João 11

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Téró, Betani be whi̧kó ama doi Lasarus a̧ kisiné sukó̧ló molepó. Ai be huluata, Maria ama kema Martasépi atimané turuku bepó.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ai so Mariata, kale kisiné sukó̧ló mole whi̧ Lasarus-né nemapó. A̧ta, Talené ho̧leke tómó felé kȩlaa wale wel wȩi suniyóló, ama topo nikinétei helekó̧ló kópurale sopó.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Kale whi̧né ama nema tamoné Yesupaae duraalu, “Tale-ó, naao hosaa mole fulumu whi̧ kisiné sukó̧ló mulapó,” fo yó faralepó.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ai fo Yesuné wosóló duraalu, “A̧ta, ai daale kisiné ama betere ala mo ti kemeraalo meipó. Ai kisita, Kótó Naalemané Alimané ere ala wisi ha̧kearatepa, so whi̧ feané koló̧póló erapó,” yalepó.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Martakélé, ama kema Mariakélé, atimaamoné nema Lasarus-kélé, Yesuné ama hosaa mulu, yaala sókó fóló molepó.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Atépatei, ama noma Lasarus kisiné sukó̧ló mulapó dere fo wosóló, Yesu a̧ hapale feni, be dȩ tamo ha̧le beterepó.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Téró ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Da̧ Judia hae kwiapaae momó fesaae faalopa fiépe,” yalepó.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ai fo depa, atimané a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, dóti atima Juda whi̧rapené ya̧ kapo duné siróló daai yale tikipaaetei, momó fesaae faai de?” yalepó.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Tétepa Yesuné duraalu, “Beta̧ be dȩ tua̧mó kutó ditere 12-ró suka kele munié? Dȩ tua̧mó kotere whi̧ta, me o̧lané hó kotóo sóró déekélé naalomeipó. Ti noatepae, ai whi̧ a̧ta i haemó ere dȩtamo kutu beterapó.
9 Jesus respondeu:
10 Téretei, diliki tua̧mó kotere whi̧ta, kotóo sóró dée nukua dapó. Ti noatepae, a̧ dȩ tua̧mó konitereteinépó,” yalepó.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesuné ai fo yale ki̧lipaae ama atimapaae duraalu, “Da̧né fulumu whi̧ Lasarus a̧ noke fipa turukuraai ȩ fulapó,” yalepó.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ai fo depa, ama yó matere whi̧rapené duraalu, “Tale-ó, a̧tamo mo noke fipa, ti ama ha̧le wisiyaalopó,” yalepó.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesuné amata, kale whi̧ mo ti sukunapó yaletei, ama yó matere whi̧rapené ti mo noke fipa dere nisiyalepó.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Atétepa, Yesuné atimapaae ha̧kearóló duraalu, “Lasarus-ta, mo ti sukunapó.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Atei alata, dia̧ kisipa tiró̧póló ȩ a̧tamo beta̧mó betepa iniyaleteiné ya̧lo mo kée dapó. Térapa, da̧ a̧ kelaai faalopa fiépe,” yalepó.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomas-tei ama doi Didimas-pó du betere whi̧né mepaae yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Da̧kélé a̧tamo beta̧mó suka̧ai faalopó,” yalepó.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Téró, Yesu a̧ Betani bemó sókó fóló kelalemó, kale whi̧ Lasarus douró betepa, dou̧ró be dȩrape kemeipakalepó.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ai Betani bemó kaae sóró, Jerusalem bepaae foleteita, saletó mei, 3 kilomita maatépó.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Atérené, Juda hae kwiamó betó mole so whi̧ mo turó Mataró Mariatamoné nema Lasarus suka̧leteiné atimaamo dekȩné sukao̧sóró, ko̧leó yóló moló bemó fea betaai walepó.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Atéró, Yesu a̧ tu̧mó wou beterapó dere fo Matané wosóló, a̧tamo hokolaa yaai fupatei, Maria a̧ bemó ha̧le beterepó.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Atéró fóló, tu̧mó hokolaa yóló, Martané Yesupaae duraalu, “Tale-ó, ya̧tamo imó bitua̧sóró, ti ya̧lo ne sukua̧meipó.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Tépatei, naao noa alakó Kótópaae wosetepa, ti ama mo miótóró eraalopóló kisipa mutapó,” yalepó.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ai fo depa, Yesuné kale sopaae duraalu, “Naao neta momó kepaayóló betaalo ai ape,” yalepó.
23 Jesus disse a ela:
24 Tétepa Martané duraalu, “Take kemetere sukamó so whi̧ fea kepaaturaalu, a̧kélé kepaayaalopóló ya̧lo kisiparapó,” yalepó.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ai fo depa, Yesuné kale sopaae duraalu, “Kepaayaaireteiró betere betetamota, ti mo ȩtórótipó. Whi̧ me de ȩpaae kisipa tiró betere tua̧mó a̧ sukutepa ti aluni, ha̧le betó tawaalopó.
25 Então Jesus declarou:
26 Mepaae so whi̧ de mo bitutei, ȩpaae kisipa tiratepa, ai so whi̧ sukó̧kélé mo yaalo meipó. Naao ya̧lo i dere fo wosóló, mo dapóló kisipa tiki tirate?” yalepó.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Tétepa kale soné duraalu, “Tale-ó, ya̧ta so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Kerisopó dere fo mo dapó. Ya̧ta i haepaae waalopóló bopetu betale whi̧ Kótóné Naalemapóló, kisipa tiratapó,” yalepó.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Matané ai fo yóló kemetepa, a̧ fesaae fóló kema Mariapaae ape yóló, dȩpaae dapesó fóló duraalu, “Hama-ó, kale yó matere whi̧ wóló daalu, ya̧-ó dapó,” yalepó.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ai fo depa, Mariané a̧ hapale turukó holóló, Yesu daalepaae felepó.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Atéyaletei, Yesu ai be huluapaae hapale sókó feni, Mata atimaamo hokolaa yóló, fo du betale tikimótóróti ha̧le daalepó.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Atéró, Mariapaae ko̧le-ó, yaai wale Juda fake so whi̧ fea a̧tamo be dolomó betó mualetei, a̧ turukó daalóló fupa, nema molóne fole nisiyóló atimakélé a̧ sya felepó.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Atéró, Maria a̧ Yesu daale tikimó sókó fóló a̧ kelalepó. Atéró, ama hó ao̧mó deraapisa fóló fiyó mulu duraalu, “Tale-ó, ya̧ imó bitua̧sóró, ya̧lo ne sukua̧meipó,” yalepó.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Atéró, Yesuné Maria wole dere ala kolóo, a̧tamo wale Juda so whi̧kélé wole yóo, depa kilitu, ama hosaa tua̧mó doasi dekȩné sukutu betalepó.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 — ausente —
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 Yesuné atéró wole depa kale Juda so whi̧né duraalu, “Ama hosaa mole whi̧ sukutepa wole ai dere kelere?” yalepó.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Téyaletei atima mepaae so whi̧né duraalu, “I whi̧né take kele dilikire whi̧ wisirótu yale kaae, i sukó̧ló mole whi̧ wisi erénitupó?” yalepó.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Atéró Yesu a̧ kale yale kaae, momó ama hosaa tua̧mó doasi dele duraalu, dou tópaae walepó. Téyalemó, a̧ dourale kane dolo tu̧ doakale kane fakené kinó betepa kelalepó.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Atépa, Yesu sókó wóló duraalu, “Ai kinó betere kane fake sókó sóró mulae,” yalepó. Ai fo depa, kale sukó̧ló mole whi̧né nema Matané duraalu, “Tale-ó, téyaalotei a̧ douró betepa, be dȩ dou̧ró kemeyaleteiné mió dowi kȩlaa sókó waalo ai ape,” yalepó.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ai fo depa Yesuné duraalu, “Naaotamo kisipa tiki tiratepa, ti Kótóné mo kae ere ala wisinaale kelaalo ai ape, fo ya̧lo ya̧paae inié?” yalepó.
40 Jesus respondeu:
41 Atétepa, kale kinó betere kane fake atimané sókó sóró mulalepó. Téró, Yesu a̧ ó sa̧paae kese holóló duraalu, “Aya-ó, ya̧lo moma dere fo naao wosóló, eratereteiné ya̧paae mo kée dapó.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ti noatepae, betere doko̧ fea ya̧lo kematere fo naao wosóló, erótu betere ala ya̧lo tuȩ́rapó. Téretei, ya̧lo i dere fota, i daae mole so whi̧né etei ala kilituraalu, ȩ naao dotonó beterapóló atima tuȩ́ tiki tiró̧póló dapó,” yalepó.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Atéró ai fo yóló kemetepa, ama fo fakeyóló duraalu, “Lasarus-ó, ya̧ ipaae tóȩ ape!” yalepó.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Tétepa, kale sinale whi̧ belapaae tóȩ wouraalu, ama hó naasekélé, kelepaakélé, boperóló mulale dȩi linen kutiné bope yóo, ama kelepaakélé kutiné husuróo, epatei sókó walepó. Atétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “A̧ kwȩyó̧pólópa, ama tikimó ai bopere kuti teraae falae,” yalepó.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Atétepa, Mariapaae ko̧le-ó yóló, a̧tamo betaai wale Juda fake so whi̧ fea Yesuné ai yale ala kolóló, a̧paae kisipa tiki tiralepó.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Téyaletei, Mariapaae ko̧le-ó yaai wale whi̧rape atimakó mepaae Farisi whi̧rape beterepaae fóló, Yesuné yale alarape fea yó malepó.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Atéró, mo so whi̧mó momaratere topo whi̧raperó Farisi whi̧rapetamoné mepaae taleratere whi̧rapepaae ape yóló, touróló fo kȩlaaróló atimapaae duraalu, “I whi̧né ama du betere ala taaló̧póló depatei, ai whi̧né taalaaire mo su̧ni, Talené dapó yó̧póló, eratere kelemei alarape fea du beterapó. Térapa, da̧né noa alakó yaaloró, tuȩ́ tekeyaalopó.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Da̧nétamo ama i ala du beteró̧póló kaae tapa, ti so whi̧ feané a̧paae tuȩ́ tiki tiraalopó. Atéturaalu, Rom Gavman whi̧rape wóló, da̧ betere beró da̧né tȩteróló kaae tare hae kwiatamo fasó saalopó,” yalepó.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Atéró, ai ba fomó atimakó whi̧ beta̧ ama doi Kaiapas, a̧ so whi̧mó Talepaae momaratere doasi topo whi̧ beterepó. Ai sekȩ́né atimapaae duraalu, “Diaao̧ ai dere fota, dia̧ tuȩ́ iniru whaalia depa ho̧ko fo dapó.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Da̧ Juda fake so whi̧ fea aluyao̧sóró, beta̧ whi̧ sukutepa wisirapó kisipa muni airapó,” yalepó.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ai fota, amatei kekeme nóló ini, ai ba fomó a̧ so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ bitu, Juda fake so whi̧ tao saairaalu, Yesu suka̧aire ala Kótóné ko̧ló whi̧né dere fo kaae ama tikati yóló mulalepó.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Yesu a̧ suka̧aire alata, ai Juda fake so whi̧ maaté tao saai meitei, Kótóné ama naale senaale i hae kwiamó dapo dapo yóló, kae betó moletei, fea touróló mo beta̧ faketóró aleróló beteraalopó.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Atéyale be dȩmótóró kaae sóró, kale Juda topo whi̧rapené Yesu daairaalu, kikiti fo dokóló mulalepó.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Atéreteiné Yesu ai Juda hae kwiamó momó kae ha̧keamó kuni, ai hae taaróló, so whi̧kélé bitinire ha̧le kópu ka̧ae fi hae kwia felekemó tȩne Epraim be huluamó, ama yó matere whi̧rapetamo fea beterepó.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Atéró, Juda fake so whi̧né kale boseneyóló fele be dȩmó o̧la detua dere be dȩ felekemó sókó waai depa, kae kae be huluamó betó mole so whi̧ fea atima betere tiki taaróló, Jerusalem bepaae holalepó. Aita ha̧le meipó. Talené keletómó atima wisirapó yó̧póló, momatere bemó kae kae fokotere ala yaai holalepó.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Atéró fóló bitu kale so whi̧né Yesu momó beterérópóló kikitu betalepó. Atéró moma dere be belamó daae mulu atimasisi duraalu, “Diaao̧ kisipané a̧ i o̧la deterepaae waalopé meié?” du betalepó.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Aita, ha̧le inipó. So whi̧mó momaratere topo whi̧raperó Farisi whi̧rapetamoné mepaae whi̧rapepaae duraalu, “Dia̧kó me whi̧nétamo a̧ keletepa, ti tawóló dipula beteraalopa, atimapaae ene ape yóló mulaleteiné,” ai fo yalepó.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.