Atos 12
Potawatomi (Matthew Acts) (Lykins 1844) (POTAWATOMI) vs VC
VC Versão Católica
1 Pic cI otI, E'nat kcI okuma, kishipnuke'no e'wi miashtotwat anIt te'pwe'ie'ntIncIn.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ce'msIncI okinsan wikane'iIn Can okion i kishkowun.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 OsamcI e'wapmat ni CwiIn i e'mnwe'ntumnIt kishIte'’e'’, ke'ni e'wiwtapnat ni PituIn pic cI ni e'kishkiwuk, pwaopce'te'k pkwe'shkIn.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 IwcI kaotapnat okikpakwoan, okikuwaptumoan ni mtotsoshItInkotwatso, shumaknIshIn, e'wikawapmanIt, kine'ntumwak kikishkwe'pmose'mkuk wikwtowun, e'wi sakcowunat, e'nasmupnIt ni nIshInape'n.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 IwcI Pitu kaocI kpakot, kiwcI te'pwe'ie'ntukuk, pIne', okinume'ktuwawan Kshe'mIne'ton win, i kaocI shuwe'psInIt.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 IwcI i e'pkonianuk, E'nut, wasakconapIt Pitu kinpe'wak, na’iukwan nish shumaknIshIn, nish cI piwapikwe'n tkopso ipi ki e'kwapcIk cikshkwate'm oki kowaptanawa i kpakwotiwkumuk.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 PInI, Kshe'mIne'to omIshInwe'mIn, kipie'n e'ciiIt ipi kiwasnote'ne' shi kpakwotiwkumkok, ipi okipkuman ni PituiIn wiwunuk, ipi okipsukwitnan, ipi otI okinan Psukwin, icI ni piwapkwe'n kipmukote'ne', katkopsot shiw onIcik.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 IwcI omIshwe'n otI okinan, kicipnItson ipi tkopton kmuksInIn, iwcI katotuk; ipi otI okinan, piskIn kpiskumwakIn, ipi pmnashkoshIn.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 IwcI e'kisakuk, ipi kipmnashkawan, cokike'ntusin e'te'pwe'wunuk katotmInIt, ni mIshInwe'n, nIsh niapwa kishIte'’e'’;
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 IwcI kakwe'pmosanawat, ni ne'tum, e'kwapnIt ipi ni ianke' kowapnIt; kipie'kshi piwapko shkwate'muk e'suk, shi kcI otanuk, nIshcI nshukI kinsakwshke'ne' icI e'kinmIsakumwat, icI kakwe'pmosatmowat, nkot otan mie'o, ipi kie'nupcI omshInwe' okinkInan.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Pic cI Pitu kake'ntuk, otI kikIto, Nkom nkuke'ntan, we'we'nI Kshe'mIne'to omIshIne'we'mIn e'kinokanat, ipi nia’w okiktusknIce'pnan ni E'nutIn, ipi ki caye'k Cwiuk, kane'nmawat.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 IwcI kakishnaktawe'ntuk iw kipie'wak e'tanIt Me'niIn, okie'iIn Can, e'shnukasotke' Mak, shi mce'I kimaoce'tik e'numawat.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Me'kwacI Pitu e'ie'papakakwuk, shi shkwate'muk, kikiak, kipie' psIcto, kishInkaso Note'.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 IwcI kansItowat ni PituiIn, cokin nsakwnIsin i shkwate'm,, e'pic nciwe'nmot, kipitke'pto ipi kiwitmake' PituiIn, sakci ukwan e'nipwunIt shkwate'muk.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 OtI cI okinawan, kawawunum; kiwish te'pwe'cI, i e'nomkItnuk. OtI cI kikItwuk omIshInwe'mIn sIni.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 NIshcI Pitu pIne', Kipapakakwu’uke', icI kakishnsakwnumwat i shkwate'm, ipi kawapmawat kimamkate'ntumwuk.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Oki iaine'nkawan e'wipwa ke'ko kItnIt okiwitmowan kashu sakcowunukot ni Kshe'mIne'ton shi kpakwotiwkumkok ipi otI okinan wuwitmo otI, Ce'ms ipi ki kikane'nanuk. IwcI e'kinmamacit pkan koci kishie'.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 IwcI kawapnInuk, kinatatwuk kishumaknIshuk e'ciiInIt PutuiIn.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Pic cI E'nut, kantowapmat ipi kakwintawapmat okitpakwnan ni e'kwapnIncIn ipi kishowe' e'wi nsIckasnIt. KiwcI nmamaci shi Cwtie'uk, e'kishiat isinie'uk; icI shi e'kiIt.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 E'nut okikcInshke'nman, ni kaiInIt ipI Tayniuk ipi Saytunuk, nIshcI kipie' msou’tik e'ciiInIt icI kawikanmawat Pne'stiIn kcI okuma, opumitakaimIn, okintotanawa, noe'twun osam iw otukimwa, kiw tInke'k shi kcI okuma otukimuk.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 E'nut cI e'kikito kishkItnuk, okipiskanIn kcI okuma otikwame'iIn, ipi shi kicipitupI ocipitupwunuk, icI kika kikito.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 IwcI ki nIshInape'k kinotakwsik, otI kikItwuk, Kshe'mIne'to otI okikitowun, cowi nInI.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ipi kie'nup cI, Kshe'mIne'to omIshInowe'mIn, okiwe'potwan osam co, okiminasin Kshe'mIne'to winwacke'wun; mIne'tose'iIn cI okimokon, icI e'kipkItnat ocipamIn.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Kshe'mIne'to cI kikitowun, kikishkInI, ipi kimane'nI.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 IwcI Pane'pas, spi San, kiwcI kiwe'k shi Cinose'ne'muk, kakish knomake'wat, okinmumacinawan, CanIn; kashInkasotke', Mak.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.