2 Coríntios 12
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ
1 Ȩ i bopé faketu betere ala taaréni, ha̧le deté fu betenérapó. Ti bopé faketere ala tua̧mó me ke bunitei, Talené ȩpaae nokené kaae yó melale alaró kinó betere alatamo ha̧kearaletei beta̧ dia̧paae i dapa wosae.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ita mió yale ala dumitei, i ala yóló betepa, 14-ró ba fo kemeyalepó. Ai ala kelale whi̧ a̧ ama tiki turó fele ó, kepe maaté feleró ȩ tuȩ́ni, Kótóné beta̧ kisiparapó. Ai whi̧ a̧ Keriso tua̧mó betepa, mené ó hepen bepaae dapesó huturaalu, sa̧kélé sa̧ taoró ere tikikélé taaróló, mo hepen bepaaetóró dapesó holale whi̧ ya̧lo tuȩ́rapó.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Atei ala ere whi̧póló kisipa mutu, ȩ bopé fake ua̧tei, ya̧lotei ȩ bopé fakenépa taaróló, ȩ hae whi̧ bitu, ya̧lo bére alarape beta̧ dia̧né kisipa yaasepóló i dere ape.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ya̧lo kisipanétamo bopé faketere ala yaaitepa, ti ya̧lo mo yale alatóró dereteiné ȩ topo doyóló okokoi whi̧né dere fo kaae ua̧meipó. Ti ya̧lo yó mótu betale mo foró du betale alatamo dia̧né ka̧ae kolóló tuȩ́ yó̧póló, bopé faketere ala enépatei, ȩ doasi doi mole whi̧ nisi yao̧sóró taalatapó.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Talené doasi kinó betere ala ȩpaae ha̧keróló yó maleteiné ȩ topo whi̧ bitu bopé fake yao̧sóró, Satan-né dotȩyale kepené dowi mu képiné kaae, ȩ susupuró̧póló Kótónétei ai tȩ mulalepó.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Até yaleteiné ya̧lo tikimó doasi dele supa, Talepaae ai ala tokó̧ló taae falae yóló sore félimó yalepó.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Téyaletei ama ȩpaae duraalu, “Ai sekȩi ala naao su̧mó beleyó̧póló, ya̧lo hamokoróló ha̧le tao sere ala ya̧ tua̧paae mo su̧raalopó. Ti noatepae, mo whi̧né enéni bére ala tua̧mó ya̧lo fotoko̧ so whi̧ feané koló̧póló, mo ha̧keamó erótua dapó,” yalepó. Atétereteiné Kerisoné fotoko̧ ȩ tua̧mó ha̧le muó tanó̧póló, ya̧lo enéni bére alapóló tuȩ́ muturaalu, ȩ hai̧yóló bopé faketere ala taaréni, ha̧le yó tawaalopó.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Atéreteiné Kerisoné ala mo ti fakeraairaalu, bére ala tua̧mó bitukélé, mepaaené ȩ eratere fo du betepakélé, doasi sekȩi ala tua̧mó bitukélé, Talené ala erótu betepa sere sekȩ tua̧mókélé, doasi hapólui ala tua̧mó bitukélé hai̧tamo beterapó. Téru, mepaae bei ala tua̧mó bitukélé fotoko̧ ha̧le bulapó.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Ti ya̧lotei ȩ kisipa okokoi whi̧né dere fo kaae yaleteita ha̧le mei, diaao̧ du betere alanétei ȩ ai ala dere whi̧ ao̧ratepa yalepó. Ya̧lo du betere alamó diaao̧ ȩ dukiratere fo ua̧sóró ti mo wisi ua̧pó. Ti noatepae, ȩ belei sokótei kolósu, ai doasi doi mole aposel whi̧rape kolósu depa, atimané ȩ tȩteró bitinipó.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Ti ȩ dia̧ tua̧mó bitu, me ala yaairemó dere alarapekélé, sira yó̧póló eratere alarapekélé, mo whi̧né enénire doasi kelemei alarapekélé, fea eró taté fu betalepó. Ai alarape kilitu, ita mo aposel whi̧né dapó enérapó.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Ti ȩ mepaae be huluamó Kótóné touróló beteró betere so whi̧paae erale ala kolósu, dia̧paae erale ala kolósu depa, me noa alakómo dia̧paae erénié? Atimapaaekélé, dia̧paaekélé, beta̧ kaae alatóró erótua yalepó. Ti ȩ ya̧ya̧tere o̧la tao sae yaai yaletei, dia̧ sekȩ yao̧sóró ini, taaralepó. Kae kae Keriso so whi̧paaeta dua yaletei, dia̧paae inire ala dorapó kisipa mutepa, ti dia̧né kwia tani, ha̧le kemerae.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Ȩ mió sore dakeróló dia̧ kȩle waai i du betere ape. Ȩ aimó wóló bitu, be ó nokole o̧la dia̧ sekȩ melaalomeipó. Ti noatepae, diaao̧ me o̧lakó meló̧póló waai dumitei, dia̧ mo no apu aleyóló beta̧mó betaai kisipa mutu, walapó. Ti naale senaalené hama alima tao saai dapóló mepaae o̧la o̧la beta̧paae yóló mutumitei, hama alimané naale senaalemó o̧la o̧la mulatere dua dapó.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Atétere kaae, ȩ mo hȩkesetamo dia̧ tao saairaalu ya̧lo o̧la o̧lakélé, ya̧lo betere betekélé melaalopó. Ya̧lo dia̧paae mo turó yaala sókó fu betepatei, dia̧némo ȩpaae yaala sókó fole ala sawa tómó maaté dere-a, wisire?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Diaao̧ ȩ hȩkese inire ao̧patei, ya̧lo dia̧paae me sekȩi ala erénipó. Tépatei, ba ó nané nale wó̧póló, o̧la wisi mulótu dere kaae, dia̧né monikó ȩ meló̧póló kisipa mutu, ya̧lo dia̧ dilika̧le ao̧rapó.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Dia̧ tao só̧póló ya̧lo dotȩyale whi̧rapené ó ya̧lokélé dia̧ dilikó̧ló, diaao̧ noa wisi wisi o̧lakó saleé?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Taitus a̧ da̧né no me whi̧tamo dia̧ beterepaae wó̧póló, ya̧lo sȩyóló dotȩyalepó. Até yale be dȩmó, Taitus-né dia̧ dilikó̧ló mepaae o̧lakó saleé? Talené ala eróturaalu, da̧mo wusuró beta̧ tuȩ́ muóló, beta̧ alatóró erótua inié?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Ti ya̧lo dia̧paae asȩtu betere fo diaao̧ dosa̧até waletei-a, mené da̧ só derao̧sóró seséturaalu dapóló kisipa mute? Meipó. Da̧né i du betere fota Keriso tua̧mó bitu, Kótóné keletómó mo i dere ape. Da̧né hosaa mole no nerape-ó, da̧né i du betere ala feata, dia̧ fotoko̧ buóló beteró̧póló dapó.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Ti noatepae, ȩ aipaae wale sukamó, dia̧ mo wisiyóló betepa kelenée dere ala dia̧ tua̧mó ini yóo, dia̧nékélé ȩ tua̧mó epa kelenée dere ala ȩ tua̧mó inipa kelaalomolópóló, ȩ doasi witu beterapó. Ȩ dia̧ beterepaae wóló kelenalemó, dia̧ tua̧mó ho̧le fokélé, me whi̧né dere alamó dei tuȩ́ mutere alakélé, fopaae buóló ho̧le sere alakélé, fake teketere alakélé, dowi fopaae butu me whi̧ yóló sininatere alakélé, kikiti eratere fokélé, dowa̧ae fóló bopé faketere alakélé, wisiyóló bitini, ho̧ko betere alakélé, ai alarape fea dia̧ tua̧mó epa kelao̧sóró, ȩ doasi whaaliatu beterapó.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Ȩ dia̧ beterepaae wale sukamó diaao̧ ai dere ala kilitu, ȩ tȩteróló kaae tare Kótóné keletómó, ȩ momó halenérapóló wi dapó. Mo take dowi ala du betale so whi̧né mepaae hosekéyóló du betale dowi alakélé, nópu nokole alakélé, enénire sonaalei dowi alakélé taaréni, ha̧le yótóró tapa kilitu, ȩ dekȩ yao̧sóró whaalia duraalu dapó.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.