Atos 14

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Téró, Ikoniam bemó Pol-ró Banabas-tamo dua dere kaae, Juda whi̧rapené fo wosetere be dolopaae holalepó. Téró, atimaamoné mo wisiyóló yó matere foné, Juda so whi̧ró Juda meire fake so whi̧tamo hosaamó suraalu, mo dekéró so whi̧ kisipa tiralepó.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Téyaletei, kisipa tiki tirénire Juda so whi̧né ai dere fo hó̧ yóló, mepaae ha̧le betó mole Juda meire fake so whi̧né Keriso so whi̧tamo fopaae buó̧póló sesemeralepó.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Atétepatei, Pol-ró Banabas-tamoné woseni, faleyóló Talené fo beta̧ halaainé daalu, fo̧lo sukamó yó maté fu betalepó. Atéró, yó mótu betepa, Kótóné ama ko̧lené sukuturaalu, ha̧le tao sere fo wisi kapala fo nisi yao̧sóró, kolóló sira yaaitere alaró kelemei alatamo eró̧póló, Talené atimaamopaae mo su̧rapó.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ai be huluamó betó mole so whi̧ bukótamo yóló, mepaae Juda whi̧rapetamo muóo, mepaae ti Yesuné fo yó matere aposel whi̧rapetamo muóo, yalepó.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Atéró ki̧lipaae, Juda so whi̧kélé mepaae Juda meire so whi̧kélé, mepaae topo whi̧rapekélé, beta̧paae touró bitu, Pol-ró Banabas-tamo kane duné siriyóló daalopó yóló fo deyalepó.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Até yaai yaletei, kale whi̧ tamo daalopó dere fo woseturaalu, ai be taaróló Likonia hae kwiamó tȩne be Listra be huluaró Derbe be huluatamomó kutu betalepó.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Atéró, Kótóné ama mió wosetere kisi fo wisi yó maté kwȩyalepó.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Téró, Listra be huluamó beta̧ whi̧ hamané depemótei ho̧leke dowi beterepó. Atéru, a̧ mo sawa turukókélé feni, betere tikimótóró ha̧le betó tarepó.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 — ausente —
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 — ausente —
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ai so whi̧né Pol-né yale ala kolóló Likonia be foné “Haió, ita, mo kótó tamotei dorowóló mo whi̧ alée fóló da̧ tua̧mó i betere ape,” yalepó.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Atéró atima kisipané Banabas-ta, ti atimané kótó Susi nisiyóló, ai doi mulóo, Pol-ta fo dere whi̧ betepa, atimané fo fosó fosó dere kótó Hermes nisiyóló, kótó Hermes doi mulóo, yalepó.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Atéró, atimané kótó Susipaae moma dere beta, doasi be tu̧ aupalo dȩmó tȩnepó. Ai moma dere be kaae tare whi̧kélé, mo so whi̧kélé, atima mo fea wóló Pol-ró Banabas-tamopaae hupu dóló momaraairaalu, wa̧ bulmakau hupuraperó ne fuané aleyóló depa dere meleketamo sóró, ai be hulua bopéró betere tipi tu̧ serekemó sókó walepó.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Até du betere fo Pol-ró Banabas-tamoné wosóló ai ala yao̧sóró sesé duraalu, atimaamoné deró betere kuti bisa̧ayalepó. Atéró bisa̧ayóló sururu yóló fóló, kale be whi̧ so whi̧ wó mole kua dolomó fo fake yóló duraalu, “Dia̧né aita noa ala du bitu de?
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 Da̧mo Kótó mei, da̧ fea beta̧ tiki daale whi̧ i ape. Da̧mota, kale mió wosetere kisi fo wisi dia̧paae yó melaairaalu, sóró wale whi̧ tamo i ape. Térapa, ai betekélé munire kapala kótópaae hupu dóló moma dere ala taaróló, mo ti betere Kótó, haekélé, sa̧kélé, wȩi kȩlakélé, ere o̧la o̧lakélé, fea aleyóló muló betere Kótópaae beta̧ kisipa tiki tiróló betae.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Mo take bitiré wale ba fo doko̧ hae kwia feamó betó mole so whi̧né kisipa mutere ala yaai dowa̧ae fu betepa, Talené atimapaae até ekesé yóló sesé ini, atimané tuȩ́ mole ala yó̧póló taalalepó.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Téyaletei, Kótóné amatei a̧ mo beterapóló kisipa muó̧póló, dia̧ tao sóró wisi ala eróturaalu, da̧mó hali alikélé suka alikélé, ba fo alikélé, fea Talené a̧lótu beterapó. Ti até dere alata, dia̧ hai̧né sukó̧ló beteró̧póló Kótóné ama eratapó,” yalepó.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Atimaamoné ai be whi̧ so whi̧paae atei ala wisinipa ekesé yóló sesé yaletei, mo dowa̧ae felepó. Téturaalu, felekemó atimaamopaae hupu dóló momaraai yalepó.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Téró, mepaae Fisiria hae kwiamó tȩne Antiok beró Ikoniam betamomó betó mole Juda whi̧rape atima fea Listra be huluapaae toura̧le walepó. Atéró touró bituraalu, Pol-ró Banabas-tamopaae fopaae buó̧póló sesemeratere fo yalepó. Atéró, kapo duné siriyóló daletikimó, Pol mo ti sinale nisiyóló kale sekȩ́rapené ama tiki si̧yóló sóró, ai be hulua bopéró betere tipi tu̧ ao̧paae taae deralepó.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Atéró mupa, Talepaae kisipa tiró betere whi̧rape bopéróló daae mupa, kale sekȩ́ a̧ turukó holalepó. Atéró, a̧ dale bepaaetei momó felepó. Téró, ai hi̧ka ti Banabas atimaamo Derbe bepaae faai felepó.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Atimaamo ai be huluamó Kótóné mió wosetere kisi fo wisi yó melale tikimó, so whi̧ mo dekéró Talepaae kisipa tiralepó.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Até du beteró nalo atimaamo momó Listra be huluamókélé, Ikoniam be huluamókélé, Antiok be huluamókélé, Talepaae kisipa tiró betere so whi̧ atima ere alatóró yó tanó̧póló, ketekȩró fotoko̧tamo bulatere fo yó melaté felepó. Atéró, yó mótu duraalu, “Dia̧né kisipa tiki diriyóló bitu, Tale Kótóné tȩteróló daale ao̧paae sókó faaitepa, ti doasi sekȩi ala tua̧mókélé bitiré fu betaalopó,” yalepó.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Téró, Pol-ró Banabas-tamo mepaae be hulua doko̧ Keriso so whi̧ kaae tanó̧póló, Keriso dirire whi̧ disirape sóró beterótua deté kwȩyalepó. Atétua yóló, atima o̧la weyóló bituraalu, Talepaae kisipa tiró betere so whi̧mó atimané tuȩ́ tiki tiratere alamó Talené atima wisiyóló kaae tanó̧póló momaralepó.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Atimaamo ai so whi̧mó momaróló, Pisidia hae kwia tua̧mó fóló, momó kale Pampilia haemó sókó walepó.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Aimó atimaamo Perka be hulua so whi̧paae Talené mió wosetere kisi fo wisi yó melóló, Itali bepaae felepó.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ai wȩi fókumó tȩne Atelia bemó atimaamo wȩi nukumó Antiok bepaae walepó. Ai bemóta, take atimaamo Talené kutó diró̧póló Keriso so whi̧né Kótópaae momaróló sóró beteralepó. Atéró, Kótóné ama ko̧leturaalu, tao sóró dirae yale kutó diyóló kemeróló, kale bepaae momó fesaae walepó.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Atimaamo atéró fóló bituraalu, kale Keriso so whi̧ mo fea touróló betó mupa, Kótóné atimaamo fotoko̧ratepa erale alarape fea yó melalepó. Atéró yó melótu duraalu, Juda meire fake so whi̧né Kótópaae kisipa tiró̧póló, Kótóné amatei tu̧ tuki̧yóló mulalepó yalepó.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ai forape yóló, Yesuné ala eró tare so whi̧tamo doa fo̧lo sukamó bitiré felepó.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.