Atos 19
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Atéró, Apolos a̧ Korin bemó betepa, Pol a̧ du sorokó mole haemó fu beteró Efesus bemó sókó felepó. Aimó, mepaae Talené ala erótu betere whi̧rape betó mupa kelalepó.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Atépa atimapaae duraalu, “Dia̧ Yesupaae tuȩ́ tiki tirale sukamó, Dȩi Kepe Wisi saleé?” yóló wosalepó. Tétepa a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Meipó. Da̧ ai Dȩi Kepe Wisi beterapó fokélé wosenipó,” yalepó.
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Ai fo depa, Pol-né atimapaae momó woseturaalu, “Ti dia̧ noa kaae ala yóló wȩi tópualeé?” depa atimané duraalu, “Da̧ta, Jon-né wȩi tópurale kaae yóló tópuralepó,” yalepó.
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Ai fo depa, Pol-né duraalu, “Jon-né wȩi tópurale alata, dowi ala taaróló kisipa feteyóló wale so whi̧ tópurótua erapó. Atéró, wȩi tópurótu duraalu, ‘Ȩ wale ki̧lipaae beta̧ sekȩ́ whi̧ waalopa, diaao̧ dowi ala taaróló, ai whi̧paae kisipa tirae. Ti ai whi̧né doita, Yesu ai ape,’” yalepó.
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Atima fea ai fo wosóló, Tale Yesuné doimó wȩi tópualepó.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 — ausente —
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 — ausente —
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Téró, Pol a̧ Juda fakené fo wosetere bepaae fóló mo halaainé daalu yó mótu betepa, wélié sore kemeyalepó. Atéró, ai be whi̧ so whi̧paae Kótóné tȩteróló daale ao̧mó mole ala mopóló kisipa muó̧póló, diriiné wisiyóló yó mótu betalepó.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Téyaletei, mepaae so whi̧ Pol-né yó matere fo wosaalomeipóló dowa̧ae furaalu, ha̧keamó Yesu Kerisoné ala eratere fotamo bóe dóló faletu betalepó. Até depa, ai fo wosetere be taaróló Yesuné ala eratere whi̧rape maaté dapesó fóló, Tiranus-né doasi be dolomó, betere doko̧ fea kale fo wisi bete tokó̧ló kȩlaarótu betalepó.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Atétere alata, ba fo tamo tua̧mó bituraalu, du betalepó. Atéró, yó mótu betale tikimó Esia hae kwia tua̧mó betó mole Juda so whi̧kélé, Juda meire fake so whi̧kélé, mo fea Tale Kótóné fo wosalepó.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Kótóné Pol fotoko̧ratepa, mo kae kae kelemei alarape erótu betalepó.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Até dere ala kilituraalu, mepaae kisi daale so whi̧ró dowi keperape tepeyóló betó mole so whi̧rapetamo wisiró̧póló kisipa mutu, ka̧anatere kutiró fosono helekȩtere kuti kwiatamo só fóló, Pol-né tikimó wolaa yó seneta yalepó. Atéró, ai kuti só fóló kale hepo daale so whi̧ró dowi kepe betere so whi̧tamoné tikimó olaa dua depa, hepo wisi yóo, dowi keperapekélé sókó fóo, dua yalepó.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Atéró, mepaae Juda whi̧rape atimanékélé, kale dowi keperape tepeyóló betó mole whi̧rapepaae duraalu, “Pol-né yó mótu betere whi̧ Yesuné doimó ya̧lo ya̧paae dapa, ya̧ whi̧ tua̧mó beteretei, taaróló sókó fae,” dua yalepó.
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Téró, Kale Juda whi̧kó so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ Skipané naalemarape wȩikeró beterepó. Ai naalerape atimanékélé, atei kaae ala du betalepó.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Ai ala du betalemó, beta̧ sukamó i ala yalepó. Kale whi̧né tiki tua̧mó tepeyóló betere dowi kepené atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Yesuró, Pol-tamota, ya̧lo tuȩ́rapa, dia̧ deé?” yalepó.
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ai fo yóló, kale dowi kepe tepeyóló betere whi̧ kale naalerape tikipaae tu̧wó horóló, dekei ala yalepó. Atéró mo ti dóló sininóló, kale wȩikeró whi̧rape atima kutikélé fea sorokóló taae fatepa, sameatamo belapaae tiki daapi ha̧le sókó fóló, botokó dapo dapo yalepó.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Até yalepó dere fo kale Efesus bemó betó mole Juda so whi̧ró Krik so whi̧tamoné wosetu, atima winé sukó̧ló Tale Yesuné doi hale sóró horótu betalepó.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Até deremó, mepaae mo dekéró so whi̧ Yesupaae kisipa tiki tiróturaalu, atimané take du betale dowi alarape so whi̧ feané keletómó Talepaae yó mótu betalepó.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Téturaalu, atimané kale hupu sekaȩmó isi whi̧rapené dere ala asȩyóló muló betere buk-rapemó mole ala sya fu betere whi̧rape atimakélé, mo fea wóló, ai buk-rape sóró wóló so whi̧ feané keletómó si bilira̧leta du betalepó. Ai buk-rape dupuyale moni doko̧ sóró, 50,000 silpa kapa moni né dupuyalepó.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Ai alarape yóló, so whi̧ fea Talené fo wosóló fakeróturaalu, hae kwia feapaae ama fo doasi fotoko̧ mo su̧ralepó.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Atéyale ki̧lipaae Pol a̧ Masedonia hae kwiaró Akaia hae kwiatamo tua̧mó tȩyóló Jerusalem bepaae faai yalepó. Atéró, fóló nalo ti a̧ u Rom be huluapaae faai kisipa mualepó.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Téró, Pol tao sóró kutó ditere whi̧ tamo Timotiró Erastus-tamo Masedonia hae kwiapaae fó̧póló dotonalepó. Atéró Pol ama wotoró Esia hae kwia tua̧mó sawa sukamó kutu beterepó.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Atéyale sukamó, mepaae mo so whi̧rapené Tale Yesu Kerisoné ala eratere so whi̧tamo dei kisipa mutu, kae kae eratere fo yóló bóe daai kaae salepó.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Ai be huluamó silpa kapané o̧la o̧la aletere whi̧né doi Demitrias beterepó. Ai Efesus be huluamó kapala kótó Atemis-paae moma dere be doasi tȩnapó. Kale whi̧ Demitrias-ró mepaae mo beta̧ kaae kutó ditere whi̧rapetamoné silpa kapa-nétei, kapala kótó so Atemis su̧róló, beleka̧atiki aleyóló mepaae mo so whi̧tamo dotonóló doasi moni sua yalepó.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Kale whi̧ Demitrias-né ama dere ala kaae du betere whi̧rapekélé, mepaae beta̧ kutónétei, kae kae kutó ditere whi̧rapekélé, toura̧le ape yóló duraalu, “Norape-ó, da̧né doasi moni sere alata, ti i Atemis kótó su̧róló aletere o̧lané seretei diaao̧ ai kisipa ere ape.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Kale whi̧ Pol-né i so whi̧ mo fea kó̧paae fó̧póló kisipa mutu, mo dere nisiyóló wosó̧póló i fo yalepó. Whi̧né naasené aletere kótórapeta, mo kótó meipó yale fo diaao̧ wosóo, dia̧né kolóo, ai yale ape. Ai fota, da̧ Efesus be hulua so whi̧paae maaté ini, Esia hae kwia tua̧mó betó mole so whi̧ feané ai wosalepó.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Pol-né ai dere foné da̧ moni sere kutómó maaté dumitei da̧né fo wosetere bekélé, doasi kótó Atemis sokélé, so whi̧ feané bete muni ha̧le o̧la ao̧róló doró̧póló dapó. Take Esia hae kwiamó betó mole so whi̧nékélé, i hae kwia feamó betóló fale so whi̧nékélé, da̧né kótó so Atemis ao̧mó sukó̧ló bitu, a̧paae beta̧ momatua yaletei, mió Pol-né dere foné da̧né kótó soné doi doróló folokole eraai dapó,” yalepó.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Atéró dere fo woseturaalu, so whi̧ fea mo dowi fopaae buóló fo fakeyóló duraalu, “Da̧ Efesus be hulua whi̧né kótó so Atemis-ta doasi fotoko̧ bole kótó wisinaalepó,” yalepó.
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Téró ai be huluamó betó mole so whi̧né dei tuȩ́ mutu mo doakale fo whaa du betalepó. Atéró Masedonia be hulua whi̧ tamo Kaius-ró Aristarkus-tamo Talené fo eratere Pol-tamo wóló betepa, whi̧rape fea fóló kale whi̧tamo si̧yóló só walepó.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Atéró kale whi̧ tamo tawóló daaló betere tikipaae Pol a̧kélé faai yaletei, mepaae Yesuné ala eró tare norapené sesé yalepó.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Ai maaté mei, mepaae Esia hae kwiamó doasiné kuto deró̧póló sóró betero betere Pol-né ama fulumu whi̧rapené a̧paae so whi̧ touró betere tua̧paae fao̧se yalepó.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Atéró touró betere so whi̧ atima ai wóló betere bete atima kisipa ini, ko̧ló ko̧lóiné betó molepó. Atéró betó muluraalu, mepaaené dere fo kae, mepaaené fo kae du betalepó.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Atétu betepa, Juda whi̧rapené Aleksanda-paae naao diriyóló fo ene fae yóló tȩté fóló so whi̧ touró betere tikimó daara̧le felepó. Atéró fo yaairaalu, ama naase horaletei so whi̧né kisiparutei a̧ta bóe dele ala kaaratere whi̧ nisi yalepó.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Téyaletei, nalo atimané a̧ kelalemó Juda whi̧pa kisipa kilitu, fo fakeyóló duraalu, “Da̧né Efesus be hulua so whi̧né doasi fotoko̧ bole topo kótó so Atemis-póló,” ha̧le detétóró fu betepa, suka kele tamo kemeyalepó.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Atétu beteró, beta̧ Gavman-né asȩtere kutó diró̧póló beteró betere whi̧, so whi̧ kuamó turukó holóló duraalu, “Ti Efesus so whi̧-ó, Efesus be hulua so whi̧né kótó so Atemis-ró ama momatere betamo tȩteróló kaae tatere alata, ti i be hulua so whi̧né eretei, hae kwiamó betó mole so whi̧ mo feané kisiparapó. Ai kótó Atemis so su̧róló aleale kane faketa, ó hepen-mó i bepaae dorowale ala kisipa inié?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Ti aita, mené kapalapóló doraaire ala meipa, dia̧ so whi̧rape bóe dóló ho̧le sere ala hapale kilitaróló ini, dua betae.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Dia̧né ai dapesó wóló daaló betere whi̧ tamota, da̧né momatere bemó mole o̧la o̧la o̧lémi sóró ó kótó so Atemis doratere fokélé inipatei, diaao̧ ha̧le dapesó wóló daaló ai betere ape.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Demitrias-ró ama beta̧ kutó ditere whi̧rapetamoné mepaae whi̧ só deraai kisipa mutepa, ti Gavman-né fo tokó̧ló taleró̧póló sóró beteró betere whi̧rape ai betó mole ape. Ti Gavman whi̧rapeta, ai ala yó̧póló sóró daaló beterapó.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Motamo fo mekó yaai kisipa mutepa, ti da̧né tukóló muló betere be dȩmó yaalopó. Ti noatepae, da̧né yóló mulale fo sya furaalu, ai ala yaalopó.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Atei kaae doasi bóe dóló foya dere alamó Gavman whi̧rapené da̧paae doasi sekȩi ala eraalopó. Atétere alamó Gavman-né mo doasi fo mupatei, da̧né tukóló ai du betere ape. Atimané da̧paae ai fo noa betené du bitu de? depa, da̧né yaaire fo meipó,” yalepó.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Kale ai Gavman-né kutó diratere whi̧né ai fo yóló kemetepa, atimapaae fae yalepó.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.