haemó mo soné deyóo, yalepó. Atépa, mepaae mo ala tua̧mó betaai ketekȩ butu betere so whi̧néta, ya̧lo dere fo mo dapóló wosetu beterapó,” yalepó.
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Ai fo depa, Pailat-né faletere fo kaae yóló duraalu, “Mo fo betepó dere-a, noaé?” yalepó. Ai fo yóló, kale Pailat a̧ Juda so whi̧ daae mole tikipaae tóȩ doropóló, atimapaae duraalu, “A̧ só deraaire bete tale yalemó, me alakélé mupa kilinipó.
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Téretei, diaao̧ mara mole ala sya furaalu, kale boseneyóló fele be dȩmó o̧la detere sukamó dipula betere whi̧rapekó beta̧ fó̧póló, sokotua dapó. Atétua dere kaae, diaao̧ kisipané mió i o̧la detere be dȩmó Juda so whi̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧ sokaró de?” yalepó.
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Ai fo depa, atimané a̧paae fo fakeyóló duraalu, “A̧ meipó. Da̧né kisipanéta, Barabas da̧ beterepaae wó̧pólópa, dotȩyae,” du betalepó. Ti Barabas a̧ta, Gavman-tamo alale sóró bóe du betale whi̧pó.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.