Atos 4
A Bíblia Sagrada, Tradução para Tradutores (POR_TFT) vs AAI
1 No pátio do templo, havia alguns sacerdotes, o oficial encarregado da polícia do templo e, também, alguns [SYN] membros da seita dos saduceus. Esses homens se aproximaram de Pedro e João, enquanto eles dois falavam ao público.
1 Firis afa naatu Tafaror Bar gagamin kaifenayah hai ukwarih, Sadducee bairi hiyen hina Peter, John hairi hibat sabuw hai tur hi’owen biyah hitit.
2 Esses homens estavam bem preocupados/zangados, pois os dois apóstolos explicavam que por Deus ter feito com que Jesus se tornasse vivo novamente, esse mesmo Deus faria com que outros mortos voltassem à vida também.
2 Ya so’ar yen bufutih, anayabin Peter John hairi sabuw hi’obaiyih hio, “Sabuw karam boro morobone hinamisir maiye, Jesu morobone mimisir maiye na’atube.”
3 Portanto esses oficiais prenderam Pedro e João. Então eles os encarceraram. Os oficiais tiveram que ficar esperando até o dia seguinte para interrogá-los, pois já era noite e era ilegal, segundo a lei judaica, interrogar os presos de noite.
3 Peter, John hairi hibuwih hifatumih hin dibur bar hiyariyih imaim hi’in, anayabin veya re mar fo.
4 Contudo, muitas pessoas que já tinham ouvido a mensagem de Pedro creram em Jesus. (OU, Mas muitas pessoas já criam em Jesus, pois tinham ouvido a mensagem de Pedro.) Por isso, o número de homens cristãos em Jesus já tinha atingido cerca de 5.000.
4 Baise sabuw iyab nati rou’ay gagamin wanawanan hima binan hinonowar, hitumatum naatu orot nati kou’ay wanawanan hibiyab yena 5,000 bai.
5 No dia seguinte, o sumo sacerdote convocou os demais principais sacerdotes, os mestres das leis judaicas e os demais membros do Conselho Judaico, e todos eles se reuniram num local em Jerusalém.
5 Marto marauman sabuw hai bonawiyenayah, ai’in naatu Ofafar bai’obaiyenayah etei Jerusalemamaim kou’ay hibai.
6 Anás, o antigo sumo sacerdote, Caifás, o sumo sacerdote, outro homem chamado João, Alexandre e os demais homens relacionados ao sumo sacerdote.
6 Annas Firis Gagamin na nati’imaim, Kaiafas hairi, John, Alexander naatu orot afa iyab Firis Gagamin ana nibur wanawananamaim hima’am auman hina.
7 Eles mandaram que os guardas trouxessem Pedro e João para compareceram diante deles. Então um dos líderes interrogou ambos, dizendo: “Quem deu a vocês dois o poder de curarem este homem? Ou, quem foi que os autorizou [MTY] a fazer isso?”
7 Peter John hairi hibuwih hina nahimaim hibat naatu hibusuruf hibabatiyih hio, “Kwa mi’itube kwasinaf orot igewasin? Naatu fair menane kwabai iti kwasinaf? O yait wabinamaim kwasinaf?”
8 Então, enquanto Pedro estava completamente controlado pelo Espírito Santo {enquanto o Espírito Santo controlava Pedro completamente}, ele lhes disse: “Vocês irmãos israelitas que nos governam e todos vocês demais presbíteros/anciãos/líderes, escutem!
8 Imaibo Peter Anun Kakafiyin iwanasum batabat iyafutih eo, “Sabuw bonawiyenayah naatu regaregah ai’in.
9 Hoje nós somos interrogados {vocês estão nos interrogando} por havermos praticado uma boa obra, auxiliando um homem coxo/manco, e vocês nos perguntaram de que forma ele foi curado.
9 Aki kwa’afi orot an kafikafirin biyanamaim sawar gewasin iti matar kwa’i’itin isan naatu mi’itube bigewasin isan kwabibatiyi,
10 Queremos (excl), portanto, que vocês e todos nossos irmãos israelitas saibam o seguinte: É porque Jesus o Messias [MTY] de Nazaré o curou, que este homem consegue ficar em pé diante de vocês. Deus acha que foram vocês que pregaram Jesus numa cruz, mas Deus fez com que Ele ficasse novamente vivo.
10 i boro iti na’atube atao, kwa naatu sabuw tutufin etei Israel wanawanan kwama’am kwataso’ob, orot boun iti namaim biyan tutufin etei igewasin ebatabat, i Jesu Keriso Nazareth mowan kwabai onaf afe’en kwa’asabun naatu morobone God bora’ah maiye mimisir i wabinamaim iti orot yawas.
11 Nas Escrituras escreveram o seguinte acerca do Messias:Jesus é aquela pedra e vocês são os construtores que jogaram fora a pedra mais importante de todas.
11 Iti orot isan Bukamaim hikirum hio,
12 Por isso somente Ele pode nos salvar, pois Ele é o único [MTY] mandado {pois Deus mandou uma só pessoa [MTY]} para o mundo, por quem podemos ser salvos {que pode nos salvar} da culpa de nossos pecados”.
12 Yawas boro men yait ta biyanamaim tanatita’ur, anayabin tafaram tutufin wanawanan men yait ta wabin nati na’atube ema’ama boro imaim niyawasitamih.”
13 Os líderes judaicos se deram conta de que Pedro e João não tinham medo deles/falavam com ousadia. Eles também souberam que os dois homens eram pessoas comuns que não tinham estudado na escola. Portanto os líderes se maravilharam e se deram conta de que esses homens tinham-se associado a Jesus.
13 Naatu Peter John hairi hibitafofor hi’itin ana veya hi’inanih iti orot i kirumatih, orot maiyow bar ma’anih, naatu hifofofor men kafaita, imaibo hi’inanih hiso’ob iti orot i Jesu bairi hima hireremor.
14 Outrossim, eles viram o homem que fora curado {a quem Deus tinha capacitado os apóstolos a curarem}, de pé em companhia deles dois, por isso aqueles líderes não puderam dizer nada contra Pedro e João.
14 Naatu iban maiye orot hibiyawas i bairi hibatabat hi’i’itin hai tur etei sawar.
15 Por isso os líderes judaicos mandaram que os guardas levassem Pedro, João e o homem curado para fora da sala onde estavam congregados esses líderes. Feito isso, os líderes conversaram entre si sobre Pedro e João.
15 Imih hi’uwih Kaniser hai efan hihamiy ufun hitit naatu i taiyuwih hibabatiyih ef hinuwet hio.
16 Um após outro, eles afirmaram, frustrados: “Realmente não há nada que possamos fazer/O que podemos (incl) fazer [RHQ] para punir esses dois homens!? Quase todos [HYP] os habitantes de Jerusalém sabem que esses homens praticaram um milagre espantoso/surpreendente, portanto não podemos alegar ao público que não aconteceu nada.
16 “Abisa boro tanasinaf iti orot isah? Sabuw etei Jerusalem wanawananamaim tama’am hiso’ob iti sawar gagamin ta hisinaf, naatu it boro men karam tanibun wa’irimih.
17 Porém, as demais pessoas não devem {não devemos (incl) deixar que outras pessoas} ouvir/ouçam desse milagre. Portanto, devemos avisar esses homens que nós os castigaremos se continuarem falando às pessoas sobre esse indivíduo, [MTY] de quem afirmam ter recebido o poder para fazerem milagres”.
17 Baise iti sawar tasasar tit sabuw wanawanah run isan, it boro tana’otanih naatu tanimatnuwih iti orot wabinamaim men sabuw hini’obaiyihimih.”
18 Por isso os líderes judaicos mandaram que os guardas trouxessem de volta para a sala os dois apóstolos. Após assim fazerem, mandaram que eles dois não falassem jamais sobre Jesus e que não ensinassem mais sobre Ele [MTY] para ninguém.
18 Imaibo hi’af maiye hirun naatu hiofafarih Jesu wabinamaim men hinabinan naatu men yait ta hini’obaiy maiye’emih.
19 Mas Pedro e João responderam: “Deus consideraria correto que nós dois obedecessemos aos senhores em vez de obedecermos a Ele? Nós (excl) deixamos essa pergunta para os senhores analisarem.
19 Baise Peter, John hairi hi’awar foten hio, “Kwa taiyuw kwafufun kwa’itin, God nanamaim kwa fana anabaib i gewasin o God fanan anabaib i gewasin?
20 Mas quanto a nós, nós dois não podemos obedecer à ordem que os senhores nos deram. Não deixaremos de falar às pessoas sobre as coisas que nós (excl) vimos Jesus fazer e aquilo que O ouvimos ensinar”.
20 Aki taiyuwi abistan a’itin naatu anonowar iti tur boro men anihamiy.”
21 Então os líderes judaicos mandaram novamente que Pedro e João não os desobedecessem. Mas todas as pessoas ali reunidas estavam louvando a Deus por causa daquilo que tinha acontecido ao coxo. As pessoas bem sabiam que somente Deus poderia capacitar Pedro e João a curarem milagrosamente aquele homem, pois ele já tinha mais de quarenta anos de idade e era coxo de nascença. E os líderes também sabiam que as pessoas iriam zangar-se se eles punissem os dois (apóstolos). Portanto, os líderes judaicos não conseguiram resolver como castigar Pedro e João. Por isso, finalmente os soltaram.
21 Obiruwen tur afa hio ufunamaim hibotaitih hin, baikwatutunen ana ef men ta ma’am boro hititih, anayabin sabuw etei’imak abisa mamatar isan God hibobora’ara’ah.
22 — ausente —
22 Naatu orot nati yayawas ana kwamur i 40 tafanamaim.
23 Depois de soltos, Pedro e João {Depois que os líderes soltaram Pedro e João}, eles foram ter com os demais cristãos e lhes relataram tudo que os principais sacerdotes e demais anciãos judaicos lhes disseram.
23 Hibobotaitih ufunamaim Peter, John hairi hin hai sabuw biyah firis ukwarih naatu regaregah ai’in mi’itube hi’u’uwih etei hai tur hi’owen.
24 Ao ouvirem isso, todos eles concordaram, orando a Deus, e um deles orou: “Ó Senhor/Mestre! Tu fizeste o céu, a terra, os mares e tudo que existe neles.
24 Iti hinonowar etei’imak auta’imon yoyobanamaim fanah hibora’ah God isan hio, “Regah fair matuwanin, mar, tafaram naatu riy baimatarenayan, naatu wanawanahimaim sawar etei auman ana baimatarenayan.
25 O Espírito Santo inspirou nosso antepassado, o Rei Davi [MTY], que te serviu, a compor estas palavras:
25 Anun kakafiyinamaim a’akir orot, aki uwai David awanamaim eore eo,
26 — ausente —
26 Tafaram ana aiwob baiyow isan teyayabuna,
27 Nós (excl) sabemos ser verdade aquilo que tu disseste há muito tempo, pois o governante Herodes, o governador Pôncio Pilatos e muitas outras pessoas se reuniram aqui nesta cidade–tanto não judeus como israelitas. Eles procederam assim para tramarem/planejarem assassinar Jesus. Ele sempre/fielmente te servia e tu o designaste [MTY] Messias.
27 Turobe Herod, Pontius Pilate hairi Ufun Sabuw naatu Israel sabuw bairi iti bar merar gagaminamaim hibobaita’ay o a Roubininenayan orot wabin Jesu, o a’akir wairafin kakafiyin isan hiyakitifuw.
28 Por seres poderoso, aquelas pessoas fizeram apenas o que tu [SYN] as deixavas fazer. Foi aquilo que tu já tinhas determinado há muito tempo”.
28 Iti sabuw i marasika o a kok abisa mataramih a fairamaim iyayakitifuw i nonowatin hisinaf emamatar.
29 “Portanto agora, Senhor, escuta/pensa (n)aquilo que estão dizendo sobre o plano de castigar/ferir-nos. Ajuda/Capacita-nos, a nós que te servimos, a divulgar ousadamente as tuas mensagens sobre Jesus!
29 Naatu boun Regah, aki teo’obiruwi kunowar, aki o a’akir wairafi kwibaisi fair kwiti, saise ana batkikin a tur anabinan.
30 Outrossim, pelo teu poder, [MTY] cura milagrosamente os doentes e efetua outros milagres surpreendentes/maravilhosos [SYN] que demonstrem o teu poder ao público! Manda Jesus, quem sempre te serve, a dar-nos autoridade [MTY] para praticar aqueles milagres”!
30 Uma kuru’atayan o a’akir kakafiyin Jesu wabinamaim yawas kwiyafar etit naatu ina’inanen fokarih, baifofofor, kusinaf.”
31 Quando os cristãos terminaram de orar, o local onde eles estavam reunidos começou a tremer {tremia}. Então todos eles ficaram completamente controlados/habilitados pelo Espírito Santo {o Espírito Santo controlou/capacitou totalmente todos eles}, e como consequência eles passaram a proferir ousadamente as palavras que Deus mandou que dissessem.
31 Yoyoban hibisawar ufunamaim, efan nati hima’ama’amaim busuruf ibiguw, naatu Anun Kakafiyin iwanih hitafofor hitit hibusuruf God ana tur hibinan.
32 O grupo daqueles que tinham crido/criam em Jesus era unânime no tocante àquilo que os membros pensavam e desejavam. Nenhum deles alegava possuir exclusivamente os seus pertences. Pelo contrário, eles compartilhavam uns com os outros tudo que possuíam.
32 Baitumatumayah hai not naatu dogoroh etei na ta’imon matar. Men yait ta ana sawar akisin nowan rouwamih, baise hai sawar etei hifafarambonen.
33 Os apóstolos continuavam pregando poderosamente aos outros que Deus tinha revivificado o Senhor Jesus. Todos sabiam que Deus auxiliava bondosamente todos os cristãos.
33 Tur Abarayah fair gagamin maiyow iwanih hibat Regah Jesu ana misir maiye hiorerereb, naatu manaw kabeber Godane gagamin maiyow tafahimaim isuwai ra’iy.
34 Eles sabiam isso, pois nenhum dos cristãos carecia de nada. Era verdade, pois alguns dentre os cristãos que eram donos de terras ou casas vendiam de vez em quando uma das suas propriedades. Então levavam o dinheiro que tinham recebido da venda,
34 Naatu nati kou’ay wanawananamaim men yait ta sawar isan biyababanamih, anayabin sabuw iyab isah me hima’am naatu bar hima’am i hiyateten hitobon kabay hibow hina,
35 apresentando-o aos apóstolos [MTY]. Então qualquer um dos cristãos receberia {os apóstolos daria a qualquer um dos cristãos} a quantia de dinheiro de que ele precisasse naquele momento.
35 tur abarayah nahimaim hiyaraiyen naatu i hibow sabuw hai yababan ana fofoninamaim hifafaramih.
36 Havia, por exemplo, José. Ele era descendente de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre. Era chamado de ‘Barnabé’ pelos apóstolos {Os apóstolos o chamavam de ‘Barnabé’}; na língua judaica esse nome significa alguém que [IDM] sempre anima e estimula os outros.
36 Iti na’atube mamatar ana veya baitumatumayan orot ta wabin Joseph Levite ana bowabow orot ta, Cyprus imaim tufuw, naatu tur abarayah wabin ta Barnabas hiwab (anayabin Koufair Ana Orot).
37 Ele vendeu um campo que possuía e levou o dinheiro ganho da venda do campo aos apóstolos para eles o distribuírem aos demais cristãos.
37 Ana me ya’atait hitubun naatu kabay bai na tur abarayah itih.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.