Atos 20

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Téró, kale so whi̧ fo tiki whaa du betaletei kemetepa, Pol-né Yesuné ala erótu betere whi̧rape tao sóró fotoko̧ bulóló diri eratere fo yalepó. Atéró atimapaae ko̧leó yóló, a̧ Masedonia hae kwiapaae felepó.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 A̧ ai hae kwia tua̧mó Keriso so whi̧ ketekȩ bulóló fotoko̧ratere fo dekéró yó melaté fóló nalo kemene furaalu, Kirik hae kwiapaae sókó felepó.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 A̧ ai bemó betepa, wélié sore kemeyalepó. Atéyóló nalo ti a̧ wȩi nukumó Siria haepaae faai yaletei, kale Juda whi̧rapené a̧ daalopó dere fo woseturaalu, taaróló momó Masedonia hae kwiapaae hae tu̧mó faai yalepó.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Atéró faairaalu, Beria whi̧kó Pirus naalema Sopatakélé, Tesalonaika whi̧ tamo Aristarkus-ró Sekundus-tamokélé, Derbe whi̧kó Kaius-kélé, Timotikélé, Esia hae kwiaró wale whi̧tamo Tikikas-ró Tropimus-tamokélé, atima atéró felepó.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Téró, ai kale whi̧rape atimapi fóló, Troas bemó Pol-sépi da̧ kaae tawóló beterepó.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Atéró da̧ Juda whi̧rape atimané mara mole ala sya furaalu, fopei bred o bula yóló o̧la detere be dȩ kemetepa, wȩi nuku sóró Filipai be taaróló, Troas bemó mepaae whi̧rapetamo hokolaa yaai furaalu, nuku tómó aporó diki fité felepó. Téró, da̧ fea touyóló Troas bemó wȩikeró be dȩ betalepó.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Atéró fula kaae sere be dȩmó, da̧ so whi̧ fea o̧la naairaalu beta̧paae touróló betó mupa, Pol-né ai so whi̧paae fo yó maté fu betepatei, be mo ti dikiralepó. Hi̧ka be dȩtepa a̧ ai be taaróló me bepaae faai kisipa muturaalu, dilikitamokélé ha̧le yó maté fu betalepó.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Da̧ touróló fo yó mótu betere siki be kemó, sa̧ ha̧le o̧la kaae wolée molepó.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Aimó beta̧ kokopei whi̧ ama doi Yutikus-ta, dȩ sókó wó̧póló muló betere tu̧mó bituraalu, Pol-né yó mótu betere fo wosó tarepó. Pol-né ama yó matere fo mo fo̧lo si̧yóló yó maté fu betepa, kale sekȩ́ noke kȩlené sukutu betalepó. Atéturaalu, kale whi̧ dukó fóló, biliyó salepó. Atéró biliyó saleteita, tamo be ke teraae horóló, sore be kemó yalepó. Téró kale whi̧ biliyó sóró mupa da̧ doropóló kelalemó, sukó̧ló molepó.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Atépa, Pol a̧ doropóló Yutikus-né bopé tómó deraapisa fóló mulu, ama naasené apuó sóró duraalu, “Turukó holaaitei kapala asiri ai firapa whaalia ekesé,” yalepó.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Téró, Pol ó siki be kepaae momó holóló atima bred o kolokóló a̧liyóló nalepó. Atéró, kale sekȩ́né fo momó yó maté fu beteró, be dȩtepa hi̧ka a̧ felepó.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Kale kokopei whi̧ Yutikus momó kepaayóló betepa, whi̧rapené bepaae dapesó fóló atima hosaa muni deyóló hai̧yóló betalepó.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Atéró mepaae whi̧rape da̧pi folosóró wȩi nukumó Asosi bepaae faai felepó. Pol-né da̧paae atéró fae yóló, da̧tamo Asosi bemó hokolaa yaairaalu, a̧ hae tu̧mó felepó.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Da̧ a̧tamo ai Asosi bemó hokolaa yóló a̧ nukupaae dape sóró, Mitilini bepaae felepó.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Téró da̧ aimó fiyóló, hi̧ka ti wȩi nukumó wȩiné bopéró daaló betere hae Kios dekeróló felepó. Téró diki me nuku tómó fiyóló ai hi̧ka ti da̧ tua̧mó tukóló fóló Samos hae felekemó epa dȩró dekeróló felepó. Téró, diki mekélé kale dere kaae nuku tómó fiyóló, ai hi̧ka ti da̧ Miletus bemó sókó felepó.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Atéró Pol a̧ Esia hae kwiamó kutu betepa suka kele kemeyao̧sóró, Jerusalem bemó Pentikos be dȩmó dere ala kelaai a̧ ai Efesus be bosenóló mo hapale faai kisipa mualepó.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Atéró da̧ Miletus bemó sókó fóló bituraalu, Efesus Keriso whi̧ disirapepaae a̧ beterepaae toura̧le ape, yó faralepó.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Atima atéró dorowóló betó mupa, atimapaae duraalu, “Ȩta, Esia hae kwiamó folosóró sókó wale sukamó kaae sóró wóló, dia̧tamo beta̧mó bitu yale alarape feata, ti dia̧ feané kisiparapó.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ȩta, so whi̧ ao̧mó dua sukó̧ló bituraalu, Tale Kótóné ama kutó beta̧ mo ketekȩ buóló, wole kaapetamo du betalepó. Atéteremó, Juda whi̧rapené ȩ daairaalu kemei fo dokotu betaleteita, ai alané ȩ noa kaae whi̧ beteréró su̧ sóró ka̧ae kilitu yalepó.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Atépatei, Kótóné dia̧ tao saaire fo wisi ya̧lo hiréni, ȩ mo ha̧keamó daalukélé, dia̧né be doko̧ doko̧kélé, Talené fo dia̧ tuȩ́ yó̧póló yó mótua yaletei, dia̧ feané kisipa ai ere ape.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Juda so whi̧paaekélé, Kirik so whi̧paaekélé, dia̧né du betere dowi ala taaróló, Tale Yesupaae kisipa tiróló mo dua betae yóló ha̧kearóló ai yó male ape.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Térapa, mió kale Dȩi Kepe Wisiné Jerusalem bepaae sȩyóló dapesó fóló betepa, ȩpaae noa alakó eraaloró ȩ tuȩ́nipó.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Be hulua doko̧ fea fo yó maté kotopa, kale Dȩi Kepe Wisiné ȩpaae duraalu, sekȩi alaró dipula beteratere alatamo ya̧paae eraalo ai ape yale fo beta̧ ya̧lo kisiparapó.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Atérené, ȩ sukao̧sóró ya̧lo tó tikimó wiyaalo meipó. Tale Yesuné ȩpaae dirae yóló male kutó beta̧ diróturaalu, so whi̧paae Kótóné da̧paae yaala sókó furaalu, ha̧le tao sere fo wisi beta̧ yó maté fóló tukóló muló betere da̧lemó sókó faai dapó.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Mió ya̧lo kisipa fatepa, Kótóné tȩteróló daale ao̧mó mole ala dia̧ tuȩ́ yó̧póló ya̧lo yó matepa, wosetu betale whi̧rape diaao̧ ya̧lo kelepaa momó kae kelaalo meipó.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Térené ya̧lo dia̧paae ha̧kearóló i dere ape. Mió i alimó dia̧ tua̧mó whi̧ me dené i fo wisi taaróló dowi ala ene fupa, ti aita, ȩpaae kwia muni diaao̧tei ai ape.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Ti Kótóné ama yaai kisipa mole ala mekó hiréni, mo turó ya̧lo dia̧paae ai yó melale ape.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Dia̧ta, Kótóné ama Dȩi Kepe Wisiné ama sipsip hupu wisiyóló kaae tanó̧póló sóró ai beteró beterapa, ai hupurape wisiyóló kaae taru, dia̧kélé mo wisiyóló kaae tawae. Yesuné ama sameané dupure Kótóné so whi̧ beta̧ mo dua wisiyóló kaae tawae.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 I dere fota noa betené dumipó. Ȩ fole sisópaae dowi bete hao̧rape dia̧ tua̧paae wóló, Kótóné sipsip hupurape dóló nale waalo ai ape.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Dia̧kó mepaae whi̧né kale Yesuné ala eró tare whi̧rape dei nó̧póló eratere alané, kale mo fo wisi kó̧paae wȩ́róló, dia̧ a̧lisóró kae tu̧paae faraalo ai ape.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Até yao̧sóró, dia̧ mo wisiyóló kaae tawae. Atei ala yaairemó dia̧ kisipa muló beteró̧póló ba fo sore ȩ dia̧tamo bituraalu ai yale ape. Dȩtamokélé, dikitamokélé, yó maté fu bitu woletamo du betalepó.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Téró mióta, dia̧ Talené ama ko̧lené sukuturaalu, ha̧le tao sere alané dia̧ wisiyóló tao só̧póló i dere ape. Ai fonétei, diaao̧ kisipa tiratere ala fotoko̧róló, Kótóné ama wisi wisi o̧la dia̧ ama kae sóró beteró betere so whi̧mó ai mótu betere ape.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ya̧lo dia̧né silpa kapa ó kold kapa ó kutikélé senée yóló au nokole ala inipó.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ya̧lo fotoko̧nétei kutó diyóló, ya̧lo ya̧ya̧re o̧la o̧lakélé, ó ya̧lo fulumu whi̧rapemókélé mótua yaletei diaao̧ ai tuȩ́re ape.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ya̧lo ai dua yale alata, o̧la o̧la fea da̧né naasenétei depe tukó wei ala yóló sirapóló, diaao̧ koló̧póló ai yale ape. Até duraalu, mepaae atimanétei kutó diyóló nénire so whi̧ tao sóró ha̧le melae. Ti noatepae, Tale Yesuné duraalu, ‘O̧la o̧la ha̧le tao sóró matere whi̧né hai̧ kisipatamo matere alané matepa sere whi̧né dere hȩkese tȩteró beterapó’ ere fo kisipa muae,” yalepó.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Téró, Pol-né ai fo yóló ki̧lipaae atima bukutiri teya̧ró bituraalu, ama moma yalepó.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Atéró a̧ faaitepa, kale so whi̧ feané Pol apuó taruraalu ko̧ló tukó nóló wole du betalepó.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Atétepa, kale sekȩ́né duraalu, ya̧lo kelepaa diaao̧ momó kae kelaalo meipó yale fo kisipa mutu, atima doasi dekȩné sinitu wole du betalepó. Atétu beteró, atimané a̧ dapesó fóló, wȩi nukumó beteralepó.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.