Atos 20

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Téró, kale so whi̧ fo tiki whaa du betaletei kemetepa, Pol-né Yesuné ala erótu betere whi̧rape tao sóró fotoko̧ bulóló diri eratere fo yalepó. Atéró atimapaae ko̧leó yóló, a̧ Masedonia hae kwiapaae felepó.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 A̧ ai hae kwia tua̧mó Keriso so whi̧ ketekȩ bulóló fotoko̧ratere fo dekéró yó melaté fóló nalo kemene furaalu, Kirik hae kwiapaae sókó felepó.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 A̧ ai bemó betepa, wélié sore kemeyalepó. Atéyóló nalo ti a̧ wȩi nukumó Siria haepaae faai yaletei, kale Juda whi̧rapené a̧ daalopó dere fo woseturaalu, taaróló momó Masedonia hae kwiapaae hae tu̧mó faai yalepó.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Atéró faairaalu, Beria whi̧kó Pirus naalema Sopatakélé, Tesalonaika whi̧ tamo Aristarkus-ró Sekundus-tamokélé, Derbe whi̧kó Kaius-kélé, Timotikélé, Esia hae kwiaró wale whi̧tamo Tikikas-ró Tropimus-tamokélé, atima atéró felepó.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Téró, ai kale whi̧rape atimapi fóló, Troas bemó Pol-sépi da̧ kaae tawóló beterepó.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Atéró da̧ Juda whi̧rape atimané mara mole ala sya furaalu, fopei bred o bula yóló o̧la detere be dȩ kemetepa, wȩi nuku sóró Filipai be taaróló, Troas bemó mepaae whi̧rapetamo hokolaa yaai furaalu, nuku tómó aporó diki fité felepó. Téró, da̧ fea touyóló Troas bemó wȩikeró be dȩ betalepó.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Atéró fula kaae sere be dȩmó, da̧ so whi̧ fea o̧la naairaalu beta̧paae touróló betó mupa, Pol-né ai so whi̧paae fo yó maté fu betepatei, be mo ti dikiralepó. Hi̧ka be dȩtepa a̧ ai be taaróló me bepaae faai kisipa muturaalu, dilikitamokélé ha̧le yó maté fu betalepó.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Da̧ touróló fo yó mótu betere siki be kemó, sa̧ ha̧le o̧la kaae wolée molepó.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Aimó beta̧ kokopei whi̧ ama doi Yutikus-ta, dȩ sókó wó̧póló muló betere tu̧mó bituraalu, Pol-né yó mótu betere fo wosó tarepó. Pol-né ama yó matere fo mo fo̧lo si̧yóló yó maté fu betepa, kale sekȩ́ noke kȩlené sukutu betalepó. Atéturaalu, kale whi̧ dukó fóló, biliyó salepó. Atéró biliyó saleteita, tamo be ke teraae horóló, sore be kemó yalepó. Téró kale whi̧ biliyó sóró mupa da̧ doropóló kelalemó, sukó̧ló molepó.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Atépa, Pol a̧ doropóló Yutikus-né bopé tómó deraapisa fóló mulu, ama naasené apuó sóró duraalu, “Turukó holaaitei kapala asiri ai firapa whaalia ekesé,” yalepó.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Téró, Pol ó siki be kepaae momó holóló atima bred o kolokóló a̧liyóló nalepó. Atéró, kale sekȩ́né fo momó yó maté fu beteró, be dȩtepa hi̧ka a̧ felepó.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Kale kokopei whi̧ Yutikus momó kepaayóló betepa, whi̧rapené bepaae dapesó fóló atima hosaa muni deyóló hai̧yóló betalepó.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Atéró mepaae whi̧rape da̧pi folosóró wȩi nukumó Asosi bepaae faai felepó. Pol-né da̧paae atéró fae yóló, da̧tamo Asosi bemó hokolaa yaairaalu, a̧ hae tu̧mó felepó.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Da̧ a̧tamo ai Asosi bemó hokolaa yóló a̧ nukupaae dape sóró, Mitilini bepaae felepó.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Téró da̧ aimó fiyóló, hi̧ka ti wȩi nukumó wȩiné bopéró daaló betere hae Kios dekeróló felepó. Téró diki me nuku tómó fiyóló ai hi̧ka ti da̧ tua̧mó tukóló fóló Samos hae felekemó epa dȩró dekeróló felepó. Téró, diki mekélé kale dere kaae nuku tómó fiyóló, ai hi̧ka ti da̧ Miletus bemó sókó felepó.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Atéró Pol a̧ Esia hae kwiamó kutu betepa suka kele kemeyao̧sóró, Jerusalem bemó Pentikos be dȩmó dere ala kelaai a̧ ai Efesus be bosenóló mo hapale faai kisipa mualepó.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Atéró da̧ Miletus bemó sókó fóló bituraalu, Efesus Keriso whi̧ disirapepaae a̧ beterepaae toura̧le ape, yó faralepó.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Atima atéró dorowóló betó mupa, atimapaae duraalu, “Ȩta, Esia hae kwiamó folosóró sókó wale sukamó kaae sóró wóló, dia̧tamo beta̧mó bitu yale alarape feata, ti dia̧ feané kisiparapó.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Ȩta, so whi̧ ao̧mó dua sukó̧ló bituraalu, Tale Kótóné ama kutó beta̧ mo ketekȩ buóló, wole kaapetamo du betalepó. Atéteremó, Juda whi̧rapené ȩ daairaalu kemei fo dokotu betaleteita, ai alané ȩ noa kaae whi̧ beteréró su̧ sóró ka̧ae kilitu yalepó.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Atépatei, Kótóné dia̧ tao saaire fo wisi ya̧lo hiréni, ȩ mo ha̧keamó daalukélé, dia̧né be doko̧ doko̧kélé, Talené fo dia̧ tuȩ́ yó̧póló yó mótua yaletei, dia̧ feané kisipa ai ere ape.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Juda so whi̧paaekélé, Kirik so whi̧paaekélé, dia̧né du betere dowi ala taaróló, Tale Yesupaae kisipa tiróló mo dua betae yóló ha̧kearóló ai yó male ape.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Térapa, mió kale Dȩi Kepe Wisiné Jerusalem bepaae sȩyóló dapesó fóló betepa, ȩpaae noa alakó eraaloró ȩ tuȩ́nipó.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Be hulua doko̧ fea fo yó maté kotopa, kale Dȩi Kepe Wisiné ȩpaae duraalu, sekȩi alaró dipula beteratere alatamo ya̧paae eraalo ai ape yale fo beta̧ ya̧lo kisiparapó.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Atérené, ȩ sukao̧sóró ya̧lo tó tikimó wiyaalo meipó. Tale Yesuné ȩpaae dirae yóló male kutó beta̧ diróturaalu, so whi̧paae Kótóné da̧paae yaala sókó furaalu, ha̧le tao sere fo wisi beta̧ yó maté fóló tukóló muló betere da̧lemó sókó faai dapó.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Mió ya̧lo kisipa fatepa, Kótóné tȩteróló daale ao̧mó mole ala dia̧ tuȩ́ yó̧póló ya̧lo yó matepa, wosetu betale whi̧rape diaao̧ ya̧lo kelepaa momó kae kelaalo meipó.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Térené ya̧lo dia̧paae ha̧kearóló i dere ape. Mió i alimó dia̧ tua̧mó whi̧ me dené i fo wisi taaróló dowi ala ene fupa, ti aita, ȩpaae kwia muni diaao̧tei ai ape.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ti Kótóné ama yaai kisipa mole ala mekó hiréni, mo turó ya̧lo dia̧paae ai yó melale ape.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Dia̧ta, Kótóné ama Dȩi Kepe Wisiné ama sipsip hupu wisiyóló kaae tanó̧póló sóró ai beteró beterapa, ai hupurape wisiyóló kaae taru, dia̧kélé mo wisiyóló kaae tawae. Yesuné ama sameané dupure Kótóné so whi̧ beta̧ mo dua wisiyóló kaae tawae.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 I dere fota noa betené dumipó. Ȩ fole sisópaae dowi bete hao̧rape dia̧ tua̧paae wóló, Kótóné sipsip hupurape dóló nale waalo ai ape.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Dia̧kó mepaae whi̧né kale Yesuné ala eró tare whi̧rape dei nó̧póló eratere alané, kale mo fo wisi kó̧paae wȩ́róló, dia̧ a̧lisóró kae tu̧paae faraalo ai ape.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Até yao̧sóró, dia̧ mo wisiyóló kaae tawae. Atei ala yaairemó dia̧ kisipa muló beteró̧póló ba fo sore ȩ dia̧tamo bituraalu ai yale ape. Dȩtamokélé, dikitamokélé, yó maté fu bitu woletamo du betalepó.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Téró mióta, dia̧ Talené ama ko̧lené sukuturaalu, ha̧le tao sere alané dia̧ wisiyóló tao só̧póló i dere ape. Ai fonétei, diaao̧ kisipa tiratere ala fotoko̧róló, Kótóné ama wisi wisi o̧la dia̧ ama kae sóró beteró betere so whi̧mó ai mótu betere ape.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Ya̧lo dia̧né silpa kapa ó kold kapa ó kutikélé senée yóló au nokole ala inipó.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ya̧lo fotoko̧nétei kutó diyóló, ya̧lo ya̧ya̧re o̧la o̧lakélé, ó ya̧lo fulumu whi̧rapemókélé mótua yaletei diaao̧ ai tuȩ́re ape.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ya̧lo ai dua yale alata, o̧la o̧la fea da̧né naasenétei depe tukó wei ala yóló sirapóló, diaao̧ koló̧póló ai yale ape. Até duraalu, mepaae atimanétei kutó diyóló nénire so whi̧ tao sóró ha̧le melae. Ti noatepae, Tale Yesuné duraalu, ‘O̧la o̧la ha̧le tao sóró matere whi̧né hai̧ kisipatamo matere alané matepa sere whi̧né dere hȩkese tȩteró beterapó’ ere fo kisipa muae,” yalepó.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Téró, Pol-né ai fo yóló ki̧lipaae atima bukutiri teya̧ró bituraalu, ama moma yalepó.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Atéró a̧ faaitepa, kale so whi̧ feané Pol apuó taruraalu ko̧ló tukó nóló wole du betalepó.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Atétepa, kale sekȩ́né duraalu, ya̧lo kelepaa diaao̧ momó kae kelaalo meipó yale fo kisipa mutu, atima doasi dekȩné sinitu wole du betalepó. Atétu beteró, atimané a̧ dapesó fóló, wȩi nukumó beteralepó.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.