Atos 14
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT
1 Téró, Ikoniam bemó Pol-ró Banabas-tamo dua dere kaae, Juda whi̧rapené fo wosetere be dolopaae holalepó. Téró, atimaamoné mo wisiyóló yó matere foné, Juda so whi̧ró Juda meire fake so whi̧tamo hosaamó suraalu, mo dekéró so whi̧ kisipa tiralepó.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Téyaletei, kisipa tiki tirénire Juda so whi̧né ai dere fo hó̧ yóló, mepaae ha̧le betó mole Juda meire fake so whi̧né Keriso so whi̧tamo fopaae buó̧póló sesemeralepó.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Atétepatei, Pol-ró Banabas-tamoné woseni, faleyóló Talené fo beta̧ halaainé daalu, fo̧lo sukamó yó maté fu betalepó. Atéró, yó mótu betepa, Kótóné ama ko̧lené sukuturaalu, ha̧le tao sere fo wisi kapala fo nisi yao̧sóró, kolóló sira yaaitere alaró kelemei alatamo eró̧póló, Talené atimaamopaae mo su̧rapó.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ai be huluamó betó mole so whi̧ bukótamo yóló, mepaae Juda whi̧rapetamo muóo, mepaae ti Yesuné fo yó matere aposel whi̧rapetamo muóo, yalepó.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Atéró ki̧lipaae, Juda so whi̧kélé mepaae Juda meire so whi̧kélé, mepaae topo whi̧rapekélé, beta̧paae touró bitu, Pol-ró Banabas-tamo kane duné siriyóló daalopó yóló fo deyalepó.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Até yaai yaletei, kale whi̧ tamo daalopó dere fo woseturaalu, ai be taaróló Likonia hae kwiamó tȩne be Listra be huluaró Derbe be huluatamomó kutu betalepó.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Atéró, Kótóné ama mió wosetere kisi fo wisi yó maté kwȩyalepó.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Téró, Listra be huluamó beta̧ whi̧ hamané depemótei ho̧leke dowi beterepó. Atéru, a̧ mo sawa turukókélé feni, betere tikimótóró ha̧le betó tarepó.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 — ausente —
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 — ausente —
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Ai so whi̧né Pol-né yale ala kolóló Likonia be foné “Haió, ita, mo kótó tamotei dorowóló mo whi̧ alée fóló da̧ tua̧mó i betere ape,” yalepó.
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Atéró atima kisipané Banabas-ta, ti atimané kótó Susi nisiyóló, ai doi mulóo, Pol-ta fo dere whi̧ betepa, atimané fo fosó fosó dere kótó Hermes nisiyóló, kótó Hermes doi mulóo, yalepó.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Atéró, atimané kótó Susipaae moma dere beta, doasi be tu̧ aupalo dȩmó tȩnepó. Ai moma dere be kaae tare whi̧kélé, mo so whi̧kélé, atima mo fea wóló Pol-ró Banabas-tamopaae hupu dóló momaraairaalu, wa̧ bulmakau hupuraperó ne fuané aleyóló depa dere meleketamo sóró, ai be hulua bopéró betere tipi tu̧ serekemó sókó walepó.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Até du betere fo Pol-ró Banabas-tamoné wosóló ai ala yao̧sóró sesé duraalu, atimaamoné deró betere kuti bisa̧ayalepó. Atéró bisa̧ayóló sururu yóló fóló, kale be whi̧ so whi̧ wó mole kua dolomó fo fake yóló duraalu, “Dia̧né aita noa ala du bitu de?
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 Da̧mo Kótó mei, da̧ fea beta̧ tiki daale whi̧ i ape. Da̧mota, kale mió wosetere kisi fo wisi dia̧paae yó melaairaalu, sóró wale whi̧ tamo i ape. Térapa, ai betekélé munire kapala kótópaae hupu dóló moma dere ala taaróló, mo ti betere Kótó, haekélé, sa̧kélé, wȩi kȩlakélé, ere o̧la o̧lakélé, fea aleyóló muló betere Kótópaae beta̧ kisipa tiki tiróló betae.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Mo take bitiré wale ba fo doko̧ hae kwia feamó betó mole so whi̧né kisipa mutere ala yaai dowa̧ae fu betepa, Talené atimapaae até ekesé yóló sesé ini, atimané tuȩ́ mole ala yó̧póló taalalepó.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Téyaletei, Kótóné amatei a̧ mo beterapóló kisipa muó̧póló, dia̧ tao sóró wisi ala eróturaalu, da̧mó hali alikélé suka alikélé, ba fo alikélé, fea Talené a̧lótu beterapó. Ti até dere alata, dia̧ hai̧né sukó̧ló beteró̧póló Kótóné ama eratapó,” yalepó.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Atimaamoné ai be whi̧ so whi̧paae atei ala wisinipa ekesé yóló sesé yaletei, mo dowa̧ae felepó. Téturaalu, felekemó atimaamopaae hupu dóló momaraai yalepó.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Téró, mepaae Fisiria hae kwiamó tȩne Antiok beró Ikoniam betamomó betó mole Juda whi̧rape atima fea Listra be huluapaae toura̧le walepó. Atéró touró bituraalu, Pol-ró Banabas-tamopaae fopaae buó̧póló sesemeratere fo yalepó. Atéró, kapo duné siriyóló daletikimó, Pol mo ti sinale nisiyóló kale sekȩ́rapené ama tiki si̧yóló sóró, ai be hulua bopéró betere tipi tu̧ ao̧paae taae deralepó.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Atéró mupa, Talepaae kisipa tiró betere whi̧rape bopéróló daae mupa, kale sekȩ́ a̧ turukó holalepó. Atéró, a̧ dale bepaaetei momó felepó. Téró, ai hi̧ka ti Banabas atimaamo Derbe bepaae faai felepó.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Atimaamo ai be huluamó Kótóné mió wosetere kisi fo wisi yó melale tikimó, so whi̧ mo dekéró Talepaae kisipa tiralepó.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Até du beteró nalo atimaamo momó Listra be huluamókélé, Ikoniam be huluamókélé, Antiok be huluamókélé, Talepaae kisipa tiró betere so whi̧ atima ere alatóró yó tanó̧póló, ketekȩró fotoko̧tamo bulatere fo yó melaté felepó. Atéró, yó mótu duraalu, “Dia̧né kisipa tiki diriyóló bitu, Tale Kótóné tȩteróló daale ao̧paae sókó faaitepa, ti doasi sekȩi ala tua̧mókélé bitiré fu betaalopó,” yalepó.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Téró, Pol-ró Banabas-tamo mepaae be hulua doko̧ Keriso so whi̧ kaae tanó̧póló, Keriso dirire whi̧ disirape sóró beterótua deté kwȩyalepó. Atétua yóló, atima o̧la weyóló bituraalu, Talepaae kisipa tiró betere so whi̧mó atimané tuȩ́ tiki tiratere alamó Talené atima wisiyóló kaae tanó̧póló momaralepó.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Atimaamo ai so whi̧mó momaróló, Pisidia hae kwia tua̧mó fóló, momó kale Pampilia haemó sókó walepó.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Aimó atimaamo Perka be hulua so whi̧paae Talené mió wosetere kisi fo wisi yó melóló, Itali bepaae felepó.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Ai wȩi fókumó tȩne Atelia bemó atimaamo wȩi nukumó Antiok bepaae walepó. Ai bemóta, take atimaamo Talené kutó diró̧póló Keriso so whi̧né Kótópaae momaróló sóró beteralepó. Atéró, Kótóné ama ko̧leturaalu, tao sóró dirae yale kutó diyóló kemeróló, kale bepaae momó fesaae walepó.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Atimaamo atéró fóló bituraalu, kale Keriso so whi̧ mo fea touróló betó mupa, Kótóné atimaamo fotoko̧ratepa erale alarape fea yó melalepó. Atéró yó melótu duraalu, Juda meire fake so whi̧né Kótópaae kisipa tiró̧póló, Kótóné amatei tu̧ tuki̧yóló mulalepó yalepó.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ai forape yóló, Yesuné ala eró tare so whi̧tamo doa fo̧lo sukamó bitiré felepó.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.