Apocalipse 19

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ai ala yóló kemetepa wosalemó, ó hepen bemó so whi̧ mo ha̧le o̧la kaae wó muluraalu fo tiki whaa du betalepó. Atéró duraalu,
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Atéturaalu, kale doasi doi mole nópu nokole soné ama du betale alané i haemó betó mole so whi̧ kó̧paae faróló doralepó. Até yale alamó, Kótóné ama kutó diratere whi̧rape dóló sókó fale sameamó kwia tokó̧ malepó,” yalepó.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Téró atimané momómo fo fakeyóló duraalu,
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ai fo deremó, kale 24 whi̧ disiraperó kale dou̧ró betere o̧larapetamo kale tȩteróló kaae tare doasi betere tikimó deraapisa fóló fió mulu fo fakeyóló duraalu,
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Tétepa, kale tȩteróló kaae tare doasi betere tikimó sókó wale foné duraalu,
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Tétepa ya̧lo wosalemó, so whi̧ mo ha̧le o̧la kaae wó muluraalu dere fo tiki whaata, mo doasi wȩi dou̧ ka̧atu dere hu kaaeró doasi be sapalaa dere kaaetamo yóló duraalu,
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Da̧ fea hai̧né sukó̧ló hȩkeseturaalu, ama doi doasi muó̧póló hale sóró horaalopa siépe.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Kale so a̧ deró̧póló, fokó fale dȩi linen kuti wisinaale melalepó,” yalepó.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Tétepa, kale ensel-né ȩpaae duraalu, “I fo asȩyae. Kale Sipsip hupu malené so dokaairaalu, o̧la deyaalopa ape,” yóló dape sere so whi̧ mo doa hai̧né sinó̧póló yae. Téró ama duraalu, “Ita, Kótóné ama ko̧lómó sókó wale fotóró dapó,” yalepó.
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Até deremó, ȩ ama hó ao̧mó deraapisa fóló fió mulu, a̧paae moma yaai yalepó. Atéyalemó, ama duraalu, “Atékese! Ȩta, ya̧ró Yesuné yale ala mopóló eró tare so whi̧rapetamo da̧ beta̧ kutó diratere sekȩ́pó. Térapa, Kótó ao̧mó sukó̧ló bitu, a̧paae beta̧ moma yae. Ti noatepae, Yesuné yale ala etérópóló yó matere alané Kótóné ko̧ló whi̧rapené dere fo fea bete ha̧kearótu beterapó,” yalepó.
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Téró ya̧lo kelalemó, hepen be tu̧ tukwȩ fóló, dȩi hos hupu ȩ daalepaae anóló daalepó. Ai hupu tómó betere whi̧ mo foné betetóró bitu, Talené ala eró tare Sekȩ́pó dua dapó. Ai sekȩ́néta, fo tokóló taletere alaró bóe dele alatamo, mo donotóró dua dapó.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Ama keleta, mo si mi kaae buóo, ama topomó kale tȩteróló kaae tare doasiné deró betere topo taorape deróo, erepó. Ama tikimó asȩyóló muló betere doita, mo whi̧ beta̧nékélé tuȩ́ni, ama beta̧ tuȩ́rapó.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Ama deró betere kutita, samea belere dolopaae deróló sókó sale kuti deró beterepó. Ai sekȩ́né ama doita, ti Kótóné fopó.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Hepen bemó bóe dele amirape atimané deró betere kutita, mo fokó fale tikimó dȩi linen kuti wisinaale deróló, dȩi hos hupurape tómó betóló, kale sekȩ́né sisómó wó tarepó.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 I hae kwia feamó betó mole so whi̧tamo bóe dóló tȩteraairaalu, bóe dele fosói sepake ama ko̧lómó sókó wapa kelalepó. “Amata, aiyon kapané aleale nópulu taru, haemó betó mole so whi̧ fea ama tȩteróló kaae tawaalopó,” Ai sekȩ́néta, mo doasi fotoko̧ bole Kótóné dowi fopaae buló, kwia melaaire wain képi du wȩi do̧tere tikimó tȩiya tȩiya du beterapó.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Ama deró betere fo̧loi kutiró fasatamomó etei doi asȩrepó.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Téró ya̧lo kelalemó, beta̧ ensel suka ke tómó daalu, kale sikimó sȩ́ kotere barapepaae fo fakeyóló duraalu, “Kótóné ama doasi o̧la deyaalopa, dia̧ fea beta̧paae toura̧le ape.
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Ti ha̧le mei, Kale tȩteróló kaae tare doasi whi̧rapekélé, diki tare whi̧rapené topo whi̧rapekélé, mo doasi fotoko̧ buló bóe dele whi̧rapekélé, hos hupuraperó ai hupu tómó betóló kotere whi̧rapetamokélé, mo ha̧le betere so whi̧raperó wae sóró betere so whi̧rapetamokélé, mo doasi doi mole whi̧raperó doi muni ha̧le betó mole so whi̧rapetamokélé, i dosa̧ayale so whi̧rapené tiki mirape dia̧ naasepólópa, toura̧le ape,” yalepó.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Téró ya̧lo kelalemó, kale hos hupu tómó betóló wale whi̧ró ama bóe dele amirapetamo atima daae molepaae, kale syaae kaae o̧laró hae kwia fea tȩteróló kaae dilikiyó mole doasi topo whi̧rapetamokélé, atimané bóe dele whi̧rapekélé touyóló, bóe daai wou betepa kelalepó.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Téyaletei, kale syaae kaae o̧laró, Kótóné ama ko̧ló whi̧póló kapala fo yó matere whi̧tamo tawóló dokóló mulalepó.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Téturaalu, atimaamoné bóe dele whi̧rapeta, kale hos hupu tómó betóló wale whi̧né ko̧lómó sókó wale sepakené mo fea dóló muó mupa, barapené tiki mi nóló depe watamo fua yalepó.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.