Gálatas 4
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ
1 Ya̧lo i du betere fo bete mo whi̧né dere alapaae dó faróló dapa wosae. Beta̧ néli whi̧né naalema alimané teraae fele mómu o̧la o̧la fea muó mupatei, kale naale a̧ ketepa, a̧ kaae tare whi̧rape ao̧mó bitu, ama kutó diratere whi̧ su̧ beterapó.
1 Agora digo, que o herdeiro, enquanto criança, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Kale naale alimané teraae fele o̧la o̧la amatei tȩteróló kaae tawó̧póló tukóló mulale be dȩ sókó waaipa, ti alimané sóró beterale whi̧rapené kale o̧la o̧la fea kaae tawaalopó. Mepaae whi̧né kale naalekélé kaae tapa, a̧ ai whi̧ ao̧mó bitiré fu betaalopó.
2 mas está sob tutores e administradores, até ao tempo determinado por seu pai.
3 Take da̧ atéró ketei naale senaale kaae betale alimó, i haemó ayarapené yó maté wale mara mole alané da̧ tȩteróló kaae taru, wae sóró kutó diratere whi̧ beteraté wou betalepó.
3 Assim também nós, quando éramos crianças, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo;
4 — ausente —
4 mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou o seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 — ausente —
5 para redimir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Ti noa betené meipó. Dia̧ fea Kótóné naale senaaletóró betepa, ama naalema Yesu betale sirimó beteraaire Dȩi Kepe Wisi da̧né hosaa tua̧mó beteró̧póló dotȩyalepó. Ai Dȩi Kepe Wisi da̧ tua̧mó betereteiné da̧né ko̧lómó Alima Kótópaae “Apa, Aya-ó” du beterapó.
6 E porque vós sois filhos, Deus enviou o Espírito de seu Filho aos vossos corações, que clama: Aba, Pai.
7 Atéreteiné, mió dia̧ wae sóró kutó diratere whi̧ momó kae bitini, mo ama naale senaaletóró betereteiné Kótóné Yesupaae eratere wisi wisi ala, dia̧paaekélé eraalo ai ape.
7 Portanto, já não és servo, mas filho; e se és filho, então és também herdeiro de Deus por meio de Cristo.
8 Kótóné ama aleyóló muló betere o̧la o̧latei Kótópóló ao̧mó sukó̧ló betepa, ai o̧larapené dia̧ wae sóró kutó diratere so whi̧ betalepó. Atétu betale alata kapala kótó ai ape.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Taketa atéyaletei, mió dia̧ mo Kótó tuȩ́rapó. Tépatei, Kótóné ama dia̧ mo tuȩ́rapó. Atérapa, dia̧ ai bete munire ho̧ko alarape ao̧mó betaai momó fesaae fute? Dia̧ atimané wae sóró kutó diratere so whi̧ momó betaai de?
9 Agora, porém, depois de conhecerdes a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos elementos fracos e miseráveis, aos quais desejais novamente estar em escravidão?
10 Ti ya̧lo i dere fota ha̧le dumipó. Diaao̧tei mepaae be dȩ mo doasi bete mulapóló, be dȩrapekélé, wéliérapekélé, alirapekélé, ba forapekélé, kae tukóló mulótua dapó.
10 Observais dias, e meses, e tempos e anos.
11 Ya̧lo dia̧ tao saai dapóló doasi ketekȩ buóló du betale ala bete munire nisi erótu betepa, ya̧lo dia̧mó kisipa mutu, ȩ mo doasi whaaliatu beterapó.
11 Eu tenho receio por vós, de que eu tenha trabalhado convosco em vão.
12 Norape-ó, i dere fo wisiyóló wosae. Take dia̧né du betere ala ya̧lo su̧róló du betepa, dia̧né ȩpaae me sekȩi ala erénipó. Atéyalepa, mió dia̧mó ya̧lo du betere ala su̧róló du betae.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu; pois eu sou como vós sois; vós não me fizestes mal algum.
13 Ȩ me tikipaae faai yaletei hepo daayóló bitu, folosóró sukamó kale mió wosetere fo wisi ya̧lo dia̧paae yó maletei dia̧né ai kisipare ape.
13 Vós sabeis como através de enfermidade na carne eu vos preguei o evangelho pela primeira vez.
14 Ȩ tikimó daayale heponé dia̧paae sekȩi ala eraletei, dia̧né ȩ dei kelené kólóló faletere fokélé inipó. Ai ala ini, dia̧né ȩ Kótóné ensel ao̧róló mo wisiyóló dape salepó. Ó kale Yesu Keriso a̧ wisiyóló dapesu dere kaae, ȩ mo wisiyóló dape salepó.
14 E minha tentação, que estava em minha carne, nem por isto me desprezastes, nem me rejeitastes, antes me acolhestes como a um anjo de Deus, até mesmo como Cristo Jesus.
15 Diaao̧ take du betale doasi hȩkesei ala mió netéyaleé? Dia̧né ȩpaae doasi ko̧letere ala mulu, kele sokóló me whi̧ matere o̧la ua̧sóró, ya̧lo kele kisi daaleteiné dia̧né kele sokóló ȩ bulólua̧pó. Mepaae whi̧né wosetepa, ti dia̧né ȩpaae erale ala fea ya̧lo enérapó.
15 Onde está agora aquela bem-aventurança da qual falastes? Pois tenho em memória que, se possível fora, vós teríeis arrancado os teus próprios olhos e dado-os para mim.
16 Mió ya̧lo dia̧paae mo bete mole fo yó matereteiné ȩ dia̧né bóe whi̧ ao̧rótu betere?
16 Tornei-me, portanto, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ai whi̧rapenéta, dia̧ atimatamo touróló beteraai dapóló, doasi ketekȩ buóló atima mara mole alarape yae yóló sȩtu beterapó. Tépatei, atimané dia̧paae ai eraai du betere alata, mo wisinipó. Ti aita, dia̧ da̧tamo beta̧mó beteretei tekeróló, atimané dere ala sya wó̧póló, du beterapó.
17 Eles zelosamente têm afeto por vós, mas não para o bem; sim, eles vos excluiriam, a fim de que vós possais ter afeto por eles.
18 Mepaae wisi ala yaai, kisipa mutu butere ketekȩta, ti doni mo wisirapó. Dia̧ ȩtamo betere sukamó maaté wisi ala eraai ketekȩ buni, ȩ alupa dia̧sisi bitukélé ketekȩ buóló, ai alatóró yó tapa, mo wisirapó.
18 Mas é bom ser zelosamente sempre afetado por uma coisa boa, e não somente quando estou presente convosco.
19 Ya̧lo hosaa mole naale senaale-ó, Yesu Keriso diaao̧ betere bete tua̧mó sóró beteranée yóló mutere kisipané ya̧lo hosaa betemó dere suputa, sorape naale sisó nukuraalu dere dele kaae momómo dapó.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Diaao̧ du betere ala ya̧lo wosaleteiné ȩ sekȩi kisipa muóló fomo duraalu, dia̧ neyóló tao saaloé du beterapó. Téreteiné ya̧lo i dere hapólui fo taaróló, ȩ dia̧tamo beta̧mó bitu, naameiné dua ua̧póló, kisipa mutapó.
20 eu desejo estar presente agora convosco, e mudar o tom da minha voz; porquanto eu me encontro em dúvida a respeito de vós.
21 Kale tukóló muló betere fo ao̧mó betaai kisipa mutu betere whi̧rape-ó, ai fo tua̧mó mole fo dia̧ wisiyóló kisipanié?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sob a lei: Não ouvis a lei?
22 Ti noatepae, i fo asȩyóló muló beterapó. Abraham-né ama naale tamo deipakalepó. Me naale ti ama kutó diró̧póló wae sale soné deyóo, me naale ti ama mo soné deyóo, ipakalepó.
22 Porque está escrito, que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro de mulher livre.
23 Kale kutó diratere soné naaleta, ti mo sorapené naale detere kaae yólótóró dealepó. Téyaletei, ama mo soné naaleta, ti mo eraalopó yóló muló betere fo dokonóturaalu deipakalepó.
23 Mas aquele que nasceu da escrava nasceu segundo a carne, e aquele que nasceu da mulher livre nasceu da promessa.
24 I fota take mo yale alatei, mió ya̧lo fo sale fopaae dó faróló i dapa wosae. Ai so tamota, kale dokóló mulale dirii fo tamo su̧ sóró dapó. Me dokóló muló betere dirii fo, ti Sainai hasi fosómó kaaróló sókó walapó. Ai dirii fo so kaae bitu, wae sóró kutó diratere naale senaale ditu beterapó. Ai su̧ratere sota, Hekar-pó.
24 Tais coisas são uma alegoria; pois estes são os dois pactos: o do monte Sinai, que gerou para a escravidão, que é Agar.
25 Hekar-ta, ti Arabia hae kwiamó daale Sainai hasipaae dó falatapó. Mió tȩne be hulua Jerusalem-ta, ti kale Sainai hasi fosó kaae bitu, ama naale senaaletamo wae sóró kutó diratere so whi̧tóró beterapó.
25 Porque Agar é o monte Sinai na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em cativeiro com seus filhos.
26 Tépatei, me kae taoró tȩne Jerusalem be huluata, wae sóró kutó diratere so whi̧ kaae mei, mo be huluapó. Aita, da̧ deale so da̧né haetórótipó.
26 Mas a Jerusalém que está lá no alto é livre, e é a mãe de todos nós.
27 Ti noatepae, i fo asȩyóló muló beterapó.
27 Porquanto está escrito: Alegra-te, tu estéril que não tens; esforça-te e clama, tu que não estás de parto, pois a desolada tem muito mais filhos do que aquela que tem um marido.
28 Norape-ó, dia̧ta, kale Aisak detu yale kaae, ama eraalopó yóló mulale fo mo dokonóturaalu deyale naale senaale ai betere ape.
28 Agora nós, irmãos, como Isaque o foi, somos os filhos da promessa.
29 Até yale sukamó mo whi̧né detere kaae yóló deyale naalené Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧né deyale naalepaae susupui ala eralepó. Até yale kaae, miókélé beta̧ alatóró du beterapó.
29 Como naquele tempo, aquele que era nascido segundo a carne perseguia o que havia nascido do Espírito, o mesmo se dá hoje.
30 Téretei, Kótóné buk-mó noa fo asȩyóló muló betere?
30 Todavia, o que diz a escritura? Lança fora a escrava e o seu filho, porque o filho da mulher escrava não será herdeiro com o filho da mulher livre.
31 Atérapa, norape-ó, da̧ta kale wae sóró kutó diratere soné deale naale senaale kaae bitini, mo soné deale naale senaaletóró ai betere ape.
31 Assim então, irmãos, nós não somos filhos da mulher escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.