2 Coríntios 12
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA
1 Ȩ i bopé faketu betere ala taaréni, ha̧le deté fu betenérapó. Ti bopé faketere ala tua̧mó me ke bunitei, Talené ȩpaae nokené kaae yó melale alaró kinó betere alatamo ha̧kearaletei beta̧ dia̧paae i dapa wosae.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 Ita mió yale ala dumitei, i ala yóló betepa, 14-ró ba fo kemeyalepó. Ai ala kelale whi̧ a̧ ama tiki turó fele ó, kepe maaté feleró ȩ tuȩ́ni, Kótóné beta̧ kisiparapó. Ai whi̧ a̧ Keriso tua̧mó betepa, mené ó hepen bepaae dapesó huturaalu, sa̧kélé sa̧ taoró ere tikikélé taaróló, mo hepen bepaaetóró dapesó holale whi̧ ya̧lo tuȩ́rapó.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Atei ala ere whi̧póló kisipa mutu, ȩ bopé fake ua̧tei, ya̧lotei ȩ bopé fakenépa taaróló, ȩ hae whi̧ bitu, ya̧lo bére alarape beta̧ dia̧né kisipa yaasepóló i dere ape.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Ya̧lo kisipanétamo bopé faketere ala yaaitepa, ti ya̧lo mo yale alatóró dereteiné ȩ topo doyóló okokoi whi̧né dere fo kaae ua̧meipó. Ti ya̧lo yó mótu betale mo foró du betale alatamo dia̧né ka̧ae kolóló tuȩ́ yó̧póló, bopé faketere ala enépatei, ȩ doasi doi mole whi̧ nisi yao̧sóró taalatapó.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 Talené doasi kinó betere ala ȩpaae ha̧keróló yó maleteiné ȩ topo whi̧ bitu bopé fake yao̧sóró, Satan-né dotȩyale kepené dowi mu képiné kaae, ȩ susupuró̧póló Kótónétei ai tȩ mulalepó.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Até yaleteiné ya̧lo tikimó doasi dele supa, Talepaae ai ala tokó̧ló taae falae yóló sore félimó yalepó.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Téyaletei ama ȩpaae duraalu, “Ai sekȩi ala naao su̧mó beleyó̧póló, ya̧lo hamokoróló ha̧le tao sere ala ya̧ tua̧paae mo su̧raalopó. Ti noatepae, mo whi̧né enéni bére ala tua̧mó ya̧lo fotoko̧ so whi̧ feané koló̧póló, mo ha̧keamó erótua dapó,” yalepó. Atétereteiné Kerisoné fotoko̧ ȩ tua̧mó ha̧le muó tanó̧póló, ya̧lo enéni bére alapóló tuȩ́ muturaalu, ȩ hai̧yóló bopé faketere ala taaréni, ha̧le yó tawaalopó.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Atéreteiné Kerisoné ala mo ti fakeraairaalu, bére ala tua̧mó bitukélé, mepaaené ȩ eratere fo du betepakélé, doasi sekȩi ala tua̧mó bitukélé, Talené ala erótu betepa sere sekȩ tua̧mókélé, doasi hapólui ala tua̧mó bitukélé hai̧tamo beterapó. Téru, mepaae bei ala tua̧mó bitukélé fotoko̧ ha̧le bulapó.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Ti ya̧lotei ȩ kisipa okokoi whi̧né dere fo kaae yaleteita ha̧le mei, diaao̧ du betere alanétei ȩ ai ala dere whi̧ ao̧ratepa yalepó. Ya̧lo du betere alamó diaao̧ ȩ dukiratere fo ua̧sóró ti mo wisi ua̧pó. Ti noatepae, ȩ belei sokótei kolósu, ai doasi doi mole aposel whi̧rape kolósu depa, atimané ȩ tȩteró bitinipó.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Ti ȩ dia̧ tua̧mó bitu, me ala yaairemó dere alarapekélé, sira yó̧póló eratere alarapekélé, mo whi̧né enénire doasi kelemei alarapekélé, fea eró taté fu betalepó. Ai alarape kilitu, ita mo aposel whi̧né dapó enérapó.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Ti ȩ mepaae be huluamó Kótóné touróló beteró betere so whi̧paae erale ala kolósu, dia̧paae erale ala kolósu depa, me noa alakómo dia̧paae erénié? Atimapaaekélé, dia̧paaekélé, beta̧ kaae alatóró erótua yalepó. Ti ȩ ya̧ya̧tere o̧la tao sae yaai yaletei, dia̧ sekȩ yao̧sóró ini, taaralepó. Kae kae Keriso so whi̧paaeta dua yaletei, dia̧paae inire ala dorapó kisipa mutepa, ti dia̧né kwia tani, ha̧le kemerae.
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Ȩ mió sore dakeróló dia̧ kȩle waai i du betere ape. Ȩ aimó wóló bitu, be ó nokole o̧la dia̧ sekȩ melaalomeipó. Ti noatepae, diaao̧ me o̧lakó meló̧póló waai dumitei, dia̧ mo no apu aleyóló beta̧mó betaai kisipa mutu, walapó. Ti naale senaalené hama alima tao saai dapóló mepaae o̧la o̧la beta̧paae yóló mutumitei, hama alimané naale senaalemó o̧la o̧la mulatere dua dapó.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Atétere kaae, ȩ mo hȩkesetamo dia̧ tao saairaalu ya̧lo o̧la o̧lakélé, ya̧lo betere betekélé melaalopó. Ya̧lo dia̧paae mo turó yaala sókó fu betepatei, dia̧némo ȩpaae yaala sókó fole ala sawa tómó maaté dere-a, wisire?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Diaao̧ ȩ hȩkese inire ao̧patei, ya̧lo dia̧paae me sekȩi ala erénipó. Tépatei, ba ó nané nale wó̧póló, o̧la wisi mulótu dere kaae, dia̧né monikó ȩ meló̧póló kisipa mutu, ya̧lo dia̧ dilika̧le ao̧rapó.
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Dia̧ tao só̧póló ya̧lo dotȩyale whi̧rapené ó ya̧lokélé dia̧ dilikó̧ló, diaao̧ noa wisi wisi o̧lakó saleé?
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Taitus a̧ da̧né no me whi̧tamo dia̧ beterepaae wó̧póló, ya̧lo sȩyóló dotȩyalepó. Até yale be dȩmó, Taitus-né dia̧ dilikó̧ló mepaae o̧lakó saleé? Talené ala eróturaalu, da̧mo wusuró beta̧ tuȩ́ muóló, beta̧ alatóró erótua inié?
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Ti ya̧lo dia̧paae asȩtu betere fo diaao̧ dosa̧até waletei-a, mené da̧ só derao̧sóró seséturaalu dapóló kisipa mute? Meipó. Da̧né i du betere fota Keriso tua̧mó bitu, Kótóné keletómó mo i dere ape. Da̧né hosaa mole no nerape-ó, da̧né i du betere ala feata, dia̧ fotoko̧ buóló beteró̧póló dapó.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Ti noatepae, ȩ aipaae wale sukamó, dia̧ mo wisiyóló betepa kelenée dere ala dia̧ tua̧mó ini yóo, dia̧nékélé ȩ tua̧mó epa kelenée dere ala ȩ tua̧mó inipa kelaalomolópóló, ȩ doasi witu beterapó. Ȩ dia̧ beterepaae wóló kelenalemó, dia̧ tua̧mó ho̧le fokélé, me whi̧né dere alamó dei tuȩ́ mutere alakélé, fopaae buóló ho̧le sere alakélé, fake teketere alakélé, dowi fopaae butu me whi̧ yóló sininatere alakélé, kikiti eratere fokélé, dowa̧ae fóló bopé faketere alakélé, wisiyóló bitini, ho̧ko betere alakélé, ai alarape fea dia̧ tua̧mó epa kelao̧sóró, ȩ doasi whaaliatu beterapó.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Ȩ dia̧ beterepaae wale sukamó diaao̧ ai dere ala kilitu, ȩ tȩteróló kaae tare Kótóné keletómó, ȩ momó halenérapóló wi dapó. Mo take dowi ala du betale so whi̧né mepaae hosekéyóló du betale dowi alakélé, nópu nokole alakélé, enénire sonaalei dowi alakélé taaréni, ha̧le yótóró tapa kilitu, ȩ dekȩ yao̧sóró whaalia duraalu dapó.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.