Apocalipse 19
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Ai ala yóló kemetepa wosalemó, ó hepen bemó so whi̧ mo ha̧le o̧la kaae wó muluraalu fo tiki whaa du betalepó. Atéró duraalu,
1 Depois disso ouvi no céu uma voz forte como se fosse a de uma grande multidão, que dizia: —
2 Atéturaalu, kale doasi doi mole nópu nokole soné ama du betale alané i haemó betó mole so whi̧ kó̧paae faróló doralepó. Até yale alamó, Kótóné ama kutó diratere whi̧rape dóló sókó fale sameamó kwia tokó̧ malepó,” yalepó.
2 Os seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele condenou a famosa prostituta que corrompia a terra com a sua imoralidade. Deus a castigou porque ela havia matado os servos dele.
3 Téró atimané momómo fo fakeyóló duraalu,
3 E a multidão disse outra vez: — Aleluia! A fumaça do incêndio da grande cidade sobe para todo o sempre.
4 Ai fo deremó, kale 24 whi̧ disiraperó kale dou̧ró betere o̧larapetamo kale tȩteróló kaae tare doasi betere tikimó deraapisa fóló fió mulu fo fakeyóló duraalu,
4 Então os vinte e quatro líderes e os quatro seres vivos caíram de joelhos e adoraram a Deus, que estava sentado no trono, e disseram: —
5 Tétepa, kale tȩteróló kaae tare doasi betere tikimó sókó wale foné duraalu,
5 Então veio do trono o som de uma voz, que dizia: — Louvem o nosso Deus, todos os seus
6 Tétepa ya̧lo wosalemó, so whi̧ mo ha̧le o̧la kaae wó muluraalu dere fo tiki whaata, mo doasi wȩi dou̧ ka̧atu dere hu kaaeró doasi be sapalaa dere kaaetamo yóló duraalu,
6 Aí ouvi um som que parecia a voz de uma grande multidão, como o barulho de uma grande cachoeira ou como fortes trovões, que dizia: —
7 Da̧ fea hai̧né sukó̧ló hȩkeseturaalu, ama doi doasi muó̧póló hale sóró horaalopa siépe.
7 Fiquemos alegres e felizes! Louvemos a sua glória ! Porque chegou a hora da festa de casamento do Cordeiro, e a noiva já se preparou para recebê-lo.
8 Kale so a̧ deró̧póló, fokó fale dȩi linen kuti wisinaale melalepó,” yalepó.
8 A ela foi dado linho finíssimo, linho brilhante e puro para se vestir. O linho são as boas ações do povo de Deus.
9 Tétepa, kale ensel-né ȩpaae duraalu, “I fo asȩyae. Kale Sipsip hupu malené so dokaairaalu, o̧la deyaalopa ape,” yóló dape sere so whi̧ mo doa hai̧né sinó̧póló yae. Téró ama duraalu, “Ita, Kótóné ama ko̧lómó sókó wale fotóró dapó,” yalepó.
9 Então o anjo me disse: — Escreva isto: “Felizes os que foram convidados para a festa de casamento do Cordeiro!” E o anjo disse ainda: — São essas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Até deremó, ȩ ama hó ao̧mó deraapisa fóló fió mulu, a̧paae moma yaai yalepó. Atéyalemó, ama duraalu, “Atékese! Ȩta, ya̧ró Yesuné yale ala mopóló eró tare so whi̧rapetamo da̧ beta̧ kutó diratere sekȩ́pó. Térapa, Kótó ao̧mó sukó̧ló bitu, a̧paae beta̧ moma yae. Ti noatepae, Yesuné yale ala etérópóló yó matere alané Kótóné ko̧ló whi̧rapené dere fo fea bete ha̧kearótu beterapó,” yalepó.
10 Aí eu me ajoelhei aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: — Não faça isso! Pois eu sou servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que continuam fiéis à verdade revelada por Jesus. Adore a Deus! Pois a verdade revelada por Jesus é a mensagem que o Espírito entrega aos
11 Téró ya̧lo kelalemó, hepen be tu̧ tukwȩ fóló, dȩi hos hupu ȩ daalepaae anóló daalepó. Ai hupu tómó betere whi̧ mo foné betetóró bitu, Talené ala eró tare Sekȩ́pó dua dapó. Ai sekȩ́néta, fo tokóló taletere alaró bóe dele alatamo, mo donotóró dua dapó.
11 Em seguida vi o céu aberto, e apareceu um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro. Ele julga e combate com justiça.
12 Ama keleta, mo si mi kaae buóo, ama topomó kale tȩteróló kaae tare doasiné deró betere topo taorape deróo, erepó. Ama tikimó asȩyóló muló betere doita, mo whi̧ beta̧nékélé tuȩ́ni, ama beta̧ tuȩ́rapó.
12 Os seus olhos eram como chamas de fogo, e ele tinha muitas coroas na cabeça. Havia escrito nele um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Ama deró betere kutita, samea belere dolopaae deróló sókó sale kuti deró beterepó. Ai sekȩ́né ama doita, ti Kótóné fopó.
13 A sua capa estava encharcada de sangue. Ele se chama “A Palavra de Deus”.
14 Hepen bemó bóe dele amirape atimané deró betere kutita, mo fokó fale tikimó dȩi linen kuti wisinaale deróló, dȩi hos hupurape tómó betóló, kale sekȩ́né sisómó wó tarepó.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho branco e puro.
15 I hae kwia feamó betó mole so whi̧tamo bóe dóló tȩteraairaalu, bóe dele fosói sepake ama ko̧lómó sókó wapa kelalepó. “Amata, aiyon kapané aleale nópulu taru, haemó betó mole so whi̧ fea ama tȩteróló kaae tawaalopó,” Ai sekȩ́néta, mo doasi fotoko̧ bole Kótóné dowi fopaae buló, kwia melaaire wain képi du wȩi do̧tere tikimó tȩiya tȩiya du beterapó.
15 Da sua boca saía uma espada afiada, com a qual ele vencerá as nações. Ele as governará com uma barra de ferro e pisará as uvas no tanque do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ama deró betere fo̧loi kutiró fasatamomó etei doi asȩrepó.
16 Na capa e na perna dele estava escrito este nome: “Rei dos reis e Senhor dos senhores.”
17 Téró ya̧lo kelalemó, beta̧ ensel suka ke tómó daalu, kale sikimó sȩ́ kotere barapepaae fo fakeyóló duraalu, “Kótóné ama doasi o̧la deyaalopa, dia̧ fea beta̧paae toura̧le ape.
17 Então vi um anjo que estava de pé sobre o sol. Ele gritou com voz forte, dizendo o seguinte para todas as aves que estavam voando bem alto: — Venham e se ajuntem para o grande banquete de Deus!
18 Ti ha̧le mei, Kale tȩteróló kaae tare doasi whi̧rapekélé, diki tare whi̧rapené topo whi̧rapekélé, mo doasi fotoko̧ buló bóe dele whi̧rapekélé, hos hupuraperó ai hupu tómó betóló kotere whi̧rapetamokélé, mo ha̧le betere so whi̧raperó wae sóró betere so whi̧rapetamokélé, mo doasi doi mole whi̧raperó doi muni ha̧le betó mole so whi̧rapetamokélé, i dosa̧ayale so whi̧rapené tiki mirape dia̧ naasepólópa, toura̧le ape,” yalepó.
18 Venham e comam a carne de reis, de generais e de soldados, de cavalos e de cavaleiros e de todas as pessoas, sejam escravas ou livres, sejam importantes ou humildes.
19 Téró ya̧lo kelalemó, kale hos hupu tómó betóló wale whi̧ró ama bóe dele amirapetamo atima daae molepaae, kale syaae kaae o̧laró hae kwia fea tȩteróló kaae dilikiyó mole doasi topo whi̧rapetamokélé, atimané bóe dele whi̧rapekélé touyóló, bóe daai wou betepa kelalepó.
19 Depois vi o monstro e os reis do mundo inteiro e os seus exércitos reunidos para lutar contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Téyaletei, kale syaae kaae o̧laró, Kótóné ama ko̧ló whi̧póló kapala fo yó matere whi̧tamo tawóló dokóló mulalepó.
20 O monstro foi feito prisioneiro junto com o falso profeta , que havia feito coisas espantosas na sua presença. Com aquelas coisas ele havia enganado os que tinham o sinal do monstro e os que haviam adorado a imagem do monstro. O monstro e o falso profeta foram jogados vivos no lago de fogo que queima com enxofre .
21 Téturaalu, atimaamoné bóe dele whi̧rapeta, kale hos hupu tómó betóló wale whi̧né ko̧lómó sókó wale sepakené mo fea dóló muó mupa, barapené tiki mi nóló depe watamo fua yalepó.
21 Os seus exércitos foram mortos pela espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo branco. E todas as aves comeram da carne deles até não quererem mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.