Atos 12
Potawatomi (Matthew Acts) (Lykins 1844) (POTAWATOMI) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pic cI otI, E'nat kcI okuma, kishipnuke'no e'wi miashtotwat anIt te'pwe'ie'ntIncIn.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Ce'msIncI okinsan wikane'iIn Can okion i kishkowun.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 OsamcI e'wapmat ni CwiIn i e'mnwe'ntumnIt kishIte'’e'’, ke'ni e'wiwtapnat ni PituIn pic cI ni e'kishkiwuk, pwaopce'te'k pkwe'shkIn.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 IwcI kaotapnat okikpakwoan, okikuwaptumoan ni mtotsoshItInkotwatso, shumaknIshIn, e'wikawapmanIt, kine'ntumwak kikishkwe'pmose'mkuk wikwtowun, e'wi sakcowunat, e'nasmupnIt ni nIshInape'n.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 IwcI Pitu kaocI kpakot, kiwcI te'pwe'ie'ntukuk, pIne', okinume'ktuwawan Kshe'mIne'ton win, i kaocI shuwe'psInIt.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 IwcI i e'pkonianuk, E'nut, wasakconapIt Pitu kinpe'wak, na’iukwan nish shumaknIshIn, nish cI piwapikwe'n tkopso ipi ki e'kwapcIk cikshkwate'm oki kowaptanawa i kpakwotiwkumuk.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 PInI, Kshe'mIne'to omIshInwe'mIn, kipie'n e'ciiIt ipi kiwasnote'ne' shi kpakwotiwkumkok, ipi okipkuman ni PituiIn wiwunuk, ipi okipsukwitnan, ipi otI okinan Psukwin, icI ni piwapkwe'n kipmukote'ne', katkopsot shiw onIcik.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 IwcI omIshwe'n otI okinan, kicipnItson ipi tkopton kmuksInIn, iwcI katotuk; ipi otI okinan, piskIn kpiskumwakIn, ipi pmnashkoshIn.
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 IwcI e'kisakuk, ipi kipmnashkawan, cokike'ntusin e'te'pwe'wunuk katotmInIt, ni mIshInwe'n, nIsh niapwa kishIte'’e'’;
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 IwcI kakwe'pmosanawat, ni ne'tum, e'kwapnIt ipi ni ianke' kowapnIt; kipie'kshi piwapko shkwate'muk e'suk, shi kcI otanuk, nIshcI nshukI kinsakwshke'ne' icI e'kinmIsakumwat, icI kakwe'pmosatmowat, nkot otan mie'o, ipi kie'nupcI omshInwe' okinkInan.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Pic cI Pitu kake'ntuk, otI kikIto, Nkom nkuke'ntan, we'we'nI Kshe'mIne'to omIshIne'we'mIn e'kinokanat, ipi nia’w okiktusknIce'pnan ni E'nutIn, ipi ki caye'k Cwiuk, kane'nmawat.
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 IwcI kakishnaktawe'ntuk iw kipie'wak e'tanIt Me'niIn, okie'iIn Can, e'shnukasotke' Mak, shi mce'I kimaoce'tik e'numawat.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Me'kwacI Pitu e'ie'papakakwuk, shi shkwate'muk, kikiak, kipie' psIcto, kishInkaso Note'.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 IwcI kansItowat ni PituiIn, cokin nsakwnIsin i shkwate'm,, e'pic nciwe'nmot, kipitke'pto ipi kiwitmake' PituiIn, sakci ukwan e'nipwunIt shkwate'muk.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 OtI cI okinawan, kawawunum; kiwish te'pwe'cI, i e'nomkItnuk. OtI cI kikItwuk omIshInwe'mIn sIni.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 NIshcI Pitu pIne', Kipapakakwu’uke', icI kakishnsakwnumwat i shkwate'm, ipi kawapmawat kimamkate'ntumwuk.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Oki iaine'nkawan e'wipwa ke'ko kItnIt okiwitmowan kashu sakcowunukot ni Kshe'mIne'ton shi kpakwotiwkumkok ipi otI okinan wuwitmo otI, Ce'ms ipi ki kikane'nanuk. IwcI e'kinmamacit pkan koci kishie'.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 IwcI kawapnInuk, kinatatwuk kishumaknIshuk e'ciiInIt PutuiIn.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Pic cI E'nut, kantowapmat ipi kakwintawapmat okitpakwnan ni e'kwapnIncIn ipi kishowe' e'wi nsIckasnIt. KiwcI nmamaci shi Cwtie'uk, e'kishiat isinie'uk; icI shi e'kiIt.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 E'nut okikcInshke'nman, ni kaiInIt ipI Tayniuk ipi Saytunuk, nIshcI kipie' msou’tik e'ciiInIt icI kawikanmawat Pne'stiIn kcI okuma, opumitakaimIn, okintotanawa, noe'twun osam iw otukimwa, kiw tInke'k shi kcI okuma otukimuk.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 E'nut cI e'kikito kishkItnuk, okipiskanIn kcI okuma otikwame'iIn, ipi shi kicipitupI ocipitupwunuk, icI kika kikito.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 IwcI ki nIshInape'k kinotakwsik, otI kikItwuk, Kshe'mIne'to otI okikitowun, cowi nInI.
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Ipi kie'nup cI, Kshe'mIne'to omIshInowe'mIn, okiwe'potwan osam co, okiminasin Kshe'mIne'to winwacke'wun; mIne'tose'iIn cI okimokon, icI e'kipkItnat ocipamIn.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Kshe'mIne'to cI kikitowun, kikishkInI, ipi kimane'nI.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 IwcI Pane'pas, spi San, kiwcI kiwe'k shi Cinose'ne'muk, kakish knomake'wat, okinmumacinawan, CanIn; kashInkasotke', Mak.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.