Hebreus 11
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Tuȩ́ tiki tiróló betere so whi̧né nalopaae yaaire wisi ala mió kilinitei, take mo kelaalopóló diriyóló kisiparuraalu, hai̧tu beterapó.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Mo take betale so whi̧né atei ala deremó, Kótóné mo wisirapóló atima dukiró beterapó.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Kótóné i ala yó fae depa, ere o̧la ó betere o̧la o̧lakélé fea motóró yó fipakalepó. Ti mió kelené keletere o̧la o̧la feata, kelere o̧la sóró aleni, ama fotoko̧ bole fonétóró kaaró beterapóló, da̧ Talepaae tuȩ́ tiki tiró betereteiné mo diriyóló kisiparapó.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Ebel a̧ tuȩ́ tiki tiró bituraalu, Talepaae mo wisiyóló ha̧le maleteiné noma Kein-né male o̧la tȩterélipakalepó. Ti Ebel a̧ kisipa tiki tiró bitu matere o̧la Talené kilitu, wisirapóló a̧ dukiróló mo donoi whi̧pó erapó. Ebel a̧ta, take sukupatei, Talepaae ama kisipa tirale ala asȩmó mulu, da̧paae ha̧le du beterapó.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Inoke Talepaae kisipa tiki tirale betené a̧ sukuni, itéró mo betepatei, Talené hepen-paae dapesó horapó. Mepaae whi̧rapené a̧ keka̧lemó, Kótóné dapesó feleteiné mo koló fenipó. Kótóné buk-mó duraalu, Inoke a̧ hepen-paae faai i haemó ha̧le bitu, Kótóné ama kisipa mole ala erótu betepa, a̧ mo hȩkesené sinipakalepó.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Mepaae kisipa tirénire so whi̧né Kótó a̧ hȩkese yaaire ala mo eranénipó. Ti noatepae, mepaae so whi̧ de Kótó beterepaae wapa, ti a̧ mo beterapóló kisipa tiróo, Kótó a̧ i betere ape yóló yó melaalopóló ketekȩtamo kekitu betere so whi̧ kilitu, Kótó a̧ mo hȩkeserapó.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Talené Noapaae take naao kilini yale ala nalopaae mo eraalopó yale fo Noané mopóló kisipa tiralepó. Atéru, a̧ tua̧mó Kótópaae mo kae wi yóló, ama naaleraperó atimané sorapetamo yóo, ama soma atimaamo yóo yóló beta̧ aluyao̧sóró, tuȩ́ tiki tiró bitu nuku alipakalepó. Atéyaleteiné ai alimó betale so whi̧né dowa̧ae fóló du betale ala mo só deralepó. A̧ atéró tuȩ́ tiki tiratere ala Kótóné kilitu, mo donoi whi̧pó yaaire doi melalepó.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Talené nalopaae Abraham a̧ melaaire hae kwiapaae fó̧póló, dotȩyaai a̧paae ape yalepó. Ai fo depa, a̧ faaire tiki kisipa inirutei, tuȩ́ tiki tiró betere alané Kótóné dere fo mo beta̧ wosóló felepó.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Kótóné Abraham a̧paae yale fo mo eraalopóló tuȩ́ tiki tiróló, a̧ melaalopó ere hae tikimótei uké whi̧ kaae bitu, kuti be torokó̧ló tȩté kutu betalepó. Ama naale Aisak-kélé, Jekop-kélé, ama ere fo dokonóturaalu, ai hae tiki saaire whi̧rapetei, Abraham a̧ yale kaaetóró deté kutu betalepó.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Abraham-ta, a̧ betere haemó kisipa muni, take nalopaae dirii o̧la sóró tȩne mo ti bemó betaalopóló kisipa mutu, kaae tawóló bitipakalepó. Ai be tȩyaai da̧le sóo, be tȩyóo yale sekȩ́ta, Kótó a̧tórótipó.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Abraham a̧ mo ti otere yóo, soma Serakélé ha̧le ni daayóló sere yóo epatei, tuȩ́ tiki tiró betere ala Talené kilitu, naale deyaaire fotoko̧ bulalepó. Ti ai ala eraalopó yóló mulale sekȩ́né fo mopóló kisipa tiki tiraleteiné yalepó.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Ai beta̧ whi̧tei a̧ otereyóló mo felekemó sinaai du bitutei, ama deale naalené kaaróló, naale senaale mo ha̧le o̧la kaae deté felepó. Ai naale senaaleta, sa̧mó daale ho̧reró wȩi atika̧tamo kaae ereteiné dosa̧ayaaire mo su̧nipó.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 I dosa̧ayale whi̧rape atima fea kisipa tiki tiratere ala ha̧le deté fu betepatei, sukutua yalepó. Ti atima ha̧le betale alimó kale melaalopóló muló betere o̧la atimané sinitei, mo umó teó wou betepa, tuȩ́né maaté kolóló mo kée deté fu betalepó. Atétu, atimané duraalu, “Da̧ta haemó betepatei, i hae tale mei, uké whi̧ kaae i betere ape,” du betalepó.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Atei kaae fo dere whi̧rape atima mo ti betaaire hae tiki kekitu beterapóló ha̧kearóló yó matapó.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Ti atimané atei kaae dere fotamo, take taaróló wale hae tikimó ua̧sóró, ti atima turuku bepóló kisipa mutu, momó fesaae fole ala ua̧pó.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Aténi, mo ti betaaire hae wisipaae fenée kisipa mutu beterepó. Ai hae tikita, me kae mei, mo hepen betórótipó. Atéreteiné atima Kótópaae duraalu, ya̧ta da̧ tȩtéróló kaae tare Talepó depa, ai fo wosetu Kótó a̧ haleni, mo dono dapó kisipa mutapó. Ti noatepae, ai be huluata atima mo wisiyóló beteró̧póló, ama taketi donoróló muló beterapó.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Abraham-né kisipa tiki tiró betere ala Kótóné ka̧ae kolóló, su̧ sale sukamó, Abraham a̧ kisipa tiró bitu, ama naalema Aisak dóló simó suku̧laa dalóló Talepaae ha̧le melaai yalepó. Kótóné a̧paae wisi ala eraalopó yale fo tuȩ́rutei, ama mo beta̧ betere naale daai yalepó.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Take Kótóné a̧paae duraalu,
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Ti Abraham-né ama ai ala yaleteita, mo ti sukutere whi̧ Kótóné ama su̧mó kepaaraalopóló kisipa mutu yalepó. Até yaletei, ama naalema Aisak a̧ sukó̧ló momó kepaayale whi̧ kaae ao̧pa dape salepó.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Aisak a̧ Talepaae kisipa tiró bituraalu, ama naale Jekop-ró Isotamo nalopaae betaaire alamó kisipa mutu, foné atimaamo wisiralepó.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Atéyale kaaetóró, Jekop a̧ Talepaae tuȩ́ tiki tiró bitu, a̧ felekemó suka̧airaalu, ama dotó tiki tómó tiróló daalu, naalema Josep-né naale tamo foné wisiróló, Talepaae mo kée yóló momayalepó.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Josep kisipa tiróló bitu, a̧ suka̧aire be dȩ feleke depa, kale Israel fake so whi̧ Isip hae kwia taaróló, torokó̧ faalopóló kisipa mutu, atimapaae ama diri sóró fae yalepó.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Isip hae kwia tȩteróló kaae tare topo whi̧né Israel so whi̧né naalerape dae yóló tukóló mulélipakalepó. Ai fo epatei, Moses-né hamaró alimatamo wini, Talepaae beta̧ tuȩ́ tiki tiró bitu, ai naale wisinaale dao̧sóró, wélié sore tua̧mó a̧ hyó̧ mulalepó.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Moses doayóló Talepaae kisipa tiki tiró bitu, a̧ topo whi̧ Fero senaalemané naalepó yao̧se yóló fo mulalepó.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Moses a̧ sawa sukamó maaté tó tikimó felétere dowi ala yaai kisipa muni, Kótóné so whi̧paae erótu betere sekȩi ala a̧paaekélé eró̧póló kisipa mutu, Talené so whi̧tamotei toune felepó.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Moses a̧ so whi̧ tȩteróló kaae tare sekȩ́ Kerisoné ala erótu beteremó, faleyóló haleratere ala kolósu, Isip haemó mole wisi wisi o̧la kolósu yalemó, Kerisotamo betere ala mo doasi ke boleteiné take nalopaae Kótóné dupu wisi melaalopóló kisipa mutu, a̧ ai ala sya felepó.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Moses a̧ Talepaae kisipa tiró bitu, kale Isip hae kwia tȩteróló kaae tare topo whi̧ fopaae buóló, a̧paae sekȩi ala erao̧sórópóló wini, Isip kwia taaróló felepó. Ti noatepae, aita kelené kelenire sekȩ́ ama kelereteiné, ama yaai dere ala beta̧ ha̧le yó taruraalu yalepó.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 A̧ Talepaae kisipa tiró bitu, Kótóné dotȩyale whi̧ dele ensel-né Israel fakené topo naalerape dao̧sóró, bosene fele be dȩmó o̧la detere alaró wa̧ sipsip hupu malené samea dilatere alatamo, Talené a̧paae yae ala deté fu betalepó.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Kótóné so whi̧ Talepaae kisipa tiró bitu, sonaai wȩi kȩla tua̧mó tukóló, mo ere hae tiki kaaemó atima tȩyóló felepó. Tétepa, Isip fake atimakélé Israel fake yale kaae tȩyóló felemó, wȩiné atimatei mo ti alurélipakalepó.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Talepaae kisipa tiró bitu, Israel fake so whi̧ wȩikeró be dȩmó, Jeriko be hulua bopére dopóku bolaa ao̧ró bopé yóló kutu betalepó. Atéyalemó, kale doasi dopóku ama ko̧leaanétei kolokóló derepelepó.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Moni saairaalu nópu nuku betale so Rahab a̧ Talepaae kisipa tiró bitu, kale bóe sa̧ fele whi̧rape ama bepaae wisiyóló dape salepó. Téyaleteiné Talené fo tukóló dowa̧ae fu betale so whi̧ fea dóló kemeróturaalu, a̧ beta̧ ha̧sókó felepó.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Atimané ai yale alarapemó ya̧lo kae me noa fo yaaloé? Kale doasi doi mole kisipa tirale whi̧rape Kideon, Barak, Samson, Jepta, Depit, Samuel, mepaae Kótóné ko̧ló whi̧rapené yale alakélé fea dia̧paae dekéró ua̧tei, yaaitere be dȩ dekéró munipa taalatapó.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Ai whi̧rape atima Talepaae kisipa tiró bitu, mepaae tȩteróló kaae tare topo whi̧rapetamo bóe dóló atima tȩteróo, so whi̧ mo wisiyóló kaae taru donoi ala eróo, Talené atimapaae melaalopó yale o̧la mo sóo yalepó. Atéró Talepaae kisipa tiró bituraalu, whi̧ dó nokole hao̧ layon-rape ku̧lumu faaralepó.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Whi̧ dokole doasi simi surukó̧ fóo, whi̧ dele fosói sepakekélé ha̧sókó fóo, dua erapó. Atima mo whi̧ bépatei, Kótóné doasi fotoko̧ bulalepó. Tétu, atima bóe duraalu doasi fotoko̧né kae kae hae kwiamó wale bóe whi̧rape dóló mo ti kemeratepa, mepaae ha̧sókó fele whi̧rape ti botokó dapo yalepó.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Mepaae sorape atimané naale senaale ó omarape suka̧letei, momó kepaaratepa atimatamo beta̧mó bitua yalepó. Mepaae so whi̧ atima kisipa tiró betepa, mené doasi susupui ala eróturaalu, dia̧ teraayóló faraalopa, Talepaae dowi teka fo yae yóló sȩtua yalepó. Ai ala depatei, atima sukutepa, momó kepaayóló Taletamo wisiyóló betaalopóló kisipa mutu, atei kaae fo yaalo meipó, dua ipakalepó.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Mepaae so whi̧ faleyóló fokosoi ala yóo, mepaae so whi̧ ti dirii képiné dokóló dipula beteróo dua yalepó.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Mepaae so whi̧ kapo duné dóo, mepaae ti ni tikitere saw fosóné fosóné tua̧mó tekéetamo yóo, mepaae bóe dele sepakené dóo, dua ipakalepó. Mepaae so whi̧ ho̧ko kuturaalu kutikélé nokole o̧la ó bekélé meitepa, sipsip ó meme hupu sekaȩ bukutua yóo, Atima mo yoleale betepa, susupui alaró kae kae dowi alatamo eróo dua yalepó.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Atima atei kaae sekȩ su betale so whi̧ kolósu, i haemó betó mole mo so whi̧ kolósu depa, sekȩ sere so whi̧né atima mo belei ao̧róló teraae falapó. Sekȩ sere so whi̧ atima torokó̧ kuturaalu, kópu ka̧ae fi tikimókélé, hasi fosómókélé, kapo dolomókélé, hae dolomókélé, ho̧ko fité kutua ipakalepó.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Ai dosa̧ayale so whi̧ atimakó mo beta̧ whi̧nékélé Talené melaalopó yale o̧la sinipatei, kisipa tiró betere ala kilitu, Talené mo wisirapóló atima dukiralepó.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Atimapaae erale alaró da̧paae eratere alatamo, touróló eraté fóló mo ti kemeró̧póló, Kótóné atimapaae erale ala bosenóló, da̧paae eraaire ala wisinaale ama tukóló mulalepó.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.