Hebreus 11
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC
1 Tuȩ́ tiki tiróló betere so whi̧né nalopaae yaaire wisi ala mió kilinitei, take mo kelaalopóló diriyóló kisiparuraalu, hai̧tu beterapó.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Mo take betale so whi̧né atei ala deremó, Kótóné mo wisirapóló atima dukiró beterapó.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Kótóné i ala yó fae depa, ere o̧la ó betere o̧la o̧lakélé fea motóró yó fipakalepó. Ti mió kelené keletere o̧la o̧la feata, kelere o̧la sóró aleni, ama fotoko̧ bole fonétóró kaaró beterapóló, da̧ Talepaae tuȩ́ tiki tiró betereteiné mo diriyóló kisiparapó.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Ebel a̧ tuȩ́ tiki tiró bituraalu, Talepaae mo wisiyóló ha̧le maleteiné noma Kein-né male o̧la tȩterélipakalepó. Ti Ebel a̧ kisipa tiki tiró bitu matere o̧la Talené kilitu, wisirapóló a̧ dukiróló mo donoi whi̧pó erapó. Ebel a̧ta, take sukupatei, Talepaae ama kisipa tirale ala asȩmó mulu, da̧paae ha̧le du beterapó.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Inoke Talepaae kisipa tiki tirale betené a̧ sukuni, itéró mo betepatei, Talené hepen-paae dapesó horapó. Mepaae whi̧rapené a̧ keka̧lemó, Kótóné dapesó feleteiné mo koló fenipó. Kótóné buk-mó duraalu, Inoke a̧ hepen-paae faai i haemó ha̧le bitu, Kótóné ama kisipa mole ala erótu betepa, a̧ mo hȩkesené sinipakalepó.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Mepaae kisipa tirénire so whi̧né Kótó a̧ hȩkese yaaire ala mo eranénipó. Ti noatepae, mepaae so whi̧ de Kótó beterepaae wapa, ti a̧ mo beterapóló kisipa tiróo, Kótó a̧ i betere ape yóló yó melaalopóló ketekȩtamo kekitu betere so whi̧ kilitu, Kótó a̧ mo hȩkeserapó.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Talené Noapaae take naao kilini yale ala nalopaae mo eraalopó yale fo Noané mopóló kisipa tiralepó. Atéru, a̧ tua̧mó Kótópaae mo kae wi yóló, ama naaleraperó atimané sorapetamo yóo, ama soma atimaamo yóo yóló beta̧ aluyao̧sóró, tuȩ́ tiki tiró bitu nuku alipakalepó. Atéyaleteiné ai alimó betale so whi̧né dowa̧ae fóló du betale ala mo só deralepó. A̧ atéró tuȩ́ tiki tiratere ala Kótóné kilitu, mo donoi whi̧pó yaaire doi melalepó.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Talené nalopaae Abraham a̧ melaaire hae kwiapaae fó̧póló, dotȩyaai a̧paae ape yalepó. Ai fo depa, a̧ faaire tiki kisipa inirutei, tuȩ́ tiki tiró betere alané Kótóné dere fo mo beta̧ wosóló felepó.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Kótóné Abraham a̧paae yale fo mo eraalopóló tuȩ́ tiki tiróló, a̧ melaalopó ere hae tikimótei uké whi̧ kaae bitu, kuti be torokó̧ló tȩté kutu betalepó. Ama naale Aisak-kélé, Jekop-kélé, ama ere fo dokonóturaalu, ai hae tiki saaire whi̧rapetei, Abraham a̧ yale kaaetóró deté kutu betalepó.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham-ta, a̧ betere haemó kisipa muni, take nalopaae dirii o̧la sóró tȩne mo ti bemó betaalopóló kisipa mutu, kaae tawóló bitipakalepó. Ai be tȩyaai da̧le sóo, be tȩyóo yale sekȩ́ta, Kótó a̧tórótipó.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Abraham a̧ mo ti otere yóo, soma Serakélé ha̧le ni daayóló sere yóo epatei, tuȩ́ tiki tiró betere ala Talené kilitu, naale deyaaire fotoko̧ bulalepó. Ti ai ala eraalopó yóló mulale sekȩ́né fo mopóló kisipa tiki tiraleteiné yalepó.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Ai beta̧ whi̧tei a̧ otereyóló mo felekemó sinaai du bitutei, ama deale naalené kaaróló, naale senaale mo ha̧le o̧la kaae deté felepó. Ai naale senaaleta, sa̧mó daale ho̧reró wȩi atika̧tamo kaae ereteiné dosa̧ayaaire mo su̧nipó.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 I dosa̧ayale whi̧rape atima fea kisipa tiki tiratere ala ha̧le deté fu betepatei, sukutua yalepó. Ti atima ha̧le betale alimó kale melaalopóló muló betere o̧la atimané sinitei, mo umó teó wou betepa, tuȩ́né maaté kolóló mo kée deté fu betalepó. Atétu, atimané duraalu, “Da̧ta haemó betepatei, i hae tale mei, uké whi̧ kaae i betere ape,” du betalepó.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Atei kaae fo dere whi̧rape atima mo ti betaaire hae tiki kekitu beterapóló ha̧kearóló yó matapó.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Ti atimané atei kaae dere fotamo, take taaróló wale hae tikimó ua̧sóró, ti atima turuku bepóló kisipa mutu, momó fesaae fole ala ua̧pó.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Aténi, mo ti betaaire hae wisipaae fenée kisipa mutu beterepó. Ai hae tikita, me kae mei, mo hepen betórótipó. Atéreteiné atima Kótópaae duraalu, ya̧ta da̧ tȩtéróló kaae tare Talepó depa, ai fo wosetu Kótó a̧ haleni, mo dono dapó kisipa mutapó. Ti noatepae, ai be huluata atima mo wisiyóló beteró̧póló, ama taketi donoróló muló beterapó.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Abraham-né kisipa tiki tiró betere ala Kótóné ka̧ae kolóló, su̧ sale sukamó, Abraham a̧ kisipa tiró bitu, ama naalema Aisak dóló simó suku̧laa dalóló Talepaae ha̧le melaai yalepó. Kótóné a̧paae wisi ala eraalopó yale fo tuȩ́rutei, ama mo beta̧ betere naale daai yalepó.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Take Kótóné a̧paae duraalu,
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ti Abraham-né ama ai ala yaleteita, mo ti sukutere whi̧ Kótóné ama su̧mó kepaaraalopóló kisipa mutu yalepó. Até yaletei, ama naalema Aisak a̧ sukó̧ló momó kepaayale whi̧ kaae ao̧pa dape salepó.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Aisak a̧ Talepaae kisipa tiró bituraalu, ama naale Jekop-ró Isotamo nalopaae betaaire alamó kisipa mutu, foné atimaamo wisiralepó.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Atéyale kaaetóró, Jekop a̧ Talepaae tuȩ́ tiki tiró bitu, a̧ felekemó suka̧airaalu, ama dotó tiki tómó tiróló daalu, naalema Josep-né naale tamo foné wisiróló, Talepaae mo kée yóló momayalepó.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Josep kisipa tiróló bitu, a̧ suka̧aire be dȩ feleke depa, kale Israel fake so whi̧ Isip hae kwia taaróló, torokó̧ faalopóló kisipa mutu, atimapaae ama diri sóró fae yalepó.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Isip hae kwia tȩteróló kaae tare topo whi̧né Israel so whi̧né naalerape dae yóló tukóló mulélipakalepó. Ai fo epatei, Moses-né hamaró alimatamo wini, Talepaae beta̧ tuȩ́ tiki tiró bitu, ai naale wisinaale dao̧sóró, wélié sore tua̧mó a̧ hyó̧ mulalepó.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Moses doayóló Talepaae kisipa tiki tiró bitu, a̧ topo whi̧ Fero senaalemané naalepó yao̧se yóló fo mulalepó.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Moses a̧ sawa sukamó maaté tó tikimó felétere dowi ala yaai kisipa muni, Kótóné so whi̧paae erótu betere sekȩi ala a̧paaekélé eró̧póló kisipa mutu, Talené so whi̧tamotei toune felepó.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Moses a̧ so whi̧ tȩteróló kaae tare sekȩ́ Kerisoné ala erótu beteremó, faleyóló haleratere ala kolósu, Isip haemó mole wisi wisi o̧la kolósu yalemó, Kerisotamo betere ala mo doasi ke boleteiné take nalopaae Kótóné dupu wisi melaalopóló kisipa mutu, a̧ ai ala sya felepó.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Moses a̧ Talepaae kisipa tiró bitu, kale Isip hae kwia tȩteróló kaae tare topo whi̧ fopaae buóló, a̧paae sekȩi ala erao̧sórópóló wini, Isip kwia taaróló felepó. Ti noatepae, aita kelené kelenire sekȩ́ ama kelereteiné, ama yaai dere ala beta̧ ha̧le yó taruraalu yalepó.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 A̧ Talepaae kisipa tiró bitu, Kótóné dotȩyale whi̧ dele ensel-né Israel fakené topo naalerape dao̧sóró, bosene fele be dȩmó o̧la detere alaró wa̧ sipsip hupu malené samea dilatere alatamo, Talené a̧paae yae ala deté fu betalepó.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Kótóné so whi̧ Talepaae kisipa tiró bitu, sonaai wȩi kȩla tua̧mó tukóló, mo ere hae tiki kaaemó atima tȩyóló felepó. Tétepa, Isip fake atimakélé Israel fake yale kaae tȩyóló felemó, wȩiné atimatei mo ti alurélipakalepó.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Talepaae kisipa tiró bitu, Israel fake so whi̧ wȩikeró be dȩmó, Jeriko be hulua bopére dopóku bolaa ao̧ró bopé yóló kutu betalepó. Atéyalemó, kale doasi dopóku ama ko̧leaanétei kolokóló derepelepó.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Moni saairaalu nópu nuku betale so Rahab a̧ Talepaae kisipa tiró bitu, kale bóe sa̧ fele whi̧rape ama bepaae wisiyóló dape salepó. Téyaleteiné Talené fo tukóló dowa̧ae fu betale so whi̧ fea dóló kemeróturaalu, a̧ beta̧ ha̧sókó felepó.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Atimané ai yale alarapemó ya̧lo kae me noa fo yaaloé? Kale doasi doi mole kisipa tirale whi̧rape Kideon, Barak, Samson, Jepta, Depit, Samuel, mepaae Kótóné ko̧ló whi̧rapené yale alakélé fea dia̧paae dekéró ua̧tei, yaaitere be dȩ dekéró munipa taalatapó.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Ai whi̧rape atima Talepaae kisipa tiró bitu, mepaae tȩteróló kaae tare topo whi̧rapetamo bóe dóló atima tȩteróo, so whi̧ mo wisiyóló kaae taru donoi ala eróo, Talené atimapaae melaalopó yale o̧la mo sóo yalepó. Atéró Talepaae kisipa tiró bituraalu, whi̧ dó nokole hao̧ layon-rape ku̧lumu faaralepó.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Whi̧ dokole doasi simi surukó̧ fóo, whi̧ dele fosói sepakekélé ha̧sókó fóo, dua erapó. Atima mo whi̧ bépatei, Kótóné doasi fotoko̧ bulalepó. Tétu, atima bóe duraalu doasi fotoko̧né kae kae hae kwiamó wale bóe whi̧rape dóló mo ti kemeratepa, mepaae ha̧sókó fele whi̧rape ti botokó dapo yalepó.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Mepaae sorape atimané naale senaale ó omarape suka̧letei, momó kepaaratepa atimatamo beta̧mó bitua yalepó. Mepaae so whi̧ atima kisipa tiró betepa, mené doasi susupui ala eróturaalu, dia̧ teraayóló faraalopa, Talepaae dowi teka fo yae yóló sȩtua yalepó. Ai ala depatei, atima sukutepa, momó kepaayóló Taletamo wisiyóló betaalopóló kisipa mutu, atei kaae fo yaalo meipó, dua ipakalepó.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Mepaae so whi̧ faleyóló fokosoi ala yóo, mepaae so whi̧ ti dirii képiné dokóló dipula beteróo dua yalepó.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Mepaae so whi̧ kapo duné dóo, mepaae ti ni tikitere saw fosóné fosóné tua̧mó tekéetamo yóo, mepaae bóe dele sepakené dóo, dua ipakalepó. Mepaae so whi̧ ho̧ko kuturaalu kutikélé nokole o̧la ó bekélé meitepa, sipsip ó meme hupu sekaȩ bukutua yóo, Atima mo yoleale betepa, susupui alaró kae kae dowi alatamo eróo dua yalepó.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Atima atei kaae sekȩ su betale so whi̧ kolósu, i haemó betó mole mo so whi̧ kolósu depa, sekȩ sere so whi̧né atima mo belei ao̧róló teraae falapó. Sekȩ sere so whi̧ atima torokó̧ kuturaalu, kópu ka̧ae fi tikimókélé, hasi fosómókélé, kapo dolomókélé, hae dolomókélé, ho̧ko fité kutua ipakalepó.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ai dosa̧ayale so whi̧ atimakó mo beta̧ whi̧nékélé Talené melaalopó yale o̧la sinipatei, kisipa tiró betere ala kilitu, Talené mo wisirapóló atima dukiralepó.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Atimapaae erale alaró da̧paae eratere alatamo, touróló eraté fóló mo ti kemeró̧póló, Kótóné atimapaae erale ala bosenóló, da̧paae eraaire ala wisinaale ama tukóló mulalepó.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.