João 11

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Téró, Betani be whi̧kó ama doi Lasarus a̧ kisiné sukó̧ló molepó. Ai be huluata, Maria ama kema Martasépi atimané turuku bepó.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ai so Mariata, kale kisiné sukó̧ló mole whi̧ Lasarus-né nemapó. A̧ta, Talené ho̧leke tómó felé kȩlaa wale wel wȩi suniyóló, ama topo nikinétei helekó̧ló kópurale sopó.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Kale whi̧né ama nema tamoné Yesupaae duraalu, “Tale-ó, naao hosaa mole fulumu whi̧ kisiné sukó̧ló mulapó,” fo yó faralepó.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ai fo Yesuné wosóló duraalu, “A̧ta, ai daale kisiné ama betere ala mo ti kemeraalo meipó. Ai kisita, Kótó Naalemané Alimané ere ala wisi ha̧kearatepa, so whi̧ feané koló̧póló erapó,” yalepó.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Martakélé, ama kema Mariakélé, atimaamoné nema Lasarus-kélé, Yesuné ama hosaa mulu, yaala sókó fóló molepó.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Atépatei, ama noma Lasarus kisiné sukó̧ló mulapó dere fo wosóló, Yesu a̧ hapale feni, be dȩ tamo ha̧le beterepó.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Téró ama yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Da̧ Judia hae kwiapaae momó fesaae faalopa fiépe,” yalepó.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ai fo depa, atimané a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, dóti atima Juda whi̧rapené ya̧ kapo duné siróló daai yale tikipaaetei, momó fesaae faai de?” yalepó.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Tétepa Yesuné duraalu, “Beta̧ be dȩ tua̧mó kutó ditere 12-ró suka kele munié? Dȩ tua̧mó kotere whi̧ta, me o̧lané hó kotóo sóró déekélé naalomeipó. Ti noatepae, ai whi̧ a̧ta i haemó ere dȩtamo kutu beterapó.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Téretei, diliki tua̧mó kotere whi̧ta, kotóo sóró dée nukua dapó. Ti noatepae, a̧ dȩ tua̧mó konitereteinépó,” yalepó.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesuné ai fo yale ki̧lipaae ama atimapaae duraalu, “Da̧né fulumu whi̧ Lasarus a̧ noke fipa turukuraai ȩ fulapó,” yalepó.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ai fo depa, ama yó matere whi̧rapené duraalu, “Tale-ó, a̧tamo mo noke fipa, ti ama ha̧le wisiyaalopó,” yalepó.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Yesuné amata, kale whi̧ mo ti sukunapó yaletei, ama yó matere whi̧rapené ti mo noke fipa dere nisiyalepó.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Atétepa, Yesuné atimapaae ha̧kearóló duraalu, “Lasarus-ta, mo ti sukunapó.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Atei alata, dia̧ kisipa tiró̧póló ȩ a̧tamo beta̧mó betepa iniyaleteiné ya̧lo mo kée dapó. Térapa, da̧ a̧ kelaai faalopa fiépe,” yalepó.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tomas-tei ama doi Didimas-pó du betere whi̧né mepaae yó matere whi̧rapepaae duraalu, “Da̧kélé a̧tamo beta̧mó suka̧ai faalopó,” yalepó.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Téró, Yesu a̧ Betani bemó sókó fóló kelalemó, kale whi̧ Lasarus douró betepa, dou̧ró be dȩrape kemeipakalepó.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Ai Betani bemó kaae sóró, Jerusalem bepaae foleteita, saletó mei, 3 kilomita maatépó.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Atérené, Juda hae kwiamó betó mole so whi̧ mo turó Mataró Mariatamoné nema Lasarus suka̧leteiné atimaamo dekȩné sukao̧sóró, ko̧leó yóló moló bemó fea betaai walepó.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Atéró, Yesu a̧ tu̧mó wou beterapó dere fo Matané wosóló, a̧tamo hokolaa yaai fupatei, Maria a̧ bemó ha̧le beterepó.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Atéró fóló, tu̧mó hokolaa yóló, Martané Yesupaae duraalu, “Tale-ó, ya̧tamo imó bitua̧sóró, ti ya̧lo ne sukua̧meipó.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tépatei, naao noa alakó Kótópaae wosetepa, ti ama mo miótóró eraalopóló kisipa mutapó,” yalepó.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ai fo depa, Yesuné kale sopaae duraalu, “Naao neta momó kepaayóló betaalo ai ape,” yalepó.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Tétepa Martané duraalu, “Take kemetere sukamó so whi̧ fea kepaaturaalu, a̧kélé kepaayaalopóló ya̧lo kisiparapó,” yalepó.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ai fo depa, Yesuné kale sopaae duraalu, “Kepaayaaireteiró betere betetamota, ti mo ȩtórótipó. Whi̧ me de ȩpaae kisipa tiró betere tua̧mó a̧ sukutepa ti aluni, ha̧le betó tawaalopó.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Mepaae so whi̧ de mo bitutei, ȩpaae kisipa tiratepa, ai so whi̧ sukó̧kélé mo yaalo meipó. Naao ya̧lo i dere fo wosóló, mo dapóló kisipa tiki tirate?” yalepó.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Tétepa kale soné duraalu, “Tale-ó, ya̧ta so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ Kerisopó dere fo mo dapó. Ya̧ta i haepaae waalopóló bopetu betale whi̧ Kótóné Naalemapóló, kisipa tiratapó,” yalepó.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Matané ai fo yóló kemetepa, a̧ fesaae fóló kema Mariapaae ape yóló, dȩpaae dapesó fóló duraalu, “Hama-ó, kale yó matere whi̧ wóló daalu, ya̧-ó dapó,” yalepó.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ai fo depa, Mariané a̧ hapale turukó holóló, Yesu daalepaae felepó.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Atéyaletei, Yesu ai be huluapaae hapale sókó feni, Mata atimaamo hokolaa yóló, fo du betale tikimótóróti ha̧le daalepó.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Atéró, Mariapaae ko̧le-ó, yaai wale Juda fake so whi̧ fea a̧tamo be dolomó betó mualetei, a̧ turukó daalóló fupa, nema molóne fole nisiyóló atimakélé a̧ sya felepó.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Atéró, Maria a̧ Yesu daale tikimó sókó fóló a̧ kelalepó. Atéró, ama hó ao̧mó deraapisa fóló fiyó mulu duraalu, “Tale-ó, ya̧ imó bitua̧sóró, ya̧lo ne sukua̧meipó,” yalepó.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Atéró, Yesuné Maria wole dere ala kolóo, a̧tamo wale Juda so whi̧kélé wole yóo, depa kilitu, ama hosaa tua̧mó doasi dekȩné sukutu betalepó.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 — ausente —
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 Yesuné atéró wole depa kale Juda so whi̧né duraalu, “Ama hosaa mole whi̧ sukutepa wole ai dere kelere?” yalepó.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Téyaletei atima mepaae so whi̧né duraalu, “I whi̧né take kele dilikire whi̧ wisirótu yale kaae, i sukó̧ló mole whi̧ wisi erénitupó?” yalepó.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Atéró Yesu a̧ kale yale kaae, momó ama hosaa tua̧mó doasi dele duraalu, dou tópaae walepó. Téyalemó, a̧ dourale kane dolo tu̧ doakale kane fakené kinó betepa kelalepó.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Atépa, Yesu sókó wóló duraalu, “Ai kinó betere kane fake sókó sóró mulae,” yalepó. Ai fo depa, kale sukó̧ló mole whi̧né nema Matané duraalu, “Tale-ó, téyaalotei a̧ douró betepa, be dȩ dou̧ró kemeyaleteiné mió dowi kȩlaa sókó waalo ai ape,” yalepó.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ai fo depa Yesuné duraalu, “Naaotamo kisipa tiki tiratepa, ti Kótóné mo kae ere ala wisinaale kelaalo ai ape, fo ya̧lo ya̧paae inié?” yalepó.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Atétepa, kale kinó betere kane fake atimané sókó sóró mulalepó. Téró, Yesu a̧ ó sa̧paae kese holóló duraalu, “Aya-ó, ya̧lo moma dere fo naao wosóló, eratereteiné ya̧paae mo kée dapó.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ti noatepae, betere doko̧ fea ya̧lo kematere fo naao wosóló, erótu betere ala ya̧lo tuȩ́rapó. Téretei, ya̧lo i dere fota, i daae mole so whi̧né etei ala kilituraalu, ȩ naao dotonó beterapóló atima tuȩ́ tiki tiró̧póló dapó,” yalepó.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Atéró ai fo yóló kemetepa, ama fo fakeyóló duraalu, “Lasarus-ó, ya̧ ipaae tóȩ ape!” yalepó.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Tétepa, kale sinale whi̧ belapaae tóȩ wouraalu, ama hó naasekélé, kelepaakélé, boperóló mulale dȩi linen kutiné bope yóo, ama kelepaakélé kutiné husuróo, epatei sókó walepó. Atétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “A̧ kwȩyó̧pólópa, ama tikimó ai bopere kuti teraae falae,” yalepó.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Atétepa, Mariapaae ko̧le-ó yóló, a̧tamo betaai wale Juda fake so whi̧ fea Yesuné ai yale ala kolóló, a̧paae kisipa tiki tiralepó.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Téyaletei, Mariapaae ko̧le-ó yaai wale whi̧rape atimakó mepaae Farisi whi̧rape beterepaae fóló, Yesuné yale alarape fea yó malepó.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Atéró, mo so whi̧mó momaratere topo whi̧raperó Farisi whi̧rapetamoné mepaae taleratere whi̧rapepaae ape yóló, touróló fo kȩlaaróló atimapaae duraalu, “I whi̧né ama du betere ala taaló̧póló depatei, ai whi̧né taalaaire mo su̧ni, Talené dapó yó̧póló, eratere kelemei alarape fea du beterapó. Térapa, da̧né noa alakó yaaloró, tuȩ́ tekeyaalopó.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Da̧nétamo ama i ala du beteró̧póló kaae tapa, ti so whi̧ feané a̧paae tuȩ́ tiki tiraalopó. Atéturaalu, Rom Gavman whi̧rape wóló, da̧ betere beró da̧né tȩteróló kaae tare hae kwiatamo fasó saalopó,” yalepó.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Atéró, ai ba fomó atimakó whi̧ beta̧ ama doi Kaiapas, a̧ so whi̧mó Talepaae momaratere doasi topo whi̧ beterepó. Ai sekȩ́né atimapaae duraalu, “Diaao̧ ai dere fota, dia̧ tuȩ́ iniru whaalia depa ho̧ko fo dapó.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Da̧ Juda fake so whi̧ fea aluyao̧sóró, beta̧ whi̧ sukutepa wisirapó kisipa muni airapó,” yalepó.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ai fota, amatei kekeme nóló ini, ai ba fomó a̧ so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ bitu, Juda fake so whi̧ tao saairaalu, Yesu suka̧aire ala Kótóné ko̧ló whi̧né dere fo kaae ama tikati yóló mulalepó.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Yesu a̧ suka̧aire alata, ai Juda fake so whi̧ maaté tao saai meitei, Kótóné ama naale senaale i hae kwiamó dapo dapo yóló, kae betó moletei, fea touróló mo beta̧ faketóró aleróló beteraalopó.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Atéyale be dȩmótóró kaae sóró, kale Juda topo whi̧rapené Yesu daairaalu, kikiti fo dokóló mulalepó.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Atéreteiné Yesu ai Juda hae kwiamó momó kae ha̧keamó kuni, ai hae taaróló, so whi̧kélé bitinire ha̧le kópu ka̧ae fi hae kwia felekemó tȩne Epraim be huluamó, ama yó matere whi̧rapetamo fea beterepó.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Atéró, Juda fake so whi̧né kale boseneyóló fele be dȩmó o̧la detua dere be dȩ felekemó sókó waai depa, kae kae be huluamó betó mole so whi̧ fea atima betere tiki taaróló, Jerusalem bepaae holalepó. Aita ha̧le meipó. Talené keletómó atima wisirapó yó̧póló, momatere bemó kae kae fokotere ala yaai holalepó.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Atéró fóló bitu kale so whi̧né Yesu momó beterérópóló kikitu betalepó. Atéró moma dere be belamó daae mulu atimasisi duraalu, “Diaao̧ kisipané a̧ i o̧la deterepaae waalopé meié?” du betalepó.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Aita, ha̧le inipó. So whi̧mó momaratere topo whi̧raperó Farisi whi̧rapetamoné mepaae whi̧rapepaae duraalu, “Dia̧kó me whi̧nétamo a̧ keletepa, ti tawóló dipula beteraalopa, atimapaae ene ape yóló mulaleteiné,” ai fo yalepó.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.