Apocalipse 11
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ
1 Téró, da̧le sere o̧la kaae, kape siki mené ȩpaae melóló duraalu, “Ya̧ fóló, Kótópaae momatere beró Talepaae simó suku̧laa dalatere tikitamo da̧le sene fae. Téturaalu, ai be tua̧mó touróló bitu, Kótóné doi sóró horótu betere so whi̧kélé doko̧ sae,” yalepó.
1 E foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e o anjo que estava em pé, disse: Levanta e mede o templo de Deus, e o altar, e os que adoram nele.
2 Tépatei, kale momatere be bolaare tipi tua̧ beta̧ da̧le sao̧se. Ti noatepae, ai belata, Juda meire fake so whi̧mó meló betereteinépó. Kótóné ama mo kae tȩne be hulua wisinaale Juda meire fakené folokoleróló, ho̧ko kutu betepatei, 42 wélié kemeyaalopó.
2 Mas, o átrio que está fora do templo, deixa-o, e não o meças; porque foi dado aos gentios, e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Téró, ya̧lo du betere ala yó matere whi̧ tamo ya̧lo fotoko̧ matepa, atimaamo dekȩmó deratere yei kuti deróló, Kótóné dia̧paae dere fo i ape, yóló yó maté kutu betepa, 1,260 be dȩrape kemeyaalopó.
3 E eu darei poder às minhas duas testemunhas, e elas profetizarão por mil duzentos e sessenta dias vestidos de saco de crina.
4 Ti ai sekȩ́ tamota, i hae kwia fea tȩteróló kaae tare Tale betere felekemó daale Olip ni tamo kaae daayóo, sa̧ diri tamo kaae daayóo erapó.
4 Estas são as duas oliveiras, e os dois candelabros que ficam diante do Deus da terra.
5 Mepaae whi̧ denétamo atimaamo doraai du betepa, ti atimaamoné ko̧lómó sókó wale siné atima dó sóró mo ti aluraalopó. Mepaae whi̧ dené ai sekȩ́ tamo doraai kisipa mutepa, ti atimané ai dere alamó atimatei suka̧alo ai ape.
5 E se algum homem os ferir, fogo sairá de suas bocas e devorará seus inimigos; e se algum homem os ferir, ele deve desta forma ser morto.
6 Kale sekȩ́ tamoné bole fotoko̧ etérópó. Kótóné atimaamopaae dere fo mo so whi̧paae yó matere be dȩmó, hali wao̧sóró kinaaire fotoko̧kélé su̧mó bolepó. I haemó belere wȩikélé samea alée falóo, yaaire fotoko̧kélé su̧mó buóo, erepó. I haemó betó mole so whi̧paae kae kae dowi sekȩi alarape atimaamoné hȩkesere be dȩmó su̧mó eranérapó.
6 Estes têm o poder de fechar o céu, para que não chova nos dias de sua profecia; e têm poder sobre as águas para transformá-las em sangue, e de ferir a terra com todas as pragas, sempre que quiserem.
7 Atimaamoné kelale ala yó maté fóló kemerateremó, mo a dolopaae derepale wosono dolomó betere dowi syaae kaae o̧la sókó huturaalu, bóe dóló atimaamo tȩteróló mo ti sukó̧póló daalo ai ape.
7 E quando tiverem terminado seu testemunho, a besta que sobe do abismo sem fundo fará guerra contra eles, e os vencerá, e os matará.
8 Téró, ai sekȩ́ tamoné tiki doasi doi mole be hulua tu̧ ha̧keamó muaalopó. Ai be huluamótóró atimaamo tȩteróló kaae tare Tale filipaa ni tómó oleróló dalepó. Ai be huluapaae dó faróló, Sodom beró Isip haetamo kaaepó.
8 E os seus corpos mortos jazerão na rua da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o nosso Senhor fora crucificado.
9 Atimaamoné tiki atéró ha̧le mupa, kae kae tiki daale so whi̧nékélé, kae kae fake so whi̧kélé, kae kae be fo bole so whi̧nékélé, kae kae Gavman-né tȩteróló kaae tare so whi̧nékélé, sore be dȩ kemeyóló dou̧ be dȩné suka tua̧mó kȩleta yó̧pólópa dourao̧se.
9 E aqueles dos povos, e famílias, e línguas e nações verão os seus corpos mortos por três dias e meio e não permitirão que seus corpos mortos sejam postos em túmulos.
10 I hae kwia feamó betóló fale so whi̧né duraalu, “Atimaamo Kótóné ko̧ló whi̧ bitu, da̧ dóló susupurótu betale sekȩ́ tamo ti mulapa kelae yóló doka doka yaalopó. Téturaalu mo kée yóló, atimasisi wisi wisi o̧la u mótu i mótu du betaalopó,” yalepó.
10 E aqueles que habitam na terra regozijar-se-ão sobre eles e alegrar-se-ão, e darão presentes uns aos outros; porque estes dois profetas haviam atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Tétu betaalotei, sore be dȩ kemeyóló dou̧ be dȩné suka tua̧mó daapa, Kótó betemó sókó wale fomo atimaamoné tiki tua̧paae biti̧ derepaalopó. Téturaalu, kale sekȩ́ tamo turukó holóló daane hotere kilitu, kale so whi̧ atima winé sukó̧ló diri furu furu yalepó.
11 E após os três dias e meio, o Espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e eles ficaram de pé; e um grande temor caiu sobre aqueles que os viam.
12 Atéró turukó holóló daapa, ó hepen bemó atimaamopaae fo fake yóló duraalu, “Ipaae holae!” deremó, atimaamoné bóe whi̧rapené kaae dilikiyó mupatei, hepen-paae huturaalu, sa̧ko dolomó buó deyalepó.
12 E eles ouviram uma grande voz do céu, dizendo-lhes: Subam para aqui! E eles subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os contemplaram.
13 Até yale sukakelemótóró doasi bao duraalu, naase tamo be hulua eretei beta̧ kolokó doropuraalu, aporó kemeyóló, me naase dou̧ró be hulua fake ha̧le erepó. Ai bao yaleteiné be ka̧aturaalu, doló kemerale so whi̧ fea doko̧ sóró touróturaalu 7,000 so whi̧pó. Até deremó, dini ha̧sókó fele so whi̧ atima winé sukutu, ó hepen bemó betere Kótó mo daalapóló doi sóró horótu betalepó.
13 E na mesma hora houve um grande terremoto, e a décima parte da cidade caiu, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os remanescentes estavam atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Kale kolosale noma wió yae yale sekȩ wóló kemeyaletei, dou̧ noma wió yae yale sekȩ beta̧ mo felekemó waalo ai ape.
14 O segundo ai se passou; e eis que o terceiro ai se aproxima rapidamente.
15 Téró, kale wȩike ensel-né ama ukulumó wuti haleralemó, ó hepen bemó atimané doasi fo fakeyóló duraalu,
15 E o sétimo anjo soou, e houve grandes vozes no céu, dizendo: Os reinos deste mundo se tornaram os reinos do nosso Senhor, e do seu Cristo; e ele reinará para sempre e sempre.
16 — ausente —
16 E os vinte e quatro anciãos que estavam assentados diante de Deus em seus assentos, prostraram-se sobre as suas faces, e adoraram a Deus,
17 — ausente —
17 dizendo: A ti damos graças, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e eras, e hás de vir; porque tomaste para ti teu grande poder, e reinaste.
18 I hae kwia feamó betó mole so whi̧né fopaae butu betepa, naao fopaae bole ala sókó walepó.
18 E iraram-se as nações e é chegada a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e para que tu dês recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e àqueles que temem o teu nome, pequenos e grandes; para que destruas os que destroem a terra.
19 Atéyale ki̧lipaae Kótóné hepen-mó tȩne momatere be tu̧ tukwȩ fóló molepó. Atépa kelalemó, ai be tua̧mó ama so whi̧ tao saalopóló, mo dirii fo asȩyóló muló betere bokis molepó. Téru, epée fita̧a yóo, be sa̧ kili kili yóo, doasi sapalaa dorowóo, bao doasi yóo, ais kaporó doasi besȩ́ tikitamo dorowóo yalepó.
19 E o templo de Deus foi aberto no céu, e foi visto no seu templo a arca do seu testamento; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e um terremoto, e grande granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.