Marcos 2
A Bíblia Sagrada, Tradução para Tradutores (POR_TFT) vs AAI
1 Uns poucos dias depois, quando Jesus e seus discípulos já estavam de volta na vila de Cafarnaum, muitas pessoas se congregaram lá pois ouviram dizer que ele estava em casa. Por isso não havia mais espaço para a gente ficar, nem à porta, pois a casa estava cheia. Jesus pregou a mensagem de Deus.
1 Veya bai’ab na’atube sasawar ufunamaim Jesu matabir maiye na ana bar Capernaum titit ana veya, ana tur tasasar tit etei hinowar.
2 — ausente —
2 Naatu sabuw moumurih maiyow hiru’ay bar awan karatan tit in etawan awan auman bai daririr iwa’an. Naatu i busuruf binan hima hinowar.
3 Algumas pessoas trouxeram a Jesus um paralítico. Quatro homens carregavam o doente numa maca.
3 Nati ana maramaim orot kwafe’en turan an uman murubin hi’abar Jesu isan hina.
4 Eles não puderam apresentar o homem a Jesus por causa da multidão de pessoas em volta dele. Por isso subiram ao telhado (que é tipo uma laje) e tiraram uma parte dele bem por cima de onde Jesus estava. Então, depois de fazer um buraco no teto, eles desceram o doente na maca segurada de cordas, bem na frente de Jesus.
4 Baise rou’ay gagamin orot bain run isan men karam, imih orot hibai hiyen Jesu batabat tafanamaim faifiy wan hitarayouw. Naatu orot ana emo’em auman murabamaim hiruru ra’iy.
5 Quando Jesus viu que os homens acreditavam que ele tinha poder para curar esse homem, ele disse ao paralítico: - Amigo, perdoo os seus pecados.
5 Naatu Jesu hai baitumatum i’itin ana maramaim orot an uman murubin isan eo, “Natu a bowabow kakafih anotanotawiyen.”
6 Havia no grupo alguns professores da lei que Deus tinha dado a Moisés, que começaram a pensar assim:
6 Nati’imaim Ofafar bai’obaiyenayah afa hima’am hai notamaim hibabatiyih hio,
7 – Este homem fala erradamente. Parece que ele está insultando Deus, pois nenhuma pessoa pode perdoar pecados; só Deus pode perdoar pecados.
7 “Orot aisim iti na’atube eo’o? Iti i baigigimen tur, God akisinamo bowabow kakafih enotanotawiyen, men yait ta.”
8 Sabendo Jesus que eles assim pensavam, disse a eles: - Vocês questionam erradamente entre si se tenho o direito de perdoar os pecados deste homem.
8 Abisa isan hinotanot Jesu mar ta’imon so’ob, naatu eo, “Aisim nati na’atube kwanotanot?
9 Não é perigoso alguém dizer a um paralítico, “Perdoo os seus pecados”, pois ninguém pode provar que tal coisa aconteceu. Mas é bem perigoso alguém dizer a ele, “Levante-se, pegue a sua maca e vá embora”, porque as pessoas bem podem observar se ele conseguiu curar o paralítico ou não.
9 Menatan i hamehamen? Orot an uman murubin ana abowabow kakafih notawiyen isan ana’o i hamehamen? Ai, anau ana ir nanu nab nanan i hamehamen?
10 Portanto, vou fazer alguma coisa para mostrar a vocês que eu, o homem que veio do céu, tenho autoridade de Deus para perdoar pecados na terra e também curar as pessoas. Então ele disse ao paralítico:
10 Baise ani’obaiyi kwanaso’ob, Orot Natun iti tafaramamaim ana fair i ema’ama bowabow kakafih notawiyen isan.” Naatu orot an uman murubin isan eo,
11 – Digo a você, “Levante-se! Pegue sua maca! Volte para casa!”
11 “Ayu au’uwi, kumisir a ir kunu kubai au bar kwen!”
12 O homem se levantou imediatamente, pegou a sua maca e foi embora, enquanto todas as pessoas ficavam olhando. Todo o mundo ficou espantado; todos louvaram a Deus, dizendo: - Nunca vimos nada como aquilo que acaba de acontecer.
12 Inu’in misir, ana ir tensamur bai nu nah yan foun hibat hi’itin remor tit in, nati’imaim sabuw etei hifofofor men kafaita naatu God hibora’ara’ah hio, “Aki sawar iti na’atube men a’itin!”
13 Jesus deixou novamente a vila de Cafarnaum e foi andando à beira do lago da Galileia. Muita gente se reuniu em volta dele. Então ele passou a ensinar o grupo.
13 Jesu matabir na Galilee harew kukuf rewanamaim tit, rou’ay gagamin isan hina naatu i busuruf i’obaibiyih.
14 Mais adiante, ele viu um homem chamado Levi, filho de Alfeu. Levi estava sentado no seu lugar de trabalho, pois ele era cobrador de impostos para os governantes da terra de Roma. Jesus disse a ele: - Venha comigo e seja meu discípulo. Por isso Levi se levantou e acompanhou Jesus.
14 Nati’imaim remor inan kabay o’onayan Levi, Alpheus natun ana bowabow efanamaim ma’am itin isan eo, “Ayu kwi’ufnunu.” Levi misir Jesu i’ufunun hairi hin.
15 Mais tarde, Jesus estava fazendo uma refeição em casa de Levi. Muitos cobradores de impostos para os governantes da terra de Roma e outros, chamadas de pecadores comuns, comiam com Jesus e os seus discípulos. Isso não era de surpreender, pois muita gente desse tipo costumava acompanhar Jesus.
15 Nati ufunamaim Jesu Levi ana bar wanawanan kabay o’onayah naatu bowabow kakafih sinafuyah moumurih maiyow Jesu hi’ufunun bairi hinan ana bai’ufununayah bairi himare bay hi’aa, naatu sabuw kakafih afa moumurih maiyow auman hibi’ufunun.
16 Os professores da lei que Deus tinha dado a Moisés que estavam lá, membros da seita dos fariseus, viram que Jesus fazia sua refeição com os cobradores de impostos e outros de má fama; eles disseram aos discípulos dele: – É uma pena que ele coma com os cobradores de impostos e outras pessoas que pecam constantemente.
16 Ofafar bai’obaiyenayah iyab Pharisee ana kou’ayamaim hima’ama hi’itin hina ana bai’ufununayah hibatiyih, “Aisim sabuw nati na’atube bairi te’aa?”
17 Quando Jesus ouviu o que eles diziam, ele disse aos professores da lei que Deus tinha dado a Moisés: - As pessoas que se acham sadias não procuram médico; pelo contrário, são os doentes que procuram médico. Ele disse isso para indicar que eram as pessoas que se achavam pecadoras que vinham pedir a ajuda dele. E ele disse: - Não vim convidar as pessoas que se consideram boas para serem perdoadas. Pelo contrário, vim convidar as pessoas que sabem dos seus próprios pecados para que possam vir a mim e ser perdoadas.
17 Jesu nowar naatu iyafutih eo, “Sabuw aurih sawow en adanafur orot boro men hinakok, baise sabuw iyab sawusawuwih adanafur orot boro hinakok. Ayu men sabuw gewasih isah anamih, baise kakafih isah.”
18 Os discípulos de João o batizador e alguns fariseus estavam jejuando naquele tempo. As pessoas vieram a Jesus e depois fizeram a ele esta pergunta em tom de crítica: - Por que os discípulos de João e os fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
18 Veya ta John Baptist ana bai’ufununayah naatu Pharisee bairi hiyoyohar isan, sabuw afa hina Jesu biyan hitit hibatiy, “Aisim John Baptist ana bai’ufununayah naatu Pharisee hai bai’ufununayah bairi teyoyohar baise o a bai’ufununayah i en?”
19 Para mostrar que não estava bom os discípulos dele mostrarem dor ou mágoa enquanto ele estava com eles, Jesus disse: - Os amigos do noivo que vai casar não vão jejuar enquanto o noivo está com eles, certo? Claro que não vão fazer assim. Durante os dias que o noivo está com eles, eles não jejuam porque estão bem contentes.
19 Jesu iyafutih eo, “Kwanotanot sabuw tabin ana yasisir isan nanawan hinanan boro amurumurubih hinamatabir? Aiyab! Tabin boubun isan nanawan sabuw nati’imaim boro men hinayoharamih.
20 Mas vai chegar um dia quando o noivo vai ser tirado deles pelos inimigos dele. Naqueles dias, eles vão jejuar porque vão sentir muita mágoa/tristeza.
20 Baise veya enan tabin boubun boro biyahimaim hinabosair imaibo hinayohar.
21 E ele disse: - Ninguém costura um retalho de pano novo, que não encolheu ainda, numa roupa velha para remendar esta roupa; se assim fizesse, depois da lavagem o retalho novo vai encolher e rasgar a roupa velha, aumentando o buraco.
21 Na’atube faifuw boubun reban men karam hinab faifuw atamanin hinafitimih, anayabin faifuw boubun nakaro’om faifuw atamanin boro natakweb mahar nara’at.
22 Ninguém despeja vinho novo em couros velhos porque, se assim fizesse, ia rebentar os couros velhos quando o vinho novo fermentasse e expandisse. E como resultado, tanto o vinho quanto os couros ficariam estragados. Pelo contrário, a gente deve despejar vinho novo em couros novos. Ele disse estas parábolas para mostrar que, se eles quisessem viver de acordo com a mensagem de Deus, que ele pregava a eles, não poderiam ao mesmo tempo mandar que as pessoas guardassem suas antigas tradições, como o jejum.
22 Na’atube men yait ta wine boubun bai, wine ana koukufet atamaninamaim ririmih, anayabin wine boubun nagadid nayen koukufet boro nataseb, naatu wine, koukufet hairi boro hai yabih en hinamatar. Imih wine boubun i boro koukufet boubunamaim hinarir saise hairi boro gewasih hinabat.”
23 Um sábado, Jesus com seus discípulos atravessavam uma plantação de cereais. Enquanto os discípulos andavam pelo caminho no meio da plantação, eles colhiam e comiam grãos de trigo. A lei de Moisés permitia que as pessoas assim fizessem se estavam realmente com fome.
23 Baiyarir ana veya Jesu ana bai’ufununayah bairi sanabey wanawanan hiremor hinan naatu hibusuruf sanabey hirut,
24 Alguns dos fariseus disseram a ele: - Olhe! Eles não devem trabalhar no dia de sábado, pois nossa lei proíbe isso.
24 Pharisee Jesu hi’u, “Kwi’itin aisim it ata Baiyarir ana ofafar o abai’ufununayah te’a’astu’ub?”
25 Para mostrar a eles, com base nas Escrituras, que não deviam condenar os discípulos, Jesus disse a eles: - Vocês leram as Escrituras, mas não entenderam direito o que nosso antepassado, o Rei Davi, fez quando ele precisava de comida e tanto ele quanto os seus companheiros tinham fome.
25 Jesu iyafutih eo, “David ana orot bairi aa himomorob ana veya abisa sisinaf kwaiyab kwa’itin? Ana orot bairi aa himomorob ana veya
26 Naquela ocasião, depois de entrar na casa de Deus durante os dias do grande sacerdote Abiatar e receber da mão dele, Davi comeu dos pães oferecidos a Deus, que a lei de Moisés manda somente aos sacerdotes comerem. Depois, ele também deu daquele pão especial aos seus companheiros.
26 in God ana bar wanawanan run naatu faraw kakafiyin bai eaan. Iti mamatar i Abiathar Firis Gagamin ma’am ana veya. It ata ofafar eo i firis akisihimo iti rafiy hinaa, baise David eaan naatu ana orot turin itih hi’aa.”
27 E Jesus também disse a eles: - O dia de sábado foi estabelecido por mim/Deus para ajudar as pessoas; as pessoas não foram criadas para servir o dia de sábado.
27 Naatu Jesu ana tur yomanin baisawarin isan iti na’atube eo, “Baiyarir i orot ana gewasin isan matar, baise orot i men Baiyarir isan ni’akiramih.
28 Portanto eu, o homem que veio do céu, posso determinar aquilo que meu povo pode fazer no dia de sábado.
28 Imih Orot Natun i Baiyarir Tamah anababatun.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.