Atos 19
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA
1 Atéró, Apolos a̧ Korin bemó betepa, Pol a̧ du sorokó mole haemó fu beteró Efesus bemó sókó felepó. Aimó, mepaae Talené ala erótu betere whi̧rape betó mupa kelalepó.
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 Atépa atimapaae duraalu, “Dia̧ Yesupaae tuȩ́ tiki tirale sukamó, Dȩi Kepe Wisi saleé?” yóló wosalepó. Tétepa a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Meipó. Da̧ ai Dȩi Kepe Wisi beterapó fokélé wosenipó,” yalepó.
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Ai fo depa, Pol-né atimapaae momó woseturaalu, “Ti dia̧ noa kaae ala yóló wȩi tópualeé?” depa atimané duraalu, “Da̧ta, Jon-né wȩi tópurale kaae yóló tópuralepó,” yalepó.
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 Ai fo depa, Pol-né duraalu, “Jon-né wȩi tópurale alata, dowi ala taaróló kisipa feteyóló wale so whi̧ tópurótua erapó. Atéró, wȩi tópurótu duraalu, ‘Ȩ wale ki̧lipaae beta̧ sekȩ́ whi̧ waalopa, diaao̧ dowi ala taaróló, ai whi̧paae kisipa tirae. Ti ai whi̧né doita, Yesu ai ape,’” yalepó.
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Atima fea ai fo wosóló, Tale Yesuné doimó wȩi tópualepó.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 — ausente —
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 — ausente —
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Téró, Pol a̧ Juda fakené fo wosetere bepaae fóló mo halaainé daalu yó mótu betepa, wélié sore kemeyalepó. Atéró, ai be whi̧ so whi̧paae Kótóné tȩteróló daale ao̧mó mole ala mopóló kisipa muó̧póló, diriiné wisiyóló yó mótu betalepó.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Téyaletei, mepaae so whi̧ Pol-né yó matere fo wosaalomeipóló dowa̧ae furaalu, ha̧keamó Yesu Kerisoné ala eratere fotamo bóe dóló faletu betalepó. Até depa, ai fo wosetere be taaróló Yesuné ala eratere whi̧rape maaté dapesó fóló, Tiranus-né doasi be dolomó, betere doko̧ fea kale fo wisi bete tokó̧ló kȩlaarótu betalepó.
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 Atétere alata, ba fo tamo tua̧mó bituraalu, du betalepó. Atéró, yó mótu betale tikimó Esia hae kwia tua̧mó betó mole Juda so whi̧kélé, Juda meire fake so whi̧kélé, mo fea Tale Kótóné fo wosalepó.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Kótóné Pol fotoko̧ratepa, mo kae kae kelemei alarape erótu betalepó.
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Até dere ala kilituraalu, mepaae kisi daale so whi̧ró dowi keperape tepeyóló betó mole so whi̧rapetamo wisiró̧póló kisipa mutu, ka̧anatere kutiró fosono helekȩtere kuti kwiatamo só fóló, Pol-né tikimó wolaa yó seneta yalepó. Atéró, ai kuti só fóló kale hepo daale so whi̧ró dowi kepe betere so whi̧tamoné tikimó olaa dua depa, hepo wisi yóo, dowi keperapekélé sókó fóo, dua yalepó.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Atéró, mepaae Juda whi̧rape atimanékélé, kale dowi keperape tepeyóló betó mole whi̧rapepaae duraalu, “Pol-né yó mótu betere whi̧ Yesuné doimó ya̧lo ya̧paae dapa, ya̧ whi̧ tua̧mó beteretei, taaróló sókó fae,” dua yalepó.
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Téró, Kale Juda whi̧kó so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ Skipané naalemarape wȩikeró beterepó. Ai naalerape atimanékélé, atei kaae ala du betalepó.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ai ala du betalemó, beta̧ sukamó i ala yalepó. Kale whi̧né tiki tua̧mó tepeyóló betere dowi kepené atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Yesuró, Pol-tamota, ya̧lo tuȩ́rapa, dia̧ deé?” yalepó.
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Ai fo yóló, kale dowi kepe tepeyóló betere whi̧ kale naalerape tikipaae tu̧wó horóló, dekei ala yalepó. Atéró mo ti dóló sininóló, kale wȩikeró whi̧rape atima kutikélé fea sorokóló taae fatepa, sameatamo belapaae tiki daapi ha̧le sókó fóló, botokó dapo dapo yalepó.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Até yalepó dere fo kale Efesus bemó betó mole Juda so whi̧ró Krik so whi̧tamoné wosetu, atima winé sukó̧ló Tale Yesuné doi hale sóró horótu betalepó.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Até deremó, mepaae mo dekéró so whi̧ Yesupaae kisipa tiki tiróturaalu, atimané take du betale dowi alarape so whi̧ feané keletómó Talepaae yó mótu betalepó.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Téturaalu, atimané kale hupu sekaȩmó isi whi̧rapené dere ala asȩyóló muló betere buk-rapemó mole ala sya fu betere whi̧rape atimakélé, mo fea wóló, ai buk-rape sóró wóló so whi̧ feané keletómó si bilira̧leta du betalepó. Ai buk-rape dupuyale moni doko̧ sóró, 50,000 silpa kapa moni né dupuyalepó.
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Ai alarape yóló, so whi̧ fea Talené fo wosóló fakeróturaalu, hae kwia feapaae ama fo doasi fotoko̧ mo su̧ralepó.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Atéyale ki̧lipaae Pol a̧ Masedonia hae kwiaró Akaia hae kwiatamo tua̧mó tȩyóló Jerusalem bepaae faai yalepó. Atéró, fóló nalo ti a̧ u Rom be huluapaae faai kisipa mualepó.
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Téró, Pol tao sóró kutó ditere whi̧ tamo Timotiró Erastus-tamo Masedonia hae kwiapaae fó̧póló dotonalepó. Atéró Pol ama wotoró Esia hae kwia tua̧mó sawa sukamó kutu beterepó.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 Atéyale sukamó, mepaae mo so whi̧rapené Tale Yesu Kerisoné ala eratere so whi̧tamo dei kisipa mutu, kae kae eratere fo yóló bóe daai kaae salepó.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Ai be huluamó silpa kapané o̧la o̧la aletere whi̧né doi Demitrias beterepó. Ai Efesus be huluamó kapala kótó Atemis-paae moma dere be doasi tȩnapó. Kale whi̧ Demitrias-ró mepaae mo beta̧ kaae kutó ditere whi̧rapetamoné silpa kapa-nétei, kapala kótó so Atemis su̧róló, beleka̧atiki aleyóló mepaae mo so whi̧tamo dotonóló doasi moni sua yalepó.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Kale whi̧ Demitrias-né ama dere ala kaae du betere whi̧rapekélé, mepaae beta̧ kutónétei, kae kae kutó ditere whi̧rapekélé, toura̧le ape yóló duraalu, “Norape-ó, da̧né doasi moni sere alata, ti i Atemis kótó su̧róló aletere o̧lané seretei diaao̧ ai kisipa ere ape.
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 Kale whi̧ Pol-né i so whi̧ mo fea kó̧paae fó̧póló kisipa mutu, mo dere nisiyóló wosó̧póló i fo yalepó. Whi̧né naasené aletere kótórapeta, mo kótó meipó yale fo diaao̧ wosóo, dia̧né kolóo, ai yale ape. Ai fota, da̧ Efesus be hulua so whi̧paae maaté ini, Esia hae kwia tua̧mó betó mole so whi̧ feané ai wosalepó.
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Pol-né ai dere foné da̧ moni sere kutómó maaté dumitei da̧né fo wosetere bekélé, doasi kótó Atemis sokélé, so whi̧ feané bete muni ha̧le o̧la ao̧róló doró̧póló dapó. Take Esia hae kwiamó betó mole so whi̧nékélé, i hae kwia feamó betóló fale so whi̧nékélé, da̧né kótó so Atemis ao̧mó sukó̧ló bitu, a̧paae beta̧ momatua yaletei, mió Pol-né dere foné da̧né kótó soné doi doróló folokole eraai dapó,” yalepó.
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Atéró dere fo woseturaalu, so whi̧ fea mo dowi fopaae buóló fo fakeyóló duraalu, “Da̧ Efesus be hulua whi̧né kótó so Atemis-ta doasi fotoko̧ bole kótó wisinaalepó,” yalepó.
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Téró ai be huluamó betó mole so whi̧né dei tuȩ́ mutu mo doakale fo whaa du betalepó. Atéró Masedonia be hulua whi̧ tamo Kaius-ró Aristarkus-tamo Talené fo eratere Pol-tamo wóló betepa, whi̧rape fea fóló kale whi̧tamo si̧yóló só walepó.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Atéró kale whi̧ tamo tawóló daaló betere tikipaae Pol a̧kélé faai yaletei, mepaae Yesuné ala eró tare norapené sesé yalepó.
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 Ai maaté mei, mepaae Esia hae kwiamó doasiné kuto deró̧póló sóró betero betere Pol-né ama fulumu whi̧rapené a̧paae so whi̧ touró betere tua̧paae fao̧se yalepó.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 Atéró touró betere so whi̧ atima ai wóló betere bete atima kisipa ini, ko̧ló ko̧lóiné betó molepó. Atéró betó muluraalu, mepaaené dere fo kae, mepaaené fo kae du betalepó.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Atétu betepa, Juda whi̧rapené Aleksanda-paae naao diriyóló fo ene fae yóló tȩté fóló so whi̧ touró betere tikimó daara̧le felepó. Atéró fo yaairaalu, ama naase horaletei so whi̧né kisiparutei a̧ta bóe dele ala kaaratere whi̧ nisi yalepó.
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Téyaletei, nalo atimané a̧ kelalemó Juda whi̧pa kisipa kilitu, fo fakeyóló duraalu, “Da̧né Efesus be hulua so whi̧né doasi fotoko̧ bole topo kótó so Atemis-póló,” ha̧le detétóró fu betepa, suka kele tamo kemeyalepó.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Atétu beteró, beta̧ Gavman-né asȩtere kutó diró̧póló beteró betere whi̧, so whi̧ kuamó turukó holóló duraalu, “Ti Efesus so whi̧-ó, Efesus be hulua so whi̧né kótó so Atemis-ró ama momatere betamo tȩteróló kaae tatere alata, ti i be hulua so whi̧né eretei, hae kwiamó betó mole so whi̧ mo feané kisiparapó. Ai kótó Atemis so su̧róló aleale kane faketa, ó hepen-mó i bepaae dorowale ala kisipa inié?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Ti aita, mené kapalapóló doraaire ala meipa, dia̧ so whi̧rape bóe dóló ho̧le sere ala hapale kilitaróló ini, dua betae.
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 Dia̧né ai dapesó wóló daaló betere whi̧ tamota, da̧né momatere bemó mole o̧la o̧la o̧lémi sóró ó kótó so Atemis doratere fokélé inipatei, diaao̧ ha̧le dapesó wóló daaló ai betere ape.
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Demitrias-ró ama beta̧ kutó ditere whi̧rapetamoné mepaae whi̧ só deraai kisipa mutepa, ti Gavman-né fo tokó̧ló taleró̧póló sóró beteró betere whi̧rape ai betó mole ape. Ti Gavman whi̧rapeta, ai ala yó̧póló sóró daaló beterapó.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 Motamo fo mekó yaai kisipa mutepa, ti da̧né tukóló muló betere be dȩmó yaalopó. Ti noatepae, da̧né yóló mulale fo sya furaalu, ai ala yaalopó.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Atei kaae doasi bóe dóló foya dere alamó Gavman whi̧rapené da̧paae doasi sekȩi ala eraalopó. Atétere alamó Gavman-né mo doasi fo mupatei, da̧né tukóló ai du betere ape. Atimané da̧paae ai fo noa betené du bitu de? depa, da̧né yaaire fo meipó,” yalepó.
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Kale ai Gavman-né kutó diratere whi̧né ai fo yóló kemetepa, atimapaae fae yalepó.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.